I SA/Łd 176/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda (spr.) Protokolant: asystent sędziego Tomasz Naraziński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 roku sprawy ze skargi "A Sp. z o.o. i Wspólnicy" Spółki Komandytowej w Ł. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi i treści oświadczeń o przeznaczeniu wyrobu 1) uchyla zaskarżoną interpretację; 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Spółki kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I SA/Łd 176/11 UZASADNIENIE Zaskarżoną interpretacją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. z upoważnienia Ministra Finansów uznał, iż stanowisko A sp. z o.o. i wspólnicy – spółka komandytowa w zakresie zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący jest prawidłowe, natomiast w zakresie upoważnienia do uzupełnienia oświadczeń – nieprawidłowe. Wnioskiem z dnia 6 lipca 2009 r., uzupełnionym pismami z dnia 14 września 2009 r. i 5 października 2009 r., Spółka wystąpiła o udzielenie pisemnej interpretacji dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie organizacji obrotu wyrobami akcyzowymi i treści oświadczeń o przeznaczeniu wyrobu, przedstawiając następujący stan faktyczny: Wskazała, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu olejami napędowymi przeznaczonymi do celów opałowych o kodach CN od 2710 19 41 do 2710 19 49, zabarwionymi na czerwono i oznaczonymi znacznikiem oraz olejami opałowymi o kodach CN od 2710 19 51 do 2710 19 69. Spółka sprzedaje również pozostałe węglowodory gazowe o kodach CN od 2711 12 11 do 2711 19 00, które są wyrobami akcyzowymi objętymi zwolnieniem z akcyzy ze względu na ich przeznaczenie do celów opałowych. Obrót tymi towarami odbywa się pomiędzy przedsiębiorcami w trybie zawieszonej akcyzy w składzie podatkowym lub z przemieszczeniem towarów w trybie zawieszonej akcyzy. Spółka sprowadza również takie wyroby ze składów podatkowych na terenie Wspólnoty Europejskiej. Nie prowadzi natomiast składu podatkowego, ani działalności jako zarejestrowany handlowiec. W związku z powyższym zadano pytania: 1. Czy na działalność przedstawioną w stanie faktycznym konieczne jest zezwolenie na prowadzenie działalności w charakterze podmiotu pośredniczącego? 2. Czy można stosować upoważnienie do uzupełnienia oświadczeń w zakresie numerów faktur, czy również o inne dane, takie jak np. ilość? Ponieważ Spółka dokonuje obrotu towarami w składzie podatkowym bez ich wyprowadzania ze składu lub też wyprowadza wyroby, ale ze składu podatkowego, który nie jest położony na terenie kraju – w ocenie strony - nie jest zobowiązana do uzyskiwania zezwolenia na prowadzenie działalności w charakterze podmiotu pośredniczącego, bowiem takiej działalności nie prowadzi. Specyfiką prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej jest zawieranie ustnych umów, albo zawieranie ich za pomocą faksu lub poczty elektronicznej w krótkich odstępach czasu. Faktura jest wystawiana dopiero po dostarczeniu towaru do nabywcy. Z uwagi na specyfikę produktu (wyroby energetyczne) – ilość sprzedanego towaru może nieznacznie się różnić od zamówienia. Nie zawsze możliwe jest uzyskanie od nabywcy oświadczenia zawierającego wszystkie elementy wymagane przez ustawę, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych, lub że będą sprzedane z takim przeznaczeniem. Zdaniem zainteresowanego, należy uznać, że jest prawnie dopuszczalne złożenie oświadczenia niepełnego, z jednoczesnym upoważnieniem dla osoby, którą może być sprzedający, do uzupełnienia oświadczenia o dane natury formalnej, takie jak dokładna ilość, czy numer faktury. Organ w interpretacji z dnia [...] r. uznał, że stanowisko wnioskodawcy jest: 1) prawidłowe - w zakresie zezwolenia na prowadzenia działalności jako podmiot pośredniczący, 2) nieprawidłowe - w zakresie upoważnienia do uzupełniania oświadczeń. Odnośnie pierwszego pytania organ wyjaśnił, że zasady opodatkowania wyrobów akcyzowych podatkiem akcyzowym, tj. zasady i tryb wprowadzania do obrotu wyrobów objętych akcyzą oraz zwolnienia od akcyzy określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.), powoływana dalej jako "u.p.a.". Zgodnie z art. 2 pkt 23 u.p.a., podmiot pośredniczący jest to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, inny niż podmiot prowadzący skład podatkowy, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na dostarczaniu wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, ze składu podatkowego na terytorium kraju do podmiotu zużywającego, a w przypadku wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 32 ust. 1, pochodzących również z importu. Spółka dokonuje obrotu takimi towarami w składzie podatkowym, bez ich wyprowadzania ze składu lub też wyprowadza wyroby, ale ze składu podatkowego, który nie jest położony na terenie kraju. W tej sytuacji Spółka nie uzyska zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący, gdyż takiej działalności nie prowadzi. Odpowiadając na drugie pytanie organ wskazał na art. 89 ust. 5 pkt 1 u.p.a., w myśl którego sprzedawca wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15, jest obowiązany w przypadku sprzedaży osobom prawnym, jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą - do uzyskania od nabywcy oświadczenia, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych, uprawniających do stosowania stawek akcyzy określonych w ust. 1 pkt 9, 10 i 15; Zgodnie z art. 89 ust. 6 u.p.a., oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 7, powinno być dołączone do kopii faktury oraz powinno zawierać: 1) dane dotyczące nabywcy; 2) określenie ilości i rodzaju oraz przeznaczenia nabywanych wyrobów; 3) wskazanie rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia; 4) datę i miejsce złożenia oświadczenia; 5) czytelny podpis składającego oświadczenie, Na podstawie art. 89 ust. 7 oświadczenie, o którym mowa w ust. 5 pkt 1, jeżeli jest czytelnie podpisane, może być również złożone na wystawianej fakturze, ze wskazaniem rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca (adresu), gdzie znajdują się te urządzenia. Organ stwierdził, że oświadczenie takie może złożyć osoba uprawniona do reprezentowania nabywcy zgodnie z wpisem do rejestru przedsiębiorców lub pełnomocnik nabywcy prawidłowo umocowany. W celu zabezpieczenia swoich interesów wnioskodawca może np. żądać od nabywcy przedstawienia dokumentów (KRS, pełnomocnictwa) upoważniających osobę(y) do występowania w imieniu nabywcy. Jeżeli osoby występujące w imieniu nabywcy nie są prawidłowo umocowane, to niepełne oświadczenie nabywcy nie uprawnia do zastosowania stawek akcyzy określonych w art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik Spółki wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, prezentując argumenty jak we wniosku o dokonanie interpretacji. W odpowiedzi na to wezwanie, organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w interpretacji z dnia [...] r. Interpretacja Ministra Finansów została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł.. Spółka zarzuciła jej naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 89 ust. 5 pkt 1 u.p.a., w zw. z art. 98 k.c. przez uznanie, że złożenie oświadczenia niepełnego z jednoczesnym upoważnieniem dla osoby, którą może być sprzedający, do uzupełnienia tego oświadczenia o dane natury formalnej, takie jak dokładna ilość, czy też numer faktury - jest niedopuszczalne. W tej sytuacji wniesiono o zmianę zaskarżonej interpretacji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła, że organ nie zajął się merytoryczną odpowiedzią na pytanie, czy w ogóle jest możliwe złożenie upoważnienia do uzupełnienia oświadczenia, o którym mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 ust. u.p.a. Spółka nie kwestionuje, że aby oświadczenie było skuteczne, powinno być podpisane przez nabywcę zgodnie ze sposobem reprezentacji określonym w KRS lub przez osobę upoważnioną przez nabywcę. Dla skarżącej istotna jest natomiast dopuszczalność złożenia oświadczenia woli zawierającego upoważnienie dla danej osoby, do uzupełnienia tego oświadczenia o dane formalne takie jak np. ilość faktury w sytuacjach ustnego zawarcia umowy, za pomocą poczty elektronicznej czy też faksu. Faktura VAT jest wystawiana bowiem dopiero po dostarczeniu towaru do nabywcy. Składając i podpisując takie oświadczenie, nabywca ma prawo upoważnić inną osobę do uzupełnienia jego oświadczenia woli o kwestie formalnoprawne. W takim wypadku oświadczenie, o którym mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 u.p.a. będzie zawierało wszystkie elementy, lecz po uzupełnieniu ich przez osobę do tego upoważnioną. Pełnomocnictwo bowiem może mieć charakter rodzajowy i obejmować umocowanie do dokonania konkretnych, oznaczonych czynności prawnych, w tym do uzupełnienia oświadczenia woli. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty podniesione w zaskarżonej interpretacji. W wyroku z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną interpretację. W uzasadnieniu wskazał, że rozpoznając ponownie sprawę organ winien odpowiedzieć na pytanie strony: czy można stosować upoważnienie do uzupełnienia oświadczeń o przeznaczeniu nabywanych wyrobów akcyzowych w zakresie np. ilości towarów czy numerów faktur oraz czy taką osobą upoważnioną może być również sprzedający. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ dnia [...] r. wydał interpretację, w treści której ponownie uznał, iż stanowisko wnioskodawcy jest: 1) prawidłowe - w zakresie zezwolenia na prowadzenia działalności jako podmiot pośredniczący, 2) nieprawidłowe - w zakresie upoważnienia do uzupełniania oświadczeń. Odnośnie uzasadnienia odpowiedzi na pierwsze pytanie, organ powielił argumentację prezentowaną dotychczas. W odpowiedzi na drugie pytanie organ podniósł, że ustawodawca nałożył na sprzedawców olejów do celów opałowych szczególne obowiązki. Dotyczą one konieczności uzyskania przez nich oświadczeń nabywcy, że nabywane wyroby są przeznaczone do celów opałowych lub będą sprzedane z przeznaczeniem do celów opałowych. Oświadczenie takie winno spełniać wymogi przewidziane i enumeratywnie wymienione w treści art. 89 ust. 6 u.p.a. Winno zatem zawierać dane dotyczące nabywcy, określenie ilości i rodzaju oraz przeznaczenia nabywanych wyrobów, wskazanie rodzaju, typu oraz liczby posiadanych urządzeń grzewczych oraz miejsca, gdzie znajdują się te urządzenia, datę i miejsce złożenia oświadczenia oraz czytelny podpis składającego oświadczenie. Organ wskazał, iż nie ma rozwiązania prawnego, które dopuszczałoby możliwość pobierania niepełnych oświadczeń o przeznaczeniu oleju opałowego z możliwością ich późniejszego uzupełnienia przez osobę upoważnioną do reprezentowania nabywcy. Zatem nie jest możliwe zastosowanie wykładni rozszerzającej istniejących przepisów. Upoważnienie nabywcy do reprezentowania go przez sprzedawcę odnośnie składania oświadczeń o przeznaczeniu wyrobu lub też jego uzupełnienia utraciłoby sens, gdyż cel wprowadzenia przepisów regulujących omawianą kwestię, nie zostałby spełniony. W uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji wskazano nadto, że w Krajowym Rejestrze Sądowym jest ujawniony sposób reprezentacji spółki jak i osoby mogące ją reprezentować. Przedstawiając aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców można zatem ustalić osoby uprawnione do reprezentacji oraz to z jakiego tytułu są do tego uprawnione (członkostwo w zarządzie czy prokura). Może być również udzielone odpowiednie pełnomocnictwo, w formie prawem przewidzianej. Końcowo organ wskazał, iż w praktyce należy zbadać czy osobie składającej podpis na oświadczeniu udzielono pełnomocnictwa oraz to czy zostało ono udzielone skutecznie. Reasumują organ wskazał, iż oświadczenie, które nie jest prawidłowo sporządzone, tj. zgodnie z art. 89 ust. 8 lub 7 omawianej ustawy, i nie jest podpisane przez osobę umocowaną do reprezentacji w tym zakresie spółki będącej nabywcą, w momencie jego złożenia, czyli w chwili wydania wyrobu, to nie spełnia warunków dla zastosowania stawek akcyzy określonych w art. 89 ust. 1 pkt. 9, 10 i 15 niniejszej ustawy. Tym samym, w ocenie organu, stanowisko wnioskodawcy, iż może on stosować upoważnienie do uzupełnienia oświadczeń o przeznaczeniu nabywanych wyrobów akcyzowych w zakresie ilości towarów czy numerów faktur oraz, że taką osobą sprzedającą może być również sprzedający, należy uznać za nieprawidłowe. Strona wezwała do usunięcia naruszenia prawa, w treści którego powieliła swoje dotychczasowe argumenty. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. Spółka wniosła na powyższą interpretację skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. Zarzucając zaskarżonej interpretacji naruszenie prawa w postaci art. 89 ust. 5 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z art. 96 i 98 kodeksu cywilnego poprzez ich niewłaściwą wykładnię, wniosła o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi strona podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (art. 14c § 1 o.p.). W myśl § 2 cytowanego artykułu, w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Przedmiotem sporu niniejszej sprawy jest odpowiedź na drugie pytanie skarżącej, dotyczące oświadczeń nabywców wyrobów akcyzowych, uprawniających sprzedawcę do zastosowania obniżonych stawek podatkowych, gdy z oświadczeń tych wynika, że wyroby są przeznaczone do celów opałowych. Pytanie było następującej treści "Czy można stosować upoważnienie do uzupełnienia oświadczeń w zakresie numerów faktur, czy również o inne dane, takie jak np. ilość?". W uzasadnieniu strona doprecyzowała, że chodzi jej o odpowiedź, czy taką osobą upoważnioną może być również sprzedający. W przedstawionym stanie faktycznym spółka wskazała, że specyfiką prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest zawieranie ustnych umów lub za pomocą faksu lub poczty elektronicznej. Faktura wystawiana jest dopiero po dostarczeniu towaru do nabywcy. Ilość tego towaru może nieznacznie różnić się od zamówienia. Nie zawsze możliwe jest uzyskanie wymaganego oświadczenia woli, zawierającego wszystkie elementy wymagane przepisami. Analizując treść przedstawionego stanu faktycznego, nie trudno oprzeć się odczuciu, iż jest on nieprecyzyjny, pomimo złożenia przez stronę pisma uzupełniającego pierwotnie złożony wniosek. W pierwszej kolejności należy wskazać, że ze stanu faktycznego będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, wynika iż spółka najpierw dokonuje zamówienia (ustnie, za pomocą faksu lub poczty elektronicznej) określonej ilości oleju. Dopiero po złożeniu zamówienia następuje dostawa i sprzedaż produktu. Powstaje zatem pytanie, w którym momencie wystawiane jest pierwotne, nie uzupełnione, oświadczenie o przeznaczeniu oleju, a w którym miałoby być ono uzupełnione. Nie trudno bowiem sobie wyobrazić sytuację, kiedy przedstawiciel firmy składając zamówienie, które może być wstępnym określeniem ilości potrzebnego produktu, jednocześnie wystawia niekompletne oświadczenie, nie znając ostatecznej ilości oleju jaka będzie zakupiona. W momencie dostawy i zawarcia faktycznej umowy sprzedaży, oświadczenie zostaje uzupełnione przez osobę upoważnioną do tej czynności i dołączone, zgodnie z wymogami prawa, do kopii faktury (art. 89 ust. 6 omawianej ustawy). Niestety przedstawiony przez stronę stan faktyczny nie daje odpowiedzi na postawione pytanie. Kwestia ustalenia momentu sporządzenia niekompletnego oświadczenia jest niezwykle istotna z punktu widzenia oczekiwanej przez stronę odpowiedzi na zadane pytanie. Ustawodawca wskazał, iż niniejsze oświadczenie winno być wystawione w przypadku sprzedaży wyrobów akcyzowych nieobjętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie. Zatem czy wystawienie tego rodzaju oświadczenie, nie uzupełnionego w pełnym zakresie, przed faktyczna sprzedażą rodzi jakiekolwiek skutki prawne. A co za tym idzie, czy jeżeli w momencie sprzedaży oświadczenie to zostanie złożone, będąc już uzupełnionym, przez osobę do tego uprawnioną, to będzie to oznaczało, że zostało złożone w sposób prawidłowy. Zgodnie z treścią art. 14b § 1 o.p. indywidualną interpretację wydaje minister właściwy do spraw finansów publicznych na pisemny wniosek zainteresowanego. Wnioskodawca zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu lub zdarzenia (art. 14b § 3 o.p.). Mając na uwadze przytoczoną powyżej regulację należy stwierdzić, iż w przypadku stanu faktycznego budzącego wątpliwości z uwagi na jego nieprecyzyjność, nie jest możliwe wydanie interpretacji, chyba że wątpliwości zostaną wyjaśnione w toku postępowania prowadzonego przez organ. W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sadu, stan faktyczny nie spełnia wymogów określonych cytowanym przepisem art. 14b § 3. Jest bowiem nieprecyzyjny i budzi szereg wątpliwości. Skoro tak to nie jest możliwe precyzyjne ustosunkowanie się do drugiego pytania. Co za tym idzie niemożliwa jest w tym stanie rzeczy kontrola stanowiska organu, który pomimo nieścisłości wydał indywidualną interpretację. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien usunąć nieścisłości wskazane przez Sąd i w sposób precyzyjny ustalić stan faktyczny. Należy również zauważyć, iż zwieńczając uzasadnienie swojego stanowiska w zaskarżonej interpretacji organ wskazał, iż oświadczenie, które nie jest prawidłowo sporządzone, tj. zgodnie z art. 89 ust. 8 lub 7 omawianej ustawy, i nie jest podpisane przez osobę umocowaną do reprezentacji w tym zakresie spółki będącej nabywcą, w momencie jego złożenia, czyli w chwili wydania wyrobu, to nie spełnia warunków dla zastosowania stawek akcyzy określonych w art. 89 ust. 1 pkt. 9, 10 i 15 niniejszej ustawy. Tym samym, w ocenie organu, stanowisko wnioskodawcy, iż może on stosować upoważnienie do uzupełnienia oświadczeń o przeznaczeniu nabywanych wyrobów akcyzowych w zakresie ilości towarów czy numerów faktur oraz, że taką osobą sprzedającą może być również sprzedający, należy uznać za nieprawidłowe. Stanowisko to w przeważającej części w ogóle nie odnosi się do pytania wnioskodawcy, a nadto stoi w sprzeczności z wcześniejszą częścią uzasadnienia. Spółka pytała bowiem "Czy można stosować do uzupełnienia oświadczeń w zakresie numerów faktur, czy również o inne dane, takie jak np. ilość?". Dokonując oceny poprzednio wydanej interpretacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. uchylając wcześniejszą interpretację wskazał, co jest wiążące dla organów, iż strona w uzasadnieniu swojego stanowiska niejako rozszerzyła to pytanie o ustalenie czy taką osobą upoważnioną może być również sprzedający. Rozpoznając ponownie niniejszą sprawę i udzielając ostatecznej odpowiedzi organ skupił się tylko i wyłącznie na ostatniej kwestii dotyczącej udzielenia pełnomocnictwa sprzedającemu. Stwierdzając ostatecznie, że w tym zakresie stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Jest to tym bardziej zaskakujące, iż we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia organ dopuścił możliwość złożenia oświadczenia przez osobę prawidłowo umocowaną przez nabywcę. Przedstawienie stanowiska organu podatkowego w indywidualnej interpretacji powinno polegać przede wszystkim na jasnej i zrozumiałej odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie (pytania) oraz wskazaniu, w jaki sposób należy rozumieć konkretny przepis określający skutki podatkowe dla wnioskodawcy i jak go należy stosować w przedstawionym we wniosku stanie faktycznym. Uzasadnienie prawne polega natomiast na wytłumaczeniu z jakich przyczyn organ zastosował w danym stanie faktycznym konkretny przepis i dlaczego interpretuje wskazany przepis w sposób odmienny niż to uczynił wnioskodawca (por. wyrok WSA w Krakowie z 1 lipca 2009 r., I SA/Kr 618/09, LEX nr 510707). Odpowiedź organu dokonującego interpretacji winna być tak sformułowana, aby podatnik uzyskał informację co do trafności jego stanowiska oraz przepisów, które mają zastosowanie w jego indywidualnej sprawie. W przypadku zatem niepodzielenia poglądu strony, organ powinien w sposób jasny wyjaśnić, dlaczego go nie aprobuje (por. podobnie wyroki: WSA w Poznaniu z 25 lipca 2008 r. I SA/Po 385/08, LEX nr 483194 i WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2009 r., III SA/Wa 3129/08, LEX nr 531422). Podsumowując swoje rozważania w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji, organ wskazał, iż oświadczenie sporządzone w sposób nieprawidłowy i nie podpisane przez osobę umocowaną do reprezentacji nie spełnia warunków przewidzianych prawem. Stwierdzenie to nie przystaje do pytania sformułowanego przez wnioskodawcę, w treści którego wskazał on, że oświadczenie byłoby uzupełnione przez osobę do tego uprawnioną. Nie sformułowano natomiast momentu, w którym miałoby nastąpić to uzupełnienie czy w chwili dokonywania sprzedaży, przed lub czy po tym fakcie. Należy zatem wskazać, że organ ponownie nie udzielił ścisłej odpowiedzi na zadane pytanie, chociaż ogólnie nie zanegował możliwości złożenia oświadczenia przez osobę umocowaną przez nabywcę wyrobów. Dopuścił się tym naruszenia art. 14c § 2 o.p. Mając na uwadze nieścisłości zarówno znajdujące się po stronie wnioskodawcy jak i organu, Sąd uznał, iż stanowisko w zakresie ewentualnego uchybienia przepisom art. 89 ust. 5 pkt 1 u.p.a., w zw. z art. 96 i 98 k.c. poprzez błędną wykładnię byłoby przedwczesne. Z powyższych względów na podstawie art. 146 § 1 oraz art. 200 i 205 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł jak w sentencji. P.Z-C.