II SA/Go 22/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi "G" spółki z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej udzielił skarżącej "G" spółce z o.o., zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa lubuskiego. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2009r. przez pracowników Urzędu Celnego w punkcie gier na automatach na niskich wygranych - ,,B" C.W. wykazano, iż zainstalowany tam automat [...] nr fabryczny [...] nie spełnia wymogów dotyczących maksymalnej stawki za jedną grę na automatach o niskich wygranych, co naruszyło art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 192 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.). W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji dla ww automatu do gier o niskich wygranych. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. spółka ,,G" wniosła do organu o zawieszenie postępowania dotyczącego cofnięcia rejestracji dla automatu do gier o niskich wygranych [...] nr fabryczny [...], do czasu rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10 dotyczącego art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych z uwagi na precedensowy charakter tego orzeczenia mający bezpośredni wpływ na toczące się postępowanie. Jako drugą przyczynę uzasadniającą zawieszenie postępowania administracyjnego strona wskazał wystąpienie przez WSA w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 549/10 do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym dotyczącym art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego działając na podstawie art. 201 § 1 pkt 2, § 2 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej jako Ordynacja podatkowa) w zw. z art. 3 i art. 23 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), odmówił zawieszenia postępowania w sprawie. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że norma prawna określona w art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej wprowadza możliwość zawieszenia postępowania podatkowego wymieniając jednocześnie enumeratywnie przypadki, w których organ podatkowy uprawniony jest do zawieszenia tego postępowania. Organ podkreślił, iż postępowanie jest zawieszane jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 3 ustawy o grach hazardowych urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie. Od dnia 14 lipca 2011 r. kwestie związane z rejestracją automatu zostały uregulowane w przepisach art. 23 a ustawy. Ust. 7 w/w przepisu stanowi iż naczelnik urzędu celnego w drodze decyzji cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Zatem jak podkreślił organ niniejsze postępowanie nie toczy się w oparciu o treść art. 135 ani też art. 138 ust. 3 ustawy o grach hazardowych, nie dotyczy udzielanych zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier hazardowych, zmiany w ich treści, przedłużenia, czy też jego cofnięcia, a jedynie określenia stanu rzeczywistego automatu do gier [...] z warunkami jego rejestracji. Mając powyższe na uwadze organ uznał, iż udzielenie odpowiedzi na pytania przez ETS oraz Trybunał Konstytucyjny nie będą miały znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a zatem brak jest w tym zakresie zagadnienia wstępnego uzasadniającego zawieszenie przedmiotowego postępowania. Na powyższe postanowienie prokurent skarżącej złożył zażalenie zarzucając mu naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez jego błędną wykładnię, wskutek której organ pierwszej instancji stwierdził brak przesłanek do zawieszenia przedmiotowego postępowania, co stanowiło podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Z tych względów wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zawieszenie przedmiotowego postępowania. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wbrew stanowisku organu wskazane przez stronę w wniosku pytanie prejudycjalne skierowane do ETS i udzielenie na nie odpowiedzi stanowi zagadnienie wstępne. Zdaniem strony ocena prawna dokonana przez ETS przesądzi o sposobie ukształtowania praw i obowiązków wynikających z przepisów ustawy o grach hazardowych, w tym też w zakresie materii będącej przedmiotem postępowania prowadzonego przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, działając na podstawie art.233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji podtrzymał stanowisko wyrażone przez organ pierwszej instancji. Podkreślono, że nie istnieje zależność pomiędzy uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego w pytaniach kierowanych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a rozpatrzeniem niniejszej sprawy i wydaniem decyzji, wskazując przede wszystkim na fakt, iż pytanie prejudycjalne dotyczy zakazu określonego w art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych tj. zmiany zezwolenia w zakresie zmiany miejsca urządzania gry na automatach na niskich wygranych, a niniejsze postępowanie dotyczy cofnięcia rejestracji automatu do gry o niskich wygranych. Na powyższe postanowienie spółka ,,G" wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając mu naruszenie art. 201 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, wyrażające się w odmowie zastosowania tego przepisu, mimo iż w okolicznościach sprawy jego zastosowanie jest obligatoryjne. Z tego względu wniesiono o uchylenie w całości zarówno zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego je orzeczenia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi powołano argumenty podniesione uprzednio w zażaleniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku złożenia skargi ocenie sądu podlega zatem zgodność zaskarżonego aktu, w tym wypadku postanowienia, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia zawieszenia postępowania mająca charakter incydentalny z punktu widzenia postępowania w przedmiocie cofnięcia rejestracji dla automatu do gier o niskich wygranych [...] nr fabryczny [...]. Zatem badanie legalności dotyczy tylko zagadnienia istnienia podstaw do zawieszenia postępowania administracyjnego. Na wstępie zwrócić należy uwagę, iż do dnia 31 grudnia 2009 r. warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych, gier na automatach i gier na automatach o niskich wygranych określała ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm). Od dnia 1 stycznia 2010 r. weszła w życie ustawa o grach hazardowych, która całościowo, w miejsce poprzednio obowiązującej, reguluje problematykę dotyczącą prowadzenia działalności polegającej na organizowaniu gier hazardowych. Zgodnie z przepisem art. 8 ustawy o grach hazardowych do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 117 ustawy o grach hazardowych udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia. Zgodnie z art. 129 ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach, na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy, jest prowadzona do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Odnosząc się do przedmiotu niniejszej sprawy wskazać należy, iż zagadnienie zawieszenia postępowania uregulowane zostało w rozdziale 12 działu IV Ordynacji podatkowej. W myśl art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, na który we wniosku o zawieszenie wskazał skarżąca, organ podatkowy zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zatem przyjąć należy, iż postępowanie podlega zawieszeniu jedynie w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki: 1) istnienie zagadnienia wstępnego: 2) ujawnienie się tego zagadnienia w toku postępowania podatkowego, 3) kompetencję innego organu lub sądu do jego rozstrzygnięcia, 4) zależność rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji sprawie od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego w innej sprawie. Ocena zaś tego zagadnienia należy, ze względu na jego przedmiot, do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Oznacza to, że organ podatkowy zawiesza postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jest wymagane dla zgodnego z prawem rozstrzygnięcia toczącego się postępowania. Odnosząc się do kwestii istnienia zagadnienia wstępnego, na które wskazała strona skarżąca i jego związku ze sprawą, wskazać należy, iż dotyczy ono postępowania toczącego się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej na skutek pytania prejudycjalnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. III SA/Gd 261/10, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca zmiany urządzania gry. Jak wynika z treści pytania oraz przedmiotu sprawy, w której zostało ono zadane, interpretacja wskazanego w nim art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE pozostaje w relacji do art. 129 i art. 135 ustawy o grach hazardowych, regulujących procedurę wydawania, zmiany siedziby (miejsc urządzania gry) zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Z kolei przedmiotem sprawy o sygn. akt II SA/Po 549/10, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych, była zmiana zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Przedmiotem niniejszej sprawy nie jest zaś procedura dotycząca wydawania, zmiany i przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...] nr fabryczny [...]. Dokonanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w przypadku udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne, interpretacji wskazanego przepisu Dyrektywy 98/34/WE, ani też udzielenie odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie WSA w Poznaniu w sprawie II SA/Po 549/10, nie jest zatem dla niniejszej sprawy zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w przepisie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest zupełnie innym zagadnieniem prawnym niż obowiązywanie i wykładnia przepisów prawa nowego, dotyczących wydawania, zmiany i przedłużania zezwoleń na urządzanie gry. Stąd Sąd uznał, iż wskazana przez stronę skarżącą w zażaleniu i skardze interpretacja zagadnienia wstępnego i jego wpływu na prowadzone w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne dotyczące cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest zbyt szeroka i nieuzasadniona. Odpowiedź na zagadnienia objęte zakresem pytania przedstawionego Trybunałowi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stanowi bowiem przeszkody ograniczającej lub uniemożliwiającej samodzielne rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej. Wynikające z orzeczenia Trybunału konsekwencje związane z wykładnią przepisu art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE w kontekście wskazanych przepisów prawa krajowego oraz orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w zakresie zgodności z Konstytucją art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, nie są bezpośrednio związane z zagadnieniem prawnym niniejszej sprawy. Pomijając nawet sporną kwestię, czy sądem lub innym organem w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 kwietnia 2006 r., w sprawie I SA/SZ 14/06, wyrok WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008 r., w sprawie III SA/Wa 149/08 oraz wyroki WSA w Poznaniu z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawach , III SA/Po 188/11 oraz III SA/Po 189/11), nie sposób treści przedstawionych pytań prejudycjalnych i w jego następstwie toczącego się postępowania przed Trybunałem i Trybunałem Konstytucyjnym traktować jako podstawy do zawieszenia postępowania administracyjnego w oparciu o przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Z tych względów na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.