I SA/Po 164/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Roman Wiatrowski (spr.) Sędziowie WSA Maciej Jaśniewicz WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. – organu działającego z upoważnienia Ministra Finansów do wydania interpretacji na rzecz [...] sp. z o.o. w P. kwotę [... ] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ K.Pawlicki /-/ R.Wiatrowski /-/ M.Jaśniewicz W dniu [...] r. został złożony wniosek "T." Sp. z o.o. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na dostawę lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w części wspólnej oraz udziałem w garażu podziemnym wielostanowiskowym. Wnioskodawca we wniosku wskazał, iż zamierza po wybudowaniu wielomieszkaniowego obiektu budownictwa mieszkaniowego rozpocząć sprzedaż poszczególnych mieszkań. W ofercie będą mieszkania bez miejsca postojowego w garażu podziemnym oraz mieszkania wraz z miejscem postojowym w garażu podziemnym. Wnioskodawca stwierdził iż nie będzie oferował do sprzedaży samych miejsc postojowych w garażu podziemnym, co oznacza iż ww. miejsca postojowe będzie mógł nabyć klient tylko i wyłącznie wtedy, gdy nabędzie lokal mieszkalny. Wnioskodawca podał także, iż w związku z tym, że w garażu podziemnym będą znajdowały się urządzenia służące do prawidłowej obsługi wszystkich lokali mieszkalnych (także tych których właściciele nie nabędą miejsca postojowego w garażu podziemnym) dla garażu podziemnego zostanie ustanowiona własna, odrębna księga wieczysta. Przeniesienie własności mieszkania będzie dokonywane w formie jednego aktu notarialnego, w którym przedmiotem sprzedaży będzie lokal mieszkalny oraz przynależne do tego lokalu: odpowiedni udział we współwłasności gruntu, na którym stoi budynek, odpowiedni udział we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawo do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego w tym garażu. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy do dostawy lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz z przynależnymi do tego lokalu, udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, podatnik może zastosować 7% stawkę podatku VAT bez konieczności traktowana wymienionych elementów dostawy jako odrębnych towarów? We wniosku o interpretację wnioskodawca przyjął własne stanowisko, zgodnie z którym do dostawy lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym wraz z przynależnymi do tego lokalu: udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego może zastosować 7%, bez konieczności traktowania wymienionych elementów dostawy jako odrębnych towarów. Wnioskodawca uznał, iż brak jest podstaw do stosowania odrębnych stawek VAT do poszczególnych elementów przedmiotu dostawy tj. lokalu mieszkalnego, udziału w gruncie, udziału we współwłasności garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego. Cały przedmiot opisanej transakcji jest jednym towarem w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a o jego klasyfikacji do celów VAT decyduje jego zasadniczy element jakim jest lokal mieszkalny. Wszystkie pozostałe elementy mają charakter praw przynależnych do lokalu (związanych z własnością lokalu). Zgodnie z twierdzeniami wnioskodawcy, zarówno lokal mieszkalny, jak i garaż wielostanowiskowy mieszczą się w budynku będącym obiektem budownictwa mieszkaniowego. Z uwagi na powyższe cała transakcja winna być objęta 7 % stawką VAT. Wnioskodawca na poparcie własnego stanowiska przytoczył orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1181/07 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r. sygn. akt I FSK 103/2005. W dniu [...] r. została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. – działającego w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z §2 i §6 rozorzązenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.Nr 112, poz.770), interpretacja indywidualna, uznająca stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wydanej interpretacji organ podatkowy stwierdził, iż obniżona do wysokości 7% stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do sprzedawanych części obiektów budownictwa mieszkaniowego – tj. lokali mieszkalnych wraz z odpowiadającym im udziałem we współwłasności gruntu - na podstwie art. 41 ust. 12-12c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm; dalej powoływana jako ustawa o VAT) oraz § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 216, poz. 1336) w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku VAT. Zastosowanie preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług nie odnosi się jednak do dostawy udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego, te bowiem – na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, będą podlegać opodatkowaniu stawką podstawową, tj. 22%. Pismem z dnia [...] r. wnioskodawca wezwał organ, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu zarzucono naruszenie norm zawartych w art. 2 pkt 6, w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 oraz w art. 41 ust. 12 w związku z ust. 12a oraz ust. 12b ustawy O VAT. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, uznał iż brak jest podstaw do zmiany interpretacji . Pismem z dnia [...] r. "T." sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P., w której wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. W skardze zaskarżonej interpretacji postawiono zarzuty naruszenia norm zawartych w art. 2 pkt 6, w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 oraz w art. 41 ust. 12 w związku z ust. 12a oraz ust. 12b ustawy o VAT. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, w tym prawa do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego stanowi jedną czynność opodatkowaną jedną stawką podatku VAT. Miejsce postojowe to wyłącznie umownie wydzielona część przestrzeni stanowiącej współwłasność nabywców lokali mieszkalnych i nie jest ono prawnie wyodrębnione w sposób pozwalający na traktowanie go jako towaru mogącego być przedmiotem odrębnego obrotu. Na potwierdzenie takiego stanowiska skarżąca powołała następujące orzeczenia sądów administracyjnych: orzeczenie NSA z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt FSK 2480/04, NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt IFSK 103/05, WSA z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 789/08, WSA z dnia 10 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 886/08. Spółka argumentuje, że zgodnie z przedstawionym przez nią stanem faktycznym nie dochodzi do sprzedaży miejsca postojowego, które wchodzi w skład nieruchomości wspólnej, jedynie do sprzedaży prawa do wyłącznego korzystania z tego miejsca. Nie jest zatem możliwe wyodrębnienie tego prawa od prawa własności lokalu mieszkalnego, gdyż są one ściśle ze sobą związane. Skarżący podnosi dalej iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku VAT podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku należnego. Kwota należna obejmuje całość świadczenia nabywcy. Przepis ten zatem nakazuje przy ustalaniu podstawy opodatkowania brać pod uwagę - co do zasady - całość świadczenia, na które strony się umówiły i zastosować jednolitą stawkę podatkową. Dokonanie podziału transakcji na poszczególne składniki, a w konsekwencji zastosowanie różnych stawek podatkowych, w sprawie opisanej przez stronę skarżącą, nie może mieć zastosowania z powodu już ww. – sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z miejsca postojowego w garażu podziemnym jest traktowana jako jedna czynność. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego przedmiotowa interpretacja indywidualna narusza w art. 2 pkt 6, w art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. sporządził odpowiedź na skargę z dnia [...] r., w której odniósł się do zarzutów zawartych w skardze. Strona przeciwna powołując się na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w § 3 pkt 14 określa lokal użytkowy jako jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. W związku z tym, iż z treści § 3 pkt 12 i 13 ww. rozporządzenia wynika, że miejsce postojowe nie jest pomieszczeniem technicznym czy też gospodarczym, strona przeciwna podniosła iż wielostanowiskowy parking jest lokalem użytkowym. Pojedyńcze miejsce postojowe, jako wyodrębniona jedynie liniami część hali garażowej, nie może stanowić samo w sobie pomieszczenia przynależnego. Pomieszczeniem tym, jak podnosi strona przeciwna, jest wielostanowiskowa hala garażowa, jako całe pomieszczenie podziemne, w którym znajdują się poszczególne miejsca postojowe. Jedno miejsce postojowe jest więc częścią ułamkową pomieszczenia przynależnego. Jak podniosła strona przeciwna, z treści art. 41 ust. 12 i ust. 12a ustawy o VAT oraz § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wprost wynika, że obniżona 7% stawka podatku VAT ma zastosowanie tylko dla obiektów budownictwa mieszkalnego. W związku z tym, iż miejsca postojowego nie można uznać za część lokalu mieszkalnego, zastosowanie musi mieć w stosunku do niego - 22 % stawka podatku VAT. Organ podatkowy wskazał, iż nawet jeżeli sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym dokonywana jest w jednym akcie notarialnym, wbrew twierdzeniom skarżącego, oba te przedmioty mogą być opodatkowane odrębnie właściwymi stawkami podatku od towarów i usług, jeżeli z przepisów wyraźnie wynika taka konieczność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy tego, czy jednej, obniżonej stawce podatku od towarów i usług, podlega sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania określonego stanowiska postojowego w tym garażu. Przy założeniu ze sprzedaż ta będzie odbywać się w jednym akcie notarialnym, a nabycia miejsca postojowego będzie mógł dokonać tylko taki podmiot, który jednocześnie nabędzie lokal mieszkalny. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy o VAT). W art. 41 ust. 12 ustawy o VAT wskazane jest, iż 7% stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 tej ustawy - stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Samo budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a powołanego artykułu, oznacza obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2 (art. 41 ust. 12b ustawy o VAT). Zgodnie z art. 41 ust. 12c ustawy o VAT, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Spółka skarżąca podnosi, iż zarówno do sprzedaży mieszkania jak i udziału we współwłasności gruntu, udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego - należy zastosować, wynikającą z powyższych przepisów, stawkę podatkową w wysokości 7%, natomiast w ocenie organów podatkowych, sprzedaż udziału we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego podlega opodatkowaniu, wynikającą z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawką podstawową w wysokości 22%. W ocenie Sądu stanowisko Ministra Finansów jest błędne. Na gruncie ustawy o VAT czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem jest albo dostawa towarów albo świadczenie usług. Wskazanie na reguły zasadnicze jest zawsze celowe, czego przykładem jest choćby wyrok Naczelnego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 20 listopada 2008 r. wydany w sprawie l FSK 1512/07 (LEX Nr 469848), w którym stwierdzono, że podział czynności opodatkowanych VAT dokonywanych na terytorium kraju ma charakter dychotomiczny - czynność stanowi albo dostawę towarów, albo świadczenie usług. Stwierdzenie to stanowiło dla NSA punkt wyjścia do sformułowania dalszej tezy brzmiącej następująco: "W sytuacji, gdy czynność ma charakter kompleksowy, o jej istocie, a zarazem wysokości stawki VAT, powinna przesądzać czynność główna." Dla prawidłowej oceny prawnej przedstawionego przez wnioskodawcę opisu zdarzeń przyszłych w niniejszej sprawie, niezbędne jest właśnie rozważenie czy czynność jaką jest dostawa lokali mieszkalnych wraz udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego w części wspólnej budynku nie powinna być traktowana jako czynność o charakterze kompleksowym, z której nie można wyłączyć tych jej elementów, które wprawdzie same w sobie dostawy lokalu nie stanowią, lecz z tą dostawą związane są w taki sposób, iż można mówić o czynności kompleksowej. Warto w tym miejscu wskazać na fragment uzasadnienia niepublikowanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2009 r., wydanego w sprawie I FSK 1798/07, w którym dokonując wykładni funkcjonalnej zarówno statycznej jak i dynamicznej Sąd ten uznał, że posiadanie miejsca do parkowania samochodu osobowego w pierwszej dekadzie XXI wieku jest związane integralnie z budownictwem mieszkaniowym tak jak posiadanie piwnicy czy dostęp do suszarni i powinno być kojarzone z obiektami budownictwa mieszkaniowego lub ich częściami, na które wskazał ustawodawca w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o VAT. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni ten pogląd podziela. Oczywiste jest bowiem, że postęp cywilizacyjny kreuje nowe potrzeby i wymusza dostosowanie się do nich różnych dziedzin gospodarki (w tym budownictwa mieszkaniowego). Efektem tego jest między innymi oferowanie przez firmy budowlane czy developerów mieszkań, z których nabyciem wiąże się prawo do korzystania z miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Ponieważ oczywiście ludzkie potrzeby są zróżnicowane, to oferowane są także mieszkania, z którymi prawo to nie jest związane. Jeśli takie dwa rodzaje oferty odnoszą się, jak rozpoznawanym przypadku, do jednego budynku wielomieszkaniowego, to nie ma podstaw do tego aby przyjąć, że kompleksowa dostawa lokalu mieszkalnego musi być oceniana według wersji prostszej tj. bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Twierdzenie w tej sytuacji, że nabywcy mieszkań związanych z miejscami postojowymi w istocie uczestniczą w dodatkowej czynności, jaką jest sprzedaż prawa do korzystania z tych miejsc, nie znajduje dostatecznego uzasadnienia. Nabywają oni bowiem po prostu lokal o wyższej wartości użytkowej ze względu na możliwość łatwiejszego korzystania z posiadanych środków transportu. I tak jak piwnica, w której często przechowywany jest rower czy motorower, nie staje się z tego powodu lokalem użytkowym, nawet jeśli jest wyodrębniona trwałymi ścianami, zachowując funkcję pomieszczenia przynależnego do mieszkania, ułatwiającego korzystanie z niego poprzez możliwość przechowywania przedmiotów rzadziej używanych lub nie nadających się do przechowywania w mieszkaniu, tak miejsce postojowe w części podziemnej budynku pełni dokładnie taką samą funkcję, z tą tylko różnicą że nie każdy nabywca mieszkania w budynku tą funkcją jest zainteresowany. W związku z tym twierdzenie, iż intencją ustawodawcy było objęcie preferencyjną stawką wyłącznie tych obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, które spełniają funkcje mieszkaniowe nie może być uznane za trafne. Jak wyżej wskazano kwestie stawek podatkowych normuje art. 41 ustawy. Art. 41 ust. 12 ustawy o VAT przewiduje, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (tj. 7 %) stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Z kolei w myśl art. 41 ust. 12a ustawy o VAT przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych z zastrzeżeniem ust. 12b. Obiekty budownictwa mieszkaniowego ustawa o VAT definiuje natomiast w art. 2 pkt 12 stanowiąc, że ilekroć mowa w ustawie obiektach budownictwa mieszkaniowego rozumie się przez to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej klasyfikacji Obiektów budowlanych (...), 112 budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe. Ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego oraz lokalu użytkowego. W związku z tym należy posłużyć się należy definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), który stanowi, że samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczanych na stały pobyt ludzi, które wraz pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Według art. 2 ust. 4 ustawy o własności lokalu do lokalu mogą przynależeć jako jego części składowe pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a szczególności: piwnica, strych, komórka, garaż, zwane "pomieszczeniami przynależnymi". Na tle analizowanego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości, że lokale mieszkalne budowane przez wnioskodawcę stanowią część obiektu budowlanego objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wybudowanie, wyodrębnienie i sprzedaż takich lokali jest traktowane jako dostawa towarów w rozumieniu ustawy o VAT i będzie podlegała, zgodnie z art. 41 ust 12 ustawy o VAT 7% stawce podatku. Od stycznia 2008 r. do całego budownictwa mieszkaniowego stosuje się preferencyjną stawkę VAT. Stawka 7% na całe budownictwo mieszkaniowe została wprowadzona dzięki decyzji ministrów finansów Unii Europejskiej. Podjęli oni uchwałę o przedłużeniu do końca 2010 r. obowiązywania obniżonych stawek VAT w poszczególnych krajach członkowskich, Zauważyć należy, że przedmiotem orzecznictwa sądów administracyjnych pozostawała do tej pory kwestia stawek podatkowych jakie powinny być stosowane w sytuacjach sprzedaży mieszkań wraz z prawem do wyłącznego korzystania z wydzielonego miejsca postojowego nadal występują. Między innymi właśnie w cytowanym wyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 8 stycznia 2009 r. wydanym w sprawie I FSK 1798/07, odwołano się do wyroku NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt l FSK 103/05 (opubl. w Monitorze Podatkowym 2006/7/38, LEX nr 157989) w pełni podzielając zaprezentowany w tym wyroku pogląd prawny odnośnie opodatkowania preferencyjną stawką podatkową dostawy miejsc postojowych. W motywach wyroku z dnia 22 czerwca 2005 r. NSA wskazał, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego. W konkretnym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych - wydzielonych trwałymi ścianami izb w budynku. Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu. Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone w powyższych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz podtrzymujących tę linię orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyjnych (np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 stycznia 2009 r. wydany w sprawie l SA/Po 1505/08, LEX nr w bazie 504659, czy też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 marca 2010r. o sygn. I SA/Gd 933/08). W rozpatrywanym przypadku z wniosku o interpretację również wynika, iż mamy do czynienia z jedną transakcją polegającą na łącznej sprzedaży - stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego oraz przynależnych do tego lokalu udziału we współwłasności gruntu, na którym stoi budynek, odpowiedniego udział we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawa do wyłącznego korzystania z określonego stanowiska postojowego w tym garażu. Istotne jest to, że we wniosku o interpretację indywidualną strona podała, że chodzi jej o przyszłą sytuację, w której prawo do korzystania ze stanowisk postojowych nie będzie odrębnym od prawa własności mieszkania przedmiotem obrotu. Innymi słowy może ono być zbywane i nabywane jedynie łącznie z lokalem mieszkalnym, do którego zostało przypisane. W związku z powyższym uznać należy, iż organ wydający indywidualną interpretację błędnie uznał, iż do całości sprzedaży obejmującej lokal mieszkalny wraz z przynależnym do tego lokalu udziałem we współwłasności gruntu, udziałem we współwłasności podziemnego garażu wielostanowiskowego oraz prawem do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego nie można zastosować stawki podatku VAT w wysokości 7% na podstawie art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 12a oraz ust 12b ustawy o VAT. Tym samym należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia tych przepisów. Ponownie wydając interpretację organ podatkowy powinien uwzględnić zaprezentowaną w niniejszym wyroku wykładnię przepisów ustawy o VAT. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania i wnioski Sąd, na podstawie art. 146 § 1, art. 200 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ M. Jaśniewicz /-/ R. Wiatrowski /-/ K. Pawlicki