III SA/Gl 1390/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 19 września 2011 r. sprawy ze skargi Rady Gminy M. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia nadzorczego w zakresie finansów publicznych ( stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy M. dotyczącej wprowadzenia zmian w wieloletniej prognozie finansowej ) w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W dniu [...] ( data stempla pocztowego ) Rada Gminy M. za pośrednictwem organu złożyła skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...], nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Uzasadniając wniosek powołała się na uchwałę nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego tego organu oraz upoważnieniu Przewodniczącego Rady Gminy Z. G. i radnej M. R. do złożenia skargi, reprezentowania Rady Gminy oraz złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponadto wskazała, że zaskarżona skargą uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. została doręczona Urzędowi Gminy w M. w dniu [...]. Dalej podała, że radni nie zostali właściwie poinformowani o przysługującym im prawie i terminie złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, bowiem informacja o uchwale Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej została odczytana przez Przewodniczącą Rady Gminy M. na sesji w dniu [...], a jedna z zainteresowanych sprawą radnych nie otrzymała kserokopii uchwały i nie mogła wnieść skargi we właściwym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Bezspornym jest, że w uchwała nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] stwierdzająca nieważność uchwały nr [...] Rady Gminy M. z dnia [...] w sprawie usunięcia naruszenia interesu prawnego z powodu istotnego naruszenia prawa polegającego na uchyleniu przez organ stanowiący uchwały nr [...] z dnia [...] w sprawie wprowadzenia zmian w wieloletniej prognozie finansowej za lata [...] bez inicjatywy wójta co jest sprzeczne z art. 230 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych ( Dz.U. Nr 157, poz. 1240 ze zm. ) została wraz z pismem przewodnim wysłana listem poleconym do Przewodniczącej Rady Gminy M. W. T. na adres Urzędu Gminy w M. i odebrana przez upoważnioną osobę w dniu [...] co wynika z pisemnego potwierdzenia odbioru. Informacja o podjętej uchwale jak wynika z akt sprawy została podana do wiadomości wszystkim radnym na sesji w dniu [...]. Uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej zawierała w treści uzasadnienia pouczenie o przysługującym Radzie Gminy M. prawie złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem tego organu w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Sąd nie kwestionuje prawa Rady Gminy M. do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. ), a zwłaszcza jej art. 11 a wynika, że gmina działa przez swoje organy, którymi są rada gminy oraz wójt ( burmistrz, prezydent miasta ). Co prawda nie ma przepisu prawa, który stanowiłby wprost, poza art. 98 ust. 3 a tej ustawy, że rada gminy jest uprawniona do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, ale wyprowadzić to można z wykładni systemowej przepisów ustawy o samorządzie gminnym. Skoro bowiem jej przepisy tworzą konstrukcję nadzoru opartą o kontrolę legalności działalności oddzielnie każdego z organów gminy ( rady, oraz wójta, burmistrza lub prezydenta miasta ), wyposażając każdy z nich w uprawnienie do decydowania o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego, to należy przyjąć, że w tych sprawach w imieniu rady gminy wystąpić może podmiot upoważniony przez radę, a w szczególności jej przewodniczący, który z mocy art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym organizuje pracę rady. Powyższe stanowisko jest prezentowane zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i w doktrynie. ( por. np. postanowienie NSA z 16 czerwca 2007 r,, II OSK 706/07, LEX 360197, postanowienie NSA z 17 września 2008 r., I OSK 1099/08, LEX 493901 ). W niniejszej sprawie bezspornym jest, że 30 dniowy termin do wniesienia skargi, upływał z dniem [...], albowiem ostatni dzień terminu przypadał wprawdzie na dzień [...], ale był to dzień ustawowo wolny od pracy ( niedziela) co wedle art. 83 § 2 p.p.s.a. powoduje, że za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie natomiast z art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z kolei, art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W świetle przytoczonych wyżej przepisów należy wskazać, że sąd przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku ma obowiązek ustalić czy pismo to nie jest obarczone brakami formalnymi, a w szczególności czy zostało złożone w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustaleniu podlega moment, kiedy obiektywnie ustała przyczyna uchybienia terminu do dokonania czynności. Opierając się na twierdzeniach Rady Gminy M. zawartych w uzasadnieniu wniosku oraz analizie uchwały nr [...] z dnia [...] o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego, należy stwierdzić, że wprawdzie zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym podstawą wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu gminy, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze, jednak warunek ten należy uznać za spełniony nie tylko wówczas gdy uchwała taka została podjęta przed wniesieniem skargi, ale także wtedy gdy została podjęta po wniesieniu skargi, ale przed upływem 30 dniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego i została przesłana do sądu administracyjnego w terminie wyznaczonym przez ten sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi. Należy przy tym wskazać, że przepisy ustawy o samorządzie gminnym nie określają terminu podjęcia uchwały lub zarządzenia o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego, ale to jedynie oznacza, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze nie może być odrzucona z tego powodu, że uchwała czy zarządzenie organu gminy zostały wydane po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego ( por. komentarz do art. 98 ustawy o samorządzie gminnym, Gabriela Jyż, Zbigniew Pławecki, Andrzej Szewc, System Informacji Prawnej LEX ). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Rada Gminy M. uchybiła terminowi do wniesienia skargi jak również błędnie przyjęła, że 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi liczy się od daty podjęcia uchwały z dnia [...] w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Wbrew twierdzeniom podanym w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wobec ich treści należy stwierdzić, że skarżąca dysponowała 30 dniowym terminem do złożenia skargi. Jak wcześniej wskazano podjęcie uchwały w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia w dniu [...] nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi. Z kolei, wniesienie skargi do sądu administracyjnego w terminie 7 dni od daty podjęcia przez Radę Gminy M. uchwały w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia, ale po upływie terminu do wniesienia skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia nie może być rozumiane w ten sposób, że przyczyną uchybienia terminowi do wniesienia skargi był brak owej uchwały i dopiero jej podjęcie sprawiło, że ustała przyczyna uchybienia 30 dniowego terminu. Jak wcześniej wskazano podjęcie uchwały w przedmiocie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego może nastąpić zarówno przed wniesieniem skargi jak i po jej wniesieniu przez uprawniony organ, który w tej sprawie nie wykazał jednak w żaden sposób przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi jak również, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie 7 dni od daty ustania tej przyczyny. Nawet w razie przyjęcia, że o treści uchwały radni dowiedzieli się dopiero na sesji w dniu [...], Rada Gminy M. miała do dnia [...] czas do jej zaskarżenia. Uchybienie terminowi do złożenia skargi jest w sprawie oczywiste, ale wniosek o przywrócenie terminu powinien wyraźnie wskazywać przyczynę tego uchybienia, ponieważ merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest uzależnione między innymi od złożenia go w terminie 7 dni od dnia ustania tej przyczyny. Tymczasem jak wcześniej wskazano za przyczynę uchybienia terminowi do złożenia skargi nie można przyjąć braku uchwały Rady Gminy M. w przedmiocie zaskarżenia uchwały Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. Rada Gminy nie wskazuje przy tym żadnej innej przyczyny uchybienia terminowi wniesienia skargi natomiast obieg korespondencji i zasady funkcjonowania tego organu nie mają żadnego wpływu na przedłużenie ustawowych terminów. W tym stanie rzeczy złożony wniosek o przywrócenie terminu nie może podlegać merytorycznej ocenie zakończonej rozstrzygnięciem odmawiającym przywrócenia terminu, bądź przywracającego termin do dokonania czynności. Z powyższych względów na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.