III SA/Kr 251/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie NSA Piotr Lechowski (spr.) SO del. Janusz Bociąga Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012 r. sprawy ze skarg M. P., J. P., E. S. – C., Z. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 19 grudnia 2011r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Decyzją z dnia 19 grudnia 2011r. znak. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołań: E. S. – C. i Z. C., M. P. i J. P. oraz M. G. – P. i C. P, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] 2011r. znak: [...], którą orzeczono w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów miasta N co do konfiguracji granic, powierzchni i oznaczeń działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...]. Decyzję Organu II instancji oparto na przepisach art. 138 § 1 pkt 1 ustawy kodeks postępowania administracyjnego (dalej k. p. a.) oraz art. 7 "b" ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r Prawo geodezyjne i kartograficzne – (t. j. Dz. U. 2010r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wskazano następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za jej podstawę. H. B. i K. B. jako współwłaściciele nieruchomości stanowiącej parcelę p. b. [...] o pow. 0.0264 ha objętej księgą wieczystą [...] (dalej KW nr [...]) oraz współwłaściciele nieruchomości stanowiącej parcelę p. b. [...] o pow. 0.0590 ha objętej księgą wieczystą [...] (dalej Kw nr [...]) położonych w N, wnioskiem złożonym dnia 20.04.2010r. domagali się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków przez "wydzielenie" odpowiadających im działek, z działki ewidencyjnej nr [...] o pow. 0.0798 ha. Rozpatrując wniosek po raz pierwszy Starosta jako organ właściwy powołując się na stosowne porozumienie z Prezydentem Miasta (miasta na prawach powiatu), decyzją z dnia [...] 2011r. orzekł o zmianie danych w operacie ewidencji gruntów i budynków, w części dotyczącej gruntów poprzez zmianę konfiguracji granic, powierzchni i oznaczeń działki ewidencyjnej nr [...], przez zmianę jej oznaczenia na działki ewid. [...] o pow. 0.0239 ha i [...] o pow. 0.559 ha. Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowił m. in. operat pomiarowy przyjęty do powiatowego państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 14 października 2010r. za nr [...], zawierający w szczególności mapę uzupełniającą z 14.08.2010r. Zgodnie z wykazem równoważników działka ewid. [...] odpowiadała p. b. [...], a dz. ewid. [...] p. b. [...] z w/w ksiąg wieczystych. Odwołanie od tej decyzji złożyli E. S. – C. i Z. C., P. P. działający przez J. P., M. W., J. P., M. P. i J. P., wszyscy jako współwłaściciele nieruchomości stanowiącej p. b. [...] objętej KW [...]. W odwołaniach nie wyrażali zgody na taki "podział" działki ewidencyjnej [...] i zarzucali naruszenie przepisów kpa oraz § 35 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29.08.2001 w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez oparcie decyzji na "protokole granicznym" z 9.08.2010r"" i mapie z 14.08.2010r. podnosząc, że czynności te wykonano w wyniku nieprawidłowo podjętych czynności pomiarowych i ustalenia granic. Rozpatrując te odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, decyzją z dnia [...] 2011r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Podzielając stanowisko prawne organu I instancji, iż ustalenie, że objęto jedną działką ewidencyjną obszary gruntu niejednorodne pod względem prawnym uzasadnia wprowadzenie zmian, organ II instancji wskazał, że rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o wadliwie sporządzoną dokumentację geodezyjną i kartograficzną. W szczególności zastosowano zasady oznaczania nowopowstałych działek przewidziane § 9 ust. 5 w/w Rozporządzenia nie mającym zastosowania w sprawie nie mającej charakteru podziału nieruchomości oraz niezawiadomiono o skutkach niestawiennictwa przy czynnościach ustalania przebiegu granic. Ponownie rozpatrując sprawę Starosta decyzją z dnia [...] 2011r. orzekł o wprowadzeniu zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków miasta N - obręb [...] co do zmiany konfiguracji granic działki, powierzchni i oznaczeń w ten sposób, że "działka ewidencyjna nr [...] o pow. 0.0798 ha zmienia oznaczenie na działki: nr [...] o pow. 0.0239 ha i nr [...] o pow. 0.0559 ha." Uzasadniając tę decyzję Organ I instancji ustalił, że podział parceli budowlanej p. b. [...] objętej Lwh [...] gm. kat. N na parcele budowlane [...] i [...] został dokonany na podstawie planu sytuacyjnego z 5 stycznia 1944r. Lks zam. [...] wykonanego przez Mierniczego Przysięgłego S. W. Złożona przez wnioskodawców kopia planu sytuacyjnego podziału jest potwierdzona za zgodność z dokumentacją przechowywaną w Archiwum Państwowym do oznaczenia [...]. Podział ten ujawniony został w księdze gruntowej Lwh [...], której c. d. stanowi kw [...]. Księgą wieczystą nr [...] (dalej k. w. [...], założoną 15.03.1948r. jako c. d. whl [...]) objęta jest położona w N przy ul. J nieruchomość stanowiąca p. b. [...] o pow. 0.0264 ha. Aktualnie prawo współwłasności tej nieruchomości w wysokości udziałów określonych wpisami w księdze wieczystej wpisane jest na rzecz A. A., F. F. oraz wnioskodawców K. P. B. i H. B. B. Natomiast księgą wieczystą nr [...] (dalej kw. [...], założoną 15.03.1948r. d. c. whl [...]) objęta jest nieruchomość stanowiąca również parcelę budowlaną p. b. [...] o pow. 0.0590 ha położoną przy ul. J. Aktualnie prawo współwłasności tej nieruchomości w wysokości udziałów określonych wpisami w tej księdze wieczystej przysługuje: E. S. – C. i Z. C. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, A. K., J. K., M. W., P. P., A. A., F. F., K. P. B., H. B. B., J. P., W. P., P. P., M. P. i J. P. na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej, M. G. G. – P. i C. P. na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej oraz T. K. Plan sytuacyjny podziału parceli budowlanej nr [...] z 5.01.1944r. zawiera szkic z danymi pomiarowym, na podstawie których możliwa jest aktualizacja obowiązującej mapy ewidencyjnej. Zdaniem Organu I instancji ujawniony w księgach wieczystych stan prawny oraz dane uzyskane na podstawie operatu pomiarowego geodety uprawnionego przyjętego do państwowego powiatowego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej w N w dniu 1 września 2011r. za nr [...] zawierającego mapę uzupełniającą z ustalenia przebiegu granic dz. ewid. [...] wraz z wykazem równoważników, poprzedzonego "protokołem granicznym" spisanym w dniach 27.07.2011r. i 24.08.2011r., pozwalają na ustalenie że działka ewidencyjna nr [...] obejmuje obszar niejednorodny prawnie, stanowiący odrębne nieruchomości objęte księgami wieczystymi, co uzasadniało "wyodrębnienie stanu własności" na podstawie tego operatu pomiarowego na podstawie § § 44 pkt 2, 45 ust. 2 w zw. z § 35 pkt 3 w związku z § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Budownictwa i Rozwoju Regionalnego. Odwołania od tej decyzji wnieśli ponownie E. S. – C., Z. C., M. P. i J. P., M. G. – P. i C. P. W odwołaniach odwołujący nie wyrażali zgodny na zmianę zarzucając z powołaniem na art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, niezgodne z przepisami ustalenie i określenie granic na gruncie, w następstwie czego doszło do ustalenia przebiegu granicy z naruszeniem prawa stron i niezastosowanie § 47 ust. 3 Rozporządzenia z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W szczególności w swym odwołaniu M. P. i J. P. podnosili naruszenie art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, § 47 ust. 3 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz brak zawiadomienia przez geodetę o pomiarach. Odwołanie M. G. – P., i C. P. zarzucało, że podział działki dzieli w poprzek dwa dwupiętrowe budynki nr [...] i [...] a na działce [...] w poprzek działki, a winien nastąpić z uwzględnieniem różnicy stanu własności poszczególnych działek. Z. C. i E. S. – C. podnosili, że sam podział działki ewid. [...] na odpowiedniki parceli budowlanych umożliwia sprostowanie jedynie ewidentnego błędu w operacie ewidencyjnym, a nie wykonano wykazu zmian budynków, zajmując się wyłącznie gruntem. W szczególności wskazywali, że nie przypisano budynków do działek, a jest to potrzebne do uzgodnienia ksiąg wieczystych i przypisania parceli bud. [...] dwóch budynków zamiast jednego. Rozpatrując odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego przytoczył przepisy art. art. 2 pkt "2", 7d, 23, 22 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne definiujące istotę ewidencji gruntów i budynków, wskazujące organy właściwe do jej prowadzenia oraz nakładające podstawowe obowiązki na organy do przysyłania dokumentów, z których wynikają zmiany, oraz na zainteresowanych właścicieli, do zgłaszania zmian nie wynikających z decyzji organów. Przyjmując za własne ustalenia Organu I instancji (poza niewyjaśnionym w uzasadnieniu decyzji organu II instancji pominięciem - mającym charakter oczywistej omyłki – wskazanych w uzasadnieniu decyzji Starosty jako współwłaścicieli nieruchomości – stanowiącej p. bud. [...] także M. G. – P. i C. P. oraz T. K.), Organ odwoławczy uzupełnił je ustaleniem, że utworzenie działki ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...] miasta N nastąpiło w momencie założenia ewidencji gruntów i budynków ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej Nr 9, poz. 77 z dnia 30.08.1966r. Powołując się na pozycję rejestrową nr [...] (bliżej nieopisanego dokumentu) stwierdzono, że jako współwłaściciele tej działki wpisani zostali wówczas F. P. i F. M. a jako władający działką F. P. W latach następnych następowały wpisy dotyczące zmian podmiotowych wynikające z dostarczonych dokumentów. Zdaniem Organu odwoławczego "analiza przedłożonego materiału dowodowego wykazała, że słuszne jest dokonanie sprostowania istniejącego zapisu w rejestrze gruntów oraz na mapie ewidencyjnej, na podstawie dokumentacji włączonej do zasobu za nr [...] w dniu 1.09.2011r., zawierającej m. in. mapę z wykazem zmian gruntowych, na podstawie którego dokonano "zmiany oznaczenia działki nr [...] na działki: nr [...] odpowiadającą p. b. [...] obj. KW... [...] oraz [...] odpowiadającą p. b. [...] obj. KW ... [...])". Istniejący stan ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] uznał Organ odwoławczy za niezgodny z przepisem § 9 ust. 1 Rozporządzenia, w sprawie ewidencji gruntów i budynków, które zgodnie z § 36 i 39 wskazuje, że granice ewidencyjne w zasadzie winny odzwierciedlać stan prawny, a w razie sporu co do zasięgu prawa własności właściwy jest tryb rozgraniczenia lub postępowania przed sadem powszechnym, o którym mowa w art. 36 ustawy. Organ odwoławczy podkreślił, że zgłoszone wnioskiem żądanie zmian w operacie ewidencji gruntów, dotyczy zmian służących opisowi nieruchomości, przed sprostowaniem oznaczenia nieruchomości w trybie art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, które nadal pozostają oznaczone nieaktualnymi danymi katastralnymi. Zarazem wskazano, że "czynności wyznaczenia przebiegu granic nie miały wpływu na wprowadzenie zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków dotyczących działki ewidencyjnej nr [...] ... bowiem podstawą zmian była dokumentacja podziału z 5 stycznia 1944r., a ustalenie prawidłowego przebiegu granic może nastąpić w postępowaniu rozgraniczeniowym, a postępowanie przedmiotowe dotyczyło wydzielenia dwóch nieruchomości połączonych w jednej działce ewidencyjnej. Te motywy zdaniem Organu odwoławczego uzasadniały utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji. Skargi na przedmiotową decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego złożyli: - do sygn. akt III SA/Kr 251/12 M. P. i J. P. z wnioskiem o jej uchylenie; - do sygn. akt III SA/Kr 252/12 E. S. – C. i Z. C., zaskarżając decyzję w całości z wnioskiem o ponowne zbadanie sprawy. Skarga M. P. i J. P. oparta jest na zarzucie naruszenia art. 7, 22, 30 § 4 i 5, "97 pkt 1", 107 § 2 k. p. a., art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz § 47 ust. 3 Rozporządzenia z 29 marca 2012r w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem skarżących organ nie przeprowadził rozprawy administracyjnej i oględzin na gruncie, a oparł się na spornym dokumencie podziału działki z 5 stycznia 1944r. Podział działki [...] jest sporny, gdyż od 70 lat nie była dzielona a stoją na niej dwa budynki, które nie zostały rozdzielone. Podnosili, że część czynności przeprowadzono 27.07.2011r. o czym nie byli powiadomieni, a w dniu 24.08.2011r. nie byli informowani o prawie kwestionowania granic. Zdaniem skarżących Organ II instancji nie odniósł się do zarzutów odwołania a w szczególności, że granica działek nowopowstałych dzieli w poprzek budynki nr [...] i [...] przy ul. J. Nadto podnosili, że decyzja zapadła także względem H. P., który zmarł 17.12.2011r. przed jej wydaniem, a który reprezentował nieznanych z miejsca pobytu F. F. i A. A. jako ich kurator. E. S. – C. i Z. C. również zarzucili, że Organ II instancji nie odniósł się do zarzutów ich odwołania, oraz że decyzja prostuje dane tylko co do gruntu, a nie przypisano budynków do działek a to potrzebne jest do przypisania działce [...] dwóch budynków, bo w takich nabyli współudział. Podnosili, że domagali się sprostowania błędnych zapisów tak w księgach wieczystych jak i w Geodezji. Zdaniem skarżących plan sytuacyjny w oparciu, o który podzielono parcele [...] jest niewystarczający i proszą o ponowne wnikliwe zbadanie sprawy. Podnosili, że w dotyczącej ich KW [...] figurował zapis, że obejmuje dwie kamienice i nabyli procentowe udziały dwóch kamienic. Zdaniem skarżących działka o pow. 260 mkw może dotyczyć gruntu niezabudowanego kamienicami. Podnosili, że w obu księgach wieczystych dla objętych nimi parcel wpisano, że są zabudowane dwoma kamienicami. W jednobrzmiącej odpowiedzi na obie skargi Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o ich oddalenie, podtrzymując ustalenia i stanowisko prawne. W związku z wnioskiem skarżących E. S. – C. i Z. C. o wstrzymanie się z wydaniem decyzji do czasu ostatecznego zakończenia postępowań Prokuratury: Rejonowej do [...] i Apelacyjnej do [...] i [...] na zarządzenie przewodniczącego Sąd przed rozprawą zwrócił się do uczestników i pozostałych skarżących o oświadczenie czy wyrażają zgodę na zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowań w "obu sprawach". Wyrażeniu zgody na zawieszenie postępowania sprzeciwili się J. P. oraz K. B. i H. B. Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2012r. zarządził Sąd połączenie na podstawie art. 111 § 1 w zw. z art. 51 P. P. s. a. ze sprawą niniejszą sprawy III SA/Kr 252/12 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki sąd Administracyjny zważył: Skargi są uzasadnione, aczkolwiek częściowo z innych przyczyn niż przytoczone na ich poparcie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 – dalej ustawa P. p. s. a.) w związku z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), przedmiot kontroli działalności administracji publicznej wywołanej skargą stanowi zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprawując tę kontrolę, zgodnie z art. 134 § 1 p. p. s. a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wyrażonego na wstępie wniosku. Wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji obarczona jest bowiem naruszeniem prawa materialnego w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P. p. s. a., które miało wpływ na wynik sprawy, jak i uchybieniem przepisom postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P. p. s. a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Na wstępie należy wyjaśnić, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie znają instytucji "wstrzymania się z wydaniem" decyzji o co wnosili skarżący Z. C. i E. S. – C. w piśmie z 17.11.2012r., wskazując sygnatury spraw przed Prokuraturami Apelacyjną i Rejonową. Z informacji Prokuratury Apelacyjnej z 3.12.2012r. (k. 131 akt sprawy III SA/Kr 252/12 – przed połączeniem spraw) wynika, że przed tą Prokuraturą nie toczy się żadne postępowanie, a składane do niej pisma rejestrowano w rejestrze "Ko" i przekazywano Prokuraturze właściwej miejscowo w N. W następstwie wyłączenia Prokuratury przed Prokuraturą Rejonową toczyło się postępowanie do sygn. [...] w sprawach domniemanych przestępstw z art. 286 § 1 kk i 272 kk. Jak wynika z informacji Prokuratury Rejonowej z 5.12.2012r. (k. 139 w/w akt) postanowieniem z 31 marca 2011r. śledztwo wobec stwierdzenia braku znamion czynu zabronionego zostało umorzone, a postanowienie to utrzymał w mocy Sąd Rejonowy postanowieniem z 12.07.2011r. sygn. [...] rozpatrując zażalenie złożone przez pokrzywdzonych. Z tych względów stanowisko skarżących nie mogło być poczytane jako wniosek o zawieszenie z urzędu postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P. p. s. a., z uwagi na inne toczące się postępowanie administracyjne, sądowo administracyjne, sądowe lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, od wyniku którego miało by zależeć rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec braku zgody wszystkich stron na zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, brak było podstawy do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 126 P. p. s. a. jeżeli pismo z 17.11.2012r. miałoby mieć taki charakter. Nadto wbrew stanowisku skarżących M. P. i J. P., H. P. brał udział w postępowaniu administracyjnym wyłącznie jako kurator nieobecnych i nieznanych z miejsca pobytu. Zmarł co prawda przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, ale wiadomość o tym powziął Organ odwoławczy dopiero po jej wydaniu. Natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym w miejsce H. P., nieobecnych i nieznanych z miejsca pobytu A. A. i F. F. reprezentował jako kurator adw. T. B., ustanowiony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 5.04.2012r. sygn., [...] (k. 80 i 79 w/w akt III SA/Kr 252/12). Zaskarżona decyzja nie została zatem skierowana do H. P. jako do osoby działającej we własnym imieniu a nie mającej przymiotu strony i nie jest dotknięta wadą nieważności o jakiej mowa w art. 156 § 1 pkt 4 k. p. a. Oceniając pozostałe zarzuty skarg wyjść należy od przypomnienia, że zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu przed organem administracji geodezyjnej i kartograficznej, którego przedmiotem było wprowadzenie zmian w operacie ewidencji gruntów. Ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (j. j. Dz. U. z 2010r, Nr 193, poz. 1287 z późn. zm. dalej ustawa) w przepisie art. 20 określa rodzaje informacji jakie objęte są ewidencją gruntów i budynków. Zgodnie z art. 20 ust.1 pkt 1 ustawy, w odniesieniu do gruntów ewidencja obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic powierzchni, rodzajów użytków rolnych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Są to tzw. informacje przedmiotowe ewidencji gruntów. W myśl art. 20 ust. 2 pkt 1 w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - inne osoby fizyczne lub prawne, w których władaniu znajdują się grunty i budynki lub ich część. Te informacje mają charakter podmiotowy. Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 pkt 2 przedmiotem ewidencji budynków są informacje dotyczące ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych. Ten rodzaj informacji ma również charakter przedmiotowy. Zakres informacji podmiotowych w odniesieniu do ewidencji budynków określa wyżej już powołany przepis art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy. Przepis art. 2 ust. 8 ustawy definiuje ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) - jako jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Wydane na podstawie przepisów ustawy, aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454 - dalej Rozporządzenie), przepisem § 44 pkt 2 nakłada na starostę obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności t. j. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust.1), przy czym w myśl ust. 2 do aktualizacji operatu odpowiednio stosuje się przepisy § 35. Ten ostatni przepis określa źródła danych ewidencyjnych, stanowiąc iż źródłami danych ewidencyjnych m. in. są wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych (pkt 3); dane w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne (pkt 4), a także dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne (pkt 5). Należy mieć na uwadze, że zawarte w art. 45 § 2 Rozporządzenia odesłanie w postępowaniu w przedmiocie aktualizacji operatu ewidencyjnego, do odpowiedniego stosowania § 35 Rozporządzenia, (zawartego w Rozdziale 2 dotyczącym zakładania ewidencji gruntów), oznacza również odesłanie do odpowiedniego stosowania § 36 Rozporządzenia, będącego uszczegółowieniem § 35. Przepis § 36 reguluje bowiem tryb wykazywania w postępowaniu ewidencyjnym granic działek ewidencyjnych. Stanowi on, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1/ w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2/ w celu podziału nieruchomości, 3/ w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4/ w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5/ na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6/ przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. W świetle tej regulacji, samoistną podstawę ustalenia w postępowaniu ewidencyjnym granic działki ewidencyjnej, może stanowić tylko dokument, który jest przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a został sporządzony (wytworzony) w jednym z rodzajów postępowań określonych § 36 pkt 1-6 Rozporządzenia. Natomiast § 37 stanowi, że w razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane nie są wiarygodne lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Przepis § 38 reguluje tryb postępowania przy czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. W myśl § 4 tego przepisu wzór protokołu ustalenia przebiegu granic do celów ewidencji gruntów i budynków określa załącznik Nr 3 do rozporządzenia. W świetle przepisu § 46 ust. 1 dane ewidencyjne mogą podlegać aktualizacji z urzędu lub na wniosek. Zgodnie z § 46 ust.2 pkt 2 podstawę wprowadzenia zmian aktualizujących operat, stanowić może także opracowanie geodezyjne i kartograficzne, przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych. Przepis § 46 ust. 3 określa natomiast dane, które winien zawierać tzw. "wykaz zmian ewidencyjnych" zaliczając do nich m.in. numer odpowiedniej jedn. rejestrowej gruntów (pkt 2) definiowanej § 13, numer księgi wieczystej (pkt 4), oznaczenie obiektu bazy danych ewidencyjnych, którego dane uległy zmianie (pkt 5) oraz określenie danych które uległyby zmianie z wyszczególnieniem danych dotychczasowych i danych aktualnych (pkt 6). Wielokrotnie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym podkreślano (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2008r. sygn. IIISA/Kr 119/08 Lex nr 510289), że przyjęcie dokumentacji geodezyjno-kartograficznej do państwowego zasobu, nie zwalnia organów prowadzących ewidencję gruntów od oceny tej dokumentacji jako środka dowodowego - materiału źródłowego - mającego stanowić podstawę wprowadzenia zmiany. W szczególności organ prowadzący ewidencję obowiązany jest ocenić, czy przedłożony dokument geodezyjno-kartograficzny - przyjęty do zasobu - jest wystarczający jako podstawa do wprowadzenia zmian z uwagi na ich przedmiot. Na tle definicji ustawowej ewidencji gruntów, oraz regulowanej art. 24 ust.1 definicji operatu ewidencyjnego w brzmieniu poprzednio obowiązującym, jako zbioru map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów, wypracowane zostało w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego powszechnie akceptowane stanowisko, że rejestr gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości (por. np. wyrok NSA z 21 stycznia 1998r. sygn. lI SA 725/97, Lex nr 41837), że przepisy ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne nie dają podstaw do kształtowania stosunków własnościowych i związanych z tymi stosunkami wzajemnych uprawnień i obowiązków (np. wyrok NSA z 16 kwietnia 1998r. II SA/Kr 258/98, Lex nr 41288) czy też, że ewidencja gruntów pełniąc funkcję informacyjno-techniczną nie może rozstrzygać sporów o prawo do gruntów, a przez żądanie wprowadzenia zmian w ewidencji nie można udowadniać swoich praw właścicielskich (np. wyrok NSA z 20 sierpnia 1998r. II SA 766/98, Lex nr 41298). Obowiązujące od 7.06.2010r. nowe brzmienie art. 24 ust. 1 ustawy, definiujące operat ewidencyjny poprzez określenie jego składników jako: 1/ bazy danych opisanej w dalszej części tego przepisu, oraz 2/ zbioru dokumentów uzasadniających wpisy do bazy danych, nie dezaktualizuje dotychczasowego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, co do charakteru i przedmiotu ewidencji gruntów i budynków. Podstawowym pojęciem ewidencji gruntów jest działka ewidencyjna, definiowana § 9 ust. 1 jako ciągły obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu, jednorodny pod względem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomocą linii granicznych. Już w tym miejscu należy zasygnalizować, że powierzchnia - tzw. pole powierzchni działki ewidencyjnej w świetle § 61 i 62 Rozporządzenia jest funkcją przebiegu jej granic a nie odwrotnie. Stąd ewentualne rozbieżności powierzchni są wtórne względem kwestii prawidłowości przebiegu granic ewidencyjnych. W świetle powyższej definicji działki ewidencyjnej stan ewidencji, w którym działka ewidencyjna obejmuje obszar niejednorodny prawnie, jest stanem niezgodnym z zasadami prowadzenia ewidencji i przeprowadzenie tzw. "rozdzielenia" zawartych w jednej działce ewidencyjnej działek będących przedmiotem odrębnej własności, należy co do zasady zaakceptować jako formę aktualizacji ewidencji. Jednakże taka zmiana ma charakter przedmiotowo-podmiotowy, gdyż z jej istoty wynika konieczność przypisania podmiotów prawa własności, którym w świetle aktualnych wpisów w księgach wieczystych przysługuje to prawo względem nowowydzielonych działek, względnie wskazanie księgi wieczystej, założonej dla nieruchomości, której odpowiada działka ewidencyjna, wydzielona z obszaru działki niejednorodnej prawnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w obecnym składzie w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 listopada 2010r. sygn. akt III SA/Kr 747/09 (LEX nr 756996), w myśl którego objęcie jedną działką ewidencyjną gruntu, który nie jest jednorodny pod względem prawnym, narusza zasady i cele, którym służyć ma ewidencja gruntów, a ustalenie takiego stanu daje podstawę do wprowadzenia z urzędu lub na wniosek stron zmian w ewidencji, aktualizujących jej stan w sposób zgodny z aktualnym stanem prawnym. Na tle okoliczności sprawy niesporne jest ustalenie, że działką ewidencyjną nr [...] utworzoną w 1966r objęty został obszar gruntu odpowiadający byłym parcelom budowlanym [...] i [...], z których każda stanowi odrębną nieruchomość wpisaną do księgi wieczystej, a krąg podmiotów, którym przysługuje własność tych nieruchomości nie jest tożsamy. Co do zasady zatem nie może budzić wątpliwości samo wszczęcie postępowania w przedmiocie "rozdzielenia" obszarów jednorodnych prawnie, objętych granicami działki ewid. [...]. Spor natomiast budził sposób tego rozdzielenia, utożsamiany przez skarżących z "podziałem" działki ewid. [...] traktowanej jako nieruchomość. Stanowisko to jest błędne. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. t. j. 2001, 124.1361 z późn. zm.), podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane katastru nieruchomości. Są to zatem dane z ewidencji gruntów i budynków, definiowanej art. 2 ust. 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne właśnie jako kataster nieruchomości. Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece – dalej u. k. w. h. – każda księga wieczysta ma cztery działy, z których pierwszy obejmuje oznaczenia nieruchomości oraz wpisy praw związanych z jej własnością. W myśl § 27 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 kwietnia 2011r w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. 2001, 102.1122 z późn. zm.), dział I księgi wieczystej składa się z działu I-O "Oznaczenie nieruchomości" i działu I-Sp "Spis praw związanych z własnością". Stosownie natomiast do § 28 ust. 1 dane dotyczące nieruchomości gruntowych i budynkowych (tzw. takich, w których prawo własności budynku nie jest związane z własnością gruntu, na którym stoi) wpisuje się w księdze wieczystej na podstawie wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z rejestru gruntów lub innego dokumentu sporządzonego na podstawie przepisów o ewidencji gruntów i budynków, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Wedle ust. 2, jeżeli zmiana oznaczenia nieruchomości, o którym mowa w ust. 1, dotyczy wyłącznie zmiany położenia nieruchomości, numeracji działek ewidencyjnych, obrębu ewidencyjnego lub sposobu korzystania z nieruchomości podstawę wpisu w księdze wieczystej stanowi wypis z rejestru gruntów. Oznaczenie ruchomości w dziale I – O księgi wieczystej nie jest objęte statuowanym art. 3 u. k. w. h. domniemaniem zgodności wpisanego prawa z rzeczywistym stanem prawnym, gdyż domniemanie dotyczy prawa, a nie danych faktycznych opisujących nieruchomość. (Por. np. Stanisław Rudnicki, Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Wyd. Prawnicze 2000r., str. 30 i n.). Stąd też, zmiany w opisie nieruchomości same w sobie nie naruszają prawa własności. W świetle powyższych regulacji przedmiotem niniejszego postępowania winno być wprowadzenie w ewidencji gruntów takich zmian, by stan ewidencji gruntów odpowiadał aktualnemu stanowi prawnemu, według którego istnieją dwie oddzielne nieruchomości, objęte odrębnymi księgami wieczystymi, których prawo własności przysługuje różnym kręgom współwłaścicieli, oznaczone w księgach wieczystych nieobowiązującą nomenklaturą jako parcele (działki) nr [...] i [...], a w ewidencji gruntów stanowiące jedną działkę ewidencyjną nr [...]. Przedmiotem sprawy nie jest zatem "podział" działki jako podział nieruchomości, lecz odtworzenie w obowiązującej nomenklaturze działek ewidencyjnych, nieruchomości opisanych w księgach wieczystych jako parcele [...] i [...], w celu uaktualnienia danych stanowiących podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej. Celem zatem tego postępowania jest nie tylko utworzenie działek ewidencyjnych, odpowiadających przebiegiem swych granic, przebiegowi parcel [...] i [...], ale zarazem przypisanie poszczególnych nowopowstałych działek ewidencyjnych – jako równoważników – do powyższych parcel stanowiących odrębne nieruchomości. Wymogów tych nie spełnia decyzja Organu I instancji, gdyż w rozstrzygnięciu, a więc tej części decyzji, która decyduje o zakresie wprowadzonych zmian, ogranicza się do zmiany konfiguracji granic działki, powierzchni i oznaczeń działki ewid. nr [...] na działki ewid. [...] i [...], o podanych powierzchniach. Z rozstrzygnięcia tej decyzji, nie wynika natomiast, która z powstałych działek ewidencyjnych wskutek wydzielenia jednorodnych prawnie obszarów z działki ewid. [...] odpowiada parceli [...], a która parceli [...]. Wyrzeczenie decyzji nie odwołuje się też, do obrazującego ten podział opracowania przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 1.09.2011r. za nr [...]. Powyższe uchybienie stanowi naruszenie prawa materialnego - przepisu § 9 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, gdyż nie identyfikuje nowopowstałych działek ewidencyjnych jako jednorodnych prawnie z działkami (parcelami), których stanowią odpowiedniki w aktualnym stanie prawnym. Dostrzegł to Organ II instancji, gdyż w uzasadnieniu decyzji wskazano, że w/w opracowanie [...] zawiera mapę z wykazem zmian gruntowych, na podstawie którego dokonano zmiany oznaczenia działki nr [...] na [...] odpowiadającą p. b. [...] obj. KW... [...] oraz [...] odpowiadającą p. b. [...] obj. KW... [...]. Jednakże, Organ II instancji w zakresie służących mu kompetencji nie uchylił zaskarżonej decyzji i nie zmienił rozstrzygnięcia a tylko utrzymał je w mocy. Samo zaś uzasadnienie decyzji nie sanuje braku odpowiedniego wyrzeczenia w rozstrzygnięciu decyzji, określającym sposób załatwienia sprawy. Jest to zarazem naruszenie przepisów postępowania: art. 107 § 1 w zw. z art. 104 § 2 k. p. a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie jest to jedyne uchybienie przepisom postępowania. Całkowitym nieporozumieniem jest powołanie się w skardze M. P. i J. P. na naruszenie przez organ art. 39 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Przepis ten reguluje sposób tzw. wznowienia znaków granicznych, w drodze czynności geodety, jeżeli nie ma sporu co do tego, że znaki te były ustalone uprzednio, a zostały przesunięte, uszkodzone lub zniszczone, oraz gdy istnieją dokumenty pozwalające na określenie ich pierwotnego położenia. Istniejący spór co do położenia znaków zgodnie z art. 39 ust. 1 zd. II eliminuje możliwość ich wznowienia w drodze czynności geodety a właściwy staje się sąd powszechny. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio (ust. 5) przy wyznaczaniu punktów granicznych (a więc punktów wyznaczających umiejscowienie znaków granicznych) ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów i budynków. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 lipca 2011r I OSK 206/11 (LEX nr 1082690), przepis art. 39 powołanej ustawy dotyczy wznowienia przesuniętych, uszkodzonych lub wznowionych znaków granicznych, a podejmowane w ramach tego przepisu czynności unormowane w ustępach 1 do 5 nie stanowią postępowania administracyjnego ani sądowego. Wznowienie znaków granicznych w trybie powyższego artykułu stanowi jedynie techniczną procedurę geodezyjną, która nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Podejmowane więc czynności uprawnionego geodety, które obrazować miał "protokół graniczny" spisany w dniach 27.07.2011r. i 24.08.2011r., a poprzedzający opracowanie "mapy uzupełniającej z ustalenia przebiegu granic działki ew. nr [...]", jako element dokumentacji przyjętej do zasobu geodezyjno-kartograficznego, nie mogły mieć charakteru czynności "wznowienia znaków granicznych", gdyż z jego treści wynika, że niektórzy obecni przy czynności uczestnicy nie zgadzali się na "okazaną granicę", podnosząc, że naniesienie znaków nastąpiło bez ich udziału. Wzór "protokołu granicznego", stanowi załącznik Nr 2 do wydanego na podstawie art. 32 ustawy Prawo geodezyjno-kartograficzne Rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Jednakże przedmiotem postępowania ewidencyjnego nie było rozgraniczenie nieruchomości. Przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją było dopiero wyodrębnienie z niejednorodnej prawnie działki ewidencyjnej, działek opisujących nieruchomości dotychczas oznaczone w księgach wieczystych jako parcele [...] i [...]. Dopiero ich wyodrębnienie może - w razie sporu co do zgodności przebiegu granic ewidencyjnych z zasięgiem prawa własności – być przesłanką do powstania sporu granicznego. Sporządzenie przez uprawnionego geodetę "protokołu granicznego" stworzyło mylne wrażenie "podziału nieruchomości", czy też jej rozgraniczenia. Natomiast, wobec potrzeby ustalenia przebiegu granic parcel [...] i [...] jako odpowiednika przebiegu granic odpowiadających im działek ewidencyjnych, w świetle powołanych już przepisów § § 36, 37 i 38 ust. 4 Rozporządzenia, elementem operatu geodezyjno-kartograficznego winien być protokół "ustalenia przebiegu granic działek" do celów ewidencji gruntów i budynków, sporządzony według odpowiednio stosowanego (§ 45 ust. 2) wzoru stanowiącego załącznik Nr 3 do § 38 ust. 4 Rozporządzenia. Zgodnie § 38 ust. 1 o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wykonawca zawiadamia właściwe podmioty ewidencyjne... a do zawiadomień stosuje się przepisy art. 32 ust. 1 - 4 ustawy. Z akt sprawy, a zwłaszcza fragmentów dokumentacji przyjętej do zasobu 1.09.2011r. Nr [...], nie wynika, czy geodeta uprawniony skutecznie zawiadomił o czynnościach w dniach 27.07.2011r. i 24.08.2011r. wszystkich uczestników postępowania, oraz co było przedmiotem czynności. Akta zawierają tylko treść zawiadomienia o czynnościach w dniu 24.08.2011r. (k. 282). Należy tu pokreślić, iż prawidłowe jest stanowisko organów administracji geodezyjnej, że punktem wyjścia dla wprowadzenia w ewidencji gruntów zmian, odpowiadających aktualnemu stanowi prawnemu, jest plan sytuacyjny podziału parceli budowlanej [...] na p. b. [...] i [...] sporządzony za L. ks. zam. [...] w dniu 5 stycznia 1944r. przez mierniczego przysięgłego S. W., którego oryginał znajduje się w Archiwum Państwowym , co wynika z adnotacji urzędowej na odwrocie planu. W świetle zebranych dowodów, w postaci urzędowych odpisów z ksiąg wieczystych i zaświadczenia Sądu Rejonowego dotyczącego wpisów w Lwh [...] c. d. k. w. [...], wbrew zarzutom skarg prawidłowe jest stanowisko organów, że dokument ten nie jest dokumentem fikcyjnym, lecz stanowił oparcie do oznaczenia w księgach wieczystych założonych jeszcze w 1948r. nieruchomości stanowiących parcele budowlane [...] i [...]. Zarazem jednak dokument ten jako nie przyjęty do państwowego zasobu geodezyjno-kartograficznego, w świetle powołanego już § 36 Rozporządzenia nie mógł stanowić samoistnej podstawy do ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych odpowiadających tym parcelom. Zachodziła zatem sytuacja przewidziana § 37 Rozporządzenia, a stanowiące podstawę opracowania geodezyjno-kartograficznego o jakim mowa w § 46 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych winny być pozyskane w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie, przy odpowiednim stosowaniu § 38 ust. 2 i 3 Rozporządzenia. Jak to ustala organ II instancji "plan sytuacyjny podziału parceli budowlanej [...] zawiera szkic z danymi pomiarowymi, na podstawie parceli budowlanej [...] zawiera szkic z danymi pomiarowymi, na podstawie których możliwa jest aktualizacja obecnie obowiązującej mapy ewidencyjnej". Złożone w aktach dokumenty pochodzące z operatu przyjętego do zasobu za nr [...] w dniu 1.09.2011r. nie wskazują na to, by dane pomiarowe szkicu były wykorzystane dla ustalenia przebiegu granic parcel [...] i [...]. Są to zatem kolejne uchybienia zasadom zbierania i oceny materiału dowodowego (art. 7, 77 i 80 kpa), które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarówno kopia planu sytuacyjnego z 5 stycznia 1944r. jak i mapa uzupełniająca z 26.08.2011r, zawierają wpisane w kontury parcel bud. [...] i [...], jak i działki [...], kontury budynków od strony ul. J, z tym, że na planie sytuacyjnym nie ma numeracji porządkowej, a na mapie uzupełniającej naniesiony jest jeden nr porządkowy - [...]. Starosta Powiatowy w zawiadomieniu z 8.09.2010r. zawiadomił o wszczęciu postępowania w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu 29. Stanowisko to podzielił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że "zgłoszone żądanie dotyczy w istocie wprowadzenia w operacie ewidencji gruntów zmian, co do danych które służą opisowi nieruchomości w obowiązującej ewidencji gruntów". Jest to stanowisko o tyle uzasadnione, że zgodnie z definicją nieruchomości zawartą w art. 46 § 1 kodeksu cywilnego nieruchomość stanowią części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), a budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli z mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przebieg własności. Wyznaczenie zatem granicy działki ewidencyjnej zabudowanej, ma zarazem znaczenie dla wyznaczenia granicy zabudowań mieszczących się w tej działce. Przebieg granic ewidencyjnych nie przesądza jeszcze o zasięgu prawa własności, o którym decydują instytucje i przepisy prawa cywilnego. Wbrew stanowisku skargi E. S. – C. i Z. C. nie było natomiast przedmiotem tego postępowania przeprowadzenie zmian w operacie ewidencji w tej części, w której zawiera on przewidziane § 63 Rozporządzenia dane ewidencyjne dotyczące budynku stanowiącego cześć składową gruntu. W szczególności nie było celem tego postępowania przypisywanie odpowiednich budynków mieszkalno-użytkowych do poszczególnych działek, a zwłaszcza prostowanie błędu polegającego na przypisaniu działce [...] dwóch budynków zamiast jednego. Przepisy prawa cywilnego regulują zresztą sytuację gdy budynek w części czy całości wzniesiony został na cudzym gruncie. Natomiast przepis § 60 określając w ust. 1 dane ewidencyjne dotyczące działki ewidencyjnej, w ust. 2 pkt 1 stanowi, że danymi ewidencyjnymi dotyczącymi działki ewidencyjnej, oprócz danych o których mowa w ust, 1 są: dla działek ewidencyjnych wchodzących w skład nieruchomości zabudowanych lub przeznaczonych pod zabudowę - numer porządkowy, którym oznaczona została nieruchomość w trybie przepisów o numeracji nieruchomości i nazwa ulicy, przy której leży działka ewidencyjna. W ramach danych dotyczących działki ewidencyjnej zabudowanej, danymi ewidencyjnymi tej działki są m.in. zgodnie z § 60 ust. 1 pkt 4 informacje określające pola powierzchni konturów użytków gruntowych w granicach działki ewidencyjnej. Do użytków gruntowych zaliczone są także grunty zabudowane i zurbanizowane (§ 67 pkt 3, § 68 pkt 34 Rozporządzenia), a zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do Rozporządzenia. Ponownie rozpatrując sprawę winny organy poprzedzić rozstrzygnięcie pozyskaniem przyjętego do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego opracowania obrazującego zmiany w operacie ewidencji gruntów dotyczące dotychczasowej działki ewidencyjnej nr [...], uwzględniające następujące wskazania: - ustalenie przebiegu granic działek ewidencyjnych odpowiadających przebiegowi działek parcel budowlanych p. b. [...] i [...] winno nastąpić w trybie odpowiednio stosowanych przepisów § 37 i 38 Rozporządzenia, po uprzednim zawiadomieniu wszystkich uczestników o terminie czynności na gruncie; - wchodzący w skład opracowania wykaz zmian danych ewidencyjnych (§ 46 ust. 2 pkt 2 w zw. z ust. 3), winien uwzględniać dane właściwe dla działek ewidencyjnych wchodzących w skład nieruchomości zabudowanych (§ 60 ust. 2 pkt 1 w zw. z ust. 1 pkt 4). - rozstrzygnięcie decyzji winno identyfikować opracowanie geodezyjno-kartograficzne przyjęte do zasobu geodezyjno-kartograficznego, z którego wynikają wprowadzone zmiany oraz określać, której z działek ewidencyjnych utworzonych w miejsce niejednorodnej prawnie działki ewid. [...], odpowiadają, p. bud. [...] i [...] objęte odpowiednimi księgami wieczystymi a określone na planie syt. podziału działki [...] z 5 stycznia 1944r. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w I punkcie sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t. j. z 2012r., poz. 270). Wobec treści uchylonych decyzji orzeczono jak w II punkcie sentencji wyroku na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.