II GZ 384/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.M. i M.M. – wspólników spółki cywilnej "M.T." M.A., M.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2012 r.; sygn. akt VIII SA/Wa 400/12 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.M. i M.M. – wspólników spółki cywilnej "M.T." M.A., M.M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2012 r.; nr: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 400/12, odrzucił wniosek A.M. i M.M. – wspólników spółki cywilnej "M.T." M.A., M.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2012 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym. Postanowieniem z 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 400/12, odrzucił – stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) – skargę A.M. i M.M. – wspólników spółki cywilnej "M.T." M.A., M.M. jako wniesioną z uchybieniem terminu. Sąd stwierdził bowiem, że pomimo zawartego w decyzji prawidłowego pouczenia skarżący nadali pismo zawierające skargę z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lipca 2012 r. zostało doręczone skarżącym 10 lipca 2012 r. 31 lipca 2012 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednocześnie wnosząc zawierające ją pismo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt VIII SA/Wa 400/12, odrzucił ww. wniosek o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jako spóźniony podlega odrzuceniu. Postanowienie Sądu I instancji z 5 lipca 2012 r. odrzucające skargę zostało im bowiem doręczone 10 lipca 2012 r. W przekonaniu Sądu jest to data, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżący – jak wynika z treści wniosku – dowiedzieli się wówczas, z jakich powodów została ona odrzucona. W konsekwencji, ostatnim dniem, w którym skarżący mogli skutecznie wnieść pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu był 17 lipca 2012 r. Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 sierpnia 2012 r. A.M. i M.M. – wspólników spółki cywilnej "M.T." M.A., M.M. wnieśli zażalenie, żądając jego uchylenia oraz orzeczenia o kosztach według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez nich niezawinione. Wynikało ono bowiem z nieprawidłowego doręczenia przez pocztę korespondencji kierowanej do nich przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W ocenie skarżących doręczający nie powinien wydać listu osobie, która zobowiązała się doręczyć go adresatowi, lecz – pozostawić korespondencję w urzędzie pocztowym. Jak podnieśli, w niniejszej sprawie osoba, której wydano pismo, nie przekazała go skarżącym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, w przypadku złożenia wniosku o przywrócenie terminu sąd w pierwszej kolejności bada jego dopuszczalność oraz zachowanie terminu do jego wniesienia, a dopiero później – okoliczności uprawdopodobniające brak winy w uchybieniu terminu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 listopada 2011 r., II OZ 1090/11). Oznacza to w szczególności, że Naczelny Sąd Administracyjny w kontroli instancyjnej postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu bada jedynie, czy Sąd I instancji prawidłowo ocenił termin i dopuszczalność jego złożenia. Jak ustalił Sąd I instancji, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2012 r. odrzucające skargę zostało doręczone skarżącym 10 lipca 2012 r. w trybie doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 72 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, jeśli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W niniejszej sprawie wobec nieobecności adresatów ww. postanowienie doręczający przekazał dorosłemu domownikowi – A.M. Domniemanie doręczenia, które wynika z art. 72 § 1 p.p.s.a., może być wprawdzie obalone, ale jedynie wtedy, gdy strona w przekonujący sposób wykaże, iż doręczenie zastępcze było wadliwe albo też, że pismo w ogóle nie dotarło do rąk adresata (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 grudnia 2010 r., II GZ 402/10; H. Knysiak-Molczyk, (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2008, s. 366). Skarżący w przedmiotowym zażaleniu tego jednak nie dokonali. W konsekwencji należy więc przyjąć, że pismo zawierające postanowienie Sądu I instancji z 5 lipca 2012 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone im prawidłowo. Okoliczność ta pozwala również stwierdzić, że skarżący uchybili siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że datą, od której rozpoczyna się bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest co do zasady dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 czerwca 2011 r., II GZ 123/11). W niniejszej sprawie termin ten rozpoczął swój bieg 10 lipca 2012 r., a upłynął – 17 lipca 2012 r. Skarżący zaś złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi 31 lipca 2012 r. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.