V SA/Wa 1790/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. [...] Spółka komandytowa w W. na informację Ministra Gospodarki z dnia ... lipca 2012 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: - pozostawić skargę bez rozpatrzenia. S. [...] Spółka komandytowa w W. (dalej: "skarżąca") złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pn. "...". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007-2013; Oś priorytetowa 4. Inwestycje w innowacyjne przedsięwzięcia; Działanie 4.3. Kredyt technologiczny. Pismem z dnia... marca 2012 r. Bank G. (jako instytucja zarządzająca) poinformował skarżącą o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej. Skarżąca od powyższej informacji złożyła protest, który został rozpatrzony negatywnie zaskarżonym do Sądu pismem z ... lipca 2012 r. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą informację skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Wniosła również o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwy organ. Zaskarżonej informacji zarzuciła: a. uchybienie obowiązującym zasadom wnikliwej i rzetelnej oceny projektów, a to wskutek oceny projektu w sposób niezgodny z kryteriami oceny formalnej zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący PO IG, zawartymi w Przewodniku po kryteriach; b. naruszenie zasad postępowania odwoławczego opisanych w załączniku 4.4 Procedura odwoławcza w ramach PO IG poprzez niekompletne i nierzetelne uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia a to w szczególności § 9 pkt 10 podpunkt 2); 3) i 4) - w szczególności brak odniesienia się do wszystkich twierdzeń skarżącego; c. naruszenie § 7 ust 1 pkt 4 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący nie uzupełni! wymaganego braku formalnego w przypisanym terminie w sposób zgody z wytycznymi wynikającymi z wezwanie do uzupełnienia braków formalnych jak i zarówno z Regulaminu oraz Ustawy z dnia 30 maja 2008 roku o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej; d. naruszenie § 7 ust 1 pkt 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG poprzez jego zastosowanie w sytuacji kiedy skarżący wypełnił w sposób właściwy wezwanie B. do uzupełnienia braku formalnego; e. naruszenie § 7 ust 2 pkt 8 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG poprzez jego niewłaściwe zastosowanie , albowiem wniosek po uzupełnieniu spełnił wszystkie wymagania formalne i powinien być przekazany do dalszego procedowania w ocenie merytorycznej; f. naruszenie wytycznych Kryteriów Formalnych nr 4 "Kompletność dokumentacji wymaganej na etapie aplikowania" oraz nr 5 "Wniosek wraz z załącznikami został przygotowany zgodnie z właściwą instrukcją'1 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie z uwagi na fakt, że skarżący uzupełnij brak formalny w postaci braku opinii o nowej technologii stanowiącej załącznik do wniosku o dofinansowanie w sposób prawidłowy i zgodny; g. naruszenie art. 5 ust.3 pkt 1 Ustawy z dnia 30 maja 2008 roku o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej w związku z art. 6 ust 1 w/w Ustaw}' - poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i ustalenie przez B., że skarżący nie uzupełnij należycie braku formalnego wniosku podczas gdy zrobił to w sposób prawidłowy poprzez załączenie opinii o nowej technologii wystawionej przez podmiot uprawniony zgodnie z art. 5 ust 3 pkt 1 powołanej powyżej Ustawy; h. wydanie decyzji o odrzuceniu wniosku o dofinansowanie na skutek zawężającej interpretacji wcześniejszego wezwania B., która to interpretacja jest niezgodna z ogólną regułą, że strona nie może ponosić konsekwencji wadliwego pouczenia organu; i. naruszenie postanowień Instrukcji zasad wypełniania wniosku o dofinansowanie w ramach PO IG 2007-2013, Działanie 4.3 Kredyt technologiczny w punkcie V.V.3 pkt 6 - poprzez jego niewłaściwą interpretację w przedmiotowym stanie faktycznym. Powyższe polegało na ustaleniu, że osoba podpisana na opinii o nowej technologii nie była upoważniona do powyższego, albowiem osobą właściwą był dyrektor Instytutu Pan B. W. W rzeczywistości Pan B. W. w swoim oświadczeniu potwierdził, że Instytut w K. jest samobilansującą się jednostką badawczą i opinię mogła wydać osoba podpisana na niej. W związku z powyższym naruszenie art. 24. Ust 1 pkt 5 ustawy o instytutach badawczych oraz innych przepisów tejże ustawy przez jego nieracjonalne zastosowanie - z pominięciem uprawnienia dyrektora do wyznaczenia swojego zastępcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej: u.z.p.p.r. po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 j.t.) - dalej: p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji nastręcza szereg trudności wynikających z przyjętego w tej ustawie systemu odpowiedniego stosowania przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Opisany w art. 30e zakres wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a., nie oznacza jednak, że wszystkie niewymienione w tym przepisie jednostki redakcyjne ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach uregulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Ustawodawca ustanowił w art. 30e zasadę, że przepisy p.p.s.a. mają zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i wprowadził szczególne regulacje wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych w art. 30e jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje w stosowaniu przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Przepis art. 30c ust. 2 stanowi również, że skarga podlega opłacie sądowej. Stosownie do art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Powołany przepis nie precyzuje pojęcia skargi niekompletnej. Jednakże w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że wniosek o dofinansowanie – rozumiany jako wniosek o dofinansowanie oraz wszystkie dołączone doń (na etapie postępowania administracyjnego) załączniki, stanowiący niezbędny element kompletnej dokumentacji, powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu. Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz www.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Sąd zauważa, iż protest skarżącej z dnia ... marca 2012 r. wniesiony od negatywnej informacji zawartej w piśmie z dnia ... marca 2012 r. nie spełnia warunków do uznania go za spełniającego warunki "kompletnej dokumentacji". Jak wynika bowiem z akt sprawy, do wniesionej skargi, skarżąca załączyła kserokopię wniosku, kserokopię pisma z dnia ... marca 2012 r., kserokopię protestu oraz kserokopię zaskarżonego do sądu pisma z dnia ... lipca 2012 r. Protest jednak skarżącej jest kserokopią wydruku, brak jest w nim jakichkolwiek podpisów osób uprawnionych do jego wniesienia (nawet w formie kserokopii), zaś naniesione w formie komputerowej imię i nazwisko komplementariusza nie konwaliduje tego braku, który dodatkowo nie może zostać uzupełniony na wezwanie Sądu. Koniecznym bowiem warunkiem do uznania pisma, jako spełniającego warunki do poddania go merytorycznej kontroli sądu, jest umieszczenie na nim własnoręcznego podpisu osoby, która to pismo wnosi. Sam tylko komputerowy wydruk osoby, niezawierający wspomnianego nie może być uznane za odpis w rozumieniu art. 47 § 2 p.p.s.a. Z powyższych względów, ocenie Sądu, skarżąca wnosząc skargę na informację z dnia ... lipca 2012 r. nie załączyła wraz z nią pełnej dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., co w oparciu o przepis art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. skutkuje pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia.