III SA/Wa 2675/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Marek Krawczak (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Staniszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2012 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] marca 2011 r. F. sp. z o.o. z siedzibą w W.(dalej: Skarżący lub Spółka) wystąpiła o wydanie interpretacji przepisów prawa dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla dostawy samochodów pożarniczych i sprzętu ratowniczego przeznaczonych dla straży pożarnej. We wniosku zostało przedstawione zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, że Spółka jest dostawcą samochodów pożarniczymi i sprzętu ratowniczego przeznaczonych dla straży pożarnej. Oferowany przez Spółkę sprzęt należy traktować jako towar wymieniony w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej u.p.t.u.) Dostawy tych towarów na terytorium Polski i dokonywane są dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej. Do przedmiotowych dostaw Spółka stosuje preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 8%. Spółka posiada zamówienia od jednostek samorządu terytorialnego oraz innych instytucji np. portów lotniczych, które zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380) utworzyły własne jednostki ochrony przeciwpożarowej. Zamawiający - jednostki samorządu terytorialnego lub instytucje wyraźnie wskazują, iż przedmiot zamówienia przeznaczony jest na potrzeby jednostki ochrony przeciwpożarowej. Stroną umowy i płatnikiem jest odpowiednio jednostka samorządu terytorialnego bądź instytucja, wykonująca nałożone na nią obowiązki określone w przepisach ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Koszty funkcjonowania, wyposażenia, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są przez podmiot, który taką jednostkę utworzy (art. 29 i 32 ustawy), np. jednostka samorządu terytorialnego odpowiada za ochotniczą straż pożarną, port lotniczy - odpowiada za lotniskową straż pożarną. W świetle powyższego Spółka uznała, że jeśli przedmiot zamówienia przeznaczony jest na potrzeby tychże jednostek ochrony przeciwpożarowej, należałoby stosować preferencyjną stawkę podatku VAT. Dodatkowo wskazała, że w orzecznictwie sądowym można znaleźć wyroki sądów administracyjnych wyraźnie stwierdzających, że ust. 10 art. 41 u.p.t.u. należy rozumieć w ten sposób, iż obniżoną stawkę podatkową należy stosować bez względu, kto nabywa towary wymienione w poz. 129-134 załącznika nr 3 do u.p.t.u. pod warunkiem, że są one przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej: III SA/GI 568/07 z 9 maja 2007 r. i III SA/Wa 1679/10 - WSA w Warszawie z 20 grudnia 2010r. W związku z powyższym Spółka zadała dwa pytania: Czy preferencyjna stawka podatku VAT jest właściwa dla pojazdów ratowniczo-gaśniczych sprzętu ratowniczego: a) jeśli jednostka samorządu terytorialnego np. urząd gminy dokonuje zakupu na potrzeby ochotniczej straży pożarnej, b) jeśli port lotniczy (instytucja, która zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie przeciwpożarowej utworzyła lotniskową straż pożarną) dokonuje zakupu na potrzeby swojej jednostki organizacyjnej jaką jest lotniskowa straż pożarna, kwalifikowana jako zakładowa straż pożarna (art. 15 pkt 2, 3) lub inna jednostka (art. 15 pkt 8)? Zdaniem Spółki, jeśli zamawiającym jest jednostka samorządu terytorialnego lub inna instytucja wykonująca obowiązki określone w przepisach o ochronie przeciwpożarowej, a przedmiotem zamówienia są towary przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej, właściwe jest stosowanie preferencyjnej stawki podatku VAT. Minister Finansów interpretacją indywidualną z dnia [...] czerwca 2011 r. uznał za nieprawidłowe stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego. W uzasadnieniu przytaczając treść art. 5, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2, art. 41 ust. 10 u.p.t.u. a także art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej wskazał, że jeżeli nabywcą towaru wymienionego w pozycji 129-134 załącznika nr 3 do u.p.t.u. jest jednostka samorządu terytorialnego (np. urząd gminy) lub port lotniczy (instytucja, która zgodnie z art. 17 ustawy o ochronie przeciwpożarowej utworzyła lotniskową straż pożarną), to stawką właściwą dla dostaw tych towarów jest podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23% (na podstawie art. 41 ust. 1 u.p.t.u. - bez względu na cel w jakim podmiot ten dokonał zakupu tych towarów. Natomiast w przypadku nabycia tych towarów bezpośrednio przez jednostkę ochrony przeciwpożarowej, właściwą stawką podatku VAT będzie stawka w wysokości 8%, jednakże pod warunkiem, że towary te będą służyć ochronią przeciwpożarowej. Mając powyższe na uwadze organ podatkowy wskazał, że zamawiającym w niniejszej sprawie będą jednostki samorządu terytorialnego lub port lotniczy, które będą stroną umowy i płatnikiem. Przedmiot zamówienia przeznaczony będzie na potrzeby jednostki ochrony przeciwpożarowej. Wobec powyższego określone przez ustawodawcę, w art. 41 ust. 2 u.p.t.u. w związku z ust. 10 u.p.t.u., warunki w przedmiotowej sprawie nie zostaną spełnione, bowiem zakupu towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy będzie dokonywać jednostka samorządu terytorialnego lub port lotniczy nie zaś jednostka ochrony przeciwpożarowej. Przedmiotowe dostawy nie będą więc korzystać z obniżonej (8%) stawki podatku VAT i podlegać będą opodatkowaniu według stawki podstawowej, tj. 23%. Organ podatkowy uznał, że bez znaczenia pozostaje fakt przeznaczenia przedmiotowych towarów na potrzeby jednostek ochrony przeciwpożarowej na cele ochrony przeciwpożarowej. Skarżący pismem z dnia [...] czerwca 2011 r., wezwał działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w W. do usunięcia naruszenia prawa poprzez uznanie stanowiska Spółki przedstawionego we wniosku za prawidłowe. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Minister Finansów odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, uznając, że brak jest podstaw do zmiany interpretacji. Na ww. interpretację Ministra Finansów, w dniu [...] sierpnia 2011 r. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Skarżący zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie następujących przepisów prawa materialnego: - art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 10 w zw. z art. 146 a pkt 2 u.p.t.u., poprzez błędną wykładnię przepisów art. 41 ust. 10 u.p.t.u. polegające na uznaniu, iż przepis ten w zakresie stosowania 8 % stawki podatku od towarów i usług nie ma zastosowania w stanie faktycznym, - art. 29 i 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej poprzez nieuwzględnienie szczegółowych regulacji dotyczących jednostek ochrony przeciwpożarowej. - art. 14b, art. 14 c § 1, art. 14e, art. 14 h w zw. z art. 120 i art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. dalej jako O.p.) poprzez niezgodną z prawem materialną ocenę stanowiska Skarżącej. Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację jednocześnie powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego a także na orzeczenia Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Dodatkowo Skarżący wskazał, że w jego ocenie organ podatkowy pominął kwestie równie istotne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, odnoszące się do szczególnego sposobu finansowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, tj. art. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą poddania kontroli sądowej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego wydanej przez Ministra Finansów jest art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 j.t., dalej jako: p.p.s.a). sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a p.p.s.a. (w tym pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach) uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. W niniejszej sprawie zaskarżeniu podlega interpretacja indywidualna Ministra Finansów, wydana na podstawie art. 14 b § 1 i § 6 O.p., a spór odnosi się do zdarzenia przyszłego i dotyczy możliwości stosowania przez Skarżącą stawki określonej w art. 41 ust. 10 u.p.t.u. w odniesieniu do dostaw samochodów pożarniczych i sprzętu ratowniczego dla jednostek samorządu terytorialnego oraz innych instytucji, np.: portów lotniczych, które utworzyły własne jednostki ochrony przeciwpożarowej. Zamawiającym będą jednostki samorządu terytorialnego lub port lotniczy, które będą stroną umowy i płatnikiem. Przedmiot zamówienia przeznaczony będzie na potrzeby jednostki ochrony przeciwpożarowej. Rozstrzygnięcie będące przedmiotem oceny Sądu podjęte zostało w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. W postępowaniu takim stan faktyczny jest przyjmowany według twierdzeń podatnika. Zgodnie bowiem z art. 14 b § 3 O.p. we wniosku o udzielenie interpretacji wnioskodawca jest obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie. Organ podatkowy dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. W rozstrzyganej sprawie istota problemu sprowadza się zatem do wykładni art. 41 ust. 10 u.p.t.u., który określa warunki stosowania stawki 8 %. W myśl tego przepisu 8% stawkę podatku, stosuje się do dostaw na terytorium kraju towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do ustawy, dla jednostek ochrony przeciwpożarowej, przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej. Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że z treści tego przepisu wynika, iż dostawa towarów przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej korzysta ze stawki VAT w wysokości 8% wyłącznie w sytuacji, gdy zaistnieją łącznie trzy przesłanki. Jej przedmiotem jest towar wymieniony w poz. 129 - 134 załącznika nr 3 do u.p.t.u. przeznaczony na cele ochrony przeciwpożarowej, dostawa odbywa się na terenie kraju dla jednostek ochrony przeciwpożarowej. Słusznie zauważyły też organy podatkowe, że przy literalnej wykładni przepisu nabywcami towarów "muszą" być jednostki ochrony przeciwpożarowej. Jednakże zdaniem Sądu orzekającego użycie przez ustawodawcę wyrazu "dla", pojęcie nabywcy nie można interpretować wąsko czyli utożsamiając zamawiającego i płatnika jako nabywcę i konsumenta. Taka interpretacja powodowałaby niemożność stosowania stawki obniżonej w przypadku zakupu sprzętu przeciwpożarowego dla ochotniczych straży pożarnych, gdyż jednostki te same takich zakupów nie czynią, gdyż nie mają środków finansowych na taki cel. Mogą otrzymywać od gminy środki finansowe jedynie w formie dotacji lub konkretne wyposażenie przeciwpożarowe. Z treści art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej z 24 sierpnia 1991 r. wynika, że jednostkami ochrony przeciwpożarowej są: jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jednostki organizacyjne wojskowej ochrony przeciwpożarowej, zakładowa straż pożarna, gminna zawodowa straż pożarna, powiatowa (miejska) straż pożarna, terenowa służba ratownicza, ochotnicza straż pożarna, związek ochotniczych straży pożarnych, inne jednostki ratownicze. Sąd orzekający w sprawie prezentuje pogląd, iż nie można podzielić stanowiska, wyrażonego w zaskarżonej interpretacji, że art. 41 ust. 10 u.p.t.u. należy interpretować dosłownie i w taki sposób, że wyłącznie podmioty wyszczególnione w art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej mogą być bezpośrednimi nabywcami towarów wymienionych w poz. 129-134 załącznika nr 3 do u.p.t.u. uprawnionymi do stosowania określonej w tym przepisie stawki podatku VAT. Odnosząc powyższe wywody do rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że organy podatkowe dokonały wykładni językowej spornego przepisu. Dokonały też wykładni systemowej z uwzględnieniem innych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Pominęły jednakże interpretację tego przepisu w świetle uregulowań wynikających z ar. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. W wyroku z dnia 25 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 445/09, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że "założenie wskazujące na swoisty prymat wykładni językowej przepisów prawa podatkowego nie może prowadzić do całkowitej negacji możliwości wykładni systemowej czy celowościowej tych przepisów (...) Innymi słowy, jedynym kryterium w zakresie wyboru metody wykładni powinna być poprawność efektów tej wykładni, a nie dogmatyczne założenie swoistej wyższości jednego rodzaju wykładni nad innymi". Zdaniem Sądu przy dokonywaniu wykładni spornego przepisu nie można pominąć treści art. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Pierwszy z tych przepisów stanowi, iż koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej pokrywane są z budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Drugi z kolei stanowi, że koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ochotniczej straży pożarnej ponosi gmina. Trybunał Konstytucyjny wskazał w uchwale z dnia 25 stycznia 1995 r. (W 14/94,OTK 1995/1/19), że interpretator powinien dążyć do takiego tłumaczenia norm, które by tworzyło spójny z prakseologicznego punktu widzenia system. Oznacza to, że rozumienie przepisu prawnego powinno być wyznaczone nie tylko przez jego literalne brzmienie, lecz także przez treść innych przepisów prawa mających wpływ na rozumienie tego przepisu w ramach uwzględnienia tzw. argumentum a rubrica czyli wykładni uwzględniającej miejsce przepisu prawa w systemie prawa o to zarówno systematyce wewnętrznej jak i systematyce zewnętrznej. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że organ interpretacyjny dokonał nieprawidłowej, zawężającej wykładni spornego przepisu. Zaniechał wykładni systemowej uwzględniającej art. 15 oraz art. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał z wyroku z dnia 28 października 2008 r. (sygn. akt: I FSK 1322/07 niepubl.) na niedopuszczalność odrywania wykładni art. 41 ust. 10 u.p.t.u. od przepisów art. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Stanowisko to w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Wyrażenie "dla jednostek ochrony przeciwpożarowej " nie oznacza, że należy utożsamiać odbiorcę towaru z płatnikiem. Z analizowanej regulacji expressis verbis nie wynika, ażeby nabywcą towarów musiała być bezpośrednio jednostka ochrony przeciwpożarowej. Przepis mówi bowiem jedynie, że owe towary mają być przeznaczone "dla jednostek ochrony przeciwpożarowej". Ponadto interpretacja przedstawiona przez organ powodowałaby niemożność stosowania stawki obniżonej w przypadku zakupu sprzętu przeciwpożarowego dla ochotniczych straży pożarnych, gdyż w przypadku tych jednostek koszty wyposażenia, utrzymania, wyszkolenia i zapewnienia gotowości bojowej ponosi gmina (art. 32 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej). Nadto należy wskazać, że podstawowe znaczenie normatywne należy przyznać opisanej we wniosku o interpretację okoliczności przeznaczenia przedmiotowego towaru dla jednostek ochotniczej straży pożarnej i na cele ochrony przeciwpożarowej. W konsekwencji tego spełniona jest kolejna przesłanka w postaci przeznaczenia towaru na cele ochrony przeciwpożarowej. Tej konstatacji nie przeczy fakt, że gmina jest bezpośrednim nabywcą przedmiotowego towaru. Gmina nie jest odbiorcą ani konsumentem tego towaru w rozumieniu u.p.t.u. Jest ona jedynie zamawiającym i płatnikiem. Gmina bezpośrednio nie realizuje celów ochrony przeciwpożarowej. Uznanie, że niezależnie od tej okoliczności oraz w oderwaniu od znaczenia przekazywania przez gminy towaru na rzecz jednostek ochotniczej straży pożarnej przepis art. 41 ust. 10 u.p.t.u. nie ma zastosowania powodowałoby, że cel tego przepisu nigdy nie zostałby osiągnięty. W konsekwencji należy przyjąć, że jednostka ochrony przeciwpożarowej nie musi być bezpośrednim nabywcą wskazanych wyżej towarów. Odmienna interpretacja unormowań podatkowych byłaby zatem nieuprawniona w kontekście przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej, w tym jej art. 29 oraz art. 32. Gdyby bowiem przyjąć stanowisko organu, to gmina, na której – jak wyżej wskazano - spoczywa ustawowy obowiązek ponoszenia kosztów wyposażenia jednostek ochotniczej straży pożarnej w sprzęt przeznaczony na cele ochrony przeciwpożarowej ponosiłaby wyższe koszty, gdyż dostawa byłaby obciążona stawką 23%. Obniżona stawka 8% nie byłaby stosowana, bo inne podmioty nie zostały zobligowane do wyposażenia jednostek ochotniczej straży pożarnej w sprzęt przeciwpożarowy (por. również wyrok WSA w Gliwicach z dnia 26 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 1285/10). Oderwanie wykładni spornego przepisu u.p.t.u. od przepisów ustawy o ochronie przeciwpożarowej (w szczególności art. 29 i 32) sprawiałoby zatem, że regulacje podatkowe przewidujące preferencyjną stawkę byłby martwe, bądź też ich funkcja społeczna podlegałaby wyłączeniu, co niweczyłoby ich sens. Ta okoliczność wskazuje na konieczność zastosowania ratio legis zespołu wskazanych wyżej norm regulujących dostawy dla ochotniczej straży pożarnej, w tym z uwzględnieniem art. 29 i art. 32 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, a nie ograniczenia podstaw wydania interpretacji do u.p.t.u. oraz art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Reasumując stwierdzić trzeba, że kierując się względami natury celowościowej ust. 10 art. 41 u.p.t.u. rozumieć należy w ten sposób, że obniżoną 8% stawkę podatkową należy stosować bez względu na to, kto nabywa towary wymienione w pozycjach 129 – 134 załącznika nr 3 do u.p.t.u. pod warunkiem, że są one przeznaczone dla jednostek ochrony przeciwpożarowej i na cele ochrony przeciwpożarowej. Odnosząc powyższe wywody do rozpoznawanej sprawy zauważyć należy, że organ podatkowy dokonał wykładni językowej i niepełnej wykładni systemowej wskazanego przepisu z uwzględnieniem art. 15 ustawy o ochronie przeciwpożarowej. Pominął jednakże interpretację tego przepisu w świetle uregulowań wynikających z art. 29 pkt 2 i 32 ust. 2 ustawy o ochronie przeciwpożarowej, w konsekwencji czego dokonana wykładnia doprowadziła do sprzeczności, polegającej na zignorowaniu nakazu finansowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, wynikającego z ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz pominięcia celu wprowadzenia stawki obniżonej dla dostaw towarów przeznaczonych na cele ochrony przeciwpożarowej. W stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę nie ma wątpliwości, że wszystkie niezbędne przesłanki zastosowania obniżonej stawki VAT zostały spełnione. Nie ma też wątpliwości, że jest to towar przeznaczony na cele ochrony przeciwpożarowej. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, iż skoro z ustawy o ochronie przeciwpożarowej wynika, jakie jednostki organizacyjne są jednostkami ochrony przeciwpożarowej i kto ponosi koszty funkcjonowania jednostek ochrony przeciwpożarowej, nie można, jak to uczyniły organy podatkowe, dokonywać wykładni przepisu art. 41 ust. 10 u.p.t.u. jedynie w oparciu o wykładnię językową i niepełną wykładnię systemową. Dokonana przez organ interpretacyjny wykładnia doprowadziła do sprzeczności w systemie prawa podatkowego, która polega na tym, iż ignoruje się obligatoryjne nakazy finansowania jednostek ochrony przeciwpożarowej wynikające z ustawy o ochronie przeciwpożarowej. W tym stanie rzeczy uznać należy, że stanowisko przedstawione przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji jest prawidłowe. Mając na uwadze powyższe, wobec naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 41 ust. 10 u.p.t.u., na podstawie art. 146 § 1 i art. 152 ustawy 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 tej ustawy.