I OZ 210/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady m.st. Warszawy na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2154/11 o przywróceniu T. G. terminu do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2154/11 o odrzuceniu skargi T. G. na działania Rady m.st. Warszawy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2154/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił T. G. termin do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2154/11 o odrzuceniu skargi T. G. na działania Rady m.st. Warszawy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie, spełnia wszystkie wymogi formalne i zasługuje na uwzględnienie. Sąd podkreślił, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik ten miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W niniejszej zaś sprawie pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 4 stycznia 2012 r., a skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia wniósł przed upływem 30 dni od tej daty. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Rada m.st. Warszawy zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., Poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) poprzez uznanie za skuteczną czynności podjętej po upływie terminu ustawowego; 2. art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez uwzględnienie wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pomimo nie istnienia ku temu przesłanek; 3. art. 87 § 1,2 i 4 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej stronie pomimo faktu, iż pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu znacznie po upływie 7 – dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia temu terminowi oraz poprzez przyjęcie, że termin ten nie ma zastosowania do pełnomocnika ustanowionego w sprawie z urzędu; 4. art. 87 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 244 § 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż rzeczywistym momentem w którym wyznaczony z urzędu pełnomocnik mógł działać w niniejszej sprawie był termin 30-dniowy od dnia otrzymania informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu; 5. art. 88 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i nieodrzucenie spóźnionego (wniesionego po upływie 7-dniowego terminu) wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej; 6. art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu dlaczego Sad uznał, iż terminem, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej był ostatni dzień terminu 30-dniowego od dowiedzenia się o ustanowieniu pełnomocnikiem, pomimo, że pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy w dniu 9 stycznia 2012 r., co w konsekwencji uniemożliwia kontrolę powyższego postanowienia. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. Rozstrzygając, czy wniosek strony został złożony w sposób prawidłowy, należy ustalić czas ustania przyczyny uchybienia terminu. Zasadne jest stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że przyczyna uchybienia ustała w dniu, "w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. także B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2009 r., s. 267 – 268 oraz postanowienia NSA z 12 maja 2011 r., II GZ 243/11, z 8 czerwca 2005 r., I FZ 198/06, czy z 15 kwietnia 2005 r., II OZ 253/05). W niniejszej sprawie pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu jego osoby jako pełnomocnika z urzędu w dniu 4 stycznia 2012 r. Niewadliwym było zatem uznanie, że przyczyny uchybienia terminu ustała najpóźniej 3 lutego 2012 r. To oznacza, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął najpóźniej 10 lutego 2012 r. W takiej sytuacji, nadanie wniosku wraz ze skargą kasacyjną 3 lutego 2012 r. nastąpiło z zachowaniem terminu do złożenia wniosku i dawało podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił zażalenie.