II SAB/Bd 30/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędziowie Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi Spółki A w P. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Grupa A. sp. z o.o. z siedzibą w P. na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, zwróciła się wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2012r. do Dyrektora Izby Skarbowej w B. o udostępnienie, informacji publicznej oraz danych osobowych. We wniosku strona wskazała, że przedmiotowy wniosek jest kierowany w związku z udostępnianiem w sieci Internet narzędzi umożliwiających dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, w tym przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.", prowadzonej przez Grupę A. oraz opublikowanymi w sieci Internet informacjami o wykorzystywaniu tych narzędzi przez Izbę Skarbową w B. Wśród tych narzędzi wyróżnić należy rozwiązania informatyczno-programistyczne, w tym serwisy internetowe, bazy danych i oprogramowanie funkcjonujące pod nazwami: A.pl., a.pl. i e-k.pl. Skarżąca wniosła o udostępnienie przez Dyrektora Izby Skarbowej w formie pisemnej następujących informacji: 1. czy Izba Skarbowa w B. korzysta lub korzystała z dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A."; 2. na jakiej podstawie prawnej Izba Skarbowa w B. korzysta lub korzystała z dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A."; 3. jakie koszty poniosła Izba Skarbowa w związku z uzyskaniem dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie "A.") lub uzyskaniem dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na platformie "A.", a także informacji jakie koszty Izba Skarbowa ponosi w związku z korzystaniem z dostępu do zawartości ww. serwisów internetowych lub z dostępu do oprogramowania, o którym mowa powyżej; 4. jakie dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.", Izba Skarbowa pobiera (lub z jakich korzysta) w związku z korzystaniem z dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.") lub w związku z korzystaniem z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A."; 5. w jakim celu Izba Skarbowa w B. korzysta z dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów (w szczególności zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.") lub z dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A." Ponadto, skarżąca wniosła o udostępnienie kopii umów cywilnoprawnych zawartych przez Izbę Skarbową, w których przedmiotem jest uzyskanie przez Izbę Skarbową w B. dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl., e-k.pl. i a.pl., w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów i zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A." lub uzyskanie dostępu do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące te serwisy i umożliwiającego dostęp do danych dotyczących aukcji, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A." Skarżąca podniosła, że ww. informacje uznać należy za informacje publiczne w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż są one informacjami znajdującymi się w posiadaniu organu władzy publicznej (podmiotu realizującego zadania publiczne). Jednocześnie, także z uwagi na naruszanie praw przysługujących Grupie A. w związku ze zbieraniem i wykorzystywaniem danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.", przez osoby umożliwiające Izbie Skarbowej dostęp do wzmiankowanych narzędzi i prowadzące serwisy internetowe A.pl., e-k.pl. i a.pl., skarżąca zwróciła się o udostępnienie następujących danych osobowych zgromadzonych w zbiorze danych osobowych współpracowników, klientów lub kontrahentów Izby Skarbowej w B.: - imię i nazwisko, -adres zamieszkania (ulica, numer domu, miejscowość, kod pocztowy, poczta), -adres do korespondencji, -numer telefonu, -adres poczty elektronicznej (e - mail). Strona wskazała, że objęte wnioskiem dane osobowe odnoszą się do osób umożliwiających Izbie Skarbowej dostęp do zawartości serwisów internetowych: A.pl, e-k.pl i a.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów i zawierających dane dotyczące aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.", do oprogramowania udostępnianego przez osoby prowadzące serwisy internetowe A.pl, e-k.pl i a.pl oraz do danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A." oraz prowadzących serwisy internetowe A.pl, e-k.pl i a.pl. Skarżąca podniosła, że udostępnione przez Izbę Skarbową dane osobowe zamierza wykorzystać do podjęcia działań mających na celu ochronę przysługujących jej praw i obejmujących dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym. Wskazała ponadto, że przetwarzanie przez Grupę A. uzyskanych od Izby Skarbowej danych osobowych będzie dopuszczalne na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, to jest w celu realizacji przysługującego skarżącej prawa do sądu. Jednocześnie, w ocenie skarżącej, uzyskanie przez nią wnioskowanych danych osobowych nie naruszy praw i wolności osób, których te dane dotyczą. Dyrektor Izby Skarbowej w B. w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r., udzielając odpowiedzi Grupie A. Sp. z o. o. na jej wniosek o udzielenie informacji publicznej oraz udostępnienia informacji ze zbioru danych osobowych współpracowników, klientów lub kontrahentów Izby Skarbowej, poinformował, iż nie ma możliwości prawnych udostępnienia żądanych przez spółkę informacji i danych. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Definicja "informacji publicznej" obejmuje informacje o sprawach publicznych, a w szczególności o tych wymienionych w art. 6 ww. ustawy. Organ podniósł, że orzecznictwo sądów administracyjnych przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacji publicznej", a za taką uznaje się treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu nie będącego organem administracji publicznej, związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób ich dotyczących. Są nią zatem zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez te organy lub podmioty wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet, gdy nie pochodzą wprost od nich. Organ wyjaśnił, że dla oceny charakteru żądanych informacji istotne znaczenie ma fakt, iż wnioskodawca uzyskane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacje chce wykorzystać do podjęcia działań, mających na celu ochronę praw jej przysługujących, w tym obejmujących dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym. Mając na uwadze powyższe organ zauważył, iż złożony wniosek służy realizacji celu osobistego, a zamiarem wnioskodawcy jest pozyskanie informacji, które mają służyć celom dowodowym na potrzeby wszczęcia postępowania w innej sprawie. Takie żądanie jest niezgodne z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej, którym miało być informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne, lub gospodarujących mieniem publicznym, w celu poprawy tego funkcjonowania. W konsekwencji, organ poinformował, iż żądane przez wnioskodawcę informacje, z uwagi na fakt, że mają być wykorzystane do wszczęcia innego postępowania, nie są informacją publiczną. Ustosunkowując się do części wniosku dotyczącej udostępnienia danych osobowych, organ wyjaśnił, iż biorąc pod uwagę zakres przedmiotowego wniosku, wskazał, że Izba Skarbowa nie korzysta z usług (w zakresie wskazanym we wniosku) osób fizycznych, których można by uznać za "współpracowników", "klientów" lub "kontrahentów" Izby Skarbowej. Wobec powyższego nie może również posiadać i przetwarzać danych osobowych tychże osób. Z uwagi na powyższe, udostępnienie danych nie jest możliwe. Grupa A. sp. z o. o. z siedzibą w P. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wnosząc o zobowiązanie Dyrektora Izby Skarbowej w B. do udostępnienia w formie pisemnej informacji mających charakter informacji publicznej, które zostały wskazane we wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r., oraz o zobowiązanie organu do udostępnienia wskazanych we wniosku kopii umów cywilnoprawnych. W skardze Spółka wskazała, że posiadała legitymację do wniesienia skargi. Spółka wskazała również, że wnioskowane przez nią informacje stanowią informację publiczną, kwestionując tym samym stanowisko organu, zgodnie z którym wniosek strony nie dotyczył informacji o sprawach publicznych w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Spółka podniosła, że jej wniosek o udostępnienie informacji publicznych odnosił się częściowo do dokumentów, których organ używa do powierzonych mu prawem zadań i podkreśliła, że celem ustawodawcy było, aby dostęp do informacji publicznej był jak najszerszy. Zdaniem skarżącej, żądane przez nią informacje traktować należy jako informację publiczną. Skarżąca nie zgadza się również z twierdzeniem organu, że żądane przez stronę informacje nie są informacją publiczną, z uwagi na fakt, że mają być wykorzystane do wszczęcia innego postępowania. W ocenie strony, twierdzenie to było rezultatem nieuprawnionej i nie popartej żadnymi podstawami oceny, iż skierowanie przez Grupę A. wniosku miało służyć realizacji celu osobistego a zamiarem Grupy A. było pozyskanie informacji jedynie na potrzeby "wszczęcia postępowania w innej sprawie". Skarżąca zarzuciła, że organ niezasadnie odniósł ww. argumentację do wniosku całościowo, nie uwzględniając, że w istocie pismo to zawierało dwa odrębne wnioski: o udostępnienie informacji publicznych i o udostępnienie danych osobowych. W konsekwencji, taka ocena nie poparta żadnymi rzeczowymi argumentami, nie powinna być uzasadnieniem do nieudostępnienia informacji publicznej. Nieudostępnienie informacji publicznej z powodu arbitralnego podejrzenia organu, iż informacja może służyć "wszczęciu postępowania w innej sprawie" prowadzi do niekonstytucyjnego ograniczania dostępu do informacji publicznej. O tym, czy dana informacja jest informacją publiczną decydują bowiem obiektywne przesłanki, a nie ocena organu administracji, co do ewentualnych zamierzeń wnioskodawcy. Skarżąca zarzuciła również, że organ rozpatrzył wniosek strony w formie zwykłego pisma, natomiast zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmowa udostępnienia winna nastąpić w formie decyzji. Skoro zaś Dyrektor Izby Skarbowej takiej decyzji nie wydał, to pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy żądanie strony skarżącej pozyskania informacji w zakresie dostępu do zawartości serwisów internetowych: A.pl, e-k.pl i a.pl, w tym do baz danych dostępnych za pośrednictwem tych serwisów jest informacją publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: "u.d.i.p." W ocenie Sądu żądanie strony skarżącej zawarte w pytaniach wniosku z dnia [...] sierpnia 2012r. nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Bezsporne jest, że we wniosku z dnia [...] sierpnia 2012r. strona skarżąca sama, bez uprzedniej ingerencji organu sprecyzowała cel, któremu ma posłużyć uzyskanie informacji. Otóż wnioskodawczyni stwierdziła, że zbieranie oraz wykorzystywanie narzędzi umożliwiających dostęp do danych dotyczących aukcji internetowych, w tym przeprowadzanych na internetowej platformie aukcyjnej "A.", prowadzonej przez Grupę A. oraz opublikowanymi w sieci Internet na wielu stronach internetowych informacjami o wykorzystywaniu tych narzędzi przez Izbę Skarbową w B. narusza prawa przysługujące Grupie A. Dodała, że udostępnione przez Izbę Skarbową w B. dane osobowe dotyczące wskazanych wyżej osób, Grupa A. zamierza wykorzystać do podjęcia działań, mających na celu ochronę praw przysługujących spółce i obejmujących w szczególności dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym. We wniosku zwrócono również uwagę, że konieczność wystąpienia przez Grupę A. z niniejszym wnioskiem wynika z faktu, iż udostępnienie przez Izbę Skarbową w B. przedmiotowych danych stanowi warunek podjęcia przez spółkę kroków prawnych przeciwko właściwemu podmiotowi. W ocenie Sądu uzasadnienie przez wnioskodawcę wniosku z dnia [...] sierpnia 2012r. w sposób precyzyjny określa cel pozyskania informacji publicznej, który wiąże się nie z faktami, lecz z indywidualną sprawą wnioskodawcy o charakterze prywatnym. Ustawodawca nie sformułował w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ani w żadnym innym akcie prawnym definicji legalnej dostępu do informacji publicznej, czy też samego pojęcia informacji publicznej. Należy zauważyć, że art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jak podaje się w literaturze, sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, organów samorządu gospodarczego i zawodowego oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym. Sprawami publicznymi nie są jednak konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym (I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz praktyczny" LexisNexis 2008 r., s. 15). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że informacje, których udostępnienia domagała się skarżąca spółka we wniosku z dnia [...] sierpnia 2012r. nie stanową informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p. Jak wskazano, informacja publiczna musi dotyczyć faktów, tymczasem wniosek skarżącej dotyczył uzyskania przez spółkę informacji w zakresie indywidualnej, prywatnej sprawy. Pytania zawarte we wniosku nie dotyczą istniejących faktów, lecz wyłącznie indywidualnej sprawy, a zatem nie są informacją publiczną, o której stanowi art. 1 i art. 6 u.d.i.p. Skoro zatem żądane przez skarżącą spółkę informacje nie mają charakteru informacji publicznej, organ nie miał zgodnie z art. 16 u.d.i.p. podstaw do wydania decyzji. Odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu u.d.i.p. Wnioskodawca powinien być jednak powiadomiony o odmowie udostępnienia informacji, co miało miejsce w niniejszej sprawie poprzez udzielenie odpowiedzi na wniosek w piśmie z dnia [...] listopada 2012r. Z całą stanowczością należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie organ nie żądał od wnioskodawcy wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Nie można więc uznać, aby organ naruszył podniesiony w skardze art. 2 ust. 2 u.d.i.p., który to przepis stanowi, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Cel, któremu miała służyć informacja żądana przez stronę skarżącą został dobrowolnie określony przez nią we wniosku. Z powyższych względów nie narusza przepisów prawa to, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] poinformował skarżącą, iż brak jest podstaw do udostępnienia żądanych informacji i danych. Skład Sądu rozpoznający przedmiotową sprawę podziela stanowisko organu, że dla oceny charakteru żądanych informacji istotne znaczenie miał fakt, że wnioskodawca - "Grupa A." sp. z o.o. uzyskane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej informacje, chce wykorzystać do podjęcia działań, mających na celu ochronę praw przysługujących spółce, w tym obejmujących dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym. Słusznie Dyrektor Izby Skarbowej w B. wyraził pogląd, że żądane przez wnioskodawcę informacje, z uwagi na cel ustawy, nie są informacją publiczną. Dyrektor zajął również stanowisko do części wniosku dotyczącej udostępnienia danych osobowych wyjaśniając, że w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej (art. 6 ust. 1 ustawy). Dyrektor Izby Skarbowej w B. poinformował więc, iż Izba Skarbowa w B. nie korzysta z usług (w zakresie wskazanym we wniosku) osób fizycznych, które można by uznać za "współpracowników", "klientów" lub "kontrahentów" Izby Skarbowej. Pismo Dyrektora Izby Skarbowej zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] listopada 2012 r. Oznacza to, że w dniu skierowania skargi zawartej w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. przez Grupę A. sp. z o.o. w P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w B., w przedmiocie udzielenia informacji, stanowiących zdaniem Spółki informację publiczną, skarżony organ nie pozostawał w bezczynności. Wniosek z dnia [...] sierpnia 2012r. nie zawierał żądania o udostępnienie informacji w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że definicja informacji publicznej nie powinna abstrahować od celu, w jakim ma zostać wykorzystana sama informacja. Za trafny należy uznać pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 4 lipca 2012 r. (sygn. akt II SAB/Gd 37/12), który skład Sądu rozpoznający niniejszą sprawę aprobuje w całości, że celem ustawy o dostępie do informacji publicznej, miało być informowanie obywateli o sposobie i zasadach funkcjonowania podmiotów realizujących zadania publiczne, lub gospodarujących mieniem publicznym, w celu poprawy tego funkcjonowania. Tak więc żądanie dotyczące informacji, które mają być wykorzystane dla podjęcia działań mających na celu ochronę praw przysługujących Spółce, jako służące realizacji celu osobistego, nie może zostać zakwalifikowane jako zgodne z celem ustawy o dostępie do informacji publicznej. W postanowieniu z dnia 4 maja 2012 r. (sygn. akt II SAB/Bd 26/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy również zwrócił uwagę na prezentowane w doktrynie i orzecznictwie stanowisko, zgodnie z którym charakteru informacji publicznej nie mają informacje spełniające co prawda przedstawione wyżej kryteria, lecz służące załatwianiu spraw indywidualnych bądź wszczęciu postępowania w takich sprawach. W trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą zatem być ujawniane informacje, jednakże nie z punktu widzenia konkretnego podmiotu w celu podjęcia przez właściwy organ rozstrzygnięcia w jego sprawie (por. orzeczenia: WSA w Lublinie z 7 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Lu 57/10, Lex nr 756112 oraz z 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SAB/Lu 2/11, Lex nr 999369; WSA we Wrocławiu z 4 listopada 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 249/09, Lex nr 556961; WSA w Warszawie z 21 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 56/06, Lex 325361, NSA z 14 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 2602/10, NSA z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02). Korzystanie z informacji publicznej nie może zmierzać zatem do dokonania czynności przewidywanych w konkretnych innych procedurach, gdzie legitymacją procesową dysponuje określony podmiot. W postanowieniu z dnia 27 marca 2012 r. (sygn. akt II SAB/Bd 50/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podniósł, że w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być ujawniane informacje - dane osób tylko od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podmiotu w celu podjęcia przez właściwy organ rozstrzygnięcia w jego sprawie. W tym miejscu należy zauważyć, że na stronie pierwszej wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. wskazano jednoznacznie na omawiany cel: "Zważywszy na okoliczność, iż zbieranie oraz wykorzystywanie - z użyciem wzmiankowanych narzędzi - danych dotyczących aukcji internetowych, przeprowadzanych na internetowej platformie "A.", narusza prawa przysługujące Grupie A., realizując prawo dostępu do informacji publicznej (...) wnosimy niniejszym....". Przy czym na stronie 3 wyjaśnione zostało, że omawianego naruszenia dopuszczają się osoby umożliwiające Izbie Skarbowej w B. dostęp do narzędzi informatycznych i prowadzące serwisy internetowe. Skarżąca zarzucając naruszenie art. 2 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje m.in., że "do zakresu obowiązków organu rozpatrującego wniosek o udostępnienie informacji publicznej na podstawie u.d.i.p. nie należy wysuwanie przez ten organ przypuszczeń co do rzeczywistych czy potencjalnych działań wnioskodawcy". Przy czym zgodnie z art. 2 ust. 2 wymienionej wyżej ustawy od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Należy wobec powyższego zauważyć, że Dyrektor Izby Skarbowej nie wysuwał samodzielnie jakichkolwiek przypuszczeń, co do intencji wnioskodawcy, tym bardziej nie żądał od niego wykazania interesu faktycznego lub prawnego w uzyskaniu żądanych informacji. Wszakże to sama strona skarżąca w treści wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. wskazała, do czego zamierza wykorzystać oczekiwane od Dyrektora Izby Skarbowej informacje. Tym samym, jako swego rodzaju nieporozumienie trzeba odczytać zarzut skarżącej o niekonstytucyjnym ograniczeniu prawa dostępu do informacji publicznej z powodu arbitralnego podejrzenia organu, iż informacja może służyć "wszczęciu postępowania w innej sprawie". W świetle przytoczonych wyżej okoliczności faktycznych, w szczególności treści wniosku skarżącej, trudno dostrzec arbitralność w działaniach organu administracji, a tym bardziej kierowanie się podejrzeniami. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno-technicznej, zaś obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takim wypadku, gdy informacja, której udostępnienia żąda określony podmiot jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli natomiast żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien powiadomić pismem podmiot żądający udostępnienia informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. wyroki: WSA w Olsztynie z dnia 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SAB/Ol 35/12 , WSA w Warszawie z dnia 29 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 812/11). Wobec powyższego należy stwierdzić, że charakter żądanych informacji i towarzyszące im okoliczności świadczą o tym, że forma odpowiedzi udzielonej stronie skarżącej była prawidłowa i nie nastąpiło naruszenie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W konsekwencji nie znajduje podstaw zarzut, że Dyrektor Izby Skarbowej w B. dopuścił się bezczynności. W ocenie Sądu bezpodstawny jest zarzutu skargi dotyczącego zbieżności odpowiedzi skierowanych do strony skarżącej przez Dyrektorów Izb Skarbowych we W. i B., ponieważ nie dotyczy on naruszenia przepisów prawa i tym samym wykracza poza zakres kognicji sądów administracyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r., poz. 270 ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.