II FSK 1191/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej L. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 227/12 w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi L. B. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 870/10 zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 436/09 postanawia oddalić skargę kasacyjną. Postanowieniem z 31 stycznia 2011 r., I SA/Lu 870/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. B. o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 436/09 zakończonej prawomocnym postanowieniem z 30 czerwca 2010 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z 13 maja 2009 r. nr Rep.[...]. Postanowienie to stało się prawomocne. Pismem z 27 lutego 2012 r. (data pisma) skierowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie L. B. wniósł o wznowienie postępowań w szeregu sprawach sądowych, min. w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 870/10. Skarżący nie wskazał żadnej podstawy swojego żądania. Postanowieniem z 23 marca 2012 r., I SA/Lu 227/12, WSA w Lublinie odrzucił skargę o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 870/10. W ocenie sądu pierwszej instancji niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając jemu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: 1. art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3, art. 279, art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") poprzez niewezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych skargi co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, 2. art. 285 P.p.s.a. poprzez oparcie rozstrzygnięcia na tym przepisie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie oraz przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych Jednocześnie podatnik oświadczył, że koszty te nie zostały zapłacone w części ani w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna. Zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego określony w art. 285 P.p.s.a. zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających skargę o wznowienie postępowania co do meritum, lecz obejmuje także orzeczenia, które kończą postępowanie z przyczyn formalnych - jak w niniejszej sprawie. Przepis art. 285 P.p.s.a. nie przewiduje bowiem żadnych ograniczeń w tym względzie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2005 r., OSK 1864/04, z 12 lipca 2007 r., II FSK 1572/06, postanowienie NSA z 12 lipca 2007 r., sygn. akt II FSK 1572/06 i z 11 sierpnia 2006, II FSK 1044/06, z 24 września 2005 r., OSK 1864/04). Należy zauważyć, że ustawa nie wskazuje rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Niedopuszczalne jest zatem wznowienie postępowania w sytuacji, gdy w sprawie została już odrzucona skarga o wznowienie postępowania. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniach NSA z 9 lipca 2012 r., II FSK 1194/12 jak i z 27 czerwca 2012 r., II FSK 1193/12, gdyż w komentowanym przepisie ustawodawca nie wprowadził rozróżnienia na orzeczenia kończące postępowanie co do meritum i z przyczyn formalnych. Z uwagi na powyższe rozważania należy ocenić, że sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił ponowną skargę o wznowienie postępowania, natomiast wskazane rozstrzygnięcie spowodowało brak konieczności dalszego procesowania. W konsekwencji zarzut naruszenia przez sąd pierwszej instancji art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3, art. 279, art. 280 § 1 P.p.s.a. jest pozbawiony słuszności. Nie można opierać skargi kasacyjnej na hipotetycznych brakach pisma procesowego i braku odpowiedniego wezwania strony przez sąd do ich usunięcia w przypadku gdy w sprawie miała miejsce niedopuszczalność skargi o wznowienie postępowania niepodlegająca sanacji. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną stosownie do art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 P.p.s.a.