II SA/Kr 855/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie WSA Aldona Gąsecka Duda WSA Ewa Rynczak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2011r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lutego 2011r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji , II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej M. F. kwotę 500 zł ( pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] sierpnia 201Or. znak: znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. , działając na podstawie art. 105 k.p.a., w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 7, art. 80 ust.2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), umorzył postępowanie w sprawie legalności i zgodności z przepisami prawa wykonanej przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego na terenie działki nr 1 obr. [...] przy ul. [...] w T. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdzono między innymi, że w dniu [...].11.2006r. decyzją Prezydenta Miasta T. Nr [...], znak: [...] zatwierdzono projekt budowlany i udzielono T.I. pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego, obejmującego przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego wraz z przełożeniem przyłącza kanalizacyjnego na terenach obejmujących nieruchomość położoną w T. przy ul. [...] (działka Nr 1 [...] ). W/w decyzja utrzymana została w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] 02.2007r, znak: [...]. Powyższe pozwolenie na budowę dotyczyło (oprócz przełożenia przyłącza kanalizacyjnego) przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego (wraz z dachem) o zewnętrzną klatkę schodową, pomieszczenia mieszkalne na poddaszu i instalacje wewnętrzne, ocieplenia budynku i remontu istniejących jego elementów oraz dobudowy w miejscu likwidowanego mniejszego garażu istniejącego - nowego garażu z częścią mieszkalną w odległości 1,50m od granicy z sąsiednią działką Nr 2 (której współwłaścicielem jest M.F.-Z. ). Na jej wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 18.05.2007r., sygn. akt II SA/Kr 401/07 wstrzymał wykonanie decyzji w części obejmującej dobudowę garażu z częścią mieszkalną, z tym że w wyniku zażalenia Inwestora - postanowienie to zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.02.2008r, sygn. akt II OZ 1202/07. Na dzień wstrzymania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny dobudowy garażu z częścią mieszkalną- inwestycja ta zrealizowana była w stanie surowym (w tym część mieszkalna - częściowo zamknięta), z wykonanym dachem pokrytym l warstwą papy, bez elewacji, obróbek blacharskich, instalacji wewnętrznych i wykończenia - co potwierdza protokół oględzin tutejszego organu z dnia 11.06.2007r. Przeprowadzone trzykrotnie (9.05.2007r., 11.06.2007r. i 8.05.2008r.) oględziny przedmiotowej budowy przez tutejszy organ nadzoru budowlanego - nie wykazały istotnych odstępstw od będącego wówczas w obiegu prawnym w/w pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego. Sporne okno w ścianie wschodniej części mieszkalnej nad dobudowanym garażem - jak wynika ze skorygowanego zgodnie z decyzją Wojewody z dnia [...].02.2007r. projektu budowlanego, który z podpisanymi poprawkami projektanta przekazany został 21.06.2010r. tutejszemu organowi - usytuowane zostało w odległości 400cm od granicy z sąsiednią działką Nr 2 a taras nad garażem obok tej ściany - projektant zamienił na stropodach wprowadzając do projektu podpisaną korektę. Cała przedmiotowa budowa zakończona została w dniu 01.04.2009r. - co wynika z oświadczenia kierownika budowy i zawiadomienia Inwestora złożonego w dniu 2.04.2009r. w tutejszym Inspektoracie, do którego to zawiadomienia nie został zgłoszony sprzeciw w drodze decyzji - co wynika z potwierdzenia pismem PINB- [...] z dnia 22.04.2009r. Z uwagi na uchylenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 11.06.2008r, sygn. akt II SA/Kr 402/07 - w/w decyzji o pozwoleniu na przedmiotową budowę oraz oddaleniu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17.12.2009r, sygn. akt II OSK 1714/08 skargi kasacyjnej Inwestora na w/w wyrok sądu l instancji - zgodnie z ugruntowanymi wykładniami sądów administracyjnych, w takim przypadku należy przeprowadzić postępowanie w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego . Z kolei, w przypadku budowy zakończonej - zgodnie z art. 51 ust. 7 stosuje się bezpośrednio przepisy art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 art. 51 Prawa budowlanego. W/w wyrokiem z dnia 11.06.2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił przedmiotowe pozwolenie na budowę z powodu braku w aktach administracyjnych przesłanych do Sądu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej upoważnienia ministra na udzielenie zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych (co uniemożliwiło Sądowi dokonania pełnej weryfikacji zasadności udzielenia tej zgody) oraz z powodu błędów (nieścisłości) i braków podpisu projektanta na poprawkach dokonanych w projekcie budowlanym, natomiast skarga kasacyjna została oddalona wyrokiem z dnia 17.12.2009r. głównie z powodu nieprecyzyjnego jej zredagowania (co nie wyznaczyło kierunku w jakim NSA winien dokonać kontroli zaskarżonego orzeczenia), z tym że Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartą w uzasadnieniu tego wyroku. Bezspornym jest, iż budowa będąca przedmiotem niniejszego postępowania zrealizowana została w zakresie kubaturowym w okresie ważności pozwolenia na budowę, na usytuowanie części garażowej z nadbudowanym pomieszczeniem mieszkalnym w odległości 1,50m od granicy z działką Nr 2 . Inwestor posiadał zgodę udzieloną postanowieniem Prezydenta Miasta T. z dnia [...].12.2005r., znak: [...] i fizycznie część ta usytuowana jest w odległości 1,55m od granicy (co wynika z inwentaryzacji położenia budynku na gruncie -sporządzonej w dniu 11.05.2007r. przez uprawnionego geodetę), natomiast pozostałe roboty budowlane wykonane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami, co potwierdza dokumentacja odbiorowa i oświadczenie kierownika budowy z dnia 2.04.2009r. W związku z powyższym nie występuje konieczność nakładania obowiązku na Inwestora wykonania czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem . Zgodnie z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 12.04.2005r, sygn. akt VII S.A./Wa 493/04 Lex nr 169372 - w sytuacji, gdy organ nadzoru budowlanego, w następstwie oceny dokumentacji, która została przedłożona przez inwestora uzna, że wykonane roboty budowlane nie uchybiają żadnym przepisom budowlanym, winien wówczas umorzyć swoje postępowanie. Przepis art. 51 Prawa budowlanego nie daje materialno-prawnej podstawy do merytorycznego wypowiedzenia się w takiej sytuacji. Odnośnie istniejącego balkonu w starej części przedmiotowego budynku mieszkalnego, na podstawie przedłożonych przez Inwestora za pismem w dniu 05.07.2010r. oryginalnych dokumentów - ustalono, iż balkon ten wykonany został w trakcie nadbudowy przedmiotowego budynku (wówczas parterowego) - na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...].04.1978r., Nr [...] którą udzielono J. K. pozwolenia na "rozbudowę istniejącego budynku parterowego przez jego 'nadbudowę piętrem pow. użytkowa nadbudowy 48,8 m2 pow. ząb. 120 m2 i kubatura po rozb. 843 m - na działce położonej w T. przy ul. [...] nr [...]". W związku z tym, iż sprawa wykonania i usytuowania w/w balkonu rozstrzygnięta została w/w decyzją o pozwoleniu na budowę - obecnie postępowanie w tej kwestii jest bezzasadne. Organ po przeprowadzeniu postępowania w trybie art. 50 i 51 prawa budowlanego uznał, że postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M.F.-Z. zarzucając, iż organ bezzasadnie uznał, że sądy uchyliły decyzje udzielającą pozwolenia na budowę z powodu braków formalnych. Z wyroków natomiast zdaniem odwołującej wynika, że Sądy uznały, iż dobudowa w odległości 1,5 m od granicy jest niezgodna z przepisami prawa i z zasadami współżycia społecznego. Uchylenie przez sądy administracyjne decyzji o pozwoleniu na budowę, a następnie umorzenie postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla T.I. przez Prezydenta Miasta T. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] doprowadziło do stanu, w którym inwestor nie ma tytułu do wykonania robót budowlanych. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego powinien nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności bądź robót w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Podstawę do wydania takiej decyzji stwarza art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust 7. Oznacza to nałożenie na inwestora obowiązku wykonania dokumentacji powykonawczej obejmującej pełną dokumentację budowy oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Dokumentacja budowy - wobec braku projektu budowlanego - powinna zawierać również elementy takie jak projekt budowlany. Dopiero taka dokumentacja powykonawcza pozwala na ostateczną ocenę, czy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego. Postępowanie takie wobec konieczności wydania merytorycznych decyzji, nie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 §1 k.p.a. Wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego, gdy budowa została już wykonana w każdym wypadku obliguje do prowadzenia procesu naprawczego. Ponieważ decyzja została uchylona, inwestor nie legitymuje się również projektem budowlanym ze względu na umorzenie postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, to w procesie naprawczym należy sprawdzić czy obecne przepisy prawa budowlanego pozwalają ją zostawić, czy konieczna jest rozbiórka całości lub 'części. W trakcie procedury naprawczej należy wyjaśnić również usytuowanie rynien, które są przy granicy działki, gdyż w przypadku nie podłączenia do kanalizacji wody opadowe będą spływać na nieruchomość odwołującej. Do wyjaśnienia jest także sprawa usytuowania komina od kotłowni na paliwo stałe w dobudowanej ścianie. Utrzymywanie stanu obecnego prowadzi do braku światła słonecznego w części pomieszczeń mieszkalnych, braku cyrkulacji powietrza, a także pozbawia możliwości budowy w głębi działki niewielkiego, parterowego budynku, na który już w roku 2006 odwołująca uzyskała decyzje o warunkach zabudowy. Wniosła o uchylenie decyzji organu l instancji, doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem balkonu wybudowanego w latach 70-tych- 80-tych oraz rozbiórkę całości lub części dobudowanego budynku tak aby zachowana była odległość 3 m. Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...], Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 i art. 105 § 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j.: Dz.U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazując, że skarżona decyzja jest prawidłowa, przedstawił stan fatyczny, podając, iż decyzją z dnia [...]listopada 2006 r. Prezydent Miasta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił T.I. zgody na przebudowę i rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego wraz z przełożeniem przyłącza kanalizacyjnego na działce nr 1 obr. [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. Wojewoda zaskarżoną przez M.F.-Z. decyzję utrzymał w mocy. Uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę nie skutkuje automatycznie obowiązkiem orzeczenia przez organy nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki wybudowanego na podstawie uchylonej decyzji obiektu budowlanego, jak to sugeruje skarżąca. Co więcej, uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę rodzi po stronie właściwego organu - w niniejszym przypadku Prezydenta Miasta T. - konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy, o czym wprost wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 11 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/ Kr 402/07. Przedmiotowym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2007 r., znak:[...] , którą Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą T.I. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku na działce nr 3 obr. [...] przy ul. [...] w T. . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie cytowanym wyrokiem zobowiązał organ do "dokonania oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 9 PrBudU oraz ponowne dokonanie sprawdzeń w trybie art. 35 PrBudU." Wobec powyższego, postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., znak: [...] PINB zawiesił postępowanie w tej sprawie do czasu rozstrzygnięcia postępowania o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę, wszczętego przed Urzędem Miasta T. na wniosek T.I. z dnia 1 marca 2006r. Jak ustalił PINB, decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., znak: [...], Prezydent Miasta T. umorzył postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego wraz z przełożeniem przyłącza kanalizacyjnego na działce nr 1 obr. [...] w T. Jak ustalił organ l instancji, powodem wydania ww. decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] kwietnia 2010 r. było uzyskanie przez niego zgody Ministra Transportu i Budownictwa, przekazanej PINB wraz z dokumentacją sprawy o znaku [...] za pismem z dnia 22 czerwca 2006 r. Zasadnie uznał zatem organ l instancji, że budowa obiektu zrealizowana została w czasie ważności decyzji o pozwoleniu na budowę, a inwestor posiadał zgodę Prezydenta Miasta T. na przybliżenie części garażowej z nadbudowanym pomieszczeniem mieszkalnym na odległość 1,50 m od działki sąsiedniej. Ta ostatnia kwestia "oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek, o którym mowa w art. 9 PrBudU", została rozstrzygnięta - Minister Transportu i Budownictwa udzielił zgody na odstępstwo od przepisów prawa budowlanego, normujących minimalną odległość usytuowania od działki sąsiedniej. Także decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r., znak: [...] Prezydent Miasta T. rozstrzygnął kwestię budowy balkonu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję złożyła M.F.-Z. zarzucając: - naruszenie prawa materialnego, a to art. 5 ust. 1 , art. 9 ust. 1 i art. 36a ustawy Prawo budowlane a także § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie - przepisów postępowania administracyjnego tj. art.. 7, 8, 77, 105 i 177 k.p.a. Uzasadniając zarzuty skarżąca w zakresie rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w T. na podstawie decyzji Prezydenta Miasta T. udzielającej pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 22 listopada 2006 r., wskazała iż w swoich decyzjach organy nadzoru budowlanego pomijają fakt, że odstępstwo rozpatruje się łącznie z pozwoleniem na budowę, które to zostało uchylone i w obrocie prawnym nie istnieje, a po umorzeniu przez Prezydenta Miasta T. postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla T.I. , inwestor nie ma żadnego tytułu prawnego do wykonanych robót. W takim przypadku organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 powinien nałożyć na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności bądź robót w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Oznacza to nałożenie na inwestora obowiązku wykonania dokumentacji powykonawczej obejmującej pełną dokumentację budowy oraz inwentaryzację geodezyjną powykonawczą. Dokumentacja budowy - wobec braku projektu budowlanego - powinna zawierać również takie elementy jak projekt budowlany. Dopiero taka dokumentacja powykonawcza pozwala na ostateczną ocenę, czy roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z przepisami prawa budowlanego, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi odnoszącymi się do usytuowania budynku na działce, czy nie zostały naruszone uzasadnione interesy osób trzecich w obszarze oddziaływania obiektu - wyrok NSA z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt II OSK 167/06. Ponieważ w stosunku do dobudowanego garażu wraz z częścią mieszkalną przyczyną uchylenia decyzji było nieuzasadnione zbliżenie do granicy działki skarżącej, to jedyna możliwość doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem jest rozbiórka części lub całego budynku. Organy nadzoru budowlanego akceptując zbliżenie do granicy sąsiedniej nieruchomości łamią przepisy prawa budowlanego -art. 5 ust. 1 i 9 ust. 1 oraz § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W zakresie zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi balkonu znajdującego się od strony południowej budynku przy ul. [...] w T. , skarżąca podała, iż uzasadnienie decyzji organu l instancji rozmija się z uzasadnieniem decyzji organu odwoławczego. Według organu drugiej instancji budowa balkonu została zrealizowana w trakcie rozbudowy i przebudowy budynku mieszkalnego w ramach pozwolenia na budowę [...], co nie jest prawdą, gdyż w tej decyzji była nadbudowa użytkowego poddasza na już istniejącym piętrze budynku. Piętro budynku zostało wybudowane na przełomie lat 70-80. Natomiast organ II instancji twierdzi, że balkon został wybudowany w trakcie nadbudowy parterowego budynku piętrem w oparciu o pozwolenie na budowę wydane dla poprzedniego właściciela J.K. z dnia 08.04.1978 r. Decyzja ta dotyczyła budowy powierzchni 48.8 m 2 a wybudowano około 90 m2 (powierzchnia piętra jest równa powierzchnia poddasza). Zgodnie z art. 36a prawa budowlanego jest to istotne odstępstwo i wymaga zmiany pozwolenia na budowę, a na takie nadzór budowlany się nie powołuje, nie powołuje się również na procedurę legalizacji samowoli budowlanej, pomimo, że takie odstępstwo zgodnie z przepisami prawa budowlanego jest samowolą budowlaną. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd w myśl art. 151 p.p.s.a. skargę oddala. Skarga jest uzasadniona, szczególnie ze względu na zarzuty podniesione przez skarżącą na rozprawie 9.09.2011 r. (k. [...].). Organy administracji obu instancji nie zebrały i nie wyjaśniły wszystkich okoliczności sprawy, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przede wszystkim należy wskazać, że postępowanie nadzorcze prowadzone w l instancji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. a w postępowaniu odwoławczym przez Wojewódzkiego' Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , wyprzedza postępowanie przed organem architektoniczno- budowlanym. Organ nadzoru dokonał kontroli przedmiotowej inwestycji, pod kątem jej zgodności z decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez Prezydenta Miasta T. z dnia [...].11.2006r. Nr [...], znak: [...] utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] 02.2007 r., znak: [...] Z akt administracyjnych wynika, że wyżej wymienione decyzje Prezydenta Miasta T. z dnia [...].11.2006 r. Nr [...], znak: [...], jak i Wojewody z dnia [...].02.2007 r. znak:[...] o pozwoleniu na budowę zostały uchylone nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11.06.2008 r., sygn. akt II SA/Kr 402/07, w którym Sąd w pkt. II tego wyroku określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana (k.[...] .). Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując skargę kasacyjną inwestora od tego wyroku - wyrokiem z dnia 17.12.2009 r. sygn. akt II OSK 1714/08 oddalił skargę kasacyjną inwestora T.I. , tym samym wyrok WSA z dnia 11.06.2008 r. sygn. II SA/Kr 402/07 w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji stał się prawomocny w dniu 17.12.2009 r. W myśl art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że Sąd jak i organ administracji związani są ustaleniami jak i oceną prawną wyrażoną w wyroku NSA z dnia 17.12.2009r.syg. akt II OSK 1714/08. W przedmiotowej sprawie organy nadzoru budowlanego prowadząc postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 ustawy prawo budowlane w sprawie: "legalności i zgodności z przepisami prawa wykonanej przebudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego na terenie dz. nr 1 obr. [...] w T. "- umorzyły postępowanie na podstawie art. 105 k.p.a., uznając je za bezprzedmiotowe. Organy ustaliły też, że roboty budowlane zostały wykonane zgodnie z prawem a inwestor zakończył je w dniu 1.04.2009r. zawiadamiając o tym organ. Z akt administracyjnych wynika, że PINB w T. w piśmie z dnia 22.04.2009r przyjął w dniu 2.04.2009r. wniosek inwestora o zgłoszeniu do użytkowania części przedmiotowego obiektu budowlanego mieszkalnego, ustalając, że został on zrealizowany zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...] .11.2006r. Nr [...], znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewody z dnia [...].02.2007 r., znak: [...] i organ nie wniósł sprzeciwu wobec tego zgłoszenia ( k.[...] .). Takie ustalenia organów są przedwczesne, sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym w sprawie. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11.06.2008 r., sygn. akt II SA/Kr 402/07 uchylona została decyzja pozwolenia na budowę oraz wstrzymano jej wykonanie. A zatem inwestor już z chwilą wydania nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 11.06.2008 r. sygn. II SA/Kr 402/07 nie mógł wykonywać żadnych robót budowlanych zmierzających do zrealizowania przedmiotowej inwestycji, a tym bardziej dokonać skutecznego zgłoszenia przedmiotowej inwestycji do użytkowania. W związku z tym organ nadzoru budowlanego nie powinien był zaakceptować wniosku inwestora o przyjęcie inwestycji do użytkowania, skoro inwestor nie był uprawniony do jej realizacji od dnia 11.06.2008r. Organ PINB w sposób bierny przyjął zgłoszenie inwestora z dnia 2.04.2009r. bez należytego wyjaśnienia sprawy. W ocenie Sądu jest to istotne uchybienie które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Organ nadzoru budowlanego jest uprawniony do egzekwowania przepisów prawa budowlanego na wszystkich etapach procesu budowlanego i od wszystkich uczestników, a także związany był wyrokiem tut. Sądu z dnia 11.06.2008r. sygn. akt II SA/Kr 402/07 w którym m. in. wstrzymano wykonanie decyzji o pozwoleniu na budowę- ( art.153 p.p.s.a.). Niezależnie od powyższych uchybień organów należy również zwrócić uwagę na nieprawidłowe wyrzeczenie w osnowie decyzji. Organy przeprowadzając postępowanie naprawcze w trybie art. 50 i 51 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane orzekły, że brak jest podstaw prawnych do nałożenia na inwestora określonych obowiązków i dlatego umorzyły postępowanie na zasadzie art. 105 k.p.a. Tymczasem tak naprawdę orzekły co do istoty sprawy, a więc rozstrzygnęły sprawę merytorycznie. W związku z tym powinny były ewentualnie orzec "o odmowie nałożenia obowiązków" a nie o "umorzeniu postępowania". Umorzenie postępowania jest zakończeniem postępowania administracyjnego w danej instancji bez jej merytorycznego rozstrzygnięcia. W takiej sytuacji organ nie załatwia sprawy co do jej istoty z powodu pojawienia się trwałej przeszkody uniemożliwiającej ukształtowanie stosunku materialnoprawnego. Decyzja o umorzeniu postępowania jest decyzją czysto procesową, a więc taką, którą w myśl art. 104 § 2 k.p.a., kończy sprawę w inny sposób niż poprzez jej rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Kontrola takiej decyzji, wydanej na podstawie art. 105 k.p.a., dokonywana jest pod kątem zasadności przesłanki umorzenia postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania jest wtedy, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do rozpatrzenia merytorycznego sprawy ( por: wyrok NSA z dnia 18.04.1995r.,ONSA1996,Nr2,poz.80). Mając powyższe na uwadze, organy obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sprawie, naruszając podstawowe zasady postępowania administracyjnego wyrażone w przepisach art. 7 kpa (zasadę ustalenia prawdy obiektywnej), art. 77 § 1 kpa (zasadę zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie) oraz art. 107 § 3 kpa odnoszącego się do prawidłowo sporządzonego uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest nieprawidłowe, ponieważ nie może odzwierciedlać rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, skoro postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone w sposób nieprawidłowy i wymaga uzupełnienia oraz wyjaśnienia zebranego materiału dowodowego sprawy. Dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy organ będzie mógł ustalić stan prawny w odniesieniu do którego mają zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym. Naruszenie powyższych zasad postępowania administracyjnego przez organy administracji obu instancji mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym zarzut skarżącej podniesiony na rozprawie w dniu 9.09.2011 r, że inwestor prowadził roboty budowlane mimo, że nie miał do tego prawa są uzasadnione. Co do pozostałych zarzutów to Sąd na obecnym etapie postępowania nie może się do nich odnieść, gdyż postępowanie administracyjne wymaga ustalenia rzeczywistego stany faktycznego sprawy w oparciu o który dokona ustaleń prawnych. Organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy winien wziąć pod uwagę naprowadzone wyżej okoliczności sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. l sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, póz. 1270 ze zm.), w myśl którego Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a.