II SAB/Wa 445/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska Sędziowie WSA Adam Lipiński Janusz Walawski (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2013 r. sprawy ze skargi J. T. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia o odmowie zatwierdzenia uchwały w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych oddala skargę J. T. w dniu [...] maja 2012 r. przesłał do Przewodniczącego Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów pismo, w którym, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 100/12 po raz kolejny zwrócił się "o podjęcie stosownych czynności (art. 145, 154-156,161,163 kpa) dla niezwłocznego zatwierdzenia uchwały z dnia 22 czerwca 2004 r. o nadanie mu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych". Ponadto w piśmie tym wniósł o wyznaczenie rozprawy i przeprowadzenie wszystkich dowodów z dokumentów, dokonanie konfrontacji recenzentów i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych grafologa i kryminologa dla wyjaśnienia fałszywości opinii oraz ustalenia kto w istocie ją sporządził, kto dokonał w niej poprawek i ręcznych dopisków. Przewodniczący Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. poinformował ww., że postępowanie przed organem zostało zakończone. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 100/12 została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Od rozstrzygnięcia Sądu będzie zależał dalszy tryb postępowania. Organ przypomniał, że obecnie przedmiotem sporu jest decyzja z dnia [...] listopada 2011 r., dotycząca odmowy wznowienia postepowania w sprawie zatwierdzenia uchwały o nadaniu stopnia naukowego doktora habilitowanego. Nie toczy się zatem postępowanie odnośnie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału z dnia [...] czerwca 2004 r. Wszystkie czynności w przedmiocie zatwierdzenia tej uchwały zostały już prawomocnie zakończone. Przewodniczący zwrócił uwagę, że postępowanie przed Centralna Komisją jest szczególnym rodzajem postępowania i przepisy K.p.a. stosuje się tu odpowiednio, a nie wprost. Tak więc nie przeprowadza się tu rozpraw, jak również dowodów z opinii biegłych grafologa, kryminologa. J. T. w dniu [...] września 2012 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. W skardze podał, że pomimo wielu pism, kierowanych do organów (ostatnie z dnia [...] maja 2012 r.), nie podjęły one żadnych wnioskowanych czynności w celu wyeliminowania z porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej wadliwego postępowania gabinetowego przed Centralną Komisją w sprawie nadawania stopni i tytułów naukowych, a nadto stosownych czynności w celu usunięcia oczywiście wadliwych orzeczeń Centralnej Komisji o odmowie zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu mu stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych. Skarżący wniósł o nakazanie organowi niezwłocznego podjęcia czynności z zastosowaniem środków przewidzianych w P.p.s.a. Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów w odpowiedzi na skargę podała, co następuje: Skarżący wniósł o podjęcie czynności w celu zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału Prawa [...] Uniwersytetu L. z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu stopnia doktora habilitowanego nauk prawnych. Sprawa ta była przedmiotem kontroli, dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 11 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 520/06 skargę oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 sierpnia 2007 r., sygn. akt I OSK 1187/07 oddalił skargę kasacyjną. Następnie skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. i wznowienie postępowania. Wniosek ten był przedmiotem kilkukrotnego rozpoznania przez Centralną Komisję oraz objęty kontrolą sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 335/09 uchylił decyzje z dnia [...] listopada 2008 r. i decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. – wydając jednocześnie wiążące w sprawie zalecenia, odnoszące się do dalszego postępowania w sprawie wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. Do czasu prawomocnego rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności powyżej określonych decyzji postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania zostało zawieszone. Następnie zostało ono podjęte i decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. odmówiono wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia uchwały Rady Wydziału z dnia [...] czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt. II SA/Wa 100/12 uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. oraz decyzje ją poprzedzającą. Od tego wyroku została wniesiona przez Centralną Komisję skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego. Centralna Komisja wniosła o oddalenie skargi. W tym miejscu podać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2028/12 uchylił powyżej określony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że stwierdzone uchybienie, polegające na naruszeniu przepisów postępowania poprzez podjęcie zawieszonego postępowania bez zachowania formy postanowienia oraz niezawiadomienie o tym fakcie skarżącego, czym w sposób istotnie ograniczyło jego gwarancje procesowe, nie mogło samo w sobie skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, a Sąd powinien dokonać oceny jej legalności w sposób wszechstronny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem (nieprawomocnym) z dnia 22 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 2262/12 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą z dnia [...] września 2011 r. z przyczyn formalnych, polegających m.in. na nieprawidłowym zastosowaniu art. 149 § 1-3 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powyżej określonych przepisów, sądy administracyjne orzekają, w zakresie swojej właściwości, m.in. w zakresie skarg na bezczynność organów, w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a (art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), oceniając postępowanie organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Właściwość sądu dotyczy zatem niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Z akt sprawy wynika, ze skarżący bezczynności organu dopatruje się w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r., sygn. akt. II SA/Wa 100/12, który uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2011 r. oraz decyzję ją poprzedzającą. Taka ocena skarżącego jest nieuzasadniona, a w szczególności w świetle wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2028/12, którym został uchylony powyżej określony wyrok, a sprawa została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku zawarł wytyczne, co należy podkreślić, dla Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Oznacza to, że na tym etapie postępowania na Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów nie ciążył żaden obowiązek podejmowania czynności, związanych z zatwierdzeniem uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. o nadaniu skarżącemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk prawnych. Podkreślić należy, że na dzień złożenia niniejszej skargi zostało zakończone przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów postępowanie administracyjne zarówno w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia przedmiotowej uchwały, jak również w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Komisji z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], co stanowi realizację wcześniejszych orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Żądanie skarżącego "niezwłocznego zatwierdzenia uchwały z dnia [...] czerwca 2004 r. (...)" z oczywistych przyczyn nie mogło zostać przez organ załatwione, gdyż był on związany orzeczeniami Sądów i zawartymi w nich wytycznymi. Ponadto skarżący nie uwzględnia faktu, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, prowadząc postępowanie w sprawie nadania stopnia naukowego doktora habilitowanego, jest związana przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz. 595 z późn. zm.). Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zgodnie z § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Natomiast art. 149 § 1 powołanej ustawy stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność (...) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. (...). W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził, aby organ był bezczynny i zachodziła potrzeba wykonania dyspozycji, wynikającej z powyżej przytoczonego przepisu. Podkreślić należy, że Sąd nie posiada instrumentów prawnych, zezwalających na nakazanie organowi załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem skarżącego. Rozstrzygnięcie sprawy stanowi suwerenną decyzje organu, która może zostać skontrolowana przez sąd administracyjny, a przypadku skargi na bezczynność, czy faktycznie miała ona miejsce. Z tych względów, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.