I SA/Gd 1009/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń,, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Joanna Mierzejewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi T. D. S.A. z siedzibą we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 6 sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r. oraz określenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2004 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. ZASKARŻONĄ DO SĄDU DECYZJĄ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ BURMISTRZA MIASTA Z DNIA 10 MARCA 2009 R., KTÓRĄ TO DECYZJĄ PO ROZPATRZENIU WNIOSKU "A" S.A. Z/S WE W. O STWIERDZENIE NADPŁATY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI: 1. ODDALIŁ WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., 2. OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., W KWOCIE 411.626,20 ZŁ. PODSTAWĄ POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA BYŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: "A" S.A., WE W. W DNIU 29 GRUDNIA 2008 R., ZŁOŻYŁA KOREKTĘ DEKLARACJI NA PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., WRAZ Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NADPŁATY W PRZEDMIOTOWYM PODATKU. W UZASADNIENIU STRONA PODNOSI, ŻE ZŁOŻENIE KOREKTY JEST ZASADNE, GDYŻ LINIE TELEKOMUNIKACYJNE I SZAFY TELEKOMUNIKACYJNE POŁOŻONE NA OBSZARZE K., A BĘDĄCE WŁASNOŚCIĄ SPÓŁKI PODLEGAJĄ WYŁĄCZENIU Z PODSTAWY OPODATKOWANIA WARTOŚCI BUDOWLI. STWIERDZA TAKŻE, ŻE ZASZŁA OCZYWISTA OMYŁKA PODATNIKA POLEGAJĄCA NA DOLICZENIU DO PODSTAWY OPODATKOWANIA BUDOWLI WARTOŚCI URZĄDZEŃ. PO PRZEPROWADZENIU POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO BURMISTRZ MIASTA NA WSTĘPIE PODKREŚLIŁ, IŻ NA PODSTAWIE ART. 81 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA, JEŻELI ODRĘBNE PRZEPISY NIE STANOWIĄ INACZEJ, PODATNICY MOGĄ SKORYGOWAĆ UPRZEDNIO ZŁOŻONĄ DEKLARACJĘ POPRZEZ JEJ ZŁOŻENIE WRAZ Z DOŁĄCZONYM PISEMNYM UZASADNIENIEM PRZYCZYN KOREKTY. ORGAN PODATKOWY NA PODSTAWIE ART. 272 PKT 3 - ORDYNACJI PODATKOWEJ DOKONUJE WERYFIKACJI KOREKT DEKLARACJI, W CELU USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO, W ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DO STWIERDZENIA ZGODNOŚCI Z PRZESTAWIONYMI DOKUMENTAMI. JEŻELI NIE STWIERDZI PRZESŁANEK DO ISTNIENIA NADPŁATY, NIE UWZGLĘDNIA WNIOSKU WNIOSEK O JEJ STWIERDZENIE. NATOMIAST JEŻELI W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ORGAN STWIERDZI, ŻE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO JEST MNĄ NIŻ WYKAZANA W DEKLARACJI, ORGAN PODATKOWY WYDAJE DECYZJĘ, W KTÓREJ OKREŚLA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO (ART. 21 § 3 POWYŻSZEJ USTAWY). WYKAZANE W PIŚMIE UZASADNIAJĄCYM ZŁOŻENIE KOREKTY ARGUMENTY, ZDANIEM ORGANU NIE SĄ ZASADNE. DECYDUJĄCE ZNACZENIE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY MA ZDEFINIOWANIE POJĘCIA BUDOWLA NA GRUNCIE USTAWY Z DNIA 12 STYCZNIA 1991 R., O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH, A W SZCZEGÓLNOŚCI USTALENIE CZY W POJĘCIU TYM MIESZCZĄ SIĘ SIECI TELEKOMUNIKACYJNE ROZUMIANE JAKO LINIE TELEKOMUNIKACYJNE (TELEFONICZNE LINIE KABLOWE) UMIESZCZONE W KANALIZACJI KABLOWEJ ZWIĄZANEJ Z GRUNTEM TAKŻE URZĄDZENIA BUDOWLANE KONIECZNE DO ICH EKSPLOATACJI (PRZYŁĄCZA, SZAFY TELEKOMUNIKACYJNE). ANALIZA TEKSTU W/W USTAWY WSKAZUJE, IŻ USTAWA TA OD 1 STYCZNIA 2003 R., W ART. 1A UST. 1 PKT 2 DEFINIUJE POJĘCIE "BUDOWLA", JAKO "OBIEKT BUDOWLANY W ROZUMIENIU PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO NIE BĘDĄCY BUDYNKIEM LUB OBIEKTEM MAŁEJ ARCHITEKTURY, A TAKŻE URZĄDZENIE BUDOWLANE W ROZUMIENIU PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO ZWIĄZANE Z OBIEKTEM BUDOWLANYM, KTÓRE ZAPEWNIA MOŻLIWOŚĆ UŻYTKOWANIA OBIEKTU ZGODNIE Z JEGO PRZEZNACZENIEM". USTAWA TA ODSYŁA WIĘC DO INNEGO AKTU, KTÓRYM JEST PRAWO BUDOWLANE, A DOKŁADNIEJ ART. 3 TEJ USTAWY. ART. 3 PKT 3 USTAWY PRAWO BUDOWLANE PRZEZ BUDOWLĘ ROZUMIE KAŻDY OBIEKT BUDOWLANY NIE BĘDĄCY BUDYNKIEM LUB OBIEKTEM MALEJ ARCHITEKTURY, NATOMIAST ART. 3 UST, 9 DEFINIUJE URZĄDZENIA BUDOWLANE JAKO URZĄDZENIA TECHNICZNE ZWIĄZANE Z OBIEKTEM BUDOWLANYM, ZAPEWNIAJĄCE MOŻLIWOŚĆ UŻYTKOWANIA OBIEKTU ZGODNIE Z JEGO PRZEZNACZENIEM, JAK PRZYŁĄCZA I URZĄDZENIA INSTALACYJNE. ZDANIEM ORGANU ZARÓWNO ANALIZA MAJĄCYCH W SPRAWIE ZASTOSOWANIE PRZEPISÓW PRAWA JAK I ZNAJDUJĄCE SIĘ W AKTACH SPRAWY EKSPERTYZY WSKAZUJĄ, IŻ SIECI (LINIE) TELEKOMUNIKACYJNE (NA KTÓRE SKŁADAJĄ SIĘ PRZEWODY WRAZ Z OSPRZĘTEM JAK I KANALIZACJA, W KTÓREJ SIĘ ZNAJDUJĄ PRZEWODY, A TAKŻE SZAFY TELEKOMUNIKACYJNE) SĄ BUDOWLAMI NA GRUNCIE USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH. JAKO BUDOWLA W ROZUMIENIU ART. 2 UST. 1 PKT 3 TEJŻE USTAWY PODLEGAJĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI. ORGAN POSIADA WYKAZ BUDOWLI, KTÓRE PODATNIK WYKAZYWAŁ W DEKLARACJI NA PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., PRZED KOREKTĄ. BRAK JEST WIĘC PODSTAW DO TEGO ABY DOKONYWAĆ USTALEŃ CZY DANY OBIEKT NALEŻY DO KATEGORII BUDOWLI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI NA GRUNCIE UREGULOWAŃ ZAWARTYCH W INNYCH AKTACH PRAWNYCH TAKICH JAK ROZPORZĄDZENIE MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2005 R., W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH JAKIM POWINNY ODPOWIADAĆ TELEKOMUNIKACYJNE OBIEKTY BUDOWLANE I ICH USYTUOWANIE. PODSTAWĘ OPODATKOWANIA BUDOWLI ZGODNIE Z ART. 4 UST. 1 PKT 3 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH STANOWI WARTOŚĆ, USTALONA NA DZIEŃ 1 STYCZNIA ROKU PODATKOWEGO, STANOWIĄCA PODSTAWĘ OBLICZENIA AMORTYZACJI W TYM ROKU, NIE POMNIEJSZONA O ODPISY AMORTYZACYJNE. ORGAN PODATKOWY NIE KWESTIONUJE POPRAWNOŚCI ZŁOŻONEGO WCZEŚNIEJ WYKAZU BUDOWLI. USTALENIA WARTOŚCI SIECI TELEKOMUNIKACYJNEJ NALEŻY DOKONAĆ W OPARCIU O PRZEPISY USTAW O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB PRAWNYCH REGULUJĄCYCH AMORTYZACJĘ ŚRODKÓW TRWAŁYCH. NIE JEST WIĘC MOŻLIWE UZNANIE SKORYGOWANEJ PRZEZ PODATNIKA DEKLARACJI I STWIERDZENIE NADPŁATY W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R. ORGAN JEDNOCZEŚNIE OKREŚLIŁ PRAWIDŁOWĄ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., PRZYJMUJĄC DANE Z ZESTAWIEŃ, KTÓRE STRONA DOŁĄCZYŁA DO DEKLARACJI ZA 2004 R., PRZESŁANEJ W DNIU 19 STYCZNIA 2004 R. WARTOŚĆ BUDOWLI WYNOSIŁA 20.581.311,00 ZŁ, PRZY ZASTOSOWANIU OBOWIĄZUJĄCEJ STAWKI 2%, NALEŻNY PODATEK WYNOSI 411.626,20 ZŁ. PODATNIK DZIERŻAWIŁ WÓWCZAS GRUNTY OD GMINY MIEJSKIEJ O POWIERZCHNI 7 M2. PRZY ZASTOSOWANIU OBOWIĄZUJĄCEJ STAWKI 0,63 ZŁ DLA GRUNTÓW ZWIĄZANYCH Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ NALEŻNY PODATEK WYNOSIŁ 4,40 ZŁ. ZE WZGLĘDU NA ZAPIS § 1 PKT 2 UCHWAŁY RADY MIEJSKIEJ XV/132/03 Z DNIA 27 LISTOPADA 2003 R., W SPRAWIE ZWOLNIEŃ Z PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI GRUNTY DZIERŻAWIONE OD GMINY MIEJSKIEJ ZWOLNIONE SĄ OD PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI. W ZWIĄZKU Z TYM PODATEK ZA GRUNTY WYNOSI 0,00 ZŁ. W ODWOŁANIU OD POWYŻSZEJ DECYZJI SPÓŁKA WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE ZARZUCIŁA ORGANOWI PIERWSZEJ INSTANCJI NARUSZENIE ART. 1A UST. 1 PKT 2 USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH W ZW. Z ART. 3 PKT 1 I 3 USTAWY PRAWO BUDOWLANE POPRZEZ NIEPRAWIDŁOWĄ INTERPRETACJĘ I PRZYJĘCIE, ŻE LINIA TELEKOMUNIKACYJNA STANOWI BUDOWLĘ PODLEGAJĄCĄ OPODATKOWANIU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI. ZARZUCA NARUSZENIE PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ A MIANOWICIE: - art. 121 - poprzez prowadzenie postępowania podatkowego w sposób nie budzący zaufania podatnika do organów podatkowych, - art. 122 - poprzez brak rzetelnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, - art. 124 - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie poprzez brak odniesienia się do argumentów podatnika, - art. 165 § 2 - poprzez brak jego zastosowania - skutkującym niewydaniem postanowienia o wszczęciu postępowania z urzędu, - art. 207 § 1 w zw. z art. 165 § 4 - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na wydaniu decyzji bez wszczęcia postępowania w sprawie, - art. 210 § 1 pkt 6 w zw. z art. 210 § 4 polegające na braku przedstawienia uzasadnienia faktycznego i prawnego zgodnego z wymogami ordynacji podatkowej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2004 r., kwocie 158.920,- zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze - utrzymując decyzję organu pierwszej instancji w mocy wywiodło, iż sieci telekomunikacyjne stanowią budowlę i jako takie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Kolegium wskazuje, iż pogląd taki uznać można za ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyr. NSA z dnia 27 maja 2009 r., II FSK 564/08, opubl. na www.orzeczenia.nsa.gov.pl.; wyr. WSA w Gdańsku z dnia 12 listopada 2008 r., I SA/Gd, 546/08; wyr. WSA w Gdańsku z 17 lutego 2009 r., I SA/Gd 901/08, LEX nr 477563). Odnosząc się do zarzutów naruszenia postępowania Kolegium wyjaśnia, że postępowanie podatkowe prowadzone było z zachowaniem procedury przewidzianej przez ordynację podatkową. SKO podkreśla, iż przedmiotem sporu nie były elementy stanu faktycznego, tylko ocena prawna dotycząca tego, czy sieci kablowe stanowią budowlę. Organy podatkowe stanęły na stanowisku, iż stanowią one budowlę w rozumieniu 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, z kolei podatnik wyraża pogląd odmienny, który w ocenie organów jest nieuzasadniony. Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy stwarzały wystarczającą podstawę dla podjęcia rozstrzygnięcia. sprawy, tj.: ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU WYDANIA DECYZJI WYMIAROWEJ BEZ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO SKO WYJAŚNIA, ŻE STWIERDZENIE NADPŁATY TO POSTĘPOWANIE WYMIAROWE W SPRAWIE NADPŁATY, KTÓRE WSZCZYNA PODATNIK. WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY TO INSTYTUCJA ZASTĘPUJĄCA WNIOSEK O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO PODATNIKOM NA KTÓRYCH CIĄŻY OBOWIĄZEK SAMOWYMIARU. JEST TO WNIOSEK O WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA WYMIAROWEGO, OGRANICZAJĄCEGO SIĘ DO WYMIARU NADPŁATY ALBO ODMOWY JEJ STWIERDZENIA. SKO PODKREŚLA, ŻE POSTĘPOWANIE DOWODOWE W SPRAWIE NADPŁATY TO PEŁNE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE WYMIARU ZOBOWIĄZANIA; BEZ JEGO USTALENIA NIEMOŻLIWE JEST BOWIEM USTALENIE NADPŁATY. JEST TO JEDNO POSTĘPOWANIE. W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARŻĄCA SPÓŁKA ZARZUCAJĄC WW. DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, MAJĄCYCH ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ.: 1. ART. 165 § 1 I 2 W ZWIĄZKU Z ART. 21 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, POPRZEZ BRAK JEGO ZASTOSOWANIA, SKUTKUJĄCY NIE WYDANIEM POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA Z URZĘDU, 2. ART. 123 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BRAK DORĘCZENIA PODATNIKOWI OPINII BIEGŁEGO, WNIOSŁA O UCHYLENIE WW. DECYZJI W ZASKARŻONEJ CZĘŚCI I PRZYZNANIE SKARŻĄCEMU OD STRONY PRZECIWNEJ ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA NIEZBĘDNYCH DO CELOWEGO DOCHODZENIA PRAW. W OCENIE PODATNIKA W OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY BRAK BYŁO PODSTAW DO WYDANIA DECYZJI OKREŚLAJĄCEJ PODATNIKOWI ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 ROK. ZGODNIE Z REGULACJĄ ART. 207 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGAN ROZSTRZYGA W SPRAWIE W DRODZE DECYZJI, A SKUTKIEM JEJ JEST ZAKOŃCZENIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM, DLA WYDANIA DECYZJI KONIECZNE JEST PRZEDE WSZYSTKIM TO, ABY W DACIE WYDANIA DECYZJI, TOCZYŁO SIĘ POSTĘPOWANIE W DANEJ SPRAWIE. KONSEKWENTNIE, NIEDOPUSZCZALNE JEST WYDANIE DECYZJI, JEŻELI UPRZEDNIO NIE NASTĄPIŁO WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ALBO NA SKUTEK ŻĄDANIA STRONY ALBO Z URZĘDU, A EWENTUALNE PODJĘCIE TAKICH DZIAŁAŃ POWODUJE BRAK SKUTECZNOŚCI PRAWNEJ TAKIEJ DECYZJI (POR. NP. NSA W WYROKU Z DNIA 11 SIERPNIA 2005 ROKU, FSK 2113/04, C. KOSIKOWSKI, L. ETEL, R. DOWGIER, P. PIETRASZ, S. PRESNAROWICZ, "ORDYNACJA PODATKOWA", ŁÓDŹ 2007, STR. 628). W SZCZEGÓLNOŚCI, NIE JEST UPRAWNIONE ZDANIEM SKARŻĄCEJ TWIERDZENIE, ŻE WSZCZĘCIE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE ZAKOŃCZONEJ DECYZJĄ ZASKARŻANĄ NINIEJSZYM PISMEM NASTĄPIŁO PRZEZ ZŁOŻENIE WNIOSKU O STWIERDZENIE NADPŁATY WRAZ Z KOREKTĄ DEKLARACJI. PAMIĘTAĆ TRZEBA BOWIEM O TYM, ŻE "ISTOTĄ WSZCZYNANEGO NA WNIOSEK PODATNIKA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE STWIERDZENIA NADPŁATY PODATKU JEST USTALENIE, CZY PODATEK ZOSTAŁ POBRANY NIENALEŻNIE LUB W WYŻSZEJ (NIŻ WYNIKA Z PRZEPISÓW PRAWA) WYSOKOŚCI" PONIEWAŻ TO TREŚĆ WNIOSKU PODATNIKA WYZNACZA ZAKRES PRZEDMIOTOWY POSTĘPOWANIA, A W KONSEKWENCJI "PODEJMOWANE W JEGO WYNIKU ROZSTRZYGNIĘCIE NIE OKREŚLA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO" (POR. NP. WYROK NSA Z 19 LUTEGO 2007 ROKU, II FSK 1242/06, WYROK Z 27 LUTEGO 2008 ROKU, II FSK 1753/06). W PRZYPADKU, GDY ORGAN KWESTIONUJE PRAWIDŁOWOŚĆ ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA KOREKTY, ZOBOWIĄZANY JEST NA PODSTAWIE ART. 21 § 3 ORDYNACJI PODATKOWEJ, DO OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W WYSOKOŚCI INNEJ NIŻ WSKAZANA PRZEZ PODATNIKA, JEDNAK DECYZJA TAKA POWINNA ZOSTAĆ WYDANA W ODRĘBNYM POSTĘPOWANIU WSZCZĘTYM POPRZEZ DORĘCZENIE PODATNIKOWI STOSOWNEGO POSTANOWIENIA (POR. NP. WYROK NSA Z 22 LUTEGO 2007 ROKU, LI FSK 246/06, WYROK WSA W WARSZAWIE Z DNIA 7 CZERWCA 2010 ROKU, III SA/WA 408/10). CO WIĘCEJ, W OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISACH PRAWA NIE ZOSTAŁA PRZEWIDZIANA MOŻLIWOŚĆ POŁĄCZENIA OBU TYCH POSTĘPOWAŃ. POMIMO JEDNAK PRZEDSTAWIENIA POWYŻSZYCH ZARZUTÓW, SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UTRZYMAŁO ZAKWESTIONOWANĄ PRZEZ PODATNIKA DECYZJĘ. WOBEC POWYŻSZEGO, ZASKARŻANĄ DECYZJĘ UTRZYMUJĄCĄ W MOCY DECYZJĘ OKREŚLAJĄCĄ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO WYDANĄ PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA W SPRAWIE, NALEŻY, W OCENIE PODATNIKA, WYELIMINOWAĆ Z OBROTU PRAWNEGO, JAKO RAŻĄCO NARUSZAJĄCĄ PRAWO, A W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 165 § 1 I 2 W ZWIĄZKU Z ART. 21 § 3 ORAZ ART. 207 § 1. SKARŻĄCA WSKAZUJE TEŻ, ŻE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ZANIECHAŁ DORĘCZENIA PODATNIKOWI OPINII BIEGŁEGO ZAŁĄCZONEJ DO AKT SPRAWY, CO SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE UZNAŁO ZA NIE NARUSZAJĄCE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA. PODATNIK NIE ZGADZA SIĘ Z TAKIM TWIERDZENIEM. W POZOSTAŁYM ZAKRESIE "A" S.A. PODTRZYMUJE WSZELKIE SWOJE ZARZUTY I WNIOSKI. ZWRACAJĄC UWAGĘ NA WĄTPLIWOŚCI ZWIĄZANE Z WYKŁADNIĄ POJĘCIA BUDOWLI I BŁĘDY LEGISLACYJNE POPEŁNIONE PRZY REDAKCJI REGULACJI ZNAJDUJĄCYCH ZASTOSOWANIE W SPRAWIE, STRONA PONOWNIE PODKREŚLA, ŻE ZNACZNE TRUDNOŚCI Z USTALENIEM ZNACZENIA BUDOWLI DOSTRZEGANE SĄ TAKŻE PRZEZ ORGANY APARATU SKARBOWEGO. PODSEKRETARZ STANU W MINISTERSTWIE FINANSÓW, ODPOWIADAJĄC DNIA 30 GRUDNIA 2008 ROKU NA INTERPELACJĘ POSELSKĄ NR 6847, WSKAZUJĄC NA TRUDNOŚCI ZE STOSOWANIEM DEFINICJI BUDOWLI Z USTAWY PRAWO BUDOWLANE UZNAŁ BOWIEM, ŻE: "ZE WZGLĘDÓW SYSTEMOWYCH NAJLEPSZYM ROZWIĄZANIEM BYŁOBY USZCZEGÓŁOWIENIE PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO W ZAKRESIE BUDOWLI", WSKAZUJĄC JEDNOCZEŚNIE JAKO POZYTYWNY PRZYKŁAD TAKIEGO DZIAŁANIA WYRAŹNE ODNIESIENIE TERMINU BUDOWLI JEDYNIE DO CZĘŚCI BUDOWLANEJ URZĄDZEŃ TECHNICZNYCH, CZY ELEKTROWNI WIATROWYCH. POSTULAT TEN ZOSTAŁ ZRESZTĄ ZREALIZOWANY, POPRZEZ WPROWADZENIE DO USTAWY PRAWO BUDOWLANE ZAPISU ELIMINUJĄCEGO WĄTPLIWOŚCI W TYM ZAKRESIE I PRZESĄDZAJĄCEGO, ŻE KABEL POŁOŻONY W KANALIZACJI NIE STANOWI OBIEKTU BUDOWLANEGO (ART. 3 UST. 3A USTAWY PRAWO BUDOWLANE W BRZMIENIU NADANYM USTAWĄ Z DNIA 7 MAJA 2010 ROKU, DZ. U. NR 106, POZ. 675). SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. DODATKOWO JEDYNIE SKO WSKAZAŁO, IŻ W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI TOCZY SIĘ OD 2007 R., I ZOSTAŁO WSZCZĘTE POSTANOWIENIU Z DNIA 5 LISTOPADA 2007 R., NR [...], KTÓRE PODATNIK OTRZYMAŁ 14 LISTOPADA 2007 R., ZAŚ ZNOWELIZOWANA TREŚĆ ART. 3 UST. 3A USTAWY PRAWO BUDOWLANE MOŻE MIEĆ ZASTOSOWANIE JEDYNIE DO STANÓW PRAWNYCH ISTNIEJĄCYCH PO JEGO WPROWADZENIU. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA W CZĘŚCI OKREŚLAJĄCEJ SKARŻĄCEJ SPÓŁCE ZOBOWIĄZANIE W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., NARUSZA PRAWO. STAN FAKTYCZNY W SPRAWIE JEST NIESPORNY. OTÓŻ, SKARŻĄCA SPÓŁKA W DNIU 19 STYCZNIA 2004 R., ZŁOŻYŁA DEKLARACJE NA PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI OKREŚLAJĄC W NIEJ WARTOŚĆ BUDOWLI (NA TERENIE K.) NA KWOTĘ 20.581,311 ZŁ, A KWOTĘ PODATKU W WYSOKOŚCI 411.626,20 ZŁ. NASTĘPNIE SPÓŁKA DEKLARACJĄ Z DNIA 15 GRUDNIA 2008 R., DOKONAŁA KOREKTY W/W DEKLARACJI NA PODATEK DOCHODOWY ZMNIEJSZAJĄC WARTOŚĆ BUDOWLI DO KWOTY 12.635,279 ZŁ, A KWOTĘ PODATKU DO 252.708,20 ZŁ, W KONSEKWENCJI WNOSZĄC O STWIERDZENIE NADPŁATY W WYSOKOŚCI 158.920,60 ZŁ Z TYTUŁU NIENALEŻNIE POBRANEGO PODATKU ZA 2004 R. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NADPŁATY A JEDNOCZEŚNIE OKREŚLIŁ SKARŻĄCEJ SPÓŁCE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI ZA 2004 R., W KWOCIE 411.626,20 ZŁ, TJ. W KWOCIE USTALONEJ NA PODSTAWIE DEKLARACJI ZŁOŻONEJ PRZEZ PODATNIKA W DNIU 19 STYCZNIA 2004 R. POSTĘPOWANIE O STWIERDZENIE NADPŁATY TOCZY SIĘ W OPARCIU O WNIOSEK STRONY (PODATNIKA, PŁATNIKA, INKASENTA). BĘDZIE MIAŁO ONO RÓŻNY CHARAKTER W ZALEŻNOŚCI OD TEGO, CZY WNIOSKOWI O STWIERDZENIE NADPŁATY TOWARZYSZY OBOWIĄZEK ZŁOŻENIA SKORYGOWANEGO ZEZNANIA (DEKLARACJI), CZY TEZ WNIOSEK TEN ODNOSI SIĘ DO SYTUACJI, KTÓREJ OBOWIĄZEK TAKI NIE TOWARZYSZY. W PRZYPADKU GDY STRONA SKŁADA WNIOSEK STWIERDZENIE NADPŁATY WRAZ Z KOREKTĄ DEKLARACJI TAK JAK TO MIAŁO MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE, ZASADNOŚĆ WNIOSKU WRAZ Z PRAWIDŁOWOŚCIĄ SKORYGOWANEJ DEKLARACJI PODLEGA WERYFIKACJI W TRYBIE CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH UREGULOWANYCH W PRZEPISACH ART. 272-280 ORDYNACJI PODATKOWEJ. W SZCZEGÓLNOŚCI ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI DOKONUJE CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH, MAJĄCYCH NA CELU USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO W - ZAKRESIE NIEZBĘDNYM DO STWIERDZENIA ZGODNOŚCI Z PRZEDSTAWIONYMI DOKUMENTAMI (ART. 272 PKT 3 USTAWY). JEŻELI 1) PRAWIDŁOWOŚĆ SKORYGOWANEGO ZEZNANIA NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ORGAN PODATKOWY ZWRACA NADPŁATĘ. W TAKIEJ SYTUACJI NIE DOCHODZI DO WYDANIA DECYZJI, A SAMA CZYNNOŚĆ MA CHARAKTER CZYNNOŚCI MATERIALNO - TECHNICZNEJ. INACZEJ KSZTAŁTUJE SIĘ SYTUACJA 2) GDY WERYFIKACJA WNIOSKU ORAZ KOREKTY DEKLARACJA WYKAŻE, ŻE OKREŚLENIE WYSOKOŚCI NADPŁATY PRZEZ PODATNIKA JEST NIEPRAWIDŁOWE. WTEDY BOWIEM ORGAN WINIEN WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE PODATKOWE ZGODNIE Z ZASADAMI WYNIKAJĄCYMI Z ART. 165 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ I W ZALEŻNOŚCI OD USTALONYCH OKOLICZNOŚCI, ODDALIĆ WNIOSEK O STWIERDZENIE NADPŁATY, JEŻELI NIE STWIERDZONO PRZESŁANEK JEJ ISTNIENIA LUB - GDY FAKT WYSTĘPOWANIA NADPŁATY NIE JEST SPORNY - OKREŚLIĆ JĄ W INNEJ WYSOKOŚCI NIŻ UCZYNIŁA TO STRONA. W SPRAWIE TEJ ORGAN ORZEKA DECYZJĄ. ZŁOŻENIE WNIOSKU O ZWROT NADPŁATY WSZCZYNA POSTĘPOWANIE PODATKOWE (ART. 165 § 1 USTAWY) TYLKO WÓWCZAS, GDY NIE ISTNIEJE OBOWIĄZEK ZŁOŻENIA SKORYGOWANEGO ZEZNANIA (DEKLARACJI) ALBO GDY WNIOSKODAWCA, MIMO WEZWANIA, NIE DOŁĄCZY GO DO WNIOSKU. W INNYCH WYPADKACH WNIOSEK POWODUJE JEDYNIE KONIECZNOŚĆ DOKONANIA PRZEZ ORGAN CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH, A GDY CZYNNOŚCI TE WYKAŻĄ NIEPRAWIDŁOWOŚCI W SKORYGOWANYM ZEZNANIU (DEKLARACJI), POSTĘPOWANIE PODATKOWE WSZCZYNA SIĘ Z URZĘDU NA PODSTAWIE ART. 165 § 1. CELEM TEGO POSTĘPOWANIA JEST W ISTOCIE OKREŚLENIE WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, GDYŻ NADPŁATA ALBO ZALEGŁOŚĆ SĄ JEDYNIE KONSEKWENCJĄ OBLICZENIA PRAWIDŁOWEJ KWOTY PODATKU. POSTĘPOWANIE PODATKOWE TOCZY SIĘ ZATEM W TRYBIE ART. 21 § 3 USTAWY - ORDYNACJA PODATKOWA, ZGODNIE Z KTÓRYM JEŻELI W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM ORGAN PODATKOWY STWIERDZI, ŻE PODATNIK, MIMO CIĄŻĄCEGO NA NIM OBOWIĄZKU, NIE ZAPŁACIŁ W CAŁOŚCI LUB W CZĘŚCI PODATKU, NIE ZŁOŻYŁ DEKLARACJI ALBO ŻE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO JEST INNA NIŻ WYKAZANA W DEKLARACJI, WYDAJE DECYZJĘ, W KTÓREJ OKREŚLA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. W ZAŁĄCZONYCH DO AKT SĄDOWYCH AKTACH ADMINISTRACYJNYCH BRAK JEST POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA; PRZYWOŁANE ZAŚ W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ POSTANOWIENIE Z DNIA 5 LISTOPADA 2007 R., NIE DOTYCZY ROZPOZNAWANEJ SPRAWY, SKORO SKARŻĄCA SPÓŁKA KOREKTĘ DEKLARACJI ZŁOŻYŁA DOPIERO DNIA 15 GRUDNIA 2008 R. ZATEM W TAK USTALONYM STANIE FAKTYCZNYM I PRAWNYM W POSTĘPOWANIU WSZCZĘTYM WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NADPŁATY NIEDOPUSZCZALNYM BYŁO OKREŚLENIE W DECYZJI WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. Z UWAGI NA PRZEDSTAWIONE WYŻEJ UCHYBIENIA, ZA PRZEDWCZESNE SĄD UZNAŁ MERYTORYCZNE ROZSTRZYGANIE KWESTII ZASADNOŚCI WNIOSKU SKARŻĄCEJ O STWIERDZENIE NADPŁATY. OCENA DOKONANEJ PRZEZ ORGANY PODATKOWE WYKŁADNI PRZEPISÓW USTAWY O PODATKACH I OPŁATACH LOKALNYCH MOŻLIWA BĘDZIE WÓWCZAS, GDY ORGANY OKREŚLĄ SKARŻĄCEJ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PRAWIDŁOWEJ KWOCIE, O ILE PODTRZYMYWAĆ BĘDĄ STANOWISKO, CO DO TEGO, ŻE SKARŻĄCA NIEPRAWIDŁOWO OKREŚLIŁA WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W SKORYGOWANEJ DEKLARACJI NA 2004 ROK. PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ORGAN ODWOŁAWCZY UWZGLĘDNI TO, ŻE ORGAN PODATKOWY PIERWSZEJ INSTANCJI POWINIEN NAJPIERW Z URZĘDU WSZCZĄĆ POSTĘPOWANIE PODATKOWE I DOPIERO PO JEGO WSZCZĘCIU WYDAĆ DECYZJĘ W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO, JEŚLI KWESTIONUJE SKORYGOWANĄ DEKLARACJĘ A DECYZJA TA MUSI BYĆ UWZGLĘDNIONA PRZY ROZSTRZYGANIU W POSTĘPOWANIU W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NADPŁATY. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A) I LIT. C), ART. ORAZ ART. 152 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI SĄD ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU. O ZWROCIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO SĄD POSTANOWIŁ NA MOCY ART. 200 W/W USTAWY.