IV SA/Wa 892/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Jakub Linkowski, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2012 r. sprawy ze skargi Gminy N. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2012 r. Minister Środowiska umorzył, w myśl art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.",, postępowanie odwoławcze w związku z wnioskiem Gminę N. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu z [...] lutego 2012 r., w sprawie uznania za ochronne lasów stanowiących własność Skarbu Państwa (w zarządzie nadleśnictwa B.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż Gmina, na terenie której położny jest las uznawany za ochronny, nie ma statusu strony w postępowaniu dotyczącym orzeczenia w tym przedmiocie. W myśl bowiem art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2011 r. Nr 12 poz. 59 ze zm.), decyzja jest podejmowana po zaopiniowaniu przez radę gminy. Skoro rada gminy jest organem współdziałającym nie może być stroną w postępowaniu. Wskazano na utrwaloną w tym zakresie praktykę orzeczniczą sądów administracyjnych (przywołano wyrok o sygn. akt II SA/Sz 58/08 – dostępny w CBOSA).W przepadku współdziałania organy właściwe w tym zakresie nie mają własnego interesu prawnego w sprawie. W skardze na powyższą decyzję Gmina N. podniosła, iż jej organ – Rada - negatywnie zaopiniowała wniosek o uznanie lasu za ochronny. Stąd wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, gdzie żądano ograniczenia obszaru lasów ochronnych ze względów społecznych. Z treści samego wniosku wynikało, iż Gmina ma interes prawny przy orzekaniu w przedmiocie lasów ochronnych. Skoro prawodawca uznał, że przed podjęciem decyzji należy zasięgnąć opinii właściwej miejscowo rady gminy to świadczy to o przyznaniu, iż wydana w wyniku tego postępowania decyzja odnosi się do interesu prawnego gminy. Fakt przyznania jednostce samorządowej prawa wyrażania opinii pozwala na udział w postępowaniu, jako strona. Gmina działa w obronie swoich interesów także finansowych a także interesów jej mieszkańców, dla których wprowadzenie na terenie prawie całego Nadleśnictwa lasów ochronnych będzie utrudnieniem w życiu codziennym. Jednocześnie sformułowano szereg zarzutów dotyczących domniemanej wadliwości decyzji z [...] lutego 2012 r.. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd oddalił skargę, gdyż nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Trafniej uznano, iż Gmina (reprezentowana przez wójta) nie jest stroną postępowania w przedmiocie uznania lasów, stanowiących własność Skarbu Państwa, za ochronne. Przyznanie wprost przez prawodawcę uprawnienia do uczestnictwa w postępowaniu, jako organu opiniującego, oznacza, iż w ramach wskazanej procedury organowi gminy przypisano kompetencje do wykonywania funkcji w sferze władzy publicznej (imperium). Bez znaczenia jest w tym kontekście, iż w danym przypadku stanowisko organu gminy nie jest wiążące w sprawie (chodzi o opinię nie zaś uzgodnienie). Samo przypisanie prawa do zajęcia stanowiska w sprawie administracyjnej organowi wykonującemu z zasady funkcje w zakresie władzy publicznej (tu rada gminy) przesądza, iż dana jednostka samorządu terytorialnego w ramach tego samego postępowania nie może chronić swojego interesu na zasadach przypisanych stronie postępowania (wnoszenie środków odwoławczych itd.). Inaczej mówiąc gmina nie ma interesu prawnego w sprawie skoro wykonuje zdania z zakresu władzy publicznej. Pogląd ten jest utrwalony także w judykaturze (patrz wskazane orzeczenie w zaskarżonym akcie oraz wyroki NSA o sygn. akt II SA 1971/93, II OSK 771/06, II GSK 478/07, postan. NSA II OSK 310/12 – trzy ostatnie dostępne w CBOSA). Wobec powyższych uwarunkowań są bez znaczenia podnoszone okoliczności, iż uznanie za lasy ochronne dotyczy interesu gminy (kwestie wpływu do budżetu) oraz wyjaśnienia, że ma to znaczenie punktu widzenia standardu życia jej mieszkańców (utrudnienie w życiu codziennym). Zagadnienia te, choć istotne, nie mogą przesądzać o istnieniu interesu prawnego, lecz potwierdzają wyłącznie interes faktyczny. Ze względu na przedmiot niniejszej sprawy (kwestia czy gmina mogła skutecznie wnosić środki odwoławcze – tu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) poza oceną Sądu pozostają natomiast podniesione w skardze zarzuty dotyczące domniemanej wadliwości decyzji z [...] lutego 2012 r.. Pomimo braku interesu prawnego Gminy w postępowania o uznanie lasu za ochronny, mogła ona skutecznie wnieść skargę na kwestionowaną decyzje bowiem dotyczyła ona bezpośrednio jej praw i obowiązków – rozstrzygała czy może ona skutecznie wnieść środki odwoławcze. Pomimo więc, że Gmina nie była stroną postępowania administracyjnego w przedmiocie uznania za las ochronny, zaskarżana przez nią decyzja dotyczyła indywidualnie jej praw i obowiązków. Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.