I SA/Gl 300/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędziowie WSA Bożena Suleja (spr.), Anna Tyszkiewicz-Ziętek, Protokolant Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2011r. sprawy ze skargi G.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 15 marca 2011 r. G.P., reprezentowany przez pełnomocnika, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z kapitałów pieniężnych za 2004 r. w wysokości [...] zł i kwoty odsetek za zwłokę w wysokości [...] zł naliczonych na dzień wydania tej decyzji oraz dokonania zabezpieczenia tego zobowiązania na majątku podatnika. Dyrektor Izby Skarbowej w K. w piśmie z dnia 27 października 2011 r. poinformował, że decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K., działając jako organ podatkowy pierwszej instancji, określił G.P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od osiągniętych w 2004 r. dochodów z kapitałów pieniężnych, wskutek czego doszło do wygaśnięcia decyzji w sprawie zabezpieczenia tego zobowiązania podatkowego, stosownie do art. 33a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Jednocześnie do ww. pisma organ załączył potwierdzone za zgodność z oryginałem kserokopie: decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] oraz zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. Wobec powyższego Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana, bowiem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy: skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, miedzy innymi na skutek utraty przez zaskarżony akt bytu prawnego, np. wskutek wygaśnięcia decyzji. Stosownie zaś do treści art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Jak wynika z nadesłanych przez organ dokumentów załączonych do pisma z dnia 27 października 2011 r., po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] określił G.P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od osiągniętych w 2004 r. dochodów z kapitałów pieniężnych w wysokości [...] zł. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 19 września 2011. Zdaniem Sądu, oznacza to, że w niniejszej sprawie został spełniony przywołany wyżej warunek z art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, co powinno skutkować umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 1285/10, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1446/09). Sąd podziela przy tym poglądy, wyrażane zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie, że wygaśnięcie z mocy prawa decyzji oznacza, że brak jest podstawy prawnej i faktycznej do orzekania, a decyzja taka nie funkcjonuje w obrocie prawnym i nie kształtuje praw i obowiązków stron (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska Ordynacja podatkowa, Komentarz. Zobowiązania podatkowe, Toruń 1999, str. 136, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 marca 2004 r., sygn. akt III SA 1600/02, LEX nr 146542; wyrok NSA z 10 października 2002 r., sygn. akt I SA/Łd 51/01, POP 2003, z. 2, poz. 23). Wskazać zatem należy, że bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji stanowiącej przedmiot zaskarżenia nastąpi z mocy prawa, np. na skutek wygaśnięcia decyzji o zabezpieczeniu z powodu doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Dlatego, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na taką decyzję, jeżeli orzeczenie miałoby zostać wydane po wygaśnięciu decyzji (tak:B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.