III SA/Kr 754/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) WSA Maria Zawadzka Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. B. – "A" M. B. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 13 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie dotyczącej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej I. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa, II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz strony skarżącej kwotę 457 zł ( słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. B. "A" wnioskował w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 ( II Oś Priorytetowa : Gospodarka regionalnej szansy, Działanie 2.1: Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw) o dofinansowanie projektu: zakupu nowoczesnej wiertnicy horyzontalnej [...] wskazując na profilem działalności, którą prowadzi – tj. realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, budową dróg i autostrad, dróg szynowych i kolei podziemnej, mostów, tuneli, rurociągów telekomunikacyjnych, obiektów inżynierii wodnej, rozbiórce i burzeniu obiektów. Pismem z dnia 9 maja 2011r. znak [...] Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości poinformował M. B. "A" o pozytywnej ocenie merytorycznej projektu i umieszczeniu projektu na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania . Poinformowano, że zgodne z zapisami § 19 pkt 28 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] 2010r. projekt uzyskał 48,5 pkt tj. 63,82 % maksymalnej liczby punktów. W związku z tym projekt został umieszczony na 86 pozycji listy rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania z szacowaną kwotą dofinansowania w wysokości 400 000 zł Oznacza to, że na obecnym etapie nie ma możliwości podpisania ze skarżącym umowy o dofinansowanie projektu. Ewentualne podpisanie umowy będzie zależne od posiadanych środków pieniężnych. Do rozstrzygnięcia załączono szczegółową punktację projektu. M. B. wniósł od powyższego rozstrzygnięcia protest (pismem z dnia 23.05.2011r.). Zarzucił naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z postanowieniami uchwały nr [...] Zarządu Województwa z [...] 2007r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 ze zm. – poprzez dokonanie oceny merytorycznej właściwej złożonego projektu niezgodnie z przyjętymi kryteriami wyboru projektów, a tym samym bezzasadne umieszczenie projektu na liście rezerwowej projektów przewidzianych do dofinansowania oraz zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z § 19 pkt 27 Regulaminu konkursu przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z [...] 2010r. ze zm. poprzez jego niezastosowanie, co skutkowało zaniżeniem punktacji przyznanej projektowi na etapie oceny merytorycznej właściwej. Wniósł z tego względu o ponowne przeprowadzenie oceny merytorycznej właściwej projektu i o umieszczenie projektu na liście podstawowej projektów przeznaczonych do dofinansowania. W uzasadnieniu protestu, skarżący na wstępie odniósł się do przesłanki formalnej protestu określonej w § 21 pkt 3 ppkt a Regulaminu konkursu, która została w sprawie w jego ocenie spełniona. Przepis ten stanowi, że możliwym jest wniesienie protestu w sprawie zakończonym pozytywnym rozstrzygnięciem w sytuacji gdy stwierdzono wystąpienie rozbieżności w końcowych ocenach projektu lub którejkolwiek z kryteriów dokonanych przez poszczególnych ekspertów, jeżeli rozbieżności te są większe niż 50% maksymalnej możliwej do przyznania liczby punktów za dany projekt/kryterium przed przemnożeniem przez wagę. W sprawie ta przesłanka została spełniona, ponieważ w odniesieniu do kryterium nr 3 właściwej oceny merytorycznej projektu eksperci w ocenie końcowej przyznali projektowi odpowiednio: ekspert nr 1 – 15 pkt, ekspert nr 2 – 10 pkt. Natomiast 50% maksymalnej możliwej do przyznania liczby punktów za dane kryterium przed pomnożeniem przez wagę wynosi – 2. Rozbieżność między ekspertami wynosi – 5, co oznacza, że występuje w sprawie w/w podstawa do złożenia protestu. Przechodząc do zarzutów merytorycznych rozstrzygnięcia, skarżący zauważył, że eksperci niezasadnie na etapie właściwej oceny merytorycznej dokonali oceny możliwości finansowych wnioskodawcy. Ocena możliwości finansowych winna być dokonana na etapie oceny technicznej w ramach kryterium "Wykonalność finansowa i prawidłowość przygotowania analiz finansowych". Mając na względzie, że obydwaj eksperci na etapie oceny technicznej stwierdzili spełnienie powyższego kryterium, obniżenie przyznanie liczby punktów na etapie oceny merytorycznej właściwej (tj. na etapie oceny zgodności wniosku z dwoma kryteriami: kryterium nr 1 "Potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu" oraz kryterium nr 3 "Zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu" ) ze względu na wątpliwości co do możliwości finansowych wnioskodawcy, skarżący uznał za bezpodstawne i niezasadne. Na marginesie skarżący podniósł, że posiada potencjał finansowy i ma zapewnione środki dla sfinansowania przedmiotowej inwestycji. Złożone w tym zakresie oświadczenie (z 18.11.201r.) w ocenie skarżącego winno wystarczyć. Jednocześnie skarżący przedstawił fakturę VAT nr [...] z 04.04.2011r. potwierdzającą nabycie przedmiotu ocenianego projektu tj. wiertnicy, oraz potwierdzenie uiszczenia należności za w/w towar, co oznacza, że skarżący posiada niezbędny kapitał dla zapewnienia sfinansowania części projektu. Skarżący zarzucił też, że dokonana przez ekspertów ocena zgodności wniosku z kryterium nr 4 "Innowacyjny charakter projektu lub projekt z zakresu ginących zawodów" została przeprowadzona w sposób nieprawidłowy. Skarżący nie zgodził się bowiem z oceną zaniżoną w tym względzie, gdyż uważa, że wprowadzone w ramach realizacji projektu istotne ulepszenia procesowe są innowacyjne w zakresie kraju – brak bowiem zastosowania tej metody produkcji w działalności konkurencyjnej. Zarzucił również instytucji pośredniczącej, że nie wezwała go do złożenia wyjaśnień, w sytuacji wątpliwości co do możliwości sfinansowania projektu. W odpowiedzi na protest Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego działający w imieniu Zarządu Województwa rozstrzygnięciem z dnia 13 czerwca 2011r. znak [...] nie uwzględnił protestu. Jako podstawę prawną podał art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a także powołał się na zapisy Podręcznika Instytucji Zarządzającej RPO na lata 2007 – 2013, przyjętego uchwałą Nr [...] Zarządu województwa z dnia [...] 2011r. w sprawie przyjęcia "Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007 – 2013", Regulamin Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy". Zarząd Województwa wyjaśnił, że nie znajduje potwierdzenia uzasadnienie skarżącego wystąpienia przesłanki formalnej wniesienia protestu. Podał, że pierwszy z oceniających przyznał w ramach omawianego kryterium 2 punkty, drugi zaś 3 na 4 możliwe do zdobycia. Zatem różnica w przyznanej punktacji kształtuje się na poziomie 1 punktu, co stanowi 25 % maksymalnej możliwej liczby punktów. Brak zatem rozbieżności, które wyliczył skarżący. Zarząd nie stwierdził też innego błędu rachunkowego w pozostałych kryteriach oceny merytorycznej. Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi M. B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie art. 30 b ust. 1 w zw. z art. 30 a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez błędne przyjęcie, że pozytywny wynik oceny merytorycznej i umieszczenie projektu na liście rezerwowej projektów przeznaczonych do dofinansowania jest równoznaczny z pozytywną oceną projektu, co skutkowało nierozpoznaniem wszelkich zarzutów zawartych w proteście i niezasadnym nieuwzględnieniem protestu, naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy w zw. z art. 30 b ust. 1 ustawy poprzez niezapewnienie równego dostępu do pomocy a to wskutek niezgodnego z prawem ograniczenia skarżącemu podstaw do złożenia protestu, naruszenie art. 30 b ust. 1 ustawy w zw. z art. 30b ust. 2 ustawy poprzez nierozpatrzenie zarzutów protestu opartych na błędach innych niż błędy o charakterze formalnym wskazane enumeratywnie w Regulaminie konkursu co w konsekwencji skutkowało faktycznym brakiem rozpatrzenia protestu i wyłączeniem zasady dwuinstancyjności postępowania, naruszenie postanowień Regulaminu konkursu poprzez błędną wykładnię § 21 pkt 3 ppkt a Regulaminu i w konsekwencji przyjecie, że w ocenie merytorycznej projektu nie wystąpiły błędy formalne, enumeratywnie wymienione w § 21 pkt 3, co skutkowało nieuwzględnieniem protestu. W związku z zarzutami wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Szczegółowo rozwijając zarzuty, wskazał, że ocena pozytywna projektu jest przeciwieństwem negatywnej oceny projektu, której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny, bądź do dofinansowania. Skoro projekt skarżącego uzyskał pozytywną ocenę winien być oceniony w sposób odmienny niż uczyniono. Skarżący wyraził przy tym pogląd, że rozstrzygnięcie o umieszczeniu projektu na liście rezerwowej było w istocie oceną negatywną projektu i zastosowanie przez instytucję zarządzającą w toku procedury odwoławczej od negatywnej oceny projektu, regulacji, zawartej w Regulaminie konkursu (§ 21 pkt 3), ustalającej zasady występowania z protestem od oceny pozytywnej projektu oraz zasady przeprowadzenia oceny takiego protestu, było całkowicie nieuzasadnione. Co do niezapewnienia równego dostępu do pomocy skarżący zauważył, że w Regulaminie konkursu podano zróżnicowanie podstaw złożenia środka odwoławczego (z jednej strony ograniczenie możliwości złożenia protestu wnioskodawcom, których projekty uzyskały jakąkolwiek punktację na etapie oceny merytorycznej właściwej, z drugiej umożliwienie pozostałym wnioskodawcom złożenia protestu bez ograniczenia podstaw zarzutów) jest niczym nieuzasadnione , a przede wszystkim sprzeczne z art. 26 ust. 2 ustawy oraz z art. 78 Konstytucji. Zastosowanie w konsekwencji zróżnicowania podstaw złożenia środka odwoławczego oznacza, że w lepszej sytuacji znajduje się uczestnik, którego projekt nie uzyskał minimalnej oceny merytorycznej, ale który w konsekwencji uwzględnienia protestu mógłby otrzymać ostateczną ocenę pozytywną na tyle dobrą, iż umożliwiającą dofinansowanie niż wnioskodawca, którego projekt w pierwszej instancji pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny, ale którego dofinansowanie okazało się niemożliwe w ramach dostępnej alokacji. Skarżący dalej podniósł, że nierozpoznanie zarzutów merytorycznych wobec rozstrzygnięcia z [...] 2011r. w istocie spowodowało brak rozpatrzenia protestu i faktycznie pozbawiło skarżącego zagwarantowanego przez Konstytucję i ustawę o zasadach prowadzenia polityki rozwoju prawa do rozstrzygnięcia i rozpatrzenia sprawy w drugiej instancji. Ponadto wskazał, że instytucja zarządzająca dokonała błędnej wykładni zapisu § 21 pkt 3 ppkt a Regulaminu, co skutkowało przyjęciem, że pomiędzy ocenami ekspertów nie występują rozbieżności ponad 50 %. Przepis ten jest w ocenie skarżącego niejasny, niemniej nie może on ponosić negatywnych skutków niestarannego tworzenia przepisów. Podał jednocześnie własną wykładnię zapisu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Organ, odnosząc się do zarzutów skarżącego, przedstawił stanowisko, że za ocenę negatywną w świetle przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należy uznać jedynie ten przypadek, w którym nie została spełniona przesłanka podpisania umowy o dofinansowanie wymieniona w art. 30a ust. 1 pkt 1 w/w ustawy (chodzi o negatywną ocenę projektu wnioskodawcy). Poza procedurą odwoławczą znajdują się sytuacje polegające na niezakwalifikowaniu projektu do dofinansowania, pomimo pozytywnego przejścia przez ten projekt wszystkich etapów jego oceny. Odnosząc się do zarzutu nieprecyzyjnych zapisów regulaminu, organ podniósł, że przedmiotem niniejszego postępowania nie jest badanie zapisów regulaminu konkursu pod kątem ich zgodności z prawem a jedynie kontrola oceny projektu dokonywanej przez instytucje zarządzającą. Regulamin konkursu jest przy tym z godny z ustawą ponieważ ustawa przewiduje jedynie pewne standardy minimum, do których zachowania zobowiązana jest instytucja zarządzająca przy określaniu systemu realizacji programu operacyjnego. Zgodnie z ustawą, system realizacji powinien przewidywać przynajmniej jeden środek odwoławczy od negatywnej oceny projektu. Zatem w przypadku oceny pozytywnej, wyłącznie w gestii instytucji zarządzającej pozostaje kwestia czy wprowadzić jakiekolwiek środki odwoławcze od tego rodzaju oceny oraz w jakim zakresie. Odnośnie zarzutu, że § 21 ust. 3 lit. a regulaminu jest nieprecyzyjny, organ wyjaśnił, że nie budzi on wątpliwości. Organ wskazał, że skarżący błędnie liczy różnicę 50 % pomiędzy ocenami ekspertów, zapominając, że podstawa obliczania różnicy, jak również sama różnica zawsze powinna odnosić się do liczby punktów sprzed ich przemnożenia przez wagę. Strona skarżąca tymczasem błędnie jako podstawę do badania różnicy rozbieżności ocen eksperckich wskazuje punkty przyznane przez ekspertów po ich przemnożeniu przez wagę tj odpowiednio 15 i 10 pkt, podczas gdy zgodnie z literalnym brzmieniem § 21 ust. 3 lit. a regulaminu konkursu podstawę te powinny stanowić punkty ekspertów sprzed ich przemnożenia przez wagę, a więc odpowiednio 3 i 2 punkty. Zatem rozbieżności w ocenach ekspertów w przedmiotowym przypadku nie kwalifikowały się do rozpatrzenia w ramach procedury odwoławczej w trybie określonym w § 21 tego regulaminu. Stanowisko stron zostało rozwinięte w pismach z dnia 14.10.2011r. (strony skarżącej) oraz w piśmie z dnia 02.11.2011r. (organu). Skarżący sprecyzował, że przedmiotem jego zarzutów jest min błędna ocena projektu na etapie oceny merytorycznej. Podniósł , że jego projekt powinien na w/w etapie otrzymać co najmniej 62 punkty na 76 możliwych do uzyskania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art.3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. – dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl przepisu art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 z późn.zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. Nr 227, poz.1658 z późn.zm.) na podstawie art. 30 c ust.1 w zw. z ust.3 pkt 1 poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego zawierającego wniosek o dofinansowanie. Regulacje zawarte w przepisach art. art. 30b ust.4, 30c ust.1, ust.2 i ust.3 pkt 1-3, ust.4 i 5 , art.30 e powołanej ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, dowodzą, że ma ona charakter ustawy szczególnej w rozumieniu art.3 § 3 p.p.s.a. Przepis art.37 ustawy stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego. Zarazem przepis art.30g ustawy podkreśla, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Z kolei przepis art.30e ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art.3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art.52-55, 61, art.115-122, art.146, 150 i 152 tej ustawy. Wyłączony z odpowiedniego stosowania art.150 ustawy p.p.s.a. przewiduje rodzaje rozstrzygnięć jakie może podjąć sąd administracyjny uwzględniając skargę na czynności, o których mowa w art.3 p 2 pkt 4 p.p.s.a., w postaci uchylenia lub stwierdzenia bezskuteczności aktu lub czynności. Wyłączenie to jest oczywiste w świetle art.30c ust.3 pkt 1-3 ustawy, który określa rodzaje rozstrzygnięć jakie może podjąć sąd w następstwie rozpatrzenia skargi. Podkreślić należy, że przepis art.30 e ustawy nie wyłącza z odpowiedniego stosowania przepisu art.145 ustawy p.p.s.a. . Przepis ten określa kryteria oceny naruszenia prawa. W myśl przepisu art.145 § 1 pkt 1 podstawę uwzględnienia skargi stanowi stwierdzenie; a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na wyłączenie przepisów kpa w sprawie procedury naboru wniosków , odpowiednie w ramach skarg wnoszonych w trybie art.30c ust.1 i 2 ustawy, zastosowanie ma przepis art.145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Oznacza to, że tylko naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stanowią podstawę do uwzględnienia skargi. Niewyłączone jest także stosowanie przepisu art.134 § 1 p.p.s.a., w myśli którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Pismem z dnia 9 maja 2011r. znak [...] Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości poinformował M. B. "A" o pozytywnej ocenie merytorycznej projektu i umieszczeniu projektu skarżącego na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania . Poinformowano, że zgodne z zapisami § 19 pkt 28 Regulaminu konkursu, przyjętego uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] 2010r. projekt uzyskał 48,5 pkt tj. 63,82 % maksymalnej liczby punktów. W związku z tym projekt został umieszczony na 86 pozycji listy rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreśla, że początkowo w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażano pogląd, że procedura odwoławcza może być uruchamiana tylko od negatywnej oceny projektu, przy czym dokonanie pozytywnej oceny projektu i umieszczenie go na liście rezerwowej z uwagi na brak środków, nie było utożsamiane z negatywną oceną. Jednakże aktualnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje odmienny pogląd, zgodnie z którym pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Jako przykład negatywnej oceny projektu można wskazać sytuację, w której projekt przeszedł pozytywnie wszystkie stadia oceny, jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania wskutek wyczerpania środków przewidzianych w ramach danego konkursu i został umieszczony na tzw. liście rezerwowej. Negatywna ocena to taka, której wyniki nie pozwalają na skierowanie do dalszego etapu oceny bądź dofinansowania, chodzi bowiem o negatywny charakter wyniku konkursu dla danego wnioskodawcy. Celem złożenia wniosku jest uzyskanie środków pieniężnych. a zatem w sytuacji gdy wnioskodawca nie ma możliwości ich otrzymania, trudno jest oceniać zapadłe rozstrzygnięcie jako pozytywne załatwienie sprawy. W wyniku rozpatrzenia środka odwoławczego wnioskodawca bowiem może uzyskać większą ilość punktów, a tym samym możliwość znalezienia się na korzystniejszej pozycji w etapie zawierania umowy o dofinansowanie. W konsekwencji za informację o negatywnej ocenie projektu uznać należy informację, że projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania, lecz umieszczony na liście rezerwowej, tak między innymi NSA w sprawach o sygn.akt II GSK 565/10, II GSK 1175/10 ). W sprawie o sygn.akt II GSK 248/10 NSA podkreśla, że pozbawienie wnioskodawcy możliwości kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowości dokonanych ocen merytorycznych oznaczałoby, że w lepszej sytuacji znalazłby się uczestnik, którego projekt nie uzyskałby minimalnej oceny merytorycznej, ale który w konsekwencji uwzględnienia protestu mógłby otrzymać ostateczną ocenę pozytywną na tyle dobrą, że umożliwiającą dofinansowanie, niż uczestnik którego projekt w pierwszej instancji przeszedł pozytywnie merytoryczną ocenę, ale którego dofinansowanie z uwagi na ilość punktów i dostępność środków nie byłaby możliwa. Stąd też zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie negatywna ocena projektu w rozumieniu art.30b ust.1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tylko w sytuacji gdy projekt został oceniony negatywnie przez "właściwą instytucję", ale również wówczas gdy projekt merytorycznie został oceniony pozytywnie, lecz z uwagi na uzyskaną liczę punktów i dostępność środków znalazł się na liście rezerwowej. W takich sytuacjach wnioskodawcy powinno przysługiwać prawo do złożenia środka odwoławczego i merytorycznego rozpoznania tego środka, nie można tym samym ograniczać możliwości złożenia i rozpoznania środka odwoławczego od spełnienia określonych wymogów formalnych. Jak podkreśla NSA w sprawie o sygn.akt II GSK 282/10, jeżeli przyjmie się , że wprowadzenie w 2008r. przepisów o sądowoadministracyjnej kontroli postępowania o udzielnie dofinansowania było wynikiem racjonalnej, a nie jedynie pozornej działalności ustawodawcy, to należy również przyjąć, że jego intencją było w pierwszym rzędzie poddanie kontroli przede wszystkim końcowych efektów przeprowadzonego postępowania, a także przyznanie wnioskodawcy realnego, nie zaś fikcyjnego prawa do skutecznego środka odwoławczego. W świetle powyższego, za ocenę projektu zgodną z prawem w rozumieniu art.26 ust.2 w zw. z art. 30 c ust.3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju może być uznana tylko taka ocena projektu umieszczonego na liście rezerwowej projektów wybranych do dofinansowania, która na etapie procedury odwoławczej jest następstwem merytorycznego rozpatrzenia zarzutów protestu od wyników oceny uzyskanej na etapie oceny merytorycznej właściwej, czyli zakres zarzutów sformułowanych w proteście może być taki sam jak w przypadku protestu składanego od wyników negatywnej oceny projektu, który nie był na liście rezerwowej umieszczony. Ograniczenie w rozpoznawanej sprawie podstaw do złożenia protestu od spełnienia określonych w regulaminie wymogów formalnych i dokonana w ten sposób ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo tj sprzecznie z wskazanymi wyżej przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku na podstawie art.30c ust.3 pkt 1 w zwz. z art.26 ust.2 w zw zust.1 pkt 8 i art.5 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tj. Dz.U z 2009r. Nr 84, poz.712. Orzeczenie w przedmiocie zasądzenia na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania oparto na przepisach art. 200, 205 § 2 i 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.