IV SA/Gl 13/12

WyrokWSA w Gliwicach2012-10-25

Skład orzekający: Szczepan Prax, Beata Kalaga - Gajewska, Andrzej Matan

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie uprawnień szkoły publicznej niepublicznej jest uzasadnione stwierdzonymi w trybie nadzoru pedagogicznego uchybieniami, nawet jeśli część z nich została poprawiona lub dotyczyła kwestii formalnych?
Ratio decidendi
Cofnięcie uprawnień szkoły publicznej niepublicznej jest uzasadnione stwierdzonymi w trybie nadzoru pedagogicznego uchybieniami w zakresie spełniania warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, nawet jeśli część z nich została poprawiona lub dotyczyła kwestii formalnych. Niespełnianie tych warunków, nawet jednorazowe, może podważać wiarygodność wydawanych przez szkołę świadectw i dyplomów, co stanowi podstawę do cofnięcia uprawnień.
Stan faktyczny
Starosta cofnął uprawnienia szkoły publicznej Prywatnemu Liceum Ogólnokształcącemu A w R. z powodu stwierdzonych przez organ nadzoru pedagogicznego licznych odstępstw od wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Po utrzymaniu decyzji przez Kuratora Oświaty, skarżący wnieśli skargę do WSA, zarzucając naruszenie prawa materialnego, błędy w ocenie spełniania wymogów ustawowych, przedwczesność decyzji oraz wadliwość postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi J. P., E. Z., K. Z. na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie szkół i placówek oświatowo – wychowawczych oddala skargę. Starosta [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 88 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), cofnął uprawnienia szkoły publicznej Prywatnemu Liceum Ogólnokształcącemu A w R. – niepublicznej szkole ponadgimnazjalnej, z siedzibą przy ul. [...], prowadzonej przez J.P., E. Z. oraz K. Z., nadane decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, iż w wyniku kontroli przeprowadzonej w szkole organ nadzoru pedagogicznego stwierdził liczne odstępstwa od wymagań określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, o czym powiadomił Starostę [...]. Ze względu na wykazane nieprawidłowości Starosta podjął decyzję o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej. W odwołaniu od tej decyzji J. P., E.Z. i K. Z. zarzucili jej naruszenie prawa materialnego tj. art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty poprzez: - przyjęcie, iż szkoła nie spełnia wymogów ustawowych pomimo tego, że uchybienia stwierdzone przez organ nadzoru pedagogicznego w dniu 13 i 20 grudnia 2010 r. zostały poprawione, uzupełnione i w toku rekontroli pozytywnie ocenione - uznanie, że nie wypełniono zaleceń kontrolnych co do szkolnych planów nauczania w zakresie dotyczącym języków obcych, skoro termin ich realizacji ustalono na dzień 1 września 2011 r. - nierozdzielenie zakresów przedmiotowych kontroli prowadzonych w szkole i terminów realizacji zaleceń Ponadto w odwołaniu podniesiono, iż kwestionowana decyzja nie wskazuje na wymogi, których szkoła nie spełnia, co utrudnia merytoryczne ustosunkowanie się do zarzutów. Rozstrzygnięcie oparte jest jedynie na wniosku Kuratorium Oświaty w K., który zawiera również ogólny opis uchybień i naruszeń. Starosta [...], co także podkreślono w odwołaniu, oparł swoją decyzję na wniosku Kuratorium bez poczynienia ustaleń czy wskazywane uchybienia dalej istnieją i czy zalecenia pokontrolne zostały zrealizowane oraz z pominięciem faktu, że uchybienia stwierdzone w toku rekontroli miały być zrealizowane do 30 sierpnia 2011 r., a inne miały być dopiero poprawione, co spowodowało sytuację, w której decyzja była przedwczesna. [...] Kurator Oświaty w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania, podkreślając w szczególności fakt, iż we wniosku tego organu z dnia 22 lipca 2011 r. o cofnięcie uprawnień publicznych, skierowanego do Starosty [...], wskazano nieprawidłowości oraz przepisy prawa, których naruszenie stwierdzono podczas kontroli doraźnych przeprowadzonych w dniu 13 i 20 grudnia 2010 r. oraz 27 maja i 3 czerwca 2011 r. Potwierdzają one niespełnianie przez szkołę warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Zgodnie z art. 88 tej ustawy uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3. W trybie nadzoru pedagogicznego ocenić może szkołę jedynie organ nadzoru pedagogicznego tj. kurator oświaty, natomiast organ ewidencyjny nie ma w tym zakresie żadnych uprawnień. Co za tym idzie, zarzut sformułowany przez osoby wnoszące odwołanie, iż Starosta nie dokonał oceny spełniania przez szkołę warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy po wydaniu zaleceń pokontrolnych, nie znajduje uzasadnienia. Przytoczono wyrok WSA w Gliwicach z dnia 30 października 2006 r., sygn. akt IV SA/Gl 7/06 zgodnie z którym przesłanką cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest "stwierdzenie w trybie nadzoru pedagogicznego niespełnienie warunków, o jakich mowa w art. 7 ust. 3". Organ sprawujący nadzór fakt taki może stwierdzić i nie jest zobowiązany do wyznaczenia uprzednio terminu do usunięcia uchybień. Wobec tego nie znajduje uzasadnieni a zarzut, iż nie dano szkole czasu na poprawę stwierdzonych uchybień. Zdaniem organu odwoławczego, w związku z przyjęciem w trakcie semestru jednej z słuchaczek, dyrektor szkoły nie dołożył starań, aby przed jej przyjęciem rozpoznać przebieg jej edukacji oraz przyczyny przejścia do innej szkoły na miesiąc przed zakończeniem semestru. Podejmując decyzję o przyjęciu na V semestr umożliwił jej otrzymanie promocji na semestr VI z naruszeniem prawa, tj. § 24 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 83, poz. 562 ze zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J.P., E.Z. i K. Z. prowadzący Prywatne Liceum Ogólnokształcące A w R., wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona skarżąca zarzuciła organom orzekającym w sprawie naruszenie art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, iż ustalone w toku kontroli doraźnych, przeprowadzonych w dniu 13 i 20 grudnia 2010 r. oraz 27 maja i 3 czerwca 2011 r., nieprawidłowości w prowadzeniu dokumentacji przebiegu nauczania oraz realizacji zajęć edukacyjnych pozwalają organom nadzoru pedagogicznego na stwierdzenie, że szkoła nie spełnia wymogów koniecznych do posiadania uprawnień szkoły publicznej. Pogląd taki został wyrażony pomimo tego, iż dyrektor kontrolowanej szkoły w zakreślonym terminie dokonał zmian zgodnie z zaleceniami kontrolujących, co stwierdzono w protokole z kontroli odbywającej się w dniu 27 maja 2011 r, i 3 czerwca 2011 r. Przy wydawaniu decyzji nie uwzględniono faktu, iż w dniach 27 maja 2011 r. i 3 czerwca 2011 r. kontrolujący przeprowadzili dwie kontrole doraźne, przy czym jedna miała charakter rekontroli, a druga dotyczyła innej tematyki tj. prawidłowości realizacji zajęć edukacyjnych i w tym zakresie termin realizacji zaleceń wskazano na 1 września 2011 r., a więc już po wydaniu decyzji. Nie wzięto również od uwagę charakteru uchybień, które mają postać omyłek pisarskich, a nie uchybień polegających na niezrealizowaniu wymogów ustawowych. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę na to, że odwołanie od decyzji Starosty [...] rozpatrywał [...] Kurator Oświaty, który wnioskował o cofnięcie uprawnień szkole, stąd jego rozstrzygnięcie, jako podmiotu będącego stroną postępowania, obarczone jest wadą nieważności. Wedle drugiego z zarzutów podnoszonych w skardze, stwierdzone w toku doraźnych kontroli uchybienia nie uzasadniają przyjęcia tezy, iż szkoła nie spełnia wymogów określonych w art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Dyrektor szkoły wyjaśnił skąd wzięły się uchybienia i błędy w prowadzonej dokumentacji i wszystkie one zostały usunięte. Brak wpisów, wpisy niedokładne czy błędy pisarskie nie są w tym względzie wystarczające. Zarzut trzeci wiąże się z naruszeniem przez Dyrektora szkoły przepisów obowiązujących przy przyjmowaniu słuchaczy z innych szkół w trakcie trwania semestru. Chodzi o jedną słuchaczkę, która przedłożyła dokument potwierdzający fakt bycia uczniem Liceum Ogólnokształcącego A w R. od 1 września 2010 r. do 16 grudnia 2010 r. i ten dokument był podstawą przyjęcia jej do szkoły w trakcie trwania semestru. Kolejny dokument, wystawiony przez dyrektora poprzedniej szkoły, zawierający rozbieżne daty, pojawił się już po przyjęciu słuchaczki do szkoły. Błędy osób trzecich nie mogą przesądzać o naruszeniu przez skarżących przepisów prawa dotyczących przyjmowania i promowania słuchaczy. Czwarty zarzut dotyczy uchwał rady pedagogicznej, uznanych w trakcie kontroli za naruszające prawo. Uchwały te, zdaniem skarżących, nie są obarczone błędami. Kontrolujący nie wyjaśnili dlaczego uznają je za nieprawidłowe, skoro podczas wcześniejszych kontroli nie stwierdzono żadnych uchybień w tym względzie. Wreszcie ostatni z podnoszonych zarzutów, piąty, wiąże się z nieuwzględnieniem faktu, iż odnośnie niektórych uchybień szkoła dostała czas na ich wyeliminowanie. Chodzi tu o uwagi do szkolnych planów nauczania, które powinny być zgodne z ramowym planem nauczania. Uwagi te w całości zostały uwzględnione. Ponadto, wbrew stanowisku kontrolujących nie brakowało godzin na naukę języka obcego, bowiem zaplanowano ich nawet więcej , niż przewiduje to ramowy program nauczania. W końcowej części skargi podniesiono, iż rozpoznawanie sprawy przez te same osoby narusza zasadę obiektywizmu. Kontrolującym, jak i odbierającym wyjaśnienia w toku postępowania odwoławczego, była ta sama osoba. Taki stan rzeczy narusza także zasadę instancyjności. Nie można być jednocześnie kontrolującym, stroną postępowania oraz organem odwoławczym [...] Kurator Oświaty odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Podkreśla w szczególności to, że zachodziły podstawy do cofnięcia zezwolenia szkole ze względu na naruszenie art. 7 ust. 3 pkt. 2 i 4 ustawy o systemie oświaty. W trakcie prowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowości w prowadzonej dokumentacji przebiegu nauczania tj. w zakresie wskazanym w art. 7 ust. 3 pkt. 4 tej ustawy, które jedynie częściowo zostały usunięte. Protokoły pokontrolne w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzają naruszanie dyspozycji art. 7 ust. 3 ustawy , w tym: naruszania obowiązujących zasad oceniania i klasyfikowania słuchaczy, nieprawidłowości w formułowaniu i podejmowaniu uchwał przez rade pedagogiczną, niewłaściwego gromadzenia i archiwizowania prac egzaminacyjnych oraz dokumentowania przebiegu nauczania, jak również stosowania niewłaściwych druków arkuszy ocen. Tym samym szkoła dopuściła się naruszeń przepisów zawartych w aktach wykonawczych do ustawy o systemie oświaty, w tym rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. Nr 23, poz. 225 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 58, poz. 475 ze zm.). W wyniku ponownie przeprowadzonej kontroli stwierdzono kolejne uchybienia, w tym w zakresie prowadzonych arkuszy ocen oraz nieprzestrzegania zasad przy przyjmowaniu słuchaczy do szkoły w trakcie trwania semestru. Stanowiło to naruszenie § 19 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz.U. Nr 32, poz. 208 ze zm.). Dyrektor szkoły przyjmując słuchaczkę w trakcie trwającego semestru był zobowiązany do dokładnej i wnikliwej analizy dokumentacji potwierdzającej przebieg nauczania oraz zbadania przyczyn zmiany szkoły w trakcie semestru, czego nie uczynił. Tym samym dopuścił się naruszenia § 24 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych. W zakresie przestrzegania warunków określonych w art. 7 ust. 3 pkt. ustawy o systemie oświaty kontrola wykazała, iż szkoła nie dokonała ustalenia szkolnych planów nauczania zgodnie z ramowym programem planem nauczania, a także ujawniła nieprzestrzeganie regulacji prawnych obowiązujących podczas planowania i realizacji programów ujętych w podstawie programowej. Organ sprawujący nadzór pedagogiczny, stwierdzając powyższe uchybienie, był uprawniony do wydania zaleceń zmierzających do ich usunięcia wyznaczając stosowny termin, przy czym nie musiało to stanowić czynności poprzedzającej cofnięcie uprawnień szkoły publicznej. Nie zatem znaczenia fakt, iż szkoła po części wskazane zalecenia wykonała. Dotyczyły one bowiem istotnych kwestii, w tym dostosowania statutu szkoły do obowiązujących przepisów prawa czy korekty dokumentacji przebiegu nauczania poprzez dostosowanie jej do wymogów wynikających z odpowiednich rozporządzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z w a ż y ł, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r., poz. 270 , zwana dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie cofnięcia uprawnienia szkoły publicznej Prywatnemu Liceum Ogólnokształcącemu A w R. – niepublicznej szkole ponadgimnazjalnej, z siedzibą przy ul. [...], prowadzonej przez J. P., E. Z. oraz K.Z., nadanego decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] r. Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 88 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 ze zm., dalej: u.s.o.), wedle którego uprawnienia szkoły publicznej mogą zostać cofnięte przez organ, który je nadał, jeżeli w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków, o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2. Cofnięcie uprawnień następuje w drodze decyzji administracyjnej i w przypadku szkoły podstawowej lub gimnazjum jest równoznaczne z ich likwidacją z końcem roku szkolnego, w którym decyzja stała się ostateczna. Organem właściwym do nadania niepublicznej szkole ponadgimnazjalnej uprawnień szkoły publicznej, a w ślad za tym i do cofnięcia tych uprawnień, jest, w myśl art. 85 ust. 3 w zw. z art. 5 ust. 5a i art. 5e u.s.o., starosta. Jak wykazuje analiza art. 88 u.s.o., decyzja w sprawie cofnięcia uprawnień szkoły publicznej, podejmowana na tej podstawie prawnej, ma charakter aktu uznaniowego. Przyjęcie tego rodzaju konstrukcji przez ustawodawcę oznacza wyposażenie organu administracji do ukształtowania w danej sprawie i w danym stanie faktycznym skutków prawnych w ramach pewnej swobody zakreślonej przepisem prawa materialnego oraz w ramach obowiązujących reguł procesowych (wyrok NSA z 3 września 2010 r., II GSK 745/09, Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Ramy owej swobody prawo materialne może ograniczać w różny sposób, w szczególności zaś określając pewne kierunkowe dyrektywy korzystania uznania w normie stanowiącej podstawę aktu, jak również w przepisach wskazujących na cel regulacji prawnej , w której zamieszczone zostało upoważnienie do podjęcia aktu uznaniowego. Jeśli chodzi o przepisy prawa procesowego, to ramy te wyznacza przede wszystkim zasada ogólna uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli określona w art. 7 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie zasadniczą dyrektywę wiążąca organ podejmujący decyzję cofającą uprawnienia szkoły publicznej, określa ta część przepisu art. 88 u.s.o., która odwołuje się do okoliczności w postaci "niespełniania warunków", o których mowa w art. 7 ust. 3, lub określonych zgodnie z art. 86 ust. 2 u.s.o. Od razu należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 86 ust.2, który dotyczy nadawania przez ministra uprawnień szkoły publicznej szkole nie spełniającej warunków określonych w art. 7 ust. 3 . Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia szkoły publicznej wymienione w ust. 2, jeżeli: 1) realizuje programy nauczania uwzględniające podstawy programowe wymienione w ust. 1 pkt 4 lit. a, 2) realizuje zajęcia edukacyjne w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu, 3) stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, z wyjątkiem egzaminów wstępnych, 4) prowadzi dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych, 5) w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe - kształci w zawodach określonych w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego, o której mowa w art. 24 ust. 1, 6) zatrudnia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 2, posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych; przepisy ust. 1a i 1d stosuje się odpowiednio, Niespełnienie wskazanych wyżej warunków powinno zostać stwierdzone w "trybie nadzoru pedagogicznego’, sprawowanego przez kuratora oświaty. W myśl art. 31 ust. 1 u.s.o., kurator w imieniu wojewody, wykonuje zadania i kompetencje w zakresie oświaty określone w ustawie i przepisach odrębnych na obszarze województwa, a w szczególności: 1) sprawuje nadzór pedagogiczny nad publicznymi i niepublicznymi szkołami i placówkami oraz placówkami doskonalenia nauczycieli, w tym nad niepublicznymi placówkami doskonalenia nauczycieli o zasięgu ogólno krajowym, które znajdują się na obszarze danego województwa; 2) wydaje decyzje administracyjne w sprawach określonych w ustawie 3) współdziała z radami oświatowymi powołanymi na podstawie art. 48 u.s.o. 4) wykonuje zadania organu wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego: a) w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego - w sprawach szkół publicznych, zakładanych i prowadzonych przez osoby prawne i fizyczne, oraz szkół i placówek niepublicznych, b) w stosunku do dyrektorów szkół - w sprawach z zakresu obowiązku szkolnego i obowiązku nauki oraz w sprawach skreślenia uczniów z listy uczniów; 5) realizuje politykę oświatową państwa, a także współdziała z organami jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu i realizowaniu odpowiednio regionalnej i lokalnej polityki oświatowej, zgodnych z polityką oświatową państwa; Nadzór pedagogiczny, jak stanowi art. 33 ust. 1 i ust. 2 u.s.o., polega na: 1) ocenianiu stanu i warunków działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkół, placówek i nauczycieli; 2) analizowaniu i ocenianiu efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek; 3) udzielaniu pomocy szkołom, placówkom i nauczycielom w wykonywaniu ich zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych; 4) inspirowaniu nauczycieli do innowacji pedagogicznych, metodycznych i organizacyjnych. W zakresie wymienionym w ust. 1 pkt 1 i 2 nadzorowi podlega w szczególności: 1) zgodność zatrudniania nauczycieli z wymaganymi kwalifikacjami; 2) realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania; 3) przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki; 4) przestrzeganie statutu szkoły lub placówki; 5) przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach; 6) zapewnienie uczniom bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki. Jak należy przyjąć w sytuacji, w której w trybie nadzoru pedagogicznego zostanie stwierdzone niespełnianie warunków określonych w art. 7 ust. 3, nie przesądza to jeszcze o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej, bowiem waga uchybień może być różna i co za tym idzie, dopiero ich ocena w kontekście celów regulacji zawartych w u.s.o. z uwzględnieniem konsekwencji wynikających z art. 7 k.p.a. pozwoli na dokonanie w tym zakresie właściwego wyboru. Art. 1 ust. 1 u.s.o. stanowi, iż system oświaty zapewnia w szczególności prawo każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się. Prawo to jest realizowane w istotnej części przy pomocy szkół publicznych. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o systemie oświaty szkołą publiczną jest szkoła, która: zapewnia bezpłatne nauczanie w zakresie ramowych planów nauczania, przeprowadza rekrutację uczniów w oparciu o zasadę powszechnej dostępności, zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach i realizuje programy nauczania uwzględniające podstawę programową kształcenia ogólnego, w przypadku liceum profilowanego - również podstawę programową kształcenia w profilach kształcenia ogólnozawodowego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe – również podstawę programową kształcenia w danym zawodzie i ramowy plan nauczania, jak również realizuje ustalone przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania zasady oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów. Prawo to może również być także realizowane z wykorzystaniem szkół niepublicznych, uzyskujących status szkół publicznych po spełnieniu warunków określonych w art. 7 ust. 3 ustawy. Chodzi o to, aby tego rodzaju szkoła spełniała standardy szkoły publicznej w zakresie programów nauczania, wymiaru zajęć edukacyjnych, zasad klasyfikowania i promowania uczniów, przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów oraz, co wiąże się z tymi standardami, aby szkoła prowadziła dokumentację przebiegu nauczania ustaloną dla szkół publicznych. Niespełnianie obowiązujących w tym zakresie standardów stanowi "niespełnianie warunków", o jakich mowa w art. 88 u.s.o. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zakres znaczeniowy wyrażenia "niespełnianie warunków" nie ogranicza się wyłącznie do stanów faktycznych o charakterze długotrwałym, ciągłym, ale obejmuje również stany faktyczne o charakterze jednorazowym, istniejące tak w chwili dokonywania oceny, jak i w przeszłości." (wyrok NSA z dnia 29 grudnia 2006r., I OSK 1469/06, Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych ). W ocenie Sądu z takim "niespełnianiem warunków" mamy do czynienia w rozpatrywanej sprawie. We wniosku [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] r. o cofnięcie uprawnień szkoły publicznej wskazane zostały zbiorczo uchybienia stwierdzone w trakcie prowadzonych kontroli z odniesieniem do aktów prawnych, z których określone warunki (standardy) wynikają. Przyjdzie stwierdzić, iż wypełniają one wymogi określające warunki prowadzenia szkoły, wskazane w punktach ust. 3 art. 7 wobec naruszenia : 1/ pkt. 2, zgodnie z którym szkoła niepubliczna uzyskująca status szkoły publicznej jest zobowiązana do realizacji zajęć edukacyjnych w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu, ze względu na: - nieustalenie szkolnych planów nauczania zgodnie z ramowym planem nauczania zamieszczonym w rozporządzeniu MENiS z dnia 12 lutego 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz.U. Nr 15, poz. 142zem.) - nieprzestrzeganie podczas planowania i realizowania przedmiotów ujętych w podstawie programowej w zakresie rozszerzonym §7 załącznika nr 1 do rozporządzenia MENiS z dnia 31 stycznia 2002 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 10, poz. 96) 2/ pkt. 3, w myśl którego szkoła stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, o których mowa w ust. 1 pkt 5, ze względu na nieprzestrzeganie zasad przyjmowania słuchaczy do szkoły w trakcie trwania semestru, w tym naruszenie § 19 rozporządzenia MENiS z dnia 20 lutego 2004 r. w sprawie warunków i trybu przyjmowania uczniów do szkół publicznych oraz przechodzenia z jednych typów szkół do innych (Dz.U. Nr 32, poz. 208 ze zm.) oraz § 24 rozporządzenia MEN z dnia 30 kwietnia 2007 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U. z 2009 r., Nr 58, poz. 475 ze zm.). 3/ pkt.4, zobowiązującego szkołę do prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych, ze względu na: - prowadzenie arkuszy ocen w sposób niegodny z rozporządzeniem MENiS z dnia 19 kwietnia 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. Nr 23, poz. 225 ze zm.) oraz - prowadzenie księgi uczniów w sposób niezgodny z § 4 wyżej wymienionego rozporządzenia Warunkiem przyznania uprawnień szkoły publicznej szkole niepublicznej jest realizowanie przez szkołę zajęć edukacyjnych w cyklu nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu, stosowanie zasad klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów oraz prowadzenie dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych. Swoista sankcja za niespełnianie warunków z art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty w postaci cofnięcia uprawnień szkoły publicznej jest wynikiem ustaleń nadzoru pedagogicznego, którego celem jest m. in. analizowanie i ocenianie efektów działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej szkół i placówek, w tym realizacja podstaw programowych i ramowych planów nauczania oraz przestrzeganie zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów, a także przestrzeganie przepisów dotyczących obowiązku szkolnego oraz obowiązku nauki (art. 33 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt. 2 i 3 u.s.o.). Szkoła niepubliczna z uprawnieniami szkoły publicznej jest uprawniona do wydawania świadectw i dyplomów państwowych, które mają potwierdzać osiągnięty poziom wiedzy. Stąd konieczność realizacji warunków o jakich mowa w art. 7 ust. 3 u.s.o. Z tego względu jakiekolwiek odstępstwo od tych zasad, jako prowadzące do podważenia wiarygodności świadectw i dyplomów, może stanowić przesłankę cofnięcia uprawnień. Przyjąć bowiem należy, iż tak jak spełnianie określonych warunków uzasadnia przyznanie szkole niepublicznej uprawnień szkoły publicznej, tak naruszenie wskazanych warunków uzasadnia cofnięcie tych uprawnień. leży prawo do kształcenia się na zasadach określonych w u.s.o. W przypadku szkoły niepublicznej, cofnięcie przyznanych jej uprawnień szkoły publicznej, uzależnione jest wyłącznie od stwierdzenia w trybie nadzoru pedagogicznego niespełniania warunków określonych w art. 7 ust 3 ustawy. Ustawodawca nie uzależnił podjęcia decyzji o cofnięciu uprawnień szkoły publicznej, od wcześniejszego podjęcia decyzji w trybie określonym w art. 34 ust. 1 ustawy, tak jak uczynił to w przypadku szkół publicznych w art. 34 ust. 3 ustawy, przy cofnięciu zezwolenia na założenie szkoły. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skarga jest niezasadna i na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło