I SA/Bd 797/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Ewa Kruppik- Świetlicka Protokolant: sekretarz sądowy Natalia Nawrocka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. E. C. w S. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację, 2) określa, że zaskarżona interpretacja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego Z. .E. C. w S. kwotę 440,00 (czterysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Bd 797/12 UZASADNIENIE W dniu [...] r. Z. E.C. w S. (skarżący) złożył do Ministra Finansów wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz sposobu dokumentowania czynności wykonywanych przez zakład budżetowy na rzecz Gminy. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Jednostka jest zakładem budżetowym Gminy S., powołanym Uchwałą Rady Gminy w Strzelnie nr XIX/131/92 z dnia 30 marca 1992 r. Przedmiotem działania Jednostki (zgodnie z § 4 Statutu) jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie potrzeb związanych z zadaniami własnymi Gminy, wynikającymi z ustawy o samorządzie terytorialnym i obowiązkami władz lokalnych wobec mieszkańców w zakresie: 1. Działalności podstawowej: - eksploatacji, konserwacji urządzeń ciepłowniczych, linii przesyłkowych, wytwarzanie i dystrybucja energii cieplnej zawartej w parze wodnej w lokalnych kotłowniach, znajdujących się w S. i M. - kotłownia w szkole podstawowej i przedszkolu. 2. Działalności pomocniczej: - sprzedaż węgla, - prac budowlano-montażowych, - prac instalacyjno-hydraulicznych, - prac malarskich, - robót inwestycyjno-produkcyjnych, - usług transportowych, - uzgodnień dokumentacji. 3. Świadczenie usług na rzecz działalności podstawowej oraz zleconej-pomocniczej na zasadach pełnej rentowności. Za wykonanie ww. usług Jednostka wystawia faktury VAT na rzecz Urzędu Miejskiego w S. Obecnie faktury wystawiane są na rzecz Gminy S. Usługi dokumentowane fakturami VAT wystawionymi przez Jednostkę opodatkowane są stawką podatku w wysokości 23%. W związku z powyższym zadano następujące pytania. 1. Czy usługi wykonywane przez Jednostkę w ramach realizacji powyższych zadań stanowią usługi w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), dalej ustawa o VAT i podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%? 2. W jaki sposób Jednostka winna dokumentować wykonanie zadań własnych na rzecz Gminy S., tj. czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Odnosząc się do pierwszego pytania, wnioskodawca stwierdził, że jest on podmiotem wyodrębnionym w stosunku do tworzącej go jednostki samorządu terytorialnego, tj. Gminy S. pod względem organizacyjnym, majątkowym oraz finansowym. Dlatego, pomimo że Jednostka działa w imieniu Gminy, należy uznać, że w powierzonym zakresie gospodarki komunalnej wykonuje tę działalność samodzielnie. Przemawia za tym zawarty w Statucie Jednostki stopień wyodrębnienia Jednostki w strukturze, tworzącej go jednostki samorządowej, zarówno pod względem wydzielenia materialnym środków finansowych i rzeczowych, ale również w miarę swobodnego gospodarowania nimi. W związku z powyższym Jednostka, wykonując zadania własne jednostki samorządu terytorialnego o charakterze użyteczności publicznej w zakresie gospodarki komunalnej, jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, wykonującą w tym zakresie samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem ma podmiotowość podatkową VAT odrębną od jednostki samorządu terytorialnego, która ją utworzyła. Wnioskodawca podkreślił, że pomimo wyżej opisanego wyodrębnienia, realizacja zadań własnych Gminy przez Jednostkę nie tworzy między tymi podmiotami takiego stosunku prawnego, na postawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, pozwalających na ich opodatkowanie. W takim bowiem przypadku Jednostka nie wykonuje usług komunalnych na rzecz Gminy, lecz działa w jej imieniu jako jej wyodrębniona jednostka organizacyjna, wykonując jej zadania własne, co pozostaje poza przedmiotem regulacji art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług. Na poparcie swojego stanowiska wnioskodawca powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1369/10. W ocenie Jednostki, opodatkowanie usług wykonywanych przez Jednostkę w ramach realizacji zadań, o których mowa powyżej jest nieprawidłowe. Odnosząc się do pytania drugiego, strona wskazała, że w związku z realizacją zadań własnych Gminy, tj. wykonywaniem czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, Jednostka winna dokumentować te czynności rachunkami, o których mowa art. 87-88 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej O.p., wystawionymi na rzecz Gminy Strzelno. W interpretacji indywidualnej z dnia 16 maja 2012r. Minister Finansów stwierdził, że stanowisko wnioskodawcy jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ powołując się na odpowiednie przepisy ustawy o VAT wskazał, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez "podatników" w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Wyjaśnił, że podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 z zastrzeżeniem art. 146f ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., wynosi 23%. Zaznaczył, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Natomiast w myśl § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia, zwalnia się od podatku usługi świadczone pomiędzy: 1. jednostkami budżetowymi, 2. samorządowymi zakładami budżetowymi, 3. jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi, - z wyjątkiem usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy oraz usług komunikacji miejskiej. Minister Finansów zauważył, że zarówno ustawa o VAT, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminów: "Jednostka budżetowa" czy "samorządowy zakład budżetowy", wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w obowiązującej od dnia 1 stycznia 2010 r. ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.). Organ podał, że jednostkami budżetowymi - zgodnie z brzmieniem art. 11 ust. 1 cyt. ustawy - są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Natomiast zadania własne jednostki samorządu terytorialnego w zakresie określonym w art. 14 ustawy o finansach publicznych mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe. Minister Finansów podniósł, że na podstawie art. 15 ust. 1 powołanej ustawy, samorządowy zakład budżetowy odpłatnie wykonuje zadania, pokrywając koszty swojej działalności z przychodów własnych, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Wobec powyższego, ze zwolnienia, określonego w § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. korzystają usługi świadczone pomiędzy zdefiniowanymi wyżej grupami podmiotów, których status prawny regulują ww. przepisy z zakresu finansów publicznych. Minister Finansów stwierdził, że skoro Gmina nie jest jednostką budżetową, ani samorządowym zakładem budżetowym w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, to do przedmiotowych usług świadczonych przez Jednostkę nie może mieć zastosowania zwolnienie określone w ww. rozporządzeniu. Organ wskazał, że w oparciu o art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) dalej u.s.g, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Do zakresu działania gminy, w oparciu o art. 6 ust. 1 ww. ustawy, należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. zadania obejmujące sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3, cyt. ustawy). Minister Finansów wyjaśnił, że zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej - uregulowano w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236) dalej u.g.k. I tak, w oparciu o art. 2 cytowanej ustawy gospodarka komunalna, może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego, w szczególności w formach: samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Zdaniem organu interpretacyjnego, z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że zarówno Gmina, jak utworzony przez nią samorządowy zakład budżetowy (Jednostka), wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działają w charakterze podatników podatku VAT. Wobec tego, w opinii Ministra Finansów w przedmiotowej sprawie do czynienia mamy z odpłatnym świadczeniem usług, podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednostka co prawda wykonuje czynności związane z realizacją zadań własnych Gminy w zakresie gospodarki komunalnej na podstawie powierzenia, ale wykonuje te czynności, jako odrębny podmiot posiadający status podatnika VAT na rzecz Gminy, za które to usługi otrzymuje wynagrodzenie. W związku z tym, zdaniem organu, przedmiotowe czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpowiadając na drugie pytanie wnioskodawcy Minister Finansów podał, że w myśl § 4 ust. 1 obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360) wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8 pkt 1 ustawy, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT". Zatem, wykonywanie czynności opodatkowanych na rzecz Gminy winno zostać udokumentowane przez Jednostkę fakturami VAT. Na koniec organ stwierdził, że w świetle powyższego uzasadnienia powołany przez wnioskodawcę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011r. sygn. akt I FSK 1369/10 nie mógł wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie: - art. 8 ust. 1 ustawy o VAT poprzez przyjęcie, że wykonywanie przez Gminę zadań komunalnych we własnym zakresie przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną, jaką jest Z. E. C. w S., jest świadczeniem usług przez skarżącego na rzecz Gminy S., które miałoby wynikać z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, - art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy poprzez jego błędne zastosowanie na skutek przyjęcia, że wykonywanie przez Gminę S. zadań komunalnych we własnym zakresie przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną, jaką jest Z. E. C. jest odpłatnym świadczeniem usług, które podlega opodatkowaniu, - 14c § 2 oraz 121 op poprzez rażące naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, przejawiające się brakiem odniesienia w interpretacji do przytoczonego przez skarżącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1369/10. W uzasadnieniu skargi strona stwierdziła, że realizacja zadań własnych jednostki samorządu terytorialnego przez jej zakład budżetowy nie tworzy miedzy tymi podmiotami takiego stosunku prawnego, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, pozwalających na ich opodatkowanie podatkiem VAT. W takim przypadku samorządowy zakład budżetowy nie wykonuje usług komunalnych na rzecz jednostki samorządu terytorialnego, lecz działa w jej imieniu jako jej wyodrębniona jednostka organizacyjna, wykonując jej zadania własne, co pozostaje poza regulacją art. 8 ustawy o VAT. Skarżący swoje stanowisko wywiódł z wykładni przepisów art. 2 ust. 1 art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 pkt 3 u.s.g. i art. 2 u.g.k. dokonanej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 2005 roku sygn. II GSK 105/05. W wyroku tym NSA orzekł, że wykonywanie przez gminy zadań komunalnych we własnym zakresie przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną nie wymaga zawarcia umowy. Podstawą powierzenia wykonywania tych zadań jest bowiem sam akt organu gminy powołujący do życia te jednostkę i określający przedmiot jej działania. W stosunkach zachodzących pomiędzy gminą i utworzoną przez nią jednostką organizacyjną jest również miejsce na zawarcie umowy o realizację zamówienia publicznego na rzecz gminy. Jednakże pod warunkiem, że mamy do czynienia ze zleceniem zamówienia niemieszczącego się w zakresie zadań, dla których gmina powołała tę jednostkę. Skarżący podniósł, że z przepisów art. 9 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 4 u.s.g., jak również art. 2, art. 3 u.g.k. wynika, iż w zakresie wykonywania zadań użyteczności publicznej gmina może przyjąć dwa różne rozwiązania organizacyjne. W pierwszym przypadku może wykonywać te zadania za pośrednictwem utworzonych przez siebie w tym celu jednostek organizacyjnych, w szczególności zakładów budżetowych lub spółek prawa handlowego. W drugim przypadku za pośrednictwem innych, organizacyjnie niepowiązanych z gminą podmiotów: osób fizycznych, osób prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. W tym ostatnim Gmina wykonuje zadania na podstawie zawartych z nimi umów o wykonywanie zadań. Skarżący podkreślił, iż w świetle powyższych przepisów umowa jest podstawą powierzenia wykonywania gminnych zadań użyteczności publicznej podmiotom innym niż jednostki organizacyjne utworzone przez gminę. Wykonywanie przez gminę zadań komunalnych we własnym zakresie - przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną nie wymaga zawarcia umowy. W ocenie skarżącego podstawą powierzenia wykonywania tych zadań jest bowiem sam akt organu gminy, powołujący do życia tę jednostkę i określający przedmiot jej działania. Skarżący zarzucił organowi, że w zaskarżonej interpretacji nie wziął pod uwagę cyt. wyżej uzasadnienia wyroku NSA z dnia 11 sierpnia 2005 r., przez co błędnie dokonał wykładni przepisów art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W ocenie skarżącego wykonywanie przez Gminę S. zadań komunalnych we własnym zakresie przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną - skarżącego nie jest odpłatnym świadczeniem usług i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem. Zdaniem strony, błędna wykładnia art. 8 ust. 1 oraz art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rażąco narusza zasadę zaufania do organów podatkowych, przejawiającą się brakiem odniesienia w interpretacji do przytoczonych przez skarżącego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2011 r. sygn. akt I FSK 1369/10. Skarżący wskazał, że powyższy wyrok w pełni uwzględnia orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznające, iż świadczenie usług tylko wtedy podlega opodatkowaniu, gdy pomiędzy usługodawcą istnieje stosunek prawny, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych. Skarżący przytoczył uzasadnienie ww. wyroku, z którego wynika, że mimo wyodrębnienia zakładu budżetowego ze struktury tworzącej go jednostki samorządowej, które pozwala na uznanie go za samodzielnego w stosunku do tej jednostki podatnika VAT, realizacja zadań własnych tej jednostki przez zakład budżetowy nie tworzy pomiędzy tymi podmiotami takiego stosunku prawnego, na podstawie którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych, pozwalających na ich opodatkowanie VAT. W takim przypadku zakład budżetowy nie wykonuje bowiem usług komunalnych na rzecz jednostki samorządowej, lecz działa w jej imieniu, jako jej wyodrębniona jednostka organizacyjna, wykonując jej zadania własne. Strona zauważyła, że powyższym stwierdzeniem NSA nawiązuje do linii orzeczniczej reprezentowanej w cytowanym wyżej wyroku NSA z dnia 11 sierpnia 2005 r. sygn. akt II GSK 105/05. W ocenie skarżącego realizacja zadań własnych Gminy przez utworzoną w tym celu jednostkę organizacyjną - samorządowy zakład budżetowy nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Odnosząc się do przytoczonych przez stronę wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego Minister Finansów zaznaczył, że orzecznictwo sądowoadministracyjne w zakresie określenia świadczenia usług pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego, a samorządowym zakładem budżetowym nie jest jednolite i tytułem przykładu wskazał na wyrok WSA w Opolu z dnia 6 czerwca 2012r. sygn. akt I SA/Op 112/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Stosownie do art. 3 § 1 i 2 pkt 4a p.p.s.a., Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Wymaga podkreślenia, że do wydawania indywidualnych interpretacji prawa podatkowego w rozumieniu rozdziału 1a działu II op uprawnione są wyłącznie organy podatkowe, a nie sądy administracyjne. Jeżeli zaskarżona interpretacja indywidualna narusza prawo, sąd administracyjny powinien rozważyć to, ocenić i skonstatować w wyroku wzruszającym jej byt prawny. Nie może natomiast udzielać prawidłowych interpretacji za organy podatkowe, gdyż nie leży to w zakresie jego uprawnień i obowiązków, a także – i przede wszystkim – ponieważ narusza konstytucyjną zasadę rozdzielenia władzy wykonawczej od sądowniczej (por. J. Brolik, Kontrola interpretacji podatkowych, "Glosa" 2006, nr 1, s. 141). Sądowa kontrola interpretacji winna sprowadzać się do jej oceny pod względem zgodności z prawem w trzech płaszczyznach, tzn.: procesowej, ustrojowej i materialnoprawnej. Nie powinna polegać na zastępowaniu przez sąd administracyjny organów podatkowych w ocenie możliwości zastosowania i wykładni prawa podatkowego, jeżeli się od niej uchylą bądź też przeprowadzą i/lub przedstawią ją błędnie (por. J. Brolik, Urzędowe interpretacje..., s. 167; podobnie wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1544/08, Lex nr 475273). Zgodnie z art. 14c § 1i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 j.t._ - op, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Stosownie do art. 14a § 1 op, Minister właściwy do spraw finansów publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonując w szczególności ich interpretacji, z urzędu lub na wniosek, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (interpretacje ogólne); wnioskodawcą nie może być organ administracji publicznej. Powołane wyżej przepisy wskazują jednoznacznie, że wydając interpretacje, organ obowiązany jest uzasadnić ocenę stanowiska wyrażonego we wniosku, co oznacza, że nawet lakoniczne przywołanie przez wnioskodawcę na potwierdzenie swojego poglądu, orzecznictwa sądu, nakłada na organ obowiązek oceny twierdzeń sądu wyrażonych w uzasadnieniu powołanego wyroku, gdyż w takim wypadku wywód sądowy staje się wywodem samego wnioskodawcy. W sprawie, skarżący wskazał na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 października 2011r., I FSK 1369/10. W interpretacji organ skwitował to jednym zdaniem: "w świetle ww. uzasadnienia (...) wyrok (...) nie może wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy". Uzasadnienie opierało się na przywołaniu treści przepisów i stanowiska organu, bez wgłębiania się w to według jakich reguł wykładni przeprowadzono wnioskowanie. Tymczasem we wskazanym orzeczeniu NSA wyraźnie określa i szeroko uzasadnia prawnie, że realizacja przez samorządowy zakład budżetowy zadań własnych tworzącej go jednostki samorządu terytorialnego o charakterze użyteczności publicznej w zakresie gospodarki komunalnej, nie stanowi świadczeń (usług w rozumieniu art. 8 u.p.t.u.) podlegających opodatkowaniu VAT pomiędzy tymi podmiotami, co nie wyklucza ich opodatkowania z tytułu ich odpłatnego świadczenia na rzecz podmiotów zewnętrznych (konsumentów czynności w zakresie gospodarki komunalnej). W interpretacji, interpretator stanął na odwrotnym stanowisku. W takim wypadku, bez szerszego uzasadnienia tego, dlaczego w sprawie odrzucono argumentację wyroku NSA, WSA nie może skontrolować poprawności stanowiska wyrażonego w zaskarżonym akcie, także przez pryzmat powołanych w skardze przepisów art. 8 ust. 1 i 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Jedynie na marginesie należy wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2012r., I FSK 938/11, który wpisuje się w linię orzeczenia z 2011r. Brak szerszego uzasadnienia tego, dlaczego w sprawie odrzucono argumentację wyroku NSA narusza art. 14c ust. 1 oraz art. 14a ust. 1 op i stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a., Sąd skargę uwzględnił. Wniosek strony z [...]. wraca do ponownego rozpoznania. Wyrok wydano na podstawie art. 146 § 1, art. 152 oraz art. 200 p.p.s.a. H. Adamczewska-Wasilewicz M. Łent E.Kruppik-Świetlicka