VIII SA/Wa 675/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Justyna Mazur /sprawozdawca/, Sędzia WSA Sławomir Fularski, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. (dalej: "Kolegium", "SKO") utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. znak: [...]. Podstawą wydania zaskarżonego postanowienia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna: Decyzją z dnia [...] września 2010 r. wydaną z up. Prezydenta Miasta R. orzeczono o skreśleniu A. K. (dalej: "skarżący") z ewidencji instruktorów nauki jazdy oraz o unieważnieniu legitymacji instruktora nr druku A [...], a także o anulowaniu numeru uprawnienia [...]. Decyzja ta na skutek odwołania skarżącego została przez Kolegium utrzymana w mocy decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...]. W dniu [...] sierpnia 2011 r. skarżący wpłynął do Prezydenta Miasta R. wniosek o wznowienie postępowania. W piśmie z dnia [...] listopada 2011 roku skarżący wyjaśnił, iż wniosek ten dotyczy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] oraz z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...]. We wniosku o wznowienie postępowania skarżący powołał się na nowe dowody mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz mające istotne znaczenie dla sprawy nowe okoliczności, nieznane dotychczas organowi. Do wniosku skarżący dołączył kserokopię umowy najmu części powierzchni użytkowej. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. znak: [...] Kolegium działając na podstawie art. 149 § 3 oraz art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") po rozpoznaniu wniosku skarżącego o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. o skreśleniu skarżącego z ewidencji instruktorów nauki jazdy prowadzonej przez Prezydenta Miasta R. oraz unieważnieniu legitymacji instruktora nr druku A [...], a także anulowaniu nr uprawnienia [...], orzekło o odmowie wznowienia postępowania. Uzasadniając Kolegium przytoczyło brzmienie przepisów art. 145 § 1 k.p.a. oraz art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270; dalej: "p.p.s.a"). Podniosło, iż wniesienie prawnie skutecznej skargi do sądu administracyjnego stanowi przeszkodę do wszczęcia w sprawie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego, jakim jest wznowienie postępowania. Zauważyło, iż decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. nie ma waloru ostateczności, albowiem od decyzji tej złożone zostało odwołanie, które następnie rozpatrzono merytorycznie. Decyzją ostateczną stała się zatem nie powołana decyzja Prezydenta Miasta R., lecz decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r. Jednocześnie SKO wskazało, iż wniosek skarżącego o wznowienie postępowania złożony został po uprzednim wniesieniu do sądu administracyjnego skargi na ww. decyzję z [...] grudnia 2010 r. Dlatego też, konkludując SKO uznało, iż zasadne jest orzeczenie o odmowie wznowienia tego postępowania. W dniu [...] grudnia 2011 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Podniósł, iż powołane postanowienie zapadło z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego w postaci art. 149 § 3 k.p.a. Nadto nie zgodził się z oceną SKO, że prowadzenie przez organ administracji postępowania w celu zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności jest niedopuszczalne po wniesieniu skargi w tej samej sprawie do sądu administracyjnego. Wskazał także, iż w postępowaniu prowadzonym zarówno przez Prezydenta Miasta R., jak i przez organ odwoławczy nie objęto oceną dowodu w postaci umowy najmu z dnia [...] maja 2009 r. lokalu przeznaczonego na prowadzenie ośrodka szkolenia kierowców, co miało wpływ na wynik sprawy. Z tego też powodu zainicjował postępowanie wznowieniowe. Rozpoznając sprawę ponownie, Kolegium wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie własne z dnia [...] listopada 2011 r. Uzasadniając przedstawiło dotychczasowy przebieg sprawy. SKO wyjaśniło, że w obowiązującym od dnia [...] kwietnia 2011 r. stanie prawnym odmowa wznowienia postępowania następuje w formie postanowienia na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., a nie w formie decyzji. Wskazało, iż w niniejszej sprawie trzeba mieć na uwadze treść art. 145 § 1 k.p.a., z którego wynika, iż postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Podniosło, iż w przedmiotowej sprawie, od decyzji Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. skarżący wniósł odwołanie, a zatem cechy ostateczności ma decyzja Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r. wydana w postępowaniu odwoławczym, a nie decyzja pierwszoinstancyjna. Z tego też względu, Kolegium uznało, iż brak jest przesłanki, jaką jest ostateczność decyzji, do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, który pismem z dnia [...] lutego 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zarówno postanowienia z dnia [...] listopada 2011 r., jak i z dnia [...] stycznia 2012 r.. Zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie prawa procesowego w postaci art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 75, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, błędne ustalenie, że wniesienie skargi kasacyjnej przez skarżącego od wyroku WSA w Warszawie VIII Zamiejscowy Wydział w Radomiu z dnia 10 sierpnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 264/11, stanowi przeszkodę do wznowienia postępowania, podczas gdy z treści wniosku o wznowienie postępowania wynika, że podstawą wznowienia są nowe dowody, które nie zostały objęte oceną przez sąd administracyjny podczas wydawania orzeczenia w sprawie VIII SA/Wa 264/11. Uzasadniając podkreślił, że w postępowaniach prowadzonych przez Prezydenta Miasta R. oraz przez Kolegium nie objęto oceną dowodu w postaci umowy najmu z dnia [...] maja 2009 r. lokalu przeznaczonego na prowadzenie ośrodka szkolenia kierowców. Ponadto Sąd Rejonowy w R. wyrokiem z dnia [...] grudnia 2011 r. w sprawie II W [...] uniewinnił skarżącego od popełnienia zarzucanego skarżącemu wykroczenia z art. 60 (1) § 1 k.w. W ocenie skarżącego wskazane okoliczności stanowią podstawę do wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), stanowiąc w art. 1 § 1 i 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 wymienionej ustawy, umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), lit. c) i lit. b) p.p.s.a. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie postanowienie Kolegium z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] listopada 2011 r. odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. o skreśleniu skarżącego z ewidencji instruktorów nauki jazdy oraz o unieważnieniu legitymacji instruktora nr druku A [...], a także o anulowaniu numeru uprawnienia [...]. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko Kolegium. Na wstępie wskazać należy, że z art. 145 § 1 k.p.a. jednoznacznie wynika, że wznowienie postępowania jest możliwe jedynie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Tym samym koniecznym warunkiem wznowienia postępowania administracyjnego jest wcześniejsze zakończenie tego postępowania ostateczną decyzją administracyjną. W sprawie będącej przedmiotem kontroli skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. W dniu wydania zaskarżonego postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, decyzja ta nie była decyzją ostateczną. Obowiązkiem organu jest natomiast uwzględnianie stanu prawnego i stanu faktycznego z chwili orzekania. Jak słusznie zauważyło Kolegium, na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. A zatem walor ostateczności ma wskazana decyzja Kolegium, a nie decyzja pierwszoinstancyjna Prezydenta Miasta R.. Skoro zatem z analizy akt sprawy wynika bezspornie, że wskazana decyzja Prezydenta Miasta R. z dnia [...] września 2010 r. nie posiadała w chwili rozpoznawania wniosku strony skarżącej waloru ostateczności, brak było podstaw do wznowienia postępowania. Jednocześnie Sąd zauważa, iż wznowienie postępowania wobec decyzji nieostatecznej stanowi rażące naruszenie prawa i z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji wydanej w wyniku tak wznowionego postępowania. Zgodnie z art. 106 § 2 p.p.s.a sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Wobec tego, iż w okolicznościach niniejszej sprawy dowód z wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] grudnia 2011 roku w sprawie II W [...] nie był niezbędny dla jej rozstrzygnięcia, Sąd wniosek o przeprowadzenie tego dowodu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 roku, ogłoszonym na rozprawie, oddalił. Na marginesie Sąd wskazuje, iż wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2012 r. sygn. akt VIII SA/Wa 257/12 tutejszy Sąd oddalił skargę A. K. na postanowienie SKO z dnia [...] stycznia 2012 r. znak: [...] odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r. znak: [...]. Wyrok ten nie jest prawomocny. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.