II SA/Łd 75/12

Dnia 9 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2012 roku sprawy ze skargi R. R. i P. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] Nr [...]; 2. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. R. i P. R. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. W dniu 31 sierpnia 2011r. R. R. i P. R. dokonali zgłoszenia robót budowlanych polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr ewid. [...] (obręb [...]) położonej w S. przy ul. A. Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. – Dz.U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., Starosta [...] zgłosił sprzeciw w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie przydomowej czyszczalni ścieków na działce nr ewid. [...] (obręb [...]) położonej w S., przy ul. A. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji ustalił, że inwestorzy są właścicielami działek nr ewid. [...] i [...], na których zlokalizowany jest budynek mieszkalny. Bezpośrednio do działki nr ewid. [...] dochodzi kolektor kanalizacji sanitarnej. W związku z powyższym inwestorzy mają możliwość przyłączenia się do kanału sanitarnego. W odwołaniu od tej decyzji R. R. i P. R. zarzucili, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa bez przedstawienia wszystkich okoliczności faktycznych. Na działce istnieje już budynek mieszkalny nowo wybudowany, w którym nie zostały zakończone prace budowlane – jest nieużytkowany. Wskazany w uzasadnieniu decyzji przebieg sieci kanalizacyjnej nie zgadza się z mapką, na której uwidoczniono wykonaną przez MPWiK sieć. Przedstawiona w uzasadnieniu informacja, że kolektor przylega bezpośrednio do działki nr [...] jest nieprawdziwa. Działka do której bezpośrednio przylegałby (gdyby był wybudowany) kolektor instalacji kanalizacyjnej to działka o nr ewid. [...]. Ponadto, zdaniem odwołujących się, zakaz budowy przydomowej oczyszczalni ścieków może być związany z dwoma powodami: lokalizacją działki w pobliżu lub bezpośrednio na terenach cennych przyrodniczo lub chronionych albo ograniczeniem poprzez prawo lokalne, czyli jeżeli istnieje taki zapis w postaci miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Żaden z tych powodów nie zaistniał w tym przypadku. Pomimo wybudowania sieci kanalizacyjnej na terenie gminy część mieszkańców uzyskała zgodę (brak sprzeciwów) na wybudowanie przydomowych oczyszczalni ścieków. Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ drugiej instancji podniósł, że budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgłoszenia należy dokonać przed rozpoczęciem robót budowlanych, a do wykonania zgłoszonych robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia nie wniesie w drodze decyzji sprzeciwu. Właściwy organ może wnieść sprzeciw między innymi jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy (art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane). Organ pierwszej instancji zgłaszając sprzeciw słusznie uznał, że skoro skarżący są właścicielami nieruchomości usytuowanych przy drodze, w której przebiega sieć kanalizacyjna istnieje techniczna możliwość i obowiązek przyłączenia nieruchomości bezpośrednio do tej sieci. Zwłaszcza, że jak wynika z materiału dowodowego bezpośrednio do działki objętej zgłoszeniem dochodzi kolektor kanalizacji sanitarnej. Obowiązek ten wynika z § 26 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.). Za inny przepis (o którym mowa w art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane) można uznać art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. – Dz.U z 2005r., nr 236, poz. 2008, ze zm.) z którego wynika, że nieczystości ciekłe powstające w gospodarstwie domowym na danej nieruchomości winny być odprowadzane do kanalizacji sanitarnej, a w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona nieruchomość należy wyposażyć w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków. Zdaniem organu drugiej instancji, jeżeli na danym terenie istnieje sieć kanalizacyjna to zasadą jest obowiązek podłączenia danej nieruchomości do takiej sieci, chyba, że nieruchomość jest już wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. R. R. i P. R. taką oczyszczalnię zamierzają dopiero wykonać, a na terenie objętym zgłoszeniem istnieje sieć kanalizacji sanitarnej (zawiadomienie o zakończeniu budowy złożone w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w S. w dniu 13 czerwca 2011r.), co pociąga za sobą obowiązek przyłączenia się do tej sieci. W razie stwierdzenia, że do działki została już doprowadzona kanalizacja, obowiązkiem organu jest wyrażenie sprzeciwu wobec zamiaru budowy oczyszczalni przydomowej. Z materiału dowodowego wynika, że zarówno działka o nr ewid. [...], na której zaprojektowano przydomową oczyszczalnię ścieków oraz zlokalizowano w większej części budynek mieszkalny oraz sąsiednie działki o nr ewid. [...] (na której zlokalizowano także część budynku mieszkalnego) i o nr ewid. [...] stanowią własność R. R. i P. R.. Kanalizacja sanitarna przylega bezpośrednio do działki o nr ewid. [...] (sąsiadującej bezpośrednio z działką o nr ewid. [...]) a nie z działką o nr ewid. [...] (jak to wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji), jednakże wszystkie trzy działki inwestorów są ze sobą połączone tworząc jedną całość. Uchybienie powyższe nie ma w ocenie organu odwoławczego wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. W skardze na powyższą decyzję R. R. i P. R. wnieśli o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że możliwość budowy przydomowej oczyszczalni ścieków na działce ewid. [...] (obręb [...]) położonej w S., przy ul A wynika bezpośrednio z treści znowelizowanego w 2002r. art. 5 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Decyzją o warunkach zabudowy z dnia 10 grudnia 2007r. określono w punkcie VI obsługę infrastruktury technicznej, w tym odprowadzenie ścieków - indywidualnie tj.: do szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków, docelowo do A sieci kanalizacji sanitarnej. Starosta [...] wydając decyzję z dnia [...] o zgłoszeniu sprzeciwu, pozbawił właścicieli działki o nr ewid. [...] (obręb [...]) przy ul. A w S. prawa budowy przydomowej oczyszczalni ścieków zapisanego w decyzji o warunkach zabudowy. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu swej decyzji nie powołał ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W dniu 7 maja 2010r. R. R. i P. R. złożyli prośbę o zaprojektowanie i wykonie przyłącza kanalizacji sanitarnej do działki [...], co tylko zostało przyjęte przez biuro obsługi Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w S. oraz potwierdzone wrysowaniem w mapkę sytuacyjną projektu sieci kanalizacyjnej. W odpowiedzi na późniejsze pismo z dnia 1 grudnia 2011r. Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w S. złożyło informację, że realizacja przyłączenia do sieci kanalizacyjnej w roku 2011r. jest niemożliwa, co spowodowało wystąpienie o wyrażenie zgody na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków, a dopiero zaplanowano budowę kolejnych przyłączy w 2012r. W związku z powyższym właściciele działki nie mają żadnej pewności, że przyłącze do sieci kanalizacyjnej powstanie na początku 2012r. lub w kolejnych latach. W pierwszych miesiącach 2012r. muszą przystąpić do użytkowania nowowybudowanego budynku, ponieważ z końcem 2011r. została wypowiedziana umowa wynajmu lokalu, w którym mieszkają. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Skarga jest uzasadniona. Przedmiotem sporu jest zasadność decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia przez skarżących robót budowlanych mających polegać na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków. Przydomowe oczyszczalnie ścieków o wydajności do 7,50m3 są objęte zgłoszeniem (art. 29 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). W przypadku przydomowych oczyszczalni, w wypadku których ilość ścieków jest większa od 5 m3 ich gromadzenie lub oczyszczanie wymaga pozytywnej opinii właściwego terenowo inspektora ochrony środowiska (§ 26 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych). Z uzasadnień decyzji organów administracji wynika, że przyczyną zgłoszenia sprzeciwu było przyjęcie, iż działka inwestorów nr [...] przylega bezpośrednio do kolektora kanalizacji sanitarnej wobec czego ma ona możliwość przyłączenia się do kanału sanitarnego. Przy czym organ pierwszej instancji wskazał tutaj na § 26 ust. 1 i 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zaś organ drugiej instancji na art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U.2005r.. nr .236. poz 2008 ze zmianami). Z przepisu tego wynika, że co do zasady w razie wybudowania sieci kanalizacyjnej przez gminę właściciele nieruchomości mają obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, jednak przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach uzależnia nałożony na jego podstawie na właścicieli nieruchomości obowiązek przyłączenia nieruchomości sieci kanalizacyjnej od jej istnienia, przewiduje też wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona. Brzmienie przepisu, a zwłaszcza jego ostatni fragment wskazuje, że nie jest wystarczającą przesłanką zobowiązania do odłączenia się do sieci sam fakt jej istnienia, musi istnieć realna, technicznie wykonalna możliwość podłączenia. Samo wybudowanie sieci, gdy z jakichkolwiek przyczyn – technicznych, ekonomicznych nie jest możliwe wykonanie podłączenia nie może być traktowane jako podstawa do egzekwowania obowiązku nałożonego przepisem art. 5 ust.1 pkt 2 tej ustawy. Z pisma wyjaśniającego z dnia 11 października 2011r. organu pierwszej instancji wynika, że w ulicy A miały zostać zrealizowane dwa kanały kanalizacji sanitarnej: tłoczny i grawitacyjny. W dniu 13 czerwca 2011r. zostało złożone zawiadomienie o zakończeniu inwestycji do PINB w S.. Brak jest jednakże stosownych dokumentów potwierdzających te okoliczności Na podstawie akt sprawy nie można w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzić, czy nawet jeśli taki kolektor istnieje, to czy istnieją warunki techniczne do podłączenia do niego działek inwestorów. W kwestii tej powinien się wypowiedzieć gestor sieci poprzez określenie warunków technicznych dla możliwości takiego podłączenia. Jak z kolei wynika z dokumentów złożonych przez skarżących do akt sprawy: - decyzja o warunkach zabudowy nieruchomości przy ul. A w S. z dnia 10 grudnia 2007 roku dla budynku mieszkalnego jednorodzinnego i gospodarczego wraz z urządzeniami technicznymi przewidywała odprowadzanie ścieków do szamba lub przydomowej oczyszczalni ścieków a docelowo do A sieci kanalizacji sanitarnej - w maju 2010 roku inwestorzy złożyli w Miejskim Przedsiębiorstwie Wodociągów i Kanalizacji Spółki z o.o. w S. wniosek o zaprojektowanie i wykonanie przyłącza kanalizacji do posesji przy ul. A 20 1 S., - z informacji MPWiK z dnia 6 grudnia 2011 roku wynika, że w 2011 roku Przedsiębiorstwo nie miało możliwości wykonania elementów kanalizacji do granic nieruchomości. Z treści tego pisma wynika, że MPWiK Sp. z o.o. ma wykonać dodatkowe elementy kanalizacji sanitarnej do granic nieruchomości. Działka skarżących została zaplanowana w budżecie na 2012r. ( powołane pisma – k. 10, 11, 14, 15 akt sądowych). Dodatkowo na rozprawie w dniu 9 marca 2012 roku skarżący oświadczył, iż z telefonicznej informacji uzyskanej w MPWiK w S. wynika, że możliwość przyłączenia się do kanalizacji również w 2012 roku odsuwa się na połowę tego roku, natomiast korzystanie z przyłącza możliwe będzie dopiero w 2013 roku. Uzasadnia to tezę, ze skarżący nie mieli w dacie zgłoszenia inwestycji i nadal nie mają realnej możliwości podłączenia się do sieci kanalizacyjnej. Powyższe dowody zostały złożone wprawdzie dopiero w toku postępowania sądowego, ale z akt administracyjnych wynika, że skarżący pozbawieni byli takiej możliwości w toku postępowania administracyjnego. Organy nie wyjaśniły tej najistotniejszej w sprawie kwestii warunków podłączenia nieruchomości skarżący do sieci. Organ mógł skorzystać z możliwości nałożenia na inwestorów obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Termin do wniesienia sprzeciwu biegłby od daty tego uzupełnienia lub upływu terminu do uzupełnienia braków (vide: wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2009r., II OSK 574/08, wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2011r., II OSK 105/10, wyrok NSA z dnia 20 lutego 2009r., II OSK 207/08). W tym miejscu godzi się zauważyć, że wprawdzie zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego i do dnia wydania decyzji o sprzeciwie nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie regulowanym przepisami k.p.a., jednakże już na tym etapie organ jest obowiązany wyjaśnić wątpliwości co do dopuszczalności i zasadności zgłoszenia. Może np. wydać postanowienie wzywające do uzupełnienia zgłoszenia. Obowiązki wyjaśnienia sprawy już na tym etapie, to jest pomimo, że nie wszczęto postępowania, wynikają wprost z treści art. 30 ust 2 zd. III ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Realizacja tej regulacji odpowiada idei zgłoszenia w prawie budowlanym. Ma ono ułatwić, odformalizować postępowanie związane z realizacją ściśle określonych robót budowlanych. Uprawnienia kontrolne organów architektoniczno – budowlanych w tym zakresie - i zgłoszenie sprzeciwu – winny być wykorzystywane z rozwagą i poprzedzać je musi wszechstronna analiza stanu faktycznego jaki p rzesłanek określonych w art. 30 ustawy Prawo budowlane, tak aby nie zaprzepaścić celu instytucji zgłoszenia. Tym celom służy nałożenie na organ obowiązków określonych w cytowanym wyżej art. 30 ust.2 zd.III ustawy Prawo budowlane. Zachowanie organu, który nie dąży do uzupełnienia zgłoszenia, mając instrumenty ku temu, aby dać zgłaszającemu możliwość wyeliminowania błędów przed wniesieniem sprzeciwu nie zasługuje na aprobatę. Stanowi bowiem nie tylko naruszenie powołanego wyżej przepisu art. 30 ust.2 Prawa budowlanego, ale też godzi w zasadę praworządności (art. 7 k.p.a.) i zasadę pogłębiania zaufania do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ I instancji nie wyjaśnił, czy pomimo wybudowania kanalizacji biegnącej w ulicy A skarżący mają realną techniczną możliwość podłączenia się do sieci. Jak wykazano wyżej fakt, że zgłoszenie nie stanowi o wszczęciu postępowania administracyjnego nie jest przesłanka uniemożliwiającą wyjaśnienie wszelkich istotnych w sprawie okoliczności. Natomiast postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez organ architektoniczno-budowlany po dokonaniu zgłoszenia budowy jest dopiero postępowanie w sprawie sprzeciwu, wszczynane w istocie decyzją organu o sprzeciwie. Odwołanie od sprzeciwu wszczyna z kolei postępowanie odwoławcze. Zgodnie zaś z treścią art. 138 k.p.a. organ II instancji przejmuje sprawę do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia z uwzględnieniem zasad wynikających z przepisów art. 7 i 8 k.p.a., oraz przepisów Rozdziału 4, regulujących zasady prowadzenia postępowania dowodowego, oraz oceny dowodów w sprawie zgromadzonych. Te bowiem przepisy gwarantują stronom postępowania wyjaśnienie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, czyli jej "załatwienia", o którym mowa w art. 104 k.p.a. Organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę, zatem nie może ograniczać się wyłącznie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji (tak m.in. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 29 grudnia 2010 r. w sprawie . II SA/Kr 534/10). Tymczasem z pogwałceniem powyższych reguł organ II instancji nie przeprowadził żadnego postępowania odwoławczego, dodatkowo naruszając zasadę zapewnienia stronie czynnego udziału w sprawie (art. 10 § 1 k.p.a.). Z tych względów nie może obciążać skarżących fakt, że złożyli dodatkowe dowody w sprawie dopiero wraz ze skargą do sądu. W świetle powyższych rozważań stwierdzić trzeba, ze w toku postępowania doszło do naruszenia przepisów art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez jego niezastosowanie oraz ogólnych reguł postępowania wskazanych wyżej (art. 7, 8, 10 §1 k.p.a.). Naruszenie to miało wpływ na wynik postępowania, doprowadziło bowiem do wydania decyzji o sprzeciwie wobec zgłoszenia wykonania robót bez należytego rozważenia okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i w stanie faktycznym, w którym, jak się wydaje zgłoszenie wykonania przydomowej oczyszczalni ścieków było całkowicie uzasadnione niemożnością techniczną i ekonomiczną (powoływany przez MWiK brak środków) wykonania podłączenia do sieci. Powoduje to konieczność wyeliminowania z obrotu zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 p.p.s.a. O kosztach orzeczono z mocy art. 200 p.p.s.a. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. sąd orzekł, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji wnoszącej sprzeciw od zgłoszenia w trybie art. 30 ustawy Prawo budowlane w realiach niniejszej sprawy oznacza, że uprawomocnienie wyroku stanowi podstawę do realizacji zgłoszonej inwestycji, zaś weryfikacja jej prawidłowości może nastąpić w trybie nadzoru budowlanego. Istotą instytucji zgłoszenia jest bowiem między innymi i to, że organ może zgłosić sprzeciw jedynie w terminie 30 dni, w sytuacji upływu terminu, czy też po uchyleniu decyzji organu odwoławczego jak i decyzji o sprzeciwie nie otwiera się dla organu nowy termin, organ traci już bowiem kompetencję do ponownego zgłoszenia sprzeciwu. A.D.