I SA/Wa 2110/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. R., A. R., A. M., R. P., Z. M., B. M., K. M., J. M. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 446/11 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2500 (dwa tysiące pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżących J. R., A. R., A. M., R. P., Z. M., B. M., K. M., J. M. kwotę 200 (dwieście złotych) tytułem zwrotu wpisu od skargi oraz na rzecz każdego ze skarżących kwotę po 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. J. R., A. R., A. M., R. J. P., Z. M. M, B. M., K. T. M. i J. M. za pośrednictwem pełnomocnika radcy prawnego A. S wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi. W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku tego sądu z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 446/11. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta. W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] czerwca 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomości położone w W. przy ul. [...] Hip nr [...] i przy ul. [...]j Hip Nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie pełnomocnik skarżących wniósł o rozpoznane sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ otrzymał prawomocny wyrok wraz z aktami sprawy 17 maja 2012 r. zatem 2 miesięczny termin upłynął w dniu 17 lipca 2012 r. . Pełnomocnik skarżących bezskutecznie wezwał organ w dniu 24 lipca 2012 r. do wykonania wyroku. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie wskazując , że pismem z dnia 26 października 2012 r. poinformował pełnomocnika skarżących o terminie zakończenia sprawy. Poinformowany o wniosku pełnomocnika skarżących dotyczącym trybu rozpoznania skargi Prezydenta. W. nie wniósł sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 §1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 456/12 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2009 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomości warszawskie położone przy ul. [...] Hip nr [...] i przy ul. [...] Hip Nr [...] w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia organowi prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 17 maja 2012 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi, mimo uprzedniego wezwania organu przez pełnomocnika skarżących do wykonania prawomocnego wyroku. Prezydent W[...] nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2012 r. Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 13 kwietnia 2012 r. sprawy nie załatwił. A wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie. To w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonanie wyroków sądów – niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych – w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwić sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerszej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. Wymierzenie grzywny na podstawie przepisu art. 154 § 1 p.p.s.a. ma za zadanie nie tylko skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku, ale zawiera też element represyjny stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1672/07 Lex nr 459927). W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 2500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 §1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.