III SA/Po 88/12

Dnia 14 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Koś WSA Walentyna Długaszewska Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Piotrowska – Żyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 sierpnia 2011r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2011r. nr [...],; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Postanowieniem z dnia 08 sierpnia 2011r. o sygnaturze [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu z powołaniem na przepisy art. 17 pkt 1, 127 § 2 i art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2001r nr 79 poz. 856 ze zm.) zawiesiło postępowanie w przedmiocie cofnięcia J. K. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B nr [...]. W wyniku złożonego przez stronę środka zaskarżenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu rozpoznając sprawę ponownie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2011r. podtrzymało swe stanowisko. W uzasadnieniu wskazano, iż decyzją z dnia 10 lutego 2009 r., nr [...] Starosta cofnął J. K. uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. W dniu 29 stycznia 2008r. Starosta wydał decyzję o skierowaniu J. K. na badanie lekarskie do Wojewódzkiego ośrodka medycyny Pracy w K. Badania lekarskie należało wykonać w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji i dostarczyć oryginał do Wydziału Komunikacji Starostwa w P. Do dnia wydania decyzji o cofnięciu uprawnień J. K. nie dostarczył orzeczenia lekarskiego. W związku z powyższym organ wydał decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania od powyższej decyzji organu pierwszej instancji decyzją z dnia 14.04.2009r. nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 20.11.20909r. uchylił powyższą decyzję Kolegium z uwagi na fakt, że K. J. w dniu 4.03.2009r. a zatem już po wydaniu decyzji o cofnięciu uprawnienia do prowadzenia pojazdów poddał się badaniu lekarskiemu w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy w Poznaniu , a Kolegium nie uwzględniło konsekwencji zmiany stanu faktycznego jaka zaszła po wydaniu decyzji w pierwszej instancji a datą orzekania przez organ odwoławczy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia 16.08.20lOr. nr [...] postanowiło uchylić decyzję Starosty z dnia 10.02.2009r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia J. K. uprawnień do kierowania pojazdami kat. B i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia 1.09.2010r. nr [...] ponownie skierował J. K. na badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. ul. [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując sprawę w wyniku wniesionego odwołania przez J. K. uznało, że Starosta zaskarżoną decyzją rozstrzygnął sprawę, która została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną z dnia 29.01.2008r. nr [...] i decyzją z dnia 4.10.2010r. nr [...] uchyliło decyzję Starosty z dnia 1.09.2010r. nr [...] i umorzyło postępowanie wszczęte złożonym wnioskiem przez J. K. z dnia 31.08.2010r. o skierowanie go na ponowne badanie lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w K. W wyniku takiego rozstrzygnięcia Kolegium organ pierwszej instancji decyzją z dnia 8.10.2010r. nr [...] cofnął uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B J. K. Decyzję powyższą organu pierwszej instancji zaskarżył J. K. a Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 3.11.2010r. nr [...] utrzymało ją w mocy. J. K. decyzję Kolegium z dnia 4.10.2010r. nr [...] o umorzeniu postępowania zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 5.05.201 Ir. sygn. akt II SA/Po 815/10 oddalił skargę J. K. na decyzję Kolegium z dnia 4.10.2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Wyrok ten J. K. zaskarżył skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Natomiast decyzję Kolegium z dnia 3.11.2010r. nr [...] mocą której utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w przedmiocie cofnięcia prawa jazdy, J. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 5.05.2011r. sygn. akt II SA/Po 929/10 decyzje tę uchylił. Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpatrując ponownie odwołanie J. K. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 8.10.2010r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia mu prawa jazdy kat. B. postanowieniem z dnia 8.08.2011r. nr [...] postanowiło zawiesić postępowanie do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy ze skargi kasacyjnej J. K. w przedmiocie ponownego skierowania go na badania lekarskie. W skardze na powyższe postanowienie J. K. wyraził swój sprzeciw wobec działań organów zmierzających – jego zdaniem – do bezprawnego pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami. Zarzuty skargi skierował także przeciwko – w jego ocenie – bezpodstawnym badaniom lekarskim na które został skierowany przez organy administracji. Pełnomocnik z urzędu na rozprawie w dniu 14 marca 2012r. podtrzymał stanowisko zawarte w skardze J. K. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z przyczyn w niej wyrażonych. W ocenie sądu, organ naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia (art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie sądu uzasadnienie zaskarżonego w tej sprawie postanowienia (jak i postanowienia wydanego przez organ w I-szej Instancji) nie poddaje się kontroli sądu. Możliwość dokonania oceny legalności rozstrzygnięcia organu administracji warunkowana jest spełnieniem wymogów formalnych określonych w art. 107 § 1 kpa. w zw. z art. 124 i 126 Kpa. Właściwe uzasadnienie rozstrzygnięcia ma bowiem na celu wykazanie procesu myślowego, który doprowadził do ustalenia treści tego rozstrzygnięcia. Pamiętać przy tym należy, że uzasadnienie (faktyczne i prawne) stanowi integralną część rozstrzygnięcia. A zatem ocenie Sądu nie podlega jedynie jego osnowa, ale postanowienie jako całość, łącznie z uzasadnieniem. Tym samym więc uzasadnienie, którego treść nie pozwala na poznanie motywów, którymi organ kierował się przy załatwianiu sprawy skutkuje wadliwością uzasadniającą uchylenie postanowienia z tego powodu, że nie poddaje się kontroli i ocena jego legalności nie jest możliwa (por. wyrok NSA z 28 października 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 1651/96; wyrok NSA z 14 grudnia 1998 r., sygn. akt II SA 1756/99 odnośnie decyzji administracyjnej). Taki stan rzeczy zachodzi w rozpoznawanej sprawie a podkreślić należy, iż sąd administracyjny kontrolując legalność zaskarżonego postanowienia nie dokonuje własnych ustaleń faktycznych. Sąd ten bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje (postanowienia) zostały zaskarżone, odpowiadają prawu (wyr. NSA z dnia 23 stycznia 2007 r., II FSK 72/06, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 31). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy sąd doszedł do wniosku, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze poza przedstawieniem w uzasadnieniu postanowień przebiegu postępowania w żaden sposób nie wyjaśniło i nie oceniło, jakiego typu związek w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kp. zachodzi pomiędzy opisywanymi postępowaniami, a przede wszystkim nie wyjaśniło zależności między nimi a warunkującymi zawieszenie postępowania na podstawie cytowanego przepisu. Tym samym nie jest możliwa ocena prawidłowości rozumowania przyjętego przez organ, jak też motywów jakie legły u podstaw zawieszenia postępowania w sprawie. Ewentualne ponowne wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie związane jest z koniecznością wykazania powyższej zależności jak też wykazania, iż przedmiotem oczekiwania na rozstrzygnięcie jest zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30.08.2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Natomiast o kosztach postępowania orzeczono w punkcie II sentencji wyroku w oparciu oraz art. 200 tejże ustawy oraz na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono w punkcie III na podstawie art. 152 wskazanej wyżej ustawy.