II SA/Sz 991/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki,, Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 23 listopada 2011r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji o nakazie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. (Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz.1071 ze zm.) oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U z 2010r. Nr 243, poz. 1623), po przeprowadzeniu postępowania wznowionego postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] z dnia [...] odmówił uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakazującej właścicielom budynku przy ul. [...], tj. E. i M.M., J.K., M.Z. wykonać określone roboty budowlane, wynikające z ekspertyzy technicznej sporządzonej przez mgr inż. R.S. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że decyzją z dnia[...]. Nr[...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na E. i M.M., J.K. oraz M.Z. obowiązek wykonania w budynku dwurodzinnym położonym przy ul. [...], całkowitej wymiany pokrycia i łat dachu, wymiany lub wzmocnienia zmurszałych elementów drewnianych konstrukcji dachu, przemurowania kominów w części ponad dachem wraz z wykonaniem nowych czap kominowych oraz naprawienia trzonów kominowych w części poddasza poprzez uzupełnienie ubytków w spoinach. Postępowanie zakończone ww. decyzja zostało wznowione na wniosek M.Z., postanowieniem z dnia [...] r. Jako przyczynę wznowienia wskazano brak czynnego udziału strony bez jej winy w postępowaniu, gdyż decyzję wydano z oczywistą omyłką, obejmującą błąd w nazwisku M.Z., która to mogła skutkować nieskutecznym doręczeniem decyzji osobie będącej stroną postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonując w postępowaniu wznowieniowym analizy zgromadzonych w tej sprawie dokumentów, stwierdził, iż przeprowadzone postępowanie w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane było prawidłowe merytorycznie, a jedynym uchybieniem był błąd w nazwisku M.Z., wobec tego odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] r. Od decyzji PINB odwołanie złożyła współwłaścicielka budynku M.Z., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu odwołania skarżąca podniosła, że sprawa została rozstrzygnięta z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego art. 24 § 3 oraz art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a, gdyż przy wydaniu decyzji brał udział pracownik podlegający wyłączeniu z uwagi na to, że prowadził postępowanie także przed jego wznowieniem. Poza tym zarzuciła organowi powiatowemu naruszenie przepisów postępowania administracyjnego wobec nieprzeprowadzenia we wznowionym postępowaniu żadnych czynności, tj. oględzin budynku w obecności skarżącej oraz nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Zatem – w ocenie skarżącej - wydana decyzja nie jest zgodna ze stanem faktycznym i narusza jej prawa jako strony postępowania. W trakcie postępowania odwoławczego swoje uwagi wniosła J.K. wskazując, że ekspertyza techniczna jest wadliwa, albowiem została wykonana bez oględzin i nie podano w niej źródła informacji oraz daty. Zarzuciła, iż w decyzji z dnia [...] r. nie wskazano jednoznacznie podstawy prawnej, a przed jej wydaniem nie poinformowano o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Z kolei M.M. poinformował, iż państwo Z. o złym stanie dachu wiedzieli od [...] r. Wprawdzie był wykonany remont dachu w [...] r., ale obejmował on jedynie wymianę kilku rzędów dachówek we wschodniej części dachu, wymianę zadaszenia ganku, otynkowanie budynku, wymianę muru oporowego przy wejściu do budynku oraz naprawę i malowanie podbitki zewnętrznej. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia[...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] z dnia [...] o nakazie wykonania określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w terminie do dnia [...] r. jednocześnie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) nakazując właścicielom budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...]: E. i M.M., J.K. i M.Z. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym dachu budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...], poprzez: wymianę pokrycia dachu; wzmocnienie lub wymianę zmurszałych elementów konstrukcji dachu; zaimpregnowanie elementów drewnianych więźby dachowej środkami grzybobójczymi i ogniochronnymi; przemurowanie kominów w części ponad dachem wraz z wykonaniem nowych czap kominowych oraz naprawę trzonów kominowych w części poddasza poprzez uzupełnienie ubytków w spoinach, w terminie do dnia [...] r. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że w oparciu o akta sprawy ustalił, iż po otrzymaniu zgłoszenia E. i M.M. o złym stanie technicznym dachu budynku mieszkalnego przy ul. [...], powodującym zalewanie lokalu mieszkalnego i dalsze niszczenie budynku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...] przeprowadził w dniu [...] r. oględziny przedmiotowego budynku. W toku dokonanych czynności organ ustalił, że wykonane z dachówki cementowej pokrycie dachowe znajduje się w nieodpowiednim stanie technicznym. Ponadto stwierdzono prześwity w pokryciu dachowym, skorodowane obróbki blacharskie przy kominach, zawilgocenie konstrukcji drewnianej dachu (części krokwi i łat) oraz wypłukanie spoin w kominach. Z powyższego sporządzono dokumentację fotograficzną. Również w przedstawionej przez E. i M.M. ekspertyzie stanu technicznego dachu, sporządzonej przez posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane mgr inż. R.S., wskazano na: zawilgocenie części wiązarów konstrukcji dachowej; miejscową degradację, mogącą prowadzić do utraty wytrzymałości; zniszczenie w znacznej części łat na skutek ciągłego zamakania; poluźnienie, popękanie, pokrzywienie, szczeliny, porośnięcie glonami i mchem w znacznej części pokrycia dachowego wykonanego z dachówek cementowych; spękania, ubytki zaprawy między cegłami trzonów kominowych nad powierzchnią dachu, a także spękania i częściowy brak czap kominowych. Autor ekspertyzy zalecił przeprowadzenie remontu dachu w zakresie całkowitej wymiany pokrycia dachu, wymiany łat, wzmocnienia lub wymiany zmurszałych elementów konstrukcji dachu, przemurowania kominów w części ponad dachem, naprawy trzonów kominowych w części poddasza poprzez uzupełnienie ubytków w kominach, wykonania nowego opierzenia wraz z odwodnieniem dachu i zaimpregnowania elementów drewnianych więźby dachowej środkami grzybobójczymi i ogniochronnymi. Po ustaleniu powyższego powiatowy organ nadzoru budowlanego wydał w dniu [...] nakazującą właścicielom budynku, E. i M.M., J.K., M.Z. wykonanie w terminie do dnia [...] r. robót wynikających z przedłożonej ekspertyzy technicznej. W sentencji i rozdzielniku powyższej decyzji błędnie podano nazwisko jednego ze współwłaścicieli budynku: M.Z. zamiast prawidłowo M.Z.. W dniu [...] r. E. i M.M. poinformowali organ powiatowy, iż wszystkie roboty budowlane nakazane decyzją z dnia [...] r. zostały wykonane. Poprawność wykonanych prac została potwierdzona załączonym oświadczeniem osoby uprawnionej. W ocenie organu odwoławczego, błąd w decyzji z dnia [...] r. w nazwisku M.Z. mógł skutkować nieskutecznym doręczeniem decyzji osobie będącej stroną postępowania, a zatem należało wyeliminować z obrotu prawnego tą decyzję. Ponadto stwierdził, że w sprawie zaistniała podstawa do wydania decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, albowiem dowody w sprawie wskazują jednoznacznie na nieodpowiedni stan techniczny pokrycia dachowego i kominów przedmiotowego budynku mieszkalnego. Organ nadzoru budowlanego ustosunkowując się do zarzutów odwołania M.Z. i zgłoszonych przez J.K. uwag wyjaśnił, że wprawdzie strony te nie uczestniczyły w oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] r., ale zapoznały się z aktami sprawy i pisemnie odnosiły się do zawartych w nich dokumentów. Nadmienił, że przeprowadzenie ponownych oględzin byłoby bezcelowe, gdyż stan techniczny budynku ustalony przez autora ekspertyzy z [...] r. oraz przez PINB [...] podczas oględzin w dniu [...] r., po wykonaniu nakazanych obowiązków już nie istnieje. Z kolei argument skarżącej, dotyczący uczestniczenia w wydaniu decyzji pracownika, prowadzącego postępowanie także przed jego wznowieniem, został rozpatrzony przez PINB w postanowieniu z dnia[...], o odmowie wyłączenia pracownika PINB z prowadzenia przedmiotowego postępowania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie M.Z. zarzuciła wyżej opisanej decyzji z dnia [...] r. naruszenie art. 7, 8, 77 § 1, 107 § 3 K.p.a. oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Według strony postępowanie przeprowadzone w trybie wznowienia było jedynie postępowaniem "pozornym", a nie faktycznym, gdyż organ nie przeprowadził w jego toku żadnych czynności, a w szczególności nie zgromadził pełnego materiału dowodowego ani nie dokonał oględzin z udziałem strony. Ponadto strona podniosła, iż decyzja w zakresie orzekającym o nałożeniu obowiązku wykonania praw budowlanych do dnia [...] r. jest niewykonalna . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 23 listopada 2011 r. pełnomocnik organu oświadczył, że organ nadzoru budowlanego wydając decyzję miał świadomość, że data wskazana w rozstrzygnięciu pozostaje w sprzeczności z datą wydania decyzji. Obowiązki nałożone w decyzji z dnia [...] r. zostały wprawdzie wykonane niemniej jednak uznano, iż nie należy umarzać postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną, ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że skarga M.Z nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż objęta kontrolą Sądu decyzja nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie stanowi decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego , w której to organ uchylił w całości decyzję organu I instancji odmawiającą, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej oraz uchylił decyzję ostateczną nakazującą wykonanie określonych robót budowlanych jednocześnie stwierdzając obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym dachu i kominów budynku mieszkalnego. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji odpowiada prawu, gdyż mieści się w katalogu rozstrzygnięć określonych w art. 138 oraz 151 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, wyrażoną w art. 15 K.p.a. organ odwoławczy obowiązany jest do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy administracyjnej, w której organ I instancji wydał rozstrzygnięcie, od którego strona wniosła odwołanie. Powyższa zasada znajduje zastosowanie zarówno w postępowaniu trybu zwykłego, jak i nadzwyczajnego (wznowienie postępowanie, stwierdzenie nieważności, uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej). Jeżeli w toku przeprowadzonego postępowania odwoławczego organ II instancji dojdzie do wniosków, że organ I instancji rozpatrując sprawę uchybił przepisom materialnym lub proceduralnym, wówczas zobligowany jest – w myśl art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. - do uchylenia zaskarżonej decyzji w całości albo w części i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy. W orzecznictwie reprezentowany jest pogląd, że wskazana regulacja prawa, poprzez użycie zwrotu "i w tym zakresie orzeka", przesądza o związaniu kompetencyjnym zakresu decyzyjnego organu odwoławczego z rozstrzygnięciami przysługującymi w danej sprawie organowi I instancji (por. wyrok WSA w Olsztynie z dnia 26 marca 2008 r. sygn. akt II SA/Ol 57/08, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Konsekwencją wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, wydanej po wznowieniu postępowania w I instancji, jest to, że organ odwoławczy zobowiązany jest do zawarcia w sentencji dodatkowo jednego z rozstrzygnięć wskazanych w art. 151 K.p.a. Stosownie do tego przepisu organ odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b (pkt 1) albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (pkt 2). Ustawodawca nie przewidział żadnej innej możliwości. Decyzja wydana na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. stanowi jedną decyzję, która posiada w rozstrzygnięciu dwa elementy, tj. uchylający decyzję ostateczną i rozstrzygający (na nowo) merytorycznie sprawę. W rezultacie w postępowaniu wznowieniowym jako postępowaniu weryfikacyjnym obejmującym również rozpoznanie sprawy administracyjnej rozstrzygnięcie może składać się z trzech elementów, wśród których, obok dwóch elementów mogących tworzyć rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, konieczne jest także zawarcie rozstrzygnięcia co do dalszego bytu prawnego zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej (por. wskazany wyżej wyrok WSA w Olsztynie). Takie właśnie rozstrzygnięcie zawiera kontrolowana decyzja. W sprawie bezspornym jest, że w postępowaniu, w którym została wydana ostateczna decyzja w przedmiocie nałożenia obowiązków wykonania określonych robót budowlanych, nie brała udziału bez swojej winy skarżąca, która była stroną postępowania z uwagi na przysługujące jej prawo współwłasności budynku, co do którego toczyło się postępowanie. Osnowa zawierała błąd w nazwisku skarżącej co spowodowało brak skutecznego doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie i w rezultacie zaistnienie przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Powyższe, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, powinno skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego takiej decyzji. Tymczasem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...], pomimo zaistnienia wady procesowej wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., odmówił uchylenia decyzji ostatecznej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, czym naruszył prawo. Wobec tego organ II instancji zasadnie orzekł o uchyleniu decyzji organu I instancji wydanej po wznowieniu postępowania jak i uchyleniu decyzji źródłowej (ostatecznej). Uchylenie w toku postępowania wznowieniowego decyzji ostatecznej oznacza powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 października 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 1269/074, lex 385413), a więc otwiera drogę do wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy merytorycznego, jak i niemerytorycznego (umorzenia). Organ na rozprawie wyjaśnił, że rozważył kwestię umorzenia postępowania z uwagi na to, iż nałożone decyzją ostateczną obowiązki zostały wykonane. Prawidłowo jednak, po uchyleniu decyzji ostatecznej, wydał decyzję merytoryczną w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), gdyż umorzenie postępowania, spowodowałoby niczym nie uzasadnione pozbawienie podstaw prawnych wykonanych obowiązków. Roboty budowlane objęte decyzją z dnia [...] r. nie wymagają bowiem wydania pozwolenia lub zgłoszenia, a więc jedynym warunkiem ich legalności jest wydana decyzja (por. wyrok WSA w Warszawie z 26 października 2004 r. IV SA 1833/03 lex 164462, wyrok NSA z 17 października 2003 r. IV SA 610/02 lex nr 290081, wyrok NSA z 24 stycznia 2003 r. II SA/Ka 1147/01 lex nr 290073). Merytoryczne rozpoznanie niniejszej sprawy sprowadza się do ustalenia, czy budynek znajdujący się w[...] którego współwłaścicielem jest skarżąca jest w takim stanie technicznym, który uzasadniałby wydanie decyzji w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane. Stosownie do art. 66 § 1 pkt 3 ww. ustawy w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W ocenie Sądu ustalenia organu II instancji, jednoznacznie wskazują, że dach oraz kominy przedmiotowego budynku były w czasie prowadzonego postępowania zwykłego w złym stanie technicznym. Powyższe znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym zebranym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim [...], tj. protokole z oględzin przeprowadzonych w dniu [...] r., ekspertyzie technicznej z [...] r. oraz dokumentacji fotograficznej dołączonej do akt sprawy. Wbrew twierdzeniu skarżącej, fakt wznowienia postępowania nie pociąga za sobą konieczności przeprowadzenia od początku i w całości postępowania wyjaśniającego w sprawie, łącznie z powtórzeniem wszystkich czynności dowodowych, chyba że materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania zwykłego został skutecznie zakwestionowany (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1641/08, lex 529558). W przedmiotowej sprawie, skarżąca kwestionując rzetelność postępowania dowodowego oraz ustalenia faktyczne organu nie dokonała tego skutecznie, gdyż na potwierdzenie swojego stanowiska nie przedstawiła żadnego dowodu. W związku z powyższym nałożenie obowiązków na właścicieli budynku mieszkalnego celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, odpowiada prawu i nie narusza art. 66 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego. Za nieuprawniony zatem należy uznać zarzut skarżącej, iż rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 7, 8, 77, 107 § 3 K.p.a , albowiem organ w celu pogłębienia zaufania obywateli, dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrał i rozpatrzył w sposób wyczerpujący materiał dowodowy co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej o nieprawidłowościach postępowania dowodowego w zakresie oględzin należy wyjaśnić, iż wprawdzie na skutek błędu organu nie doręczono skarżącej zawiadomienia o przeprowadzonym dowodzie z oględzin przedmiotowego budynku, jednakże powyższe naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy. Jak wynika z akt sprawy strona w toku postępowania zapoznała się z aktami sprawy i ustosunkowała się co do zebranych dowodów. W takiej sytuacji wniosek o ponowne przeprowadzenie oględzin jest bezzasadny, tym bardziej, iż nakazane w decyzji z dnia [...] r. roboty budowlane zostały wykonane, co wynika z oświadczenia z dnia [...] r. podpisanego przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Zaskarżona decyzja odpowiada w swej istocie, tj. co do zakresu obowiązków (w zaskarżonej decyzji pominięto obowiązek wymiany łat) jak i terminu ich wykonania, uchylonej pierwszoinstancyjnej decyzji ostatecznej, co należy uznać za właściwe, albowiem postępowanie trybu zwykłego zakończone wydaniem ostatecznego nakazu wykonania określonych robót budowlanych obarczone było jedynie wadą procesową, zaś rozstrzygnięcie merytoryczne było prawidłowe. Wskazanie innego terminu byłoby do niepogodzenia z zasadami logiki i zaistniałymi skutkami związanymi z uchyleniem decyzji z dnia [...] r. albowiem obowiązki te na dzień wydania zaskarżonej decyzji zostały już wykonane, co jednakże – jak wskazano wyżej – nie uzasadniało umorzenia postępowania. Reasumując, należy stwierdzić iż, Sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego w zakresie wydanej decyzji, które by uzasadniały jej uchylenie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm.) oddalił skargę.