I OSK 1177/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Monika Nowicka sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) sędzia del. WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant starszy asystent sędziego Wojciech Latocha po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej S.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2143/12 w sprawie ze skargi S.G. na rozkaz personalny Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od S.G. na rzecz Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2143/12 oddalił skargę S.G. na rozkaz personalny Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii. Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., na podstawie art. 89 ust. 4-4d ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 621) ustalił S.G. [...], w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. premię w wysokości 1% uposażenia zasadniczego. Decyzji tej, na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej w skrócie K.p.a.), nadano rygor natychmiastowej wykonalności. S.G. od powyższej decyzji złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w którym zarzucił naruszenie: 1) art. 89 ust. 4 ustawy o CBA, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i obniżenie w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. wysokości premii z 25% uposażenia zasadniczego (kwota [...] zł) do 1% uposażenia zasadniczego (kwota [...] zł) z uwagi na przebywanie na długotrwałym zwolnieniu lekarskim; 2) art. 102 ustawy o CBA, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy przepis gwarantuje funkcjonariuszowi zachowanie prawa do uposażenia w pełnej wysokości w okresie, w jakim nie pełni on obowiązków służbowych w związku z zaistnieniem okoliczności w nim wymienionych; 3) art. 108 § K.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dowolne przyjęcie, że ważny interes społeczny, przejawiający się potrzebą wywołania skutku prawnego określonego w niniejszej decyzji z początkiem nowego okresu premiowego, uzasadnia opatrzenie decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji . Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego po rozpatrzeniu w/w wniosku decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji przywołał treść art. 89 ust. 4 – 4c ustawy o CBA oraz wyjaśnił, że konstrukcja premii określona w art. 89 ust. 4 tej ustawy pozostawia Szefowi CBA prawo do kreowania wysokości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem tego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej, jaką jest CBA. Taki charakter premii sprawia, że funkcjonariusz nie może skutecznie kwestionować wysokości przyznanej premii, o ile jest ona zgodna z obowiązującymi przepisami. W analizowanym przypadku ustalenie premii na okres od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. nastąpiło na wniosek kierownika jednostki organizacyjnej, zgodnie z dyspozycją art. 89 ust. 4a ustawy o CBA. Dyrektor Delegatury CBA [...] przedstawił przesłanki określone w art. 89 ust. 4d tej ustawy, które uzasadniały ustalenie funkcjonariuszowi premii w wysokości 1% uposażenia zasadniczego. Wskazał, że S.G. od dnia [...] grudnia 2011 r. pozostaje na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, zaś realizowane przez niego czynności zostały powierzone do dalszego prowadzenia innym funkcjonariuszom Wydziału [...]. W opinii Dyrektora Delegatury CBA [...] długotrwała absencja chorobowa w/w funkcjonariusza skutkowała brakiem efektów jego pracy. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego nie podzielił twierdzenia strony, że całokształt "oceny" powinien składać się z oceny stopnia trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza, znajdując jednocześnie odzwierciedlenie w opinii służbowej. Wskazał, że ostatnia opinia służbowa jest tylko jednym z elementów ocennych enumeratywnie wymienionych w art. 89 ust. 4d pkt 1 - 4 ustawy o CBA, natomiast jej brak w przypadku S.G. nie przesądza o możliwości przyznania premii na nowy okres premiowy, tj. od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r., w innej niż dotychczas otrzymywanej wysokości (wyższej lub niższej). Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego podał również, iż przyjmując S.G. do służby w dniu [...] marca 2011 r. zwolnił go z odbywania służby przygotowawczej i mianował funkcjonariuszem w służbie stałej. Z przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz. U. Nr 229, poz. 1672), a w szczególności z § 3 pkt 5 w zw. z § 2 pkt 6 tegoż rozporządzenia wynika, że pierwszego opiniowania służbowego funkcjonariusza zwolnionego z odbywania służby przygotowawczej dokonuje się po upływie 12 miesięcy służby stałej, jednakże termin opiniowania może ulec przesunięciu o okres choroby. Fakt przyjęcia S.G. do służby w dniu [...] marca 2011 r. oraz jego przebywanie od dnia [...] grudnia 2011 r. do chwili wydawania decyzji na długotrwałym zwolnieniu lekarskim powoduje, że przełożony funkcjonariusza, nie ma faktycznej możliwości jego służbowego zaopiniowania. Ponadto Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego wskazał, że nie neguje dobrego przygotowania merytorycznego oraz praktycznego w/w funkcjonariusza do realizacji ustawowych zadań CBA. Na podstawie akt osobowych ustalono, że S.G. legitymuje się wykształceniem wyższym magisterskim z zakresu wychowania fizycznego, a przed przyjęciem do służby w CBA posiadał ponad trzynastoletnie doświadczenie zawodowe jako funkcjonariusz Straży Granicznej. Nie może być jednak akceptowana sytuacja, w której funkcjonariusz za całkowity brak efektów pracy otrzymywał premię na niezmienionym poziomie, której wysokość wynosiła 25% uposażenia zasadniczego. Organ wyjaśnił, iż przepis art. 102 ustawy o CBA ma charakter gwarancyjny, co oznacza, że w przypadku przebywania na zwolnieniu lekarskim funkcjonariusz otrzyma za okres choroby uposażenie przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku. Jednakże wysokość uposażenia otrzymywanego w trakcie przebywania przez funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim może ulec zmianie z chwilą zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na wysokość uposażenia. Skoro premia jest przyznawana na każde półrocze roku kalendarzowego, to w aktualnym stanie prawnym nie ma podstaw do przyjęcia, że uposażenie funkcjonariusza CBA w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim nie może zostać zmienione, a zatem zmiana wysokości uposażenia może następować wraz ze zmianą wysokości premii w każdym sześciomiesięcznym okresie premiowym. Uwzględniając wszystkie kryteria mające wpływ na wysokość premii w nowym okresie premiowym organ uznał, że ustalona wysokość premii na poziomie 1 % uposażenia zasadniczego jest adekwatna do posiadanych przez funkcjonariusza kwalifikacji zawodowych, doświadczenia, zaangażowania oraz stopnia złożoności i sposobu realizacji powierzonych obowiązków służbowych. W ocenie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego decyzja z dnia [...] czerwca 2012 r. spełnia także wymagania określone w art. 108 § 1 K.p.a. W jej motywach przytoczono okoliczności i przesłanki, które uzasadniają przedłożenie interesu społecznego nad indywidualnym interesem strony. Nadanie zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności było spowodowane ochroną interesu służby, z uwagi na wywarcie skutku prawnego w niej określonego od dnia [...] lipca 2012 r., mieści się ono w pojęciu – inny interes społeczny. Jednocześnie organ stwierdził, że nie przekroczył swobody wynikającej z uznania administracyjnego, a tym samym decyzja nie nosi cech dowolności. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S.G. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 89 ust. 4 w zw. art. 102 ustawy o CBA, poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów i obniżenie skarżącemu w okresie od [...] lipca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. wysokości premii z 25% do 1% uposażenia zasadniczego, z uwagi na jego przebywanie na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, w sytuacji gdy skarżący nie pełnił obowiązków służbowych z powodu choroby udokumentowanej zaświadczeniem lekarskim, 2) art. 127 § 3 w zw. 108 § 1 K.p.a., poprzez uznanie, że ważny interes społeczny, przejawiający się potrzebą wywołania skutku prawnego określonego w niniejszej decyzji z początkiem nowego okresu premiowego, uzasadnia opatrzenie decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podał, że w jego ocenie pozostawanie funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim nie stanowi podstawy materialnoprawnej do obniżenia wysokości premii w trybie art. 89 ust. 4-4d ustawy o CBA. Powyższa wykładnia znajduje oparcie w brzmieniu przepisu art. 102 tej ustawy. Powołany przepis gwarantuje funkcjonariuszowi m.in. w okresie choroby tę samą wysokość uposażenia i innych należności pieniężnych, w tym premii. Z tego też powodu w sytuacji, gdy ustawodawca uregulował status funkcjonariusza w okresie choroby, brak jest podstaw do obniżenia premii w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim. Poza sporem pozostaje bowiem fakt, że w okresie choroby brak jest efektów wykonywanej pracy. Tożsame stanowisko na gruncie art. 121 ust. 2 ustawy o Policji wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 267/12. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że premia o której mowa w art. 89 ust. 4-4g ustawy o CBA, nie ma stricte charakteru stałego i jako taka po upływie okresu na który została ustalona, nie podlega ochronie przewidzianej w art. 102 tej ustawy, w odróżnieniu od "policyjnych" dodatków o charakterze stałym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W uzasadnieniu wyroku podał, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 89 ust. 4 ustawy o CBA, z którego treści wynika, że funkcjonariusz CBA oprócz uposażenia zasadniczego otrzymuje premię, której wysokość kształtuje się do 30% uposażenia zasadniczego, jednak nie mniej niż 1%. Szczegółowe warunki przyznania premii dla funkcjonariuszy CBA zostały uregulowane w art. 89 ust. 4a-4f tej ustawy. Zgodnie z art. 102 cyt. ustawy, w przypadku choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania w dyspozycji Szefa CBA, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne należności pieniężne przysługujące na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż premia przyznawana funkcjonariuszowi CBA ma charakter obligatoryjnego dodatku do uposażenia, którego wysokość jest uzależniona od przesłanek wymienionych w art. 89 ust. 4d omawianej ustawy. W orzecznictwie przyjmuje się, że nie ma ona charakteru premii znanej przepisom prawa pracy, wedle których premia jest swego rodzaju dodatkiem do wynagrodzenia przyznawanym za wykonaną pracę i efekty jakie ona przyniosła dla pracodawcy (przykładowo wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 597/10 – publ. LEX nr 755362). Konstrukcja premii z art. 89 ust. 4 ustawy o CBA wskazuje, że ustawodawca pozostawił Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego prawo do kreowania wysokości przyznanej premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Celem takiego rozwiązania jest umożliwienie kształtowania elastycznej polityki kadrowej przez organ odpowiedzialny za prawidłowe funkcjonowanie służby specjalnej jaką jest CBA, ale prawo do niej jest ograniczone. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, ustalając wysokość premii dla funkcjonariusza, ma bowiem obowiązek kierować się przesłankami określonymi w art. 89 ust. 4d cyt. ustawy. Decyzja administracyjna ustalająca wysokość premii powinna odnosić się zatem do tych przesłanek, z podaniem, jakie elementy organ wziął pod uwagę przyznając funkcjonariuszowi premię w danej wysokości. Decyzja ta powinna odpowiadać warunkom określonym w art. 107 § 3 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że przedmiotowa premia jest obligatoryjnym składnikiem uposażenia należnego funkcjonariuszowi i ta cecha sprawia, iż jest to stały składnik uposażenia, ale tylko w znaczeniu przysługującego świadczenia. Wskazuje na to art. 89 ust. 3 powołanej ustawy stanowiąc, że uposażenie składa się z uposażenia i premii (...) oraz kształtowanie jej wysokości w przedziale określonym przepisem art. 89 ust. 4. Nie oznacza to jednak, że określenie funkcjonariuszowi wysokości premii, przyznawanej w kolejnych po sobie następujących 6 miesięcznych okresach, jest wolne od oceny złożoności wykonywanych przez funkcjonariusza zadań służbowych i efektywności jego pracy. Skoro wysokość premii nie została przez ustawodawcę powiązana w sposób sztywny z wykonywaniem zadań na określonym stanowisku, to ma ona spełniać rolę motywacyjną, polegającą na ocenie kwalifikacji funkcjonariusza, jego postrzegania przez przełożonych oraz dokonań zawodowych w danym przedziale czasowym. Stąd też wysokość premii jest zmienna w czasie, co do zasady ustalana na okresy 6 miesięczne, z wyjątkami przewidzianymi w art. 89 ust. 4e-f i ten element nie ma charakteru stałości. Sąd pierwszej instancji podał również, iż w sprawie jest niesporne, że skarżący został przyjęty do służby w CBA w dniu [...] marca 2011 r. i od dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia wydania zaskarżonej decyzji przebywał na zwolnieniu lekarskim i z tego powodu nie mógł zostać przez swego przełożonego zaopiniowany. W okresie poprzedzającym ustalenie skarżącemu zaskarżoną decyzją wysokości premii, tj. od dnia [...] stycznia do dnia [...] czerwca 2012 r. nie wykonywał jakichkolwiek zadań służbowych. Zatem z 4 przesłanek (art. 89 ust. 4d omawianej ustawy) branych pod uwagę przy ustalaniu wysokości premii, tylko jedna ma charakter stały – kwalifikacje zawodowe funkcjonariusza, natomiast pozostałe są ściśle powiązane w efektami pracy, których w przypadku skarżącego w branym pod uwagę 6 miesięcznym okresie nie było. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w niniejszej sprawie nie można Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego skutecznie czynić zarzutu, że niezasadnie, arbitralnie i bez uzasadnionych przyczyn obniżył skarżącemu okresowo wysokość premii z 25% do 1% uposażenia zasadniczego. Długotrwały brak jakichkolwiek wyników pracy skarżącego, dezorganizujący normalny tok funkcjonowania komórki organizacyjnej (zastępstwa, powierzenie zadań innym funkcjonariuszom), w której strukturach został on umieszczony, nie przemawia za premiowaniem takiego funkcjonariusza. Odmienne działanie organu, który jest obowiązany prowadzić racjonalną politykę kadrową i finansową, byłoby w opozycji do przesłanek określonych w art. 89 ust. 4d ustawy o CBA. Sąd pierwszej instancji wskazał także, że skoro ustawodawca w art. 89 ust. 4b powołanej ustawy o CBA określił, w sposób niepodlegający modyfikacji (za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w ust. 4 lit. e i f), okres na jaki przyznawana jest funkcjonariuszowi CBA premia, to uzasadnione stało się nadanie decyzji z dnia 19 czerwca 2012 r. rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 K.p.a., w celu wywarcia skutku prawnego zgodnego z wolą ustawodawcy. To z kolei wyczerpuje przesłankę "innego interesu społecznego" utożsamianego z interesem służby, określoną w powołanym przepisie procesowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za niezasadny uznał również zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisu art. 102 ustawy o CBA. Powołany przepis gwarantuje funkcjonariuszowi CBA, m.in. w przypadku choroby, otrzymywanie uposażenia i innych należności pieniężnych przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia i innych świadczeń pieniężnych lub na ich wysokość. Jak wyżej podano, premia z art. 89 ust. 4 omawianej ustawy o CBA ma charakter stały jedynie co do jej otrzymywania, a nie co do jej wysokości, jako czynnika zmiennego. Zawarte w art. 102 stwierdzenie "z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian" oznacza bowiem nie tylko zmiany na korzyść, kiedy to zmieniają się przepisy płacowe powodujące wzrost uposażenia, ale także na niekorzyść funkcjonariusza, kiedy to następuje zmiana okoliczności uzasadniających obniżenie niektórych dodatkowych składników uposażenia. Tą okolicznością jest właśnie zakończenie okresu, na który zostało przyznane świadczenie i konieczność dokonania ponownej oceny w ramach obowiązującego prawa. W niniejszej sprawie, skarżącemu w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby w okresie od dnia [...] stycznia do dnia [...] czerwca 2012 r. przyznano premię w wysokości 25 % uposażenia zasadniczego, kiedy to poddano ocenie okres służby z II połowy 2011 r. Do czasu kolejnego okresu oceny premiowej skarżący otrzymywał zatem uposażenie jak w czasie pełnienia służby do dnia [...] grudnia 2011 r. Dopiero kolejny okres oceny premiowej, wynikający z konkretnych przepisów ustawowych, a nie z woli organu, wywołał okoliczność uzasadniającą obniżenie skarżącemu premii. Zdaniem Sądu pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie niezasadne jest powoływanie się przez skarżącego na podobne do art. 102 ustawy o CBA uregulowanie zawarte w art. 121 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1678 ze zm.) oraz wyroki sądów administracyjnych kwestionujące decyzje dotyczące cofania policjantom dodatku służbowego z powodu ich absencji chorobowej. Z art. 104 ust. 3 ustawy o Policji oraz § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 1732 ze zm.) wynika, że dodatek służbowy przyznawany policjantom jest świadczeniem odmiennym od premii przysługującej funkcjonariuszom CBA. Przede wszystkim jest dodatkiem stałym do uposażenia przyznawanym bezterminowo. Przedmiotowa premia jest zmienna okresowo, albowiem z mocy ustawy organ CBA jest obowiązany co 6 miesięcy badać przesłanki warunkujące wysokość jej przyznania. Nie można zatem stawiać znaku równości względem przedstawionych powyżej dwóch różnych instytucjonalnie rozwiązań płacowych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.), skargę oddalił. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł S.G., reprezentowany przez adwokata i zaskarżając wyrok w całości, na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 4 w zw. art. 89 ust. 4b, art. 89 ust. 4d i art. 102 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 621), poprzez ich błędną wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że upływ sześciomiesięcznego okresu, na który została przyznana premia, uprawnia organ do zmniejszenia jej wysokości funkcjonariuszowi przebywającemu na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby, podczas gdy prawidłowa wykładania tych przepisów prowadzi do wniosku, że ochronny charakter przepisu art. 102 cyt. ustawy gwarantuje funkcjonariuszowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego zachowanie prawa do uposażenia składającego się z uposażenia zasadniczego, premii oraz dodatku specjalnego w pełnej wysokości w okresie, w jakim nie pełni on obowiązków służbowych m.in. z powodu choroby; 2) naruszenie przepisu postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a., mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnym przyjęciu w treści uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, że przebywanie funkcjonariusza Centralnego Biura Antykorupcyjnego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby, uprawnia organ do obniżenia stałego składnika uposażenia, jakim jest premia, po upływie sześciomiesięcznego okresu na jaki została przyznana. Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podał, że dokonanie przez Sąd pierwszej instancji błędnej wykładni art. 102 ustawy o CBA doprowadziło do przyjęcia, że w niniejszej sprawie organ na podstawie art. 89 ust. 4b tej ustawy miał prawo do obniżenia skarżącemu premii z 25% do 1%. Prawidłowa wykładnia art. 102 omawianej ustawy prowadzi do wniosku, że skarżącemu w okresie choroby stałe składniki uposażenia w tym premia nie mogły zostać zmienione. Autor skargi kasacyjnej nie podzielił również stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, że dodatek służbowy w Policji jest świadczeniem na tyle odmiennym od przysługującej funkcjonariuszom CBA premii, że dorobek judykatury wypracowany w tym zakresie nie może być w niniejszej sprawie uwzględniony. Jego zdaniem zakres kompetencji, a także szczególne warunki służby w Policji i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, dają bowiem taką samą ochronę w oparciu o przepisy art. 121 ust. 1 ustawy o Policji i art. 102 ustawy o CBA. Ponadto autor skargi kasacyjnej wskazał, że w sprawie nie uwzględniono, że w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego, dodatek służbowy w zależności od oceny wywiązywania się policjanta z obowiązków służbowych może być w każdym czasie obniżony, nie więcej jednak niż o 30%. Nie jest on zatem przyznawany bezwarunkowo. Zdaniem skarżącego z tego względu na akceptację zasługuje wykładnia art. 121 ust. 1 ustawy o Policji, mająca zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 267/12. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych, wskazując, że zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. w rozpoznawanej sprawie nie występują. Oznacza to, że przytoczone w skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego wyroku determinują zakres kontroli dokonywanej przez sąd drugiej instancji, który w odróżnieniu od sądu pierwszej instancji nie bada całokształtu sprawy, lecz tylko weryfikuje zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., przy czym istota podniesionych w niej zarzutów sprowadza się do zakwestionowania stanowiska Sądu pierwszej instancji, który zaaprobował stwierdzenie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, że w świetle art. 89 ust. 4-4d oraz przy uwzględnieniu art. 102 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym był uprawniony do ustalenia S.G. w okresie od dnia [...] lipca 2012 r. do dnia [...] grudnia 2012 r. premii w wysokości 1% uposażenia zasadniczego, a więc jej obniżenia z 25%, z powodu braku efektów jego pracy w branym pod uwagę 6 miesięcznym okresie, mimo, że od dnia [...] grudnia 2011 r. przebywał on na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. Odnosząc się do zawartych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 4 w zw. art. 89 ust. 4b, art. 89 ust. 4d i art. 102 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym stwierdzić należy, iż są one niezasadne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tej sprawie Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej wykładni powołanych przepisów. Trafnie uznał, iż przedmiotowa premia jest obligatoryjnym dodatkiem do należnego funkcjonariuszowi uposażenia i ta cecha sprawia, że jest to stały składnik uposażenia, ale tylko w znaczeniu przysługującego świadczenia, a niej jego wysokości, która jest uzależniona od przesłanek określonych w art. 89 ust. 4d tej ustawy. Wskazuje na to regulacja zawarta w art. 89 ust. 3 cyt. ustawy, który stanowi, że uposażenie składa się z uposażenia i premii (...) oraz kształtowanie jej wysokości w granicach określonych w art. 89 ust. 4 omawianej ustawy. Z ostatnio powołanego przepisu wynika, że Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego jest uprawniony do określenia wysokości przyznanej funkcjonariuszowi premii, w granicach od 1% do 30% uposażenia zasadniczego. Przy czym ustalając wysokość premii jest obowiązany uwzględnić przesłanki określone w art. 89 ust. 4d tej ustawy, tj.: stopień trudności, złożoności i sposobu realizacji zadań wykonywanych przez funkcjonariusza; kwalifikacje zawodowe funkcjonariusza; efekty pracy funkcjonariusza; opinię służbową poprzedzającą ustalenie wysokości premii i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Oznacza to, że przy określaniu funkcjonariuszowi premii przyznawanej w kolejnych po sobie następujących 6 miesięcznych okresach jest on obowiązany do oceny m.in. złożoności wykonywanych przez funkcjonariusza zadań służbowych i efektywności jego pracy i to bez względu na okoliczność przebywania funkcjonariusza na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby. Wysokość premii ma spełniać rolę motywacyjną, jest zmienna w czasie i co do zasady ustalana na okresy 6 miesięczne, z wyjątkami określonymi w art. 89 ust. 4 e-f ustawy o CBA. W niniejszej sprawie Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego był zatem uprawniony do ustalenia skarżącemu (pozostającemu na długotrwałym zwolnieniu lekarskim, za którego czynności służbowe są realizowane przez innych funkcjonariuszy) premii w wysokości 1% uposażenia zasadniczego na wskazany okres. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie również stwierdził, że ochronny charakter art. 102 omawianej ustawy nie oznacza, że wysokość uposażenia otrzymywanego przez skarżącego w okresie choroby, w tym przedmiotowej premii, nie mogła ulec zmianie w przypadku zaistnienia zdarzenia mającego wpływ na jej wysokość. W rozpoznawanej sprawie było nim zakończenie okresu na który premia została przyznana i potrzeba dokonania ponownej oceny przesłanek zawartych w 89 ust. 4 d cyt. ustawy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chybiona jest argumentacja skarżącego wskazująca na tożsamość regulacji zawartej w art. 102 ustawy o CBA i art. 121 ust. 1 ustawy o Policji oraz kwestionująca stwierdzenie Sądu pierwszej instancji, że dodatek służbowy przyznawany policjantom (który również w zależności od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków służbowych może być obniżony, nie więcej niż 30 %) jest zasadniczo odmienny od premii przyznawanej funkcjonariuszom CBA. Po pierwsze zauważyć należy, iż wprawdzie służby mundurowe są kategorią zbiorczą, to jednak z samej przynależności do którejś z nich nie można wywodzić, że ustawodawca jednolicie uregulował status prawny wszystkich funkcjonariuszy. Po drugie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo wskazał, że dodatek służbowy przyznany policjantowi jest stałym dodatkiem do uposażenia, przyznawanym bezterminowo, a więc świadczeniem odmiennym od przyznawanego funkcjonariuszowi CBA w formie premii. Po trzecie, uszło uwadze autora skargi kasacyjnej, że fakt niewydania przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy rozporządzenia, o którym mowa w art. 121 ust. 2 ustawy o Policji powoduje, że w drodze wykładni przepisów art. 121 i art. 104 tej ustawy do obniżania dodatku służbowego policjantowi w razie jego choroby, nie można stosować nawet odpowiednio przepisów § 8 ust. 5-8 w zw. z § 9 ust. 5 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 152, poz. 1732), wydanego na podstawie art. 101 ust. 2, art. 102 i art. 104 ust. 6 powołanej ustawy o Policji. Z tej przyczyny policjant w okresie choroby jest uprawniony do otrzymywania dodatku służbowego jako dodatku do uposażenia o charakterze stałym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zamierzonego skutku nie mógł odnieść także zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Powołany przepis może stanowić usprawiedliwioną podstawę kasacyjną jedynie w przypadku, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera określonych w nim elementów lub nie pozwala jednoznacznie ustalić przesłanek, jakimi kierował się wojewódzki sąd administracyjny przy rozstrzyganiu sprawy, a wada ta uniemożliwia sądowi drugiej instancji dokonanie kontroli zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi, o których stanowi powołany przepis. Przedstawiono w nim stan faktyczny sprawy, podano sformułowane w skardze zarzuty, wskazano podstawę prawną oddalenia skargi oraz wyjaśniono motywy podjętego rozstrzygnięcia. Okoliczność, że stanowisko przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest odmienne od prezentowanego przez wnoszącego skargę kasacyjną, nie oznacza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wady konstrukcyjne oraz nie poddaje się kontroli kasacyjnej. Analiza uzasadnienia zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. upoważnia do stwierdzenia, że w istocie stanowi on polemikę z merytorycznym stanowiskiem Sądu pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie. Autor skargi kasacyjnej nie zauważył jednak, że poprzez zarzut naruszenia tego przepisu nie można skutecznie zwalczać nie tylko prawidłowości przyjętego stanu faktycznego, ale także stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. podlega oddaleniu. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490).