II SA/Gd 856/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Rusajczyk po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. i Z. S. na decyzję Wojewody z dnia 13 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie pozwolenia na budowę oddala skargę. Decyzją z dnia 4 lipca 2011 roku, nr [...], wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.), po ponownym przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. na wniosek S. i Z. S. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta Miasta z dnia 2 grudnia 2010 roku, nr [...] o udzieleniu A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. pozwolenia na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w rejonie ulic P. i G. w S., Prezydent Miasta odmówił uchylenia powyższej decyzji. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że budowa nowej sieci kanalizacji sanitarnej DN300 nie ma żadnego wpływu na sprawne działanie istniejącego systemu odpływu ścieków sanitarnych kanałem DN400 z nieruchomości zlokalizowanych między Al. N., a torami PKP na południe od ul. P. i na północ od ul. G.. Z tej przyczyny organ uznał, że nieruchomość przy ul. P. [...] w S., stanowiąca własność wnioskodawców, leży poza obszarem oddziaływania inwestycji objętej pozwoleniem na budowę, wobec czego nie posiadają oni przymiotu strony. W odwołaniu od powyższej decyzji S. i Z. S. stwierdzili, że miejska sieć sanitarna przebiega przez ich nieruchomość, co powoduje, że ich działki znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Zarzucili, iż w decyzji organu I instancji nie zostało wskazane jaki zakres oddziaływania inwestycji został przedstawiony przez inwestora. Ponadto nie wskazano, czy inwestor będzie wykonywał prace na wysokości ul. P. [...], czy będzie to przebudowa istniejącej sieci wychodzącej od studni rewizyjnej 22.44, połączonej ze studnią rewizyjną nr 20.94, czy planowane jest usunięcie odcinka sieci od studni rewizyjnej 22.44 do studni rewizyjnej 20.94, która znajduje się na ich nieruchomości, czy planowane jest zamulenie wyłączonego odcinka i w jaki sposób ma to nastąpić, czy zostały wyjaśnione wszystkie kwestie wskazane przez Wojewodę w decyzji kasacyjnej z dnia 22 kwietnia 2011 roku, czy inwestor wykonał ekspertyzę lub złożył oświadczenie wskazujące na prawidłowe działanie pozostawionego odcinka starej części sieci od budynku ul. P. [...], czy inne nieruchomości leżące przy ul. P., podłączone obecnie do starej sieci sanitarnej, w ramach planowanej inwestycji będą podłączone do nowej sieci na koszt inwestora, jeśli tak to z jakiego powodu wyłączono ich nieruchomość. Zdaniem skarżących, powyższe wątpliwości wymagają dokładnej analizy i rozpatrzenia przez Wojewodę, który jest władny do rozpatrzenia, czy nie doszło do naruszenia interesu prawnego skarżących. Decyzją z dnia 13 września 2011 roku, nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na treść art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 roku, nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 3 pkt 20 tej ustawy i stwierdził, że organ administracji w celu ustalenia stron postępowania w sprawie pozwolenia na budowę musi ustalić, czy konkretny przepis prawa wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu jakiejkolwiek innej nieruchomości w związku z realizacją inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Tylko bowiem ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa, wprowadzającym takie ograniczenia, dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu takiej nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych, nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania w sprawie, której przedmiotem jest wydanie pozwolenia na budowę. Podmiot taki może mieć interes faktyczny, którego dotyczy dane postępowanie, nie mając interesu prawnego. Organ odwoławczy stwierdził, że objęta pozwoleniem na budowę sieć kanalizacji sanitarnej nie przebiega przez nieruchomość skarżących, ani w jej bezpośrednim sąsiedztwie, zaś realizacja tej sieci nie wpłynie w żaden sposób na sprawne działanie istniejącego systemu odpływu ścieków sanitarnych z nieruchomości skarżących, zatem skarżącym nie przysługuje przymiot strony postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 2 grudnia 2010 roku. Organ wyjaśnił nadto, iż zatwierdzony projekt budowlany nie przewiduje żadnych robót budowlanych na odcinku sieci wychodzącym ze studni rewizyjnej 22.44 do studni 20.94. Kwestie podłączenia nieruchomości położonych przy ul. P. do nowej sieci kanalizacji sanitarnej na koszt inwestora oraz wyłączenia nieruchomości skarżących z planowanej inwestycji nie dotyczą niniejszego postępowania. Organy administracji architektoniczno-budowlanej nie mają bowiem żadnego wpływu na zakres planowanej inwestycji ani na sposób jej finansowania. W skardze na powyższą decyzję S. i Z. S. powtórzyli zarzuty zawarte w odwołaniu i stwierdzili, że szczególnie wnikliwie winno zostać zbadane czy należąca do nich działka nr [...], położona przy ul. P. [...], w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, znajduje się w obszarze jej oddziaływania. Skarżący wyjaśnili, że toczyło się już postępowanie dotyczące przedmiotowej inwestycji, w której m. in. Wojewoda wydał decyzję kasacyjną z dnia 6 kwietnia 2009 roku, nr [...]. W tym postępowaniu, ostatecznie umorzonym, skarżący zostali uznali za stronę. Skarżący stwierdzili nadto, że jest dla nich niezrozumiałe umieszczenie w projekcie inwestycji fragmentu sieci przebiegającej przez działkę nr [...], przy ul. P. [...], co nie znajduje logicznego uzasadnienia. Skarżący wskazali, że inwestycja polega na włączeniu nowego odcinka DN300 do starego odcinka sieci DN400, a stara sieć kanalizacji DN400 przebiega przez ich nieruchomość, co powoduje, że ich nieruchomość, tj. działki nr [...] i [...], znajdują się w obszarze jej oddziaływania. Dodatkowo dojazd do ich nieruchomości na czas prowadzonej inwestycji będzie prawdopodobnie utrudniony. Skarżący stwierdzili nadto, że w zakres planowanej inwestycji wchodzi studzienka 22.95 - znajdująca się na gruncie miasta, która prawdopodobnie nie jest własnością Gminy Miasta S., lecz została wybudowana przez prywatnego inwestora między 1996, a 1997 rokiem, do celów podłączenia sieci kanalizacji prywatnej od budynku przy ul. P. [...] do przejściowej studzienki 22.95 i dalej do studzienki 22.44. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 9 stycznia 2012 roku skarżący zwrócili się o rozważenie kwestii, czy faktycznie zatwierdzony projekt decyzji z dnia 2 grudnia 2010 roku nie przewiduje ingerencji w ich nieruchomość, to jest działkę nr [...] oraz studnię rewizyjną 20.94 sieci, której odcinek położony jest wzdłuż ich nieruchomości, oraz czy projekt faktycznie nie przewiduje zamknięcia czy zamulenia tego odcinka sieci. Wnieśli również o rozważenie kwestii dotyczącej ingerencji planowanej inwestycji w sieć kanalizacji prywatnej - od nieruchomości przy ul. P. [...] - studnia rewizyjna 22.05 -22.95 - 22.44. Wyjaśnili, że właścicielem ww. sieci jest osoba prywatna, zaś Gmina Miasta S. nie przejęła od właściciela tej sieci, co powoduje, że inwestor dysponuje własnością osób trzecich. Inwestor nie zawiadomił również właścicieli tej nieruchomości o zamiarach przebudowy tej sieci, co oznacza, że pozbawiono strony prawa udziału w sprawie. Na rozprawie w dniu 9 maja 2012 roku skarżąca S. S., podtrzymując skargę, złożyła do akt sprawy kserokopię decyzji Wojewody z dnia 30 grudnia 2010 roku oraz oświadczyła, że skarżący chcieliby być podłączeni do nowego kolektora, a nie do starego - jak obecnie. Wyjaśniła nadto, ze wprawdzie nowy kolektor DN300 nie przebiega przez ich nieruchomości, ale jest połączony ze starym kolektorem. Stwierdziła również, iż skarżący nie są właścicielami nieruchomości przy ul. P. [...] w S.. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. W tym trybie skarżący domagali się wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 2 grudnia 2010 roku, nr [...]. Na mocy tejże decyzji inwestor A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. uzyskał pozwolenie na budowę sieci kanalizacji sanitarnej w rejonie ulic P. i G. w S., na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...], stanowiących własność Gminy Miasta S. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący stwierdzili, że powinni byli uczestniczyć w ww. postępowaniu w charakterze strony albowiem w poprzednim postępowaniu, dotyczącym tej samej inwestycji, zostali uznani przez organ I instancji za stronę. Stwierdzili również, że skoro nowa sieć kanalizacji sanitarnej budowana jest na wysokości ul. P., powinni zostać podłączeni do tej sieci, a nie nadal korzystać ze starej. W planowanej inwestycji ten postulat nie został uwzględniony, co narusza warunki ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Zarzucili nadto, iż inwestycja będzie bardzo kosztowna, a w istocie koszty jej poniesie Gmina Miasta S. , właściciel spółki A. Rozpoznając przedmiotową sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności stwierdził, iż z zawartej w aktach administracyjnych organu I instancji kopii decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 stycznia 2009 roku, nr [...], wydanej w przedmiocie pozwolenia na budowę, a następnie uchylonej decyzją Wojewody z dnia 6 kwietnia 2009 roku, nr [...], wynika, że poprzednie postępowanie, o jakim wspominają skarżący we wniosku o wznowienie postępowania i w skardze, ostatecznie umorzone, dotyczyło sieci kanalizacji sanitarnej, która miała wprawdzie przebiegać w okolicach ulic P. i G. w S., jednak po działkach jedynie w części odpowiadających działkom objętych niniejszym postępowaniem. Na odrębność tego postępowania zasadnie zwrócił uwagę skarżącym Wojewoda w wydanej w niniejszej sprawie decyzji kasacyjnej z dnia 22 kwietnia 2011 roku, nr [...]. W decyzji tej organ odwoławczy słusznie stwierdził, że postępowanie, na które powołują się skarżący we wniosku o wznowienie postępowania, stanowiło odrębne postępowanie administracyjne, w sprawie inwestycji objętej innym projektem budowlanym, o innym zakresie i obszarze oddziaływania, a co za tym idzie - posiadanie przymiotu strony w tamtym postępowaniu nie przesądza o występowaniu w tym charakterze strony w niniejszej sprawie. W decyzji kasacyjnej organ odwoławczy nakazał również organowi I instancji dokładne ustalenie przebiegu projektowanej sieci, tak aby nie było wątpliwości, czy przebiega ona przez działki należące do skarżących. Zaskarżone w niniejszej sprawie decyzje zostały wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organy, które - w ocenie Sądu prawidłowo, ustaliły obszar jej oddziaływania i uznały, że należące do skarżących działki nr [...] (P. [...]) i nr [...] (P. [...]) w obszarze tym się nie znajdują. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm. - dalej jako ustawa - Prawo budowlane) stronami postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Ustawodawca, wyznaczając krąg stron ww. postępowania, odwołuje się do definicji obszaru oddziaływania obiektu, przez który, zgodnie z art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane, należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Status strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przysługuje zatem właścicielowi nieruchomości sąsiedniej jedynie wówczas, gdy realizacja projektowanego obiektu budowlanego spowoduje na jego nieruchomości powstanie ograniczeń dotyczących jej zagospodarowania, przy czym ograniczenia te muszą wynikać z przepisów prawa (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 lutego 2011 roku, sygn. VII SA/Wa 2057/10, Baza Orzeczeń LEX nr 996661). W ocenie Sąd, słuszne jest stanowisko organów, zgodnie z którym skarżący nie powinni być stroną postępowania dotyczącego wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę, ponieważ należące do nich działki nie leżą w obszarze oddziaływania projektowanej sieci kanalizacyjnej. Stanowisko organów jest prawidłowe albowiem przedmiotowa inwestycja nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu należących do nich działek. Nie występują bowiem żadne oddziaływania określone w przepisach prawa (w tym w przepisach techniczno-budowlanych, przepisach o ochronie środowiska, przepisach prawa cywilnego), a związane z tą inwestycją, które stanowiłyby jakiekolwiek uciążliwości w korzystaniu z działek skarżących. Również skarżący, zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w pismach kierowanych do Sądu, nie wskazywali, jakich ograniczeń w zagospodarowaniu należących do nich działek mieliby doznać w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji. W niniejszej sprawie organy w sposób jednoznaczny ustaliły, ponownie rozpoznając sprawę, że planowana sieć kanalizacji sanitarnej DN300 nie będzie przebiegać przez należące do skarżących działki. Ustalenie to potwierdziła również skarżąca S. S. na rozprawie w dniu 9 maja 2012 roku. Bezspornym również pozostawało, iż skarżący są podłączeni do czynnej sieci kanalizacyjnej DN 400 (studnia 20.94 znajduje się na należącej do nich działce nr [...]). Z załączonego do zatwierdzonego projektu budowlanego projektu wykonawczego budowy sieci kanalizacyjnej wynika przy tym również, na co wskazywały organy, że co do zasady projektowana sieć nie będzie znajdowała się nawet w pobliżu działek skarżących. Jedynie bowiem na niewielkim odcinku, który wybudowany ma zostać w okolicy ulicy P. (na terenie należącej do Gminy Miasta S. działki nr [...]), sieć ta przebiegać ma na wysokości jednej z działek skarżących - P. [...] (działka nr [...]). Projektowana sieć kanalizacyjna w żaden sposób nie wpłynie na nieruchomości skarżących. Dążąc do wnikliwego rozpoznania sprawy, organ I instancji zwrócił się do inwestora, będącego jednocześnie właścicielem sieci i obiektów wodno - kanalizacyjnych na terenie S., o wyjaśnienie czy budowa sieci kanalizacji sanitarnej DN300, na terenie położonym w S. w rejonie ulic P. i G., wpłynie w jakikolwiek sposób na sprawne działanie pozostałego odcinka kanału sanitarnego DN400. W odpowiedzi na to wezwanie A spółka z o.o. w piśmie z dnia 9 czerwca 2011 roku oświadczyła, że "zadaniem nowo projektowanej sieci kanalizacji sanitarnej DN300mm będzie odprowadzenie ścieków sanitarnych z budynków przy Al. N. [...], [...] i [...] oraz spełnienie zadania tzw. "kanału ulgi", który w przypadku podniesienia się poziomu ścieków w kanałach Al. N., przejmie ich nadmiar pojawiający się w trakcie wystąpienia nawalnych opadów deszczu. Dodatkowo nowoprojektowana sieć uzbroi tereny planowane do zagospodarowania, położone po wschodniej stronie torów PKP (na północ od ul. G.). Sieć kanalizacji sanitarnej DN300mm została zaprojektowana jedynie po terenach będących własnością Gminy Miasta S. oraz pod torami PKP. Budowa nowej sieci kanalizacji sanitarnej DN300 nie ma żadnego wpływu na sprawne działanie istniejącego systemu odpływu ścieków sanitarnych kanałem DN400mm z nieruchomości zlokalizowanych pomiędzy Al. N. i torami PKP - na południe od ul. P. i na północ od ul. G. (a więc także z nieruchomości skarżących - przyp. Sądu)." Tego oświadczenia skarżący w żaden sposób nie zakwestionowali, a w skardze przyznali, iż stary odcinek sieci funkcjonuje, jest czynny (vide karta 2. skargi). Na treść tego oświadczenia zwrócił uwagę skarżącym organ odwoławczy, który jednocześnie, na podstawie zatwierdzonego projektu, ustalił, że interesujący skarżących odcinek "starej sieci" - od studni rewizyjnej 22.44 do studni 20.94 (znajdującej się na nieruchomości skarżących), nie został objęty robotami budowlanymi przewidzianymi w projekcie. Nie będzie zatem ani likwidowany, ani zamulany. Zdaniem Sądu, nie zasługuje także na uwzględnienie stanowisko skarżących, zgodnie z którym sam fakt, iż obie sieci - stara (do której są podłączeni) i nowa (planowana), łączą się ze sobą, stanowi o konieczności przyznania im przymiotu strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę nowej sieci. Stanowisko to nie przystaje do treści art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane. Ponadto, gdyby je zaakceptować, to w każdym postępowaniu, dotyczącym jakiegokolwiek odcinka sieci kanalizacyjnej w S., musieliby brać udział wszyscy właściciele nieruchomości do niej gdziekolwiek podłączonych, niezależnie od tego, czy projektowane roboty budowlane miałyby jakikolwiek wpływ na należące do nich nieruchomości. Jest to stanowisko w oczywisty sposób sprzeczne z treścią ww. przepisu, jak i przepisu art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane. W ocenie Sądu z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżący dążą do zablokowania realizacji przedmiotowej inwestycji, ponieważ - wbrew ich żądaniom, należące do nich nieruchomości nie zostaną podłączone do nowej, projektowanej sieci kanalizacyjnej. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący stwierdzili, że powinni zostać podłączeni do nowej sieci, a nie nadal korzystać ze starej. Ich zdaniem, nieuwzględnienie przez inwestora tego żądania strony skarżącej w projekcie planowanej inwestycji narusza warunki ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Podobne stanowisko przedstawili również na rozprawie. W tym miejscu stwierdzić należy, że żaden z przepisów ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 roku, nr 123, poz. 858 ze zm.) nie nakłada na przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne obowiązku przyłączenia do noworealizowanej sieci podmiotu, który korzysta z sieci kanalizacyjnej wcześniej wybudowanej. Z art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy wynika jedynie, że przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne jest obowiązane zapewnić budowę urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych, ustalonych przez gminę w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, w zakresie uzgodnionym w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji, o którym mowa w art. 21 ust. 1 (ust. 1). Realizację budowy przyłączy do sieci oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego zapewnia natomiast na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci (ust. 2). Z ustępu 4. tego artykułu wynika nadto, że dopiero w przypadku wybudowania przedmiotowej sieci kanalizacyjnej, skarżący będą mogli ubiegać się o przyłączenie należącej do nich nieruchomości do sieci, a przedsiębiorstwo wodociągowo - kanalizacyjne będzie obowiązane przyłączyć do sieci tę nieruchomość, jeżeli zostaną spełnione warunki przyłączenia określone w regulaminie, o którym mowa w art. 19 cytowanej ustawy, oraz istnieć będą techniczne możliwości świadczenia usług. Należy wyjaśnić skarżącym, że organy architektoniczno - budowlane, zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę, działają na podstawie przepisów ustawy - Prawo budowlane. Wydając decyzję o pozwoleniu na budowę, zgodnie z tymi przepisami, sprawdzają zatem jedynie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska, jak również sprawdzają kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art.35 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy). Sprawdzają też, czy projekt został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 ustawy) uprawnienia budowlane. Organy administracji architektoniczno-budowlanej są związane przepisem art. 35 ust. 4 ustawy - Prawo budowlanego, który stanowi, że w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym samym, w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę, organy nie mogą nakładać na inwestora żadnych dodatkowych obowiązków, poza określonymi w tych przepisach. W sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę przedmiotowej sieci organy nie mogłyby zatem uzależniać wydania pozwolenia na budowę od spełnienia przez inwestora żądań skarżących dotyczących podłączenia się do nowej sieci kanalizacyjnej. Organy nie mają bowiem wpływu na zakres inwestycji planowanej przez inwestora, nie mogłyby zatem nakazać inwestorowi rozszerzenia inwestycji o dodatkowe elementy. Działania Gminy Miasta S. związane z uporządkowaniem gospodarki wodno - ściekowej oraz zarządzaniem infrastrukturą nie podlegają ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej. Są to zadania własne gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz.1591 ze zm.), a nadzór nad ich realizacją, który może się opierać jedynie na kryterium zgodności z prawem, nie leży w kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej. Również z tych przyczyn organy architektoniczno - budowlane nie były uprawnione do badania czy inne nieruchomości leżące przy ul. P., podłączone obecnie do starej sieci sanitarnej, w ramach planowanej inwestycji będą podłączone do nowej sieci na koszt inwestora, jak i do ustalania, jeżeli takie podleczenia będą miały miejsce, dlaczego z tych działań wyłączono nieruchomość skarżących. Także poruszana przez skarżących w skardze kwestia utrudnień w dojeździe do należącej do nich nieruchomości w czasie wykonywania robót budowlanych związanych z realizacją inwestycji nie miała wpływu na przyznanie im legitymacji w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę. Przedmiotowe, przejściowe utrudnienia, związane z realizacją inwestycji, nie powodują bowiem przyznania właścicielowi nieruchomości przymiotu strony. Jeżeli natomiast spowodują one, tak jak to przewidują skarżący, jakieś szkody, skarżący będą mogli domagać się od ich sprawcy odszkodowania. Nie mogły odnieść skutku w niniejszym postępowaniu również zarzuty skarżących dotyczące naruszenia praw właścicieli nieruchomości położonej przy ul. P. [...] w S., którzy również nie byli stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z dnia 2 grudnia 2010 roku o pozwoleniu na budowę. Wskazywane przez skarżących kwestie - dotyczące nieruchomości, która nie stanowi ich własności, mogliby bowiem podnieść jedynie właściciele nieruchomości położonej przy ul. P. [...] w S., gdyby chcieli - na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wznowić postępowanie administracyjne zakończone decyzją Prezydenta Miasta z dnia 2 grudnia 2010 roku. Nie mogły one natomiast stanowić podstawy dla przyznania skarżącym przymiotu strony w tym postępowaniu, ponieważ nie dotyczyły należącej do nich nieruchomości. Należy w tym miejscu zwrócić również uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2009 r., wydany w sprawie o sygn. II OSK 51/08, (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl), który Sąd w pełni akceptuje, a w którym wyjaśniono, że tylko od woli strony, która została pominięta w postępowaniu zależy, czy skorzysta z prawa do żądania wznowienia, ewentualnie podniesie zarzut zaistnienia przesłanki wznowieniowej w skardze wniesionej do sądu administracyjnego. Inne podmioty nie mają prawa do zastępowania uprawnionej strony i korzystania z zarzutu wystąpienia podstaw do wznowienia, powołując się na to, że nie wszystkie podmioty, które powinny brać udział w postępowaniu, zostały do udziału w nim dopuszczone. Również z tych względów stwierdzić należy zatem, że skarżący nie mogli powoływać się w toku niniejszego postępowania na okoliczności, mogące ewentualnie stanowić podstawę wznowieniową dotyczącą innych podmiotów. Na oceną legalności zaskarżonej decyzji nie ma również wpływu, przedłożona przez skarżącą na rozprawie, decyzja Wojewody z dnia 30 grudnia 2010 roku, nr [...], którą Wojewoda zatwierdził projekt budowlany i udzielił A Spółce z o.o. w S. pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacji sanitarnej w S., na działce nr 1 obr. S. Decyzja to dotyczy fragmentu sieci kanalizacyjnej nie objętego niniejszym postępowaniem, a zlokalizowanego na działce nr [...]. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że organy obu instancji prawidłowo uznały, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka wznowienia postępowania administracyjnego określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i z tej przyczyny, uznając skargę za bezzasadną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ją oddalił.