II SA/Ol 422/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia zmian w regulaminie gry na automatach o niskich wygranych – zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]"; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki A kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia "[...]" "[...]" (dalej jako: Spółka) zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej o zatwierdzenie zmian w regulaminie gry na automatach o niskich wygranych, stanowiącym załącznik Nr 2 do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"., Nr "[...]". Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia "[...]", znak: "[...]", cofnął w całości zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", udzielone Spółce na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Od powyższej decyzji pełnomocnik Spółki złożył odwołanie. Następnie, postanowieniem z dnia "[...]", znak: "[...]", Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art. 201 § 1 pkt 2, art. 216 i art. 217 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako: o.p.) zawiesił postępowanie, sygn. "[...]", do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie cofnięcia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 201 §1 pkt 2 o.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z uwagi na to, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", znak: "[...]", ma istotne znaczenie w sprawie rozpatrzenia wniosku o zmianę regulaminu, będącego załącznikiem do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", postępowanie należało zawiesić. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Spółki wniósł o jego uchylenie w całości. Zakwestionowanemu postanowieniu z dnia "[...]" zarzucił: 1. naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 o.p. polegające na jego bezpodstawnym zastosowaniu, wobec aktualnego obowiązywania i braku prawomocnego cofnięcia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w ramach którego Spółka wnosiła o zatwierdzenie zmian w regulaminie gier oraz braku wykonalności decyzji cofającej to zezwolenie; 2. naruszenie art. 124 o.p. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na czym polega związek między ewentualnym ostatecznym rozstrzygnięciem w postępowaniu w sprawie cofnięcia zezwolenia, a kwestią zatwierdzenia zmian w regulaminie gier na automatach o niskich wygranych w sytuacji, gdy Spółka aktualnie może bezspornie prowadzić działalność na podstawie przedmiotowego zezwolenia. Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia "[...]", Nr "[...]", działając na podstawie art. 216 § 1 oraz art. 220 § 1 w zw. z art. 239 o.p., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia "[...]", znak: "[...]". Podniósł, iż w postanowieniu z dnia "[...]" wskazano, że postępowanie o sygn. akt "[...]" jest uzależnione od postępowania dotyczącego rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", znak: "[...]", którą zostało cofnięte w całości zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa. Wskazał, iż w jego ocenie powyższe postępowanie ma zasadniczy wpływ na treść rozstrzygnięcia postępowania, wszczętego wnioskiem Spółki z dnia "[...]". Regulamin gry na automatach o niskich wygranych stanowi załącznik do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". Zatem od ostatecznego rozstrzygnięcia, jakim jest utrzymanie w mocy lub uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", zależeć będzie treść wydanej decyzji w niniejszej sprawie. Konkludując stwierdził, iż w sprawie zaszły przesłanki wymienione w art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Bezspornie bowiem treść decyzji, wydanej w postępowaniu odwoławczym w sprawie cofnięcia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" będzie miała wpływ na treść decyzji wydanej w postępowaniu, które zostało zawieszone postanowieniem z dnia "[...]". Skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie reprezentowana przez pełnomocnika Spółka żądając jego uchylenia w całości. Zakwestionowanemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie: art. 201 § 1 pkt. 2 o.p. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie; art. 124 i art. 217 § 2 oraz art. 210 § 4 w zw. z art. 219 o.p. poprzez nie wyjaśnienie przesłanek wydanego rozstrzygnięcia, tj. brak uzasadnienia faktycznego i prawnego polegający na nie wskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jakie przesłanki prawne i faktyczne zadecydowały o zastosowaniu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Uzasadniając skargę podniosła m.in., że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" cofająca zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych jest nieprawomocna, nieostateczna, a tym samym niewykonalna. Oznacza to, że decyzja ta nie wywołała skutku prawnego w postaci cofnięcia przedmiotowego zezwolenia, które nadal obowiązuje, a co za tym idzie jego treść, niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia może podlegać zmianom. Wydana w pierwszej instancji decyzja cofająca zezwolenie - wobec złożenia odwołania od niej - wywołała jedynie skutek w postaci przystąpienia do jej instancyjnej kontroli w postępowaniu· odwoławczym. Pomimo toczącego się postępowania odwoławczego w sprawie cofnięcia zezwolenia, Spółka nadal na podstawie tego zezwolenia prowadzi działalność, a zatem nie ma żadnych przeszkód prawnych do rozpoznania wniosku w sprawie zatwierdzenia zmian w regulaminie gier stanowiącym załącznik do tego zezwolenia i wydania w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia. Wskazała, że Dyrektor Izby Celnej w żaden sposób nie wyjaśnił, czym naruszył art. 124 o.p., jaki jest konkretnie motyw zawieszenia postępowania. Albo więc merytoryczna podstawa zaskarżonego postanowienia nie istnieje w ogóle, albo organ motywy zaskarżonego postanowienia zachował w tajemnicy dla siebie, co stanowi poważne uchybienie proceduralne. Nie jest bowiem wyjaśnieniem przesłanek zawieszenia stwierdzenie organu, że decyzja z dnia "[...]" i prowadzone postępowanie odwoławcze ma istotne znaczenie w sprawie wszczętej wnioskiem Spółki. Dalej Spółka argumentowała, że jako podstawę prawną zawieszenia postępowania organ wskazał przepis art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Dyrektor Izby Celnej chcąc zatem uzasadnić przesłanki swojego rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania, powinien wyjaśnić co najmniej trzy kwestie: zdefiniować o jakie zagadnienie wstępne, od którego rozstrzygnięcia zależy rozpatrzenie niniejszej sprawy chodzi; wskazać inny niż Dyrektor Izby Celnej organ lub sąd, który owo zagadnienie wstępne jest władny rozstrzygnąć; wskazać wpływ zagadnienia wstępnego na wynik sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia organ tego nie uczynił, więc motywy tego postanowienia nie są znane, a tym samym nie budzi wątpliwości, iż co najmniej ze względu na niejasne uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, tj. brak wskazania kluczowych do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 o.p. przesłanek, organ dopuścił się rażącego naruszenia art. 124 i art. 217 § 2 o.p. Konkludując Spółka wskazała, iż wobec braku wskazania przez organ ziszczenia się przesłanek do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 o.p., tj. nie wskazania o jakie zagadnienie wstępne chodzi, doszło w niniejszej sprawie do naruszenia powyższej normy prawnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej, w całości podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, że stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji (postanowień) administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję (postanowienie), gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd zatem, w zakresie swej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Nadto należy zwrócić uwagę, iż na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z uwagi na powyższe Sąd stwierdza, iż Dyrektor Izby Celnej wydając zaskarżone, jak też poprzedzające je postanowienie naruszył art. 201 § 1 pkt 2 w związku z art. 125 § 1 oraz art. 121 § 1 o.p. Merytoryczną ocenę zasadności skargi poprzedzić należy wskazaniem, że postępowanie w sprawie cofnięcia udzielonego Spółce zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wszczęto w dniu "[...]". W związku z tym w sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201 poz. 1540 ze zm.), która weszła w życie od dnia 1 stycznia 2010 r. Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Dotyczy to jednak prowadzenia samej działalności, nie zaś ewentualnego postępowania administracyjnego wszczętego po wejściu w życie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. Natomiast stosownie do treści art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o.p., chyba że ustawa stanowi inaczej. Oznacza to, iż podstawę prawną do postępowania zainicjowanego wnioskiem Spółki stanowiły przepisy Ordynacji podatkowej. Jeśli zaś chodzi o właściwość organu w sprawach dotyczących materii wynikającej z regulacji wskazanych powyżej, to z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323), tj. z 31 października 2009 r. dyrektor izby celnej stał się właściwy do rozpatrywania spraw dotyczących gier i zakładów wzajemnych. Na podstawie art. 238 wymienionej ustawy Dyrektor Izby Celnej przejął do rozpatrzenia sprawy toczące się dotychczas przed organami skarbowymi. Zgodnie z art. 201 § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (dotyczy zatem przypadków, gdy zawieszenie postępowania jest obligatoryjne). Powszechnie w doktrynie przyjmuje się, iż zagadnieniem wstępnym (prejudykatem), będzie kwestia prawna, której uprzednie rozstrzygnięcie warunkuje rozpatrzenie sprawy. Nie chodzi tu bowiem o sytuację, gdy na rozpatrzenie i wydanie decyzji mogą mieć wpływ ustalenia faktyczne dokonane przez wskazany w przepisie inny organ lub sąd. Natomiast jeżeli określona kwestia wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego, bowiem wprawdzie może ona powodować określone skutki procesowe, ale powstanie takiego "zagadnienia" nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania podatkowego (vide: wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r., sygn. I SA/Łd 970/03, niepubl.). W orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się także, iż zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (vide: wyrok NSA z dnia 28 listopada 1997 r., I SA/Lu 1199/96, niepubl.). Tak zdefiniowane zagadnienie wstępne wiąże się z wystąpieniem przeszkody uniemożliwiającej rozstrzygnięcie sprawy podatkowej (administracyjnej). Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy podatkowej (administracyjnej) nie można utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji podatkowej. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Przyczyną zawieszenia postępowania administracyjnego nie może być taka okoliczność, którą organ prowadzący postępowanie administracyjne może ocenić we własnym zakresie, nawet gdy okoliczność ta może być przedmiotem oceny dokonywanej także przez inne organy lub sądy w odrębnych postępowaniach. Ocena spełnienia ustawowo określonych przesłanek do rozstrzygnięcia danej sprawy jest podstawowym obowiązkiem organów administracji, dlatego też organy te nie mogą się od niej uchylać, jeżeli nie zostało to wyłączone z ich właściwości, oczekując na dokonanie takiej oceny przez inne organy lub sąd. Prejudykat powinien mieć charakter prawny, a nie faktyczny. Jego treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne jeszcze okoliczności mające znaczenie prawne (vide: wyrok WSA w Białymstoku: z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Bk 374/09; z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 735/08; wyrok NSA: z dnia 8 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1559/07, z dnia 21 listopada 2008 r., sygn. akt II OSK 1426/07 – publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Dla oceny, czy powołane przez organ okoliczności stanowią zagadnienie prejudycjalne uzasadniające zawieszenie postępowania na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p., istotne znaczenie ma określenie przesłanek, które podlegają weryfikacji w toku postępowania w sprawie cofnięcia udzielonego Spółce zezwolenia. To równolegle toczące się postępowanie przed Dyrektorem Izby Celnej jest obecnie na etapie postępowania odwoławczego, które także zostało zawieszone postanowieniem z "[...]" na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 o.p. (karta 16 akt administracyjnych). Zatem bezspornym jest, że decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" cofająca zezwolenie skarżącej na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie jest ostateczna i nie jest wykonalna. Oznacza to że decyzja ta nie wywołała skutku prawnego w postaci przedterminowego cofnięcia zezwolenia, które nadal obowiązuje, a co za tym idzie jego treść niezależnie od toczącego się postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia może podlegać zmianom. Wydana w pierwszej instancji decyzja wywołała jedynie skutek postaci przystąpienia do jej instancyjnej kontroli w postępowaniu odwoławczym. Pomimo toczącego się postępowania odwoławczego w sprawie cofnięcia zezwolenia skarżąca nadal na podstawie tego zezwolenia prowadzi działalność a zatem nie ma żadnych przeszkód prawnych do rozpoznania wniosku spółki w sprawie zatwierdzenia zmian w regulaminie gier stanowiącym załącznik do tego zezwolenia i wydania w tej sprawie rozstrzygnięcia. Z materiału dowodowego niniejszej sprawy wynika, że powodem wszczęcia przez organ w dniu "[...]" postępowania w sprawie cofnięcia zezwolenia były pokontrolne ustalenia wskazujące, że w punktach gier, objętych zezwoleniem, były prowadzone gry z naruszeniem przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Zauważyć należy, że podstawę prowadzenia gier na automatach o niskich wygranych stanowi wydana w tym przedmiocie decyzja o zezwoleniu na jej prowadzenie oraz zatwierdzony nią regulamin gier, które z kolei muszą być zgodne z przepisami ustawy, na podstawie której wydano zezwolenie. Przedmiotem ustaleń w sprawie o cofnięcie zezwolenia jest to czy podmiot prowadzący działalność w zakresie objętym udzielonym zezwoleniem, dopuścił się naruszenia warunków wykonywania działalności określonych w tymże zezwoleniu, zatwierdzonym regulaminie oraz określonych przepisami ustawy. Co więcej, ustalenia w tym zakresie mają charakter jedynie faktycznych (podejmowanych w ramach czynności organu, którego obowiązkiem jest należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy), zaś takie ustalenia nie mogą stanowić przedmiotu prejudykatu, który może jedynie dotyczyć zagadnień prawnych, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność jej rozstrzygnięcia. Według dyrektora Izby Celnej zagadnieniem wstępnym w niniejszej sprawie jest rozstrzygniecie sprawy dotyczącej cofnięcia zezwolenia. Organ ten uważa, że sposób rozstrzygnięcia tego postępowania tj. jeśli cofnięcie zezwolenia zostanie utrzymane w mocy to niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe zostanie umorzone, dopiero w przeciwnym wypadku sprawa o zatwierdzenie zmian regulaminie będzie musiała zostać rozpoznana merytorycznie. Wobec czego kwestia będąca według organu zagadnieniem wstępnym wpłynie jedynie na ewentualną zbędność rozstrzygnięcia (ze względów formalnych). W ocenie Sądu nie o takie rozumienie zagadnienia wstępnego w art. 201 § 1 pkt. 2 o.p. chodzi. Rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego powinno wpłynąć na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Ujmując to prościej odpowiedź na pytanie czy należy zatwierdzić zmiany w regulaminie gry na automatach czy nie, powinna zależeć od sposobu rozstrzygnięcia sprawy o cofnięcie zezwolenia ( zagadnienia wstępnego). Oczywistym jest, że odpowiedz na powyżej postawione pytanie może być tylko jedna – nie zależy ona od rozstrzygnięcia sprawy o cofniecie zezwolenia. Wręcz przeciwnie skarżąca nawet do ewentualnego cofnięcia zezwolenia będzie mogła prowadzić działalność na podstawie dostosowanego (według niej) do wymogów prawa regulaminu. Zawieszenie postępowania w kontrolowanej przez Sąd sprawie powoduje, że skarżąca prowadząc działalność nie może uzyskać pewności czy robi to na podstawie zgodnego z prawem regulaminu. Należy też zauważyć, że późniejsze rozstrzygnięcie sprawy o cofniecie zezwolenia po zakończeniu sprawy o zatwierdzenie zmian w regulaminie, w żaden sposób nie wpłynie na możliwość podważenia tej drugiej, w szczególności poprzez wznowienie postępowania. Dlatego też, w ocenie Sądu, rozstrzygniecie przez organ postępowania zakończonego wydaniem nieostatecznej decyzji z dnia "[...]" nie jest zagadnieniem wstępnym dla sprawy wszczętej wnioskiem Spółki. Reasumując, podzielić należy podniesiony w skardze zarzut naruszenia przez Dyrektora Izby Celnej art. 201 § 1 pkt 2 o.p. W realiach niniejszej sprawy nie zachodziła bowiem wymieniona w tym przepisie podstawa do zawieszenia postępowania. Z tych względów Sąd stwierdza, iż sprawa zatwierdzenia zmian w regulaminie wszczęta na wniosek skarżącej powinna być rozpoznana bez oczekiwania na wynik sprawy w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. W związku z powyższym Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a uwzględnił skargę i uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie z "[...]". O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzone koszty obejmują zwrot wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 240 zł oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Orzeczenie o wykonalności oparto na zasadzie art. 152 p.p.s.a.