II SA/Kr 243/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 23 października 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku oraz odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej J. W. kwotę 500 zł (pięćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] Powiatowym Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki (PINB) orzekł o nie nałożeniu na Związkową Spółdzielnię Mieszkaniową, ul. [...], w K. obowiązku usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. , w związku z toczącym się przed przedmiotowym organem nadzoru budowlanego postępowaniem w sprawie wniosku J.W. I.W. , z dnia 19.06.2006r. (data wpływu do organu 21.06.2006r.), dotyczącego nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K oraz odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, na podstawie którego zrealizowano przedmiotowy budynek. W podstawie prawnej decyzji powołano art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 80 ust. 2 pkt 1 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Wskazać należy na wstępie, że niniejsze postępowanie przeprowadzone zostało przez organ I instancji ponownie, na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1668/09, który uchylił wydane uprzednio w sprawie decyzje WINB w K. z dnia [...] sierpnia 2009 r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję nr [...] PINB w K. - Powiat Grodzki z dnia 6 maja 2009 r. znak: [...]. Zgodnie ze wskazaniami Sądu zawartymi w ww. wyroku, organy nadzoru budowlanego, przy ponownym rozpatrywaniu niniejszej sprawy winny odczytać wniosek skarżącej J.W. z dnia 19 czerwca 2006r. (inicjujący niniejsze postępowanie) jako cyt. "wniosek o wszczęcie postępowania dotyczącego stanu technicznego budynku przy ul. [...] w K , a także zbadania czy obiekt ten nie został wybudowany ze znacznymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, co obligowałoby organ do wszczęcia postępowania naprawczego o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 51 ust. 3 pkt 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118)". Dodatkowo sąd wskazał, iż skarżąca J.W. zgłasza także do zbadania kwestię cyt. "wyłudzenia pozwolenia na użytkowanie, samowolnie powstałego niezgodnie z zatwierdzonym projektem" w/w obiektu. W związku z powyższym, PINB w K. - Powiat Grodzki, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązany został do ponownego rozpatrzenia niniejszej sprawy w zakresie określonym w przytoczonym powyżej uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1668/09. Badając sprawę zgłaszanych zarzutów dotyczących stanu technicznego przedmiotowego obiektu, organ I instancji uzupełnił dotychczas zebrany materiał dowodowy w sprawie m.in. o następującą dokumentację: kserokopię protokołu z pięcioletniej kontroli instalacji elektrycznej w budynku przy ul [...] w K. wykonaną w listopadzie 2007r. przez W.P. ; kserokopię protokołu z pomiaru instalacji odgromowej dla przedmiotowego budynku, wykonaną w listopadzie 2007r. przez W.P. ; kserokopię protokołu nr [...] z dnia 15 listopada 2010r. z okresowej kontroli przewodów kominowych oraz opinie nr [...] i nr [...] dotyczące oględzin urządzeń kominowych w przedmiotowym budynku, sporządzone przez mistrza kominiarskiego Z.N.; kserokopię opinii dotyczącej stanu technicznego elewacji budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w K. sporządzonej w listopadzie 2006 r. przez Pana mgr inż. J.H. (rzeczoznawca bud. PZITB Leg. Nr [...] ; kserokopię protokołu nr [...] przeglądu technicznego instalacji gazowej od kurka głównego do instalacji w mieszkaniach i lokalach użytkowych, z dnia 29 grudnia 2010r., przeprowadzonego przez inż.P.P. , mgr inż. A.B. oraz A.K. ; kserokopię protokołu nr [...] z okresowej rocznej kontroli stanu technicznego budynku mieszkalnego zlokalizowanego w K, przy ul.[...] , przeprowadzonej w dniu 19 maja 2011 r. przez U.Ł. ; kserokopię ekspertyzy w sprawie stanu technicznego ścian konstrukcyjnych i płyt stropów międzykondygnacyjnych w budynku mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...] wykonanej w lutym 2010 r. przez mgr inż. .Z.J. . Z kolei w dniu 5 października 2011 r. włączono do akt m.in. kartę nadzoru autorskiego z dnia 30 października 1997r., dotyczącą zmiany ślusarki okiennej i drzwiowej oraz akceptacji wyposażenia otworów okiennych i drzwiowych w otwierane kraty, a następnie w dniu 6 października 2011r. uzupełniono akta sprawy znak: [...] opis techniczny z projektu architektoniczno - budowlanego. Organ wyjaśnił, że J.W. w pismach kierowanych do PINB podnosiła, iż budynek położony przy ul. [...] w K. został zrealizowany z samowolnymi zmianami w stosunku do projektu zatwierdzonego ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, polegającymi na: zmianie sposobu zagospodarowania parteru budynku - w miejsce zaprojektowanej apteki wykonano lokal usługowy i dwa lokale mieszkalne (zmiany te wpłynęły również na zmiany w instalacjach wewnętrznych), zmianie konstrukcji stropu z żelbetowego na prefabrykowany oraz cyt.: " wybudowaniu pomieszczeń na I kondygnacji o wysokości mniejszej niż 2,5 m, jakie nadają się tylko na pobyt czasowy". Organ wyjaśnił, że przedmiotowy budynek mieszkalny przy ul. [...] w K. został przyjęty do użytkowania po zgłoszeniu inwestora o zakończeniu budowy, złożonym w Wydziale Nadzoru Budowlanego w dniu 14 października 1997 r. i nie zgłoszeniu przez ten organ sprzeciwu w drodze decyzji wobec przystąpienia do użytkowania tego budynku (zaświadczenie z dnia 26 listopada 1997r., znak: [...] ). Rozpoznając ponownie przedmiotową sprawę organ I instancji wskazał, że zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy pozwala stwierdzić, że zgodnie z opisem technicznym, stanowiącym część projektu architektoniczno-budowlanego, na podstawie którego zrealizowano przedmiotowy budynek cyt.: "strop nad piwnicami pod częścią magazynową oraz schodami wewnętrznymi apteki żelbetowy, wylewany na mokro - w pozostałych częściach płyty kanałowe (...). Stropy, balkony - stropy: płyty żelbetowe, kanałowe, prefabrykowane z fragmentami wylewanymi na mokro, balkony: wspornikowe, żelbetowe, wylewane na mokro. (...)". Zgodnie z ww. opisem, warstwy składające się na strop międzypiętrowy - posadzkę w mieszkaniach, to: PCW (0,6 cm), wylewka zatarta na gładko (3,0 cm), folia, płyta pilśniowa miękka (1,9 cm), warstwa wyrównawcza (1,0 cm), płyta stropowa prefabrykowana, (24,0 cm), tynk (bez podania wartości) - w sumie grubość stropu bez uwzględnienia tynku na Icie wynosi 30,5 cm. Z kolei warstwy składające się na posadzkę w łazienkach, to: lastrico w spadku (3,0 cm), 2x papa na lepiku, wylewka cementowa w spadku (2,0 - 3,0 cm), płyty kanałowe stropowe (24,0 cm), tynk (bez podania wartości) - w sumie grubość stropu bez uwzględnienia tynku na suficie wynosi 29,0 - 30,0 cm. Wysokość pomieszczeń mieszkalnych w przedmiotowym budynku, zgodnie z rysunkiem przekroju, stanowiącym część projektu architektoniczno - budowlanego, wynosi 2,5 m - przy czym jest to wysokość podana od podłogi w stanie wykończonym (z warstwą PCW) do sufitu w stanie surowym (tzn. bez uwzględnienia grubości tynku). W opinii organu, mając na uwadze powyższe, można jednoznacznie stwierdzić, iż wysokość pomieszczeń w stanie wykończonym (z tynkiem na suficie) będzie mniejsza niż 2,5 m. Zaznaczył, że każda zmiana rodzaju posadzki, tj. wykonanie w miejscu PCW np. paneli, parkietu lub płytek, będzie dodatkowo wpływać na obniżenie wysokości w tych pomieszczeniach. Organ wskazał następnie, że zgodnie z projektem architektoniczno - budowlanym, parter przedmiotowego budynku miał pełnić funkcje pomieszczenia usługowego - apteki. Dokonana zmiana zagospodarowania parteru budynku, polegająca na wykonaniu w miejscu zaprojektowanej apteki - lokalu usługowego i dwóch mieszkań, została wprowadzona w oparciu o nadzór autorski. Budynek, pomimo wprowadzonej zmiany zagospodarowania parteru, nie zmienił swojej funkcji, ponieważ pozostał budynkiem mieszkalnym z pomieszczeniem usługowym na parterze. Mając na uwadze powyższe, organ stwierdził, że w trakcie realizacji budynku przy ul. [...] w K. nie wprowadzono zmian istotnych czy też zmian wymagających uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia, a projektant sprawował nadzór autorski. Organ podkreślił, że zgodnie z ekspertyzą w sprawie stanu technicznego ścian konstrukcyjnych i płyt stropów międzykondygnacyjnych w przedmiotowym budynku opracowaną przez mgr inż. Z.J. w lutym 2010 r., budynek jest w dobrym stanie technicznym i nie stanowi żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa jego mieszkańców. Zgodnie z kolei z wnioskami i zaleceniami opinii dotyczącej stanu technicznego elewacji budynku mieszkalno - usługowego przy ul. [...] w K. z listopada 2006 r., opracowanej przez mgr inż.J.H. , cyt.: "warunki bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania są zachowane i nie występują zagrożenia życia, zdrowia, mienia i ochrony środowiska. (...) Z uwagi na występujące spękania i rysy tynku i jego słabą odporność na wilgoć następuje zawilgocenie ścianki osłonowej z cegły i w dalszej kolejności wełny mineralnej, a tym samym izolacyjnaść cieplna ulega stopniowemu pogorszeniu. (...) Zaleca się w ciągu trzech do pięciu lat rozważenie możliwości wykonania nowego tynku i odnowienia elewacji." Stwierdzając, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym protokoły badań i sprawdzeń, nie wykazują nieprawidłowego stanu technicznego budynku czy stanu mogącego zagrażać zdrowiu lub życiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska, - organ nie znalazł podstaw do nałożenia na Związkową Spółdzielnię Mieszkaniową, jako zarządcę przedmiotowego budynku, obowiązku usunięcia nieprawidłowości. Ponadto organ zaznaczył, że w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul. [...]w K. prowadzone były odrębne postępowania administracyjne, zakończone stosownymi decyzjami. Mając na uwadze powyższe, organ nie znalazł również podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J.W. , zarzucając, że organ I instancji po raz kolejny zignorował treść uzasadnień wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nakazujących dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego przedmiotowej sprawny, w szczególności skontrolowanie kwestii uzyskania przez Spółdzielnię Mieszkaniową pozwolenia na użytkowanie budynku. Odwołująca zarzuciła, że organ, który zobowiązany jest do zakończenia postępowania w ciągu jednego miesiąca po otrzymaniu akt sprawy po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 listopada 2011 r. sygn.. akt II SA/Kr 1668/09 obu zaskarżonych decyzji, nadal prowadzi postępowanie z uwzględnieniem tylko części dokumentów sprawy, co powoduje, że stan faktyczny sprawy w dalszym ciągu nie jest wyjaśniony. Odwołująca podniosła, że stan techniczny budynku jest nieodpowiedni i narusza art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. W budynku doszło bowiem do samowolnej przebudowy, co spowodowało negatywny wpływ na funkcjonowanie ciągów wentylacyjnych mieszkań nr 3-7, ponadto nie został nadbudowany ciąg spalinowy, jaki stosownie do nakazu PINB - Powiat Grodzki w K. Spółdzielnia zobowiązana była nadbudować. Została także zrealizowana V kondygnacja , apteka z podjazdem dla niepełnosprawnych w kondygnacji parteru, lite ściany nośne podtrzymujące wyższe kondygnacje oraz mniejsza liczba okien w ścianie zewnętrznej, co potwierdziły kontrole urzędników nadzoru budowlanego, a co PINB uznał za zmiany nieistotne. Odwołująca podniosła także, że PINB - Powiat Grodzki w K. nie wystąpił do Spółdzielni ani do organu nadzoru budowlanego o przekazanie dokumentów, o jakie się wielokrotnie zwracała. Ponadto zarzuciła, że PINB - Powiat Grodzki w K. nie wyjaśnił okoliczności, że Spółdzielnia otrzymała pozwolenie na użytkowanie w listopadzie 1997 r., natomiast oględziny budynku odbyły się w styczniu 1998 r. Zarzuciła także, że z opinii dotyczącej stanu elewacji wynika, że już w 2006 r. stan tej elewacji był mierny. Jest to wyraźnie sprzeczne z zapisami znajdującymi się w protokołach Spółdzielni z przeglądów rocznych i pięcioletnich budynku, gdzie w latach 2006 r. i następnych ów stan elewacji jest określany jako dobry. Zdaniem odwołującej świadczy to o braku wiarygodności protokołów przekazywanych przez Spółdzielnię, odnoszących się także do innych kwestii. Rozpoznając powyższe odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] - utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano art. 138 § 1 pkt 1, art. 104 k.p.a., oraz art.66 ust. 1, a także art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 2010 nr 243 poz. 1623 ze zm.). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że zebrany przez organ I instancji materiał dowodowy dawał uzasadnione podstawy do stwierdzenia iż stan techniczny przedmiotowego budynku zlokalizowanego przy ul. [...] w K. jest dobry i nie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi oraz bezpieczeństwu mienia lub środowiska. Organ powołał się na ekspertyzę sporządzoną przez mgr inż. Z.J. , z której wynika m.in., że ogólnie budynek jest w dobrym stanie technicznym, nie posiada elementów konstrukcji o zwiększonych ugięciach, które autor ekspertyzy mógłby ocenić jako ugięcia ponadnormatywne, nie spełniające warunków II SGU (drugiego stanu granicznego użytkowania). Biegły nie stwierdził również pęknięć lub rys na ścianach konstrukcyjnych, co świadczy o prawidłowym połączeniu obiektu z podłożem gruntowym i bezpiecznej pracy całego budynku (...). Widoczne rysy na dolnej powierzchni stropu przebiegają na styku prefabrykowanych płyt i są związane z ich statyczną pracą (...). Powstałe rysy nie są wadą projektową, ani wadą wykonawczą. Są cechą charakterystyczną dla stropów kanałowych typu "Żerań", występującą powszechnie (...). Opisane rysy nie stanowią jakiegokolwiek zagrożenia dla bezpieczeństwa konstrukcji budynku (...). Biegły stwierdził, że konstrukcja budynku jest w dobrym stanie i nie stanowi żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa dla jego mieszkańców. Drobne pęknięcia lastryka na schodach i tynku powstały w wyniku bieżącej eksploatacji obiektu i nie stanowią jakiegokolwiek zagrożenia dla mieszkańców. Z powyższego wynika, iż niezasadne są wielokrotnie formułowane zarzuty J.W. dotyczące cyt. "naruszenia statyki" przedmiotowego budynku, spowodowane zmianą technologii wykonania stropów i prac ingerujących w konstrukcję budynku. Podobne spostrzeżenia zawarł w opinii dotyczącej stanu technicznego elewacji przedmiotowego budynku mgr inż. J.H. Stwierdził on co prawda, iż "ogólny stan techniczny elewacji oceniono jako mierny, co oznacza zużycie elementu w granicach 31-50%", wskazał jednak także, iż cyt. "warunki bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania są zachowane i nie występuje zagrożenie życia, mienia i ochrony środowiska". Zalecił również rozważenie przez właściciela przedmiotowego budynku możliwości wykonania nowego tynku i odnowienie elewacji, wskazując, iż "prowadzone doraźne uszczelnienia i naprawy nie przyniosą pożądanego efektu". Jednocześnie stwierdził, iż ww. roboty mogą być odłożone na okres do 5 lat bez szkody dla użytkowników budynku, lecz bez zachowania walorów estetycznych budynku. Organ odwoławczy stwierdził, iż proponowane przez J.H. roboty budowlane polegające na odnowieniu całej elewacji budynku należy traktować jako zamierzenie wykonania nowej inwestycji wymagającej stosownych uzgodnień i zezwoleń. Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie sądowo-administracyjnym przepisy Prawa budowlanego nie dają podstawy do wydania decyzji nakładającej na osobę fizyczną lub prawną obowiązku wykonania takich robót w sytuacji, gdy osoba ta nie wyraża woli podejmowania takiej działalności inwestycyjnej. Zastępowanie w tej kwestii woli inwestora i zmuszanie go do podejmowania działalności inwestycyjnej wykracza poza zadania i uprawnienia organu nadzoru budowlanego. Organ odwoławczy zauważył także, iż z żadnego z załączonych do akt niniejszego postępowania protokołu kontroli nie wynika, aby stan techniczny przedmiotowego obiektu budził zastrzeżenia, mogące skutkować interwencją organu nadzoru budowlanego. W protokołach kontroli instalacji w przedmiotowym budynku przeczytać możemy m.in. : "instalacja elektryczna nadaje się do eksploatacji" (k.[...] akt PINB), "instalacja odgromowa nadaje się do eksploatacji" (k. [...] akt PINB), " w wyniku przeprowadzonego przeglądu i kontroli szczelności instalacji gazowej w budynku (...) komisja stwierdza, że instalacja gazowa kwalifikuje się do eksploatacji" (k. [...] akt PINB). Natomiast w protokołach z rocznej oraz pięcioletniej kontroli stanu technicznego przedmiotowego obiektu budowlanego, stan techniczny wszystkich kontrolowanych elementów obiektu oceniono jako średni, zadowalający lub dobry, wskazując iż "obiekt budowlany użytkowany jest zgodnie z jego przeznaczeniem" (k. [...] ). Dodatkowo, organ odwoławczy wskazał, iż przed organem I instancji prowadzone było wcześniej odrębne, wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne znak: [...], dotyczące nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul. [...]w K. (z wyłączeniem w zakresie zakłócenia ciągów w przewodach wentylacyjnych). W postępowaniu tym nie wykazano istniejących nieprawidłowości stanu technicznego ww. budynku, w związku z czym zostało ono umorzone na podstawie ostatecznej decyzji PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 2 listopada 2010r. znak: [...] utrzymanej w mocy decyzja WINB w K. z dnia 6 września 2011r. znak: [...] W związku z powyższym, WINB w K. nie podzielił zarzutów odwołującej dotyczących nieodpowiedniego stanu technicznego przedmiotowego budynku, a przychylił się do zdania organu I instancji, iż cyt. "zgromadzony materiał dowodowy tym protokoły badań i sprawdzeń, nie wykazują nieprawidłowego stanu technicznego budynku, czy stanu mogącego zagrażać zdrowiu lub życiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska (...)". Odnosząc się natomiast do sądowego nakazu zbadania w trakcie niniejszego postępowania czy ww. obiekt został wybudowany ze znacznymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, organ odwoławczy nie znalazł podstaw do podważenia prawdziwości tezy sformułowanej przez PINB w K. Powiat Grodzki w skarżonej decyzji, iż w/w ..obiekt został wybudowany bez istotnych odstępstw i jest użytkowany w oparciu o skuteczne zawiadomienie dokonane przed właściwym organem". W decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku, nr [...] z dnia 14 czerwca 1996 r. znak:[...] , jasno sprecyzowano, iż cyt. "do użytkowania obiektu budowlanego można przystąpić po zawiadomieniu Wydziału Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli Wydział ten, w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu (...)". Organ odwoławczy stwierdził zatem, iż Spółdzielnia, do zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego obiektu budowlanego, dołączyła wszystkie dokumenty wymagane obowiązującymi wówczas przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414 ze zm.), w tym m.in.: oryginał dziennika budowy, oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę, przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami, inwentaryzację geodezyjną powykonawczą, a także oświadczenie o zgłoszeniu zamiaru przystąpienia do użytkowania przedmiotowego budynku do Państwowej Inspekcji Pracy, Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Państwowej Straży Pożarnej. Żaden z ww. organów, w terminie do 14 dni od daty otrzymania zgłoszenia, nie wniósł sprzeciwu i uwag w stosunku do w/w obiektu budowlanego. Uchybień w złożonej dokumentacji nie dopatrzył się również Wydział Nadzoru Budowlanego Urzędu Miasta K. . Zdaniem WINB w K., , procedura przyjęcia do użytkowania budynku przy ul. [...] w K. przebiegała prawidłowo. Ponadto organ wskazał, że przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w latach 1996-1997r. nie definiowały pojęcia istotnego odstąpienia od projektu budowlanego. Przepis art.36a Prawa budowlanego wskazujący na wymóg uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę w przypadku konieczności istotnego odstąpienia od projektu budowlanego został dodany przez art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997r. (Dz.U.1997.111.726) zmieniającej ustawę Prawo budowlane z dniem 24 grudnia 1997r. Do 2004r. przepis powyższy jednak nie definiował co jest istotnym odstąpieniem od zatwierdzonego projektu budowlanego pozostawiając powyższą kwestię uznaniu organów nadzoru budowlanego. W świetle powyższego nie można uznać, aby zgłaszana przez skarżącą zmiana sposobu zagospodarowania parteru przedmiotowego budynku (zamiast jednego dużego lokalu użytkowego wykonano dwa lokale mieszkalne i mniejszy lokal użytkowy) stanowiła istotne odstępstwo od projektu budowlanego skoro zmiana ta została wprowadzona w oparciu o nadzór autorski, a więc za zgodą projektanta przedmiotowego obiektu. Organ odwoławczy uznał, także za bezzasadny zarzut J.W. dotyczący tego, iż w przedmiotowym budynku, w trakcie jego budowy dokonano samowolnych zmian rodzajów stropów, z żelbetowych wylewanych "na mokro" na prefabrykowane wykonane z płyt kanałowych. W tym względzie organ odwoławczy potwierdził argumentację organu I instancji, wskazującą iż zgodnie z opisem technicznym, stanowiącym integralną część projektu architektoniczno-budowlanego, w przedmiotowym budynku przewidziano cyt. "strop nad piwnicami: pod częścią magazynową oraz schodami wewnętrznymi apteki żelbetowy, wylewany na mokro - w pozostałych częściach płyty kanałowe" (pkt 5.1.3 opisu), natomiast na pozostałych kondygnacjach budynku "stropy: płyty żelbetowe, kanałowe, prefabrykowane z fragmentami wylewanymi na mokro" (pkt 5.1.7 opisu). Nie można zatem uznać, że zastosowanie w określonych częściach przedmiotowego budynku stropów prefabrykowanych kanałowych stanowi jakiekolwiek odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego, skoro takie właśnie stropy zostały w nim przewidziane do zastosowania. Organ odwoławczy nie podzielił także zdania skarżącej J.W. która w trakcie prowadzonego postępowania wielokrotnie wskazywała, iż zmiana zagospodarowania parteru przedmiotowego budynku, polegająca na wykonaniu w miejscu zaprojektowanej apteki - lokalu usługowego i dwóch lokali mieszkalnych, wiązała się z samowolną przebudową instalacji c.o. w przedmiotowym budynku. W odpowiedzi na ww. zarzut organ odwoławczy wskazał, iż w dokumentacji dołączonej przez inwestora do zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego obiektu znajduje się protokół odbioru i próby szczelności instalacji centralnego ogrzewania w tym budynku, potwierdzony m. in. przez Starszego Inspektora Nadzoru, M.Z, z którego jednoznacznie wynika, iż cyt. "komisja dokonała przeglądu rurociągów instalacji centralnego ogrzewania i stwierdziła wykonanie zgodnie z zatwierdzonym przez MPEC projektem instalacji centralnego ogrzewania oraz zgodnie z obowiązującymi przepisami". Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania ww. dokumentu. Mając na uwadze pozostałe zarzuty podniesione w odwołaniu od skarżonej decyzji przez J.W, organ odwoławczy wskazał, że uzasadnienie niniejszej decyzji stanowi odpowiedź na podniesione zarzuty. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła J.W zarzucając niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i niezałatwienie sprawy zgodnie z interesem społecznym oraz słusznym interesem obywatela, poprzez przyjęcie, iż nieodpowiedni stan techniczny obiektu polega wyłącznie na takim stanie obiektu, który zagraża życiu, bez uwzględnienia, iż niezgodny z prawem stan obiektu, to także stan, który odbiega od warunków prawomocnego pozwolenia a budowę oraz przepisów ustawy Prawo budowlane i stosownych rozporządzeń. Skarżąca zarzuciła, że WINB wydając zaskarżoną decyzję nie przeprowadził żadnego postępowania wyjaśniającego i zignorował stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w wyroku z dnia 30 listopada 2011 r. sygn.. akt II SA/Kr 1668/09. Organ odwoławczy nie odniósł się do samowolnej przebudowy obiektu przez inwestora już po jego zrealizowaniu według zatwierdzonego projektu stosownie do oświadczenia kierownika budowy z dnia 25 września 1997 r., który potwierdził, iż obiekt został zrealizowany zgodnie z projektem. Organ nadzoru budowlanego nie zapoznał się z treścią decyzji, w której była mowa tylko o 6 mieszkaniach oraz aptece. Informacje o posiadanym projekcie zastępczym nie mają w tej sytuacji większego znaczenia, bowiem inwestor nie występował o realizację projektu zastępczego przed dokonaniem przebudowy, lecz samowolnie realizował roboty polegające na ingerencji w dwie ściany nośne zaprojektowane do podtrzymywania 3 kondygnacji w celu wykucia w nich otworów drzwiowych dla dwóch mieszkań utworzonych z części lokalu użytkowego. Odnosząc się do przytoczonych przez organy prowadzące postępowanie opinii, skarżąca podniosła, że Pan H. w swojej opinii skupił się na nieprawidłowo zrealizowanej elewacji i nie odniósł się do statyki budynku. Z tego względu na to opracowanie w odniesieniu do statyki organ nie może się powoływać. W drugiej opinii, zdaniem skarżącej, sprawę zdiagnozowano "na oko" nie zapoznając się z żadną kwestią i tematem. Skarżąca podniosła, że organ nie jest uprawniony do bezkrytycznego przyjęcia za podstawę rozstrzygnięcia opinii, bez jej merytorycznej oceny. Opinia biegłego powinna być wszechstronnie oceniona. Ponadto organ nie uwzględnił faktu, że stosownie do obowiązujących przepisów przedkładanie zmienionej dokumentacji bez okazania zgody uzyskanej na jej wprowadzenie tj. przebudowę obiektu po wybudowaniu go zgodnie z projektem - świadczy wyłącznie o samowolnym działaniu inwestora. Skarżąca podniosła także, że organ nie uzyskał ekspertyzy lub opinii dotyczącej samowolnie zmienionego systemu grzewczego części mieszkań celem zwiększenia mocy grzewczej w części parterowej. W samowolnie wyodrębnionych dwóch mieszkaniach oraz lokalu użytkowym przeznaczonym na solarium i zakład fryzjerski, projekt przewidywał aptekę z temperaturą stosowną do przepisów dla lokali użytkowych czyli ok. 16-18 stopni, a nie jak w solarium blisko 30 stopni. Organ nie uwzględnił także, iż inwestor samowolnie odłączył około 50 % przewidzianych projektem elementów grzewczych, co spowodowało problem niedogrzania mieszkań. Nie uwzględniono także opinii J.H. dotyczącej wadliwej elewacji, która nie tylko nie zachowuje walorów estetycznych, ale też powoduje ciągłą destrukcję murów budynku. Ponadto organ nie odniósł się do faktu, że Spółdzielnia nie wystąpiła o zmianę przeznaczenia lokalu użytkowego, ani do ekspertyzy przekazanej do WINB dotyczącej łączenia płyt kanałowych (jakiej to operacji Spółdzielnia nie wykonała podczas realizacji inwestycji, powodując, że w przypadku awarii wodnej mieszkanie zostanie zalane w ciągu 20 minut wodą przenikającą przez wszystkie łączenia płyt). Na końcu skarżąca podniosła, że organ pominął w postępowaniu ekspertyzę sporządzoną przez biegłego, przekazaną do WINB, a dotyczącą nieodpowiedniego stanu technicznego przegród międzykondygnacyjnych pomiędzy mieszkaniami 3 i 5; protokołu z oględzin budynku z dnia 11 lutego 2003 r., w którym stwierdzono, iż Spółdzielnia nie wystąpiła o zmianę przeznaczenia lokalu użytkowego; protokołu z przeglądu elektrycznego potwierdzającego mniejszy przekrój przewodów niż przewidziany w projekcie; karty z protokołu lustracji w jakich nakazano uregulować sprawy związane z przeznaczeniem lokali użytkowych oraz zwrócono uwagę na nieprawidłowo realizowane okresowe przeglądy techniczne; oświadczenie Prezesa Spółdzielni w którym stwierdzono "dematerializację" dziennika budowy. W odpowiedz na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.153.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej p.p.s.a.- tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] października 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego – Powiat Grodzki z dnia 5 grudnia 2011 r., którą nie stwierdzono obowiązku nałożenia na inwestora tj. Związkową Spółdzielnię Mieszkaniową w K. obowiązku usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. , a także nie stwierdzono odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, na podstawie którego budynek został zrealizowany. Na wstępie zaznaczyć należy, iż kontrolowane obecnie decyzje organów nadzoru budowlanego wydane zostały na skutek ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy, po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Kr 1668/09 wydanej uprzednio decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 26 sierpnia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji o umorzeniu postępowania w sprawie nieprawidłowego stanu technicznego budynku przy ul.[...] w K. Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. W powołanym wyroku Sąd nakazał organom nadzoru budowlanego dokonać oceny stanu technicznego budynku, a także zbadać, czy obiekt ten nie został wybudowany ze znacznymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w składzie rozpoznającym obecnie niniejszą sprawę postępowanie, jakie toczyło się w niniejszej sprawie przed organami nadzoru budowlanego ponownie rozpoznającymi przedmiotową sprawę dotknięte jest wadami, które musiały prowadzić do wyeliminowania obu kontrolowanych decyzji z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu ustalenia faktyczne organów administracji obu instancji nie spełniają wymogów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Jedną z naczelnych zasad procedury administracyjnej jest wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy materialnej, zgodnie z którą organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada ta znajduje rozwinięcie w dalszych przepisach, między innymi w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie, z którym organ administracji publicznej winien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzeć cały materiał dowodowy. Z kolei w myśl art. 80 k.p.a. - udowodnienie danej okoliczności ma nastąpić na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Należy podkreśli, że art. 80 k.p.a. w doktrynie prawa administracyjnego powszechnie uznaje się za przepis, statuujący zasadę tzw. swobodnej oceny dowodów rozumianą w ten sposób, iż jest nią taka ocena, która wywiedziona po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego nie przekracza granic doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Przedmiotowe postępowanie zostało także przeprowadzone z naruszeniem art. 10 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (§ 1). Organy administracji publicznej mogą odstąpić od zasady określonej w § 1 tylko w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną (§ 2). Bezsporne jest, że akta administracyjne sprawy podczas prowadzonego postępowania administracyjnego były niekompletne, bowiem brakowało części akt zawierających dokumentację powykonawczą przedmiotowego budynku oraz dokumentację przyjęcia budynku do użytkowania. Brak ten został zresztą potwierdzony przez organ I instancji w uzasadnieniu decyzji z dnia 5.12.2011r. W ocenie Sądu brakująca części akt, która nie została udostępniona skarżącej - co wynika także z treści składanych przez nią pism, w których wyraża ona swoje zaskoczenie nową dokumentacją (pismo z dnia 6 czerwca 2013 r.) - stanowi zasadniczy w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy. Pozbawienie skarżącej możliwości wglądu do tak zasadniczej i istotnej części materiału dowodowego niewątpliwie miało wypływ na treść zarzutów, a także wniosków formułowanych przez skarżącą. Wskazana wadliwość postępowania organu doprowadziła, w ocenie Sądu do naruszenia uprawnienia procesowego skarżącej do przedkładania swoich uwag oraz wniosków w toku procesu oraz możliwości merytorycznego odniesienia się do zasadniczych kwestii związanych z przedmiotowym postępowaniem. Jak stwierdził Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1225/11 (LEX nr 1133071) naruszenie obowiązku stworzenia stronie możliwości wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, które w istotny sposób może wpływać na wynik sprawy i ustalenia faktyczne organu. Dalej wskazać należy, że jednym z podnoszonych przez skarżącą zarzutów było to, iż inwestor samowolnie odłączył około 50 % przewidzianych projektem elementów grzewczych (co spowodowało problem niedogrzania mieszkań). Odpowiadając na powyższy zarzut, organ odwoławczy wskazał, że w dokumentacji dołączonej przez inwestora znajduje się protokół odbioru i próby szczelności instalacji centralnego ogrzewania w przedmiotowym budynku potwierdzony przez starszego inspektora nadzoru M.Z., . Z protokołu tego wynika, iż instalacja centralnego ogrzewania została wykonana zgodnie z projektem instalacji oraz obowiązującymi przepisami. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że powoływanie się przez organ na powyższy protokół (stanowiący części dokumentacji sporządzonej i przedstawionej przez inwestora) nie wyjaśnia w żadnej mierze istoty podniesionego przez skarżącą zarzutu. Skarżąca zarzuca bowiem, iż inwestor dokonał samowolnej zmiany systemu grzewczego w części mieszkań, co miało na celu zwiększenie mocy grzewczej w części parterowej budynku (w której znajduje się lokal użytkowy przeznaczony na zakład fryzjerski i solarium). Organ powinien zatem, wobec kategorycznych twierdzeń skarżącej, w pierwszej kolejności ustalić, czy do takiej zmiany instalacji centralnego ogrzewania faktycznie doszło. W tym celu organ powinien przeprowadzić wizję w budynku. W przypadku stwierdzenia, iż zmiana systemu grzewczego nastąpiła, organ powinien ustalić kiedy do takiej zmiany doszło tj. czy przeróbki te zostały wykonane przed, czy też po oddaniu budynku do użytkowania. Jeśli zmiany te były wykonane przed oddaniem budynku do użytkowania, organ powinien samodzielnie ustalić, czy były one zgodne z projektem budowlanym zatwierdzonym ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia 14 czerwca 1996 r. W przypadku zaś ustalenia, iż zmiany te zostały wykonane po oddaniu budynku do użytkowania - jak wynikałoby to z twierdzeń skarżącej - organ powinien ustalić, czy inwestor dokonując tych zmian zgłaszał ich wykonanie lub dysponował stosownym pozwoleniem na ich przeprowadzenie. Kolejną kwestią, która nie została należycie wyjaśniona przez organy nadzoru budowlanego jest stan elewacji. Bezsporne w sprawie jest, iż stan elewacji nie zagraża życiu, czy też bezpieczeństwu użytkowników budynku, co zostało to potwierdzone w opinii dotyczącej stanu technicznego elewacji przedmiotowego budynku autorstwa mgr inż. J.H. . Równocześnie jednak z opinii tej wynika, iż ogólny stan techniczny elewacji jest mierny, a także, że walory estetyczne elewacji nie są zachowane na przeciętnym poziomie. Jednocześnie w opinii J.H. proponowane przez niego roboty dotyczące elewacji mogą być odłożone na okres do 5 lat bez szkody dla użytkowników budynku, lecz bez zachowania walorów estetycznych budynku. Na nieodpowiedni stan techniczny budynku wskazuje także skarżąca. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W niniejszej sprawie organy nadzoru budowlanego pominęły zupełnie kwestię estetyki elewacji budynku, skupiając się jedynie na warunkach bezpieczeństwa konstrukcji oraz ewentualnego zagrożenia życia i mienia użytkowników, stwierdzając że żadne z powyższych zagrożeń w przedmiotowej sprawie nie występują. Tymczasem mając na uwadze powołany powyżej przepis organ powinien zająć stanowisko także odnośnie wyglądu estetycznego budynku, tj. powinien stwierdzić, czy elewacja budynku powoduje swoim wyglądem oszpecenie otoczenia, czy też przesłanka ta nie zachodzi. Przez należyty stan estetyczny obiektu budowlanego należy rozumieć utrzymanie w dobrym stanie elewacji i wyglądu obiektu oraz innych jego elementów, jak też zapewnienie harmonii pomiędzy wyglądem obiektu a otoczeniem naturalnym i stworzonym przez człowieka (Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy w Rzeszowie w wyroku z dnia 5 czerwca 2002 r. sygn. akt SA/Rz 77/02). W razie stwierdzenia, iż istotnie estetyka budynku odbiega od obowiązujących w ocenie organu standardów i powoduje oszpecenie otoczenia, organ zobowiązany jest w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane nałożyć decyzją na zarządcę budynku obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W przedmiotowej sprawie organ w ogóle nie dokonał oceny, czy przedmiotowy obiekt budowlany szpeci otoczenie w stopniu uzasadniającym zastosowanie art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. Na końcu poruszyć należy jeszcze jedną kwestię, a mianowicie to, iż skarżąca w złożonej skardze wskazała, iż zaskarża także postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2012 r. znak:[...] o odmowie uzupełnienia zaskarżonej decyzji. Zgodnie z poglądami orzecznictwa i doktryny orzeczenie o uzupełnieniu decyzji (postanowienia) lub odmowie uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. Decyzje takie (o uzupełnieniu bądź o odmownie jego dokonania) stanowiąc dodatkowy składnik decyzji podstawowej, nie podlegają zatem odrębnemu zaskarżeniu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1656/08, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 62/10). W Komentarzu do postępowania administracyjnego autorstwa M.Jaskowskiej i A.Wróbla (opublikowano LEX/el., 2013) wskazano, iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 listopada 2000 r., II SA/Gd 1783/98, (ONSA 2002, nr 1, poz. 23) "orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia (art. 111 k.p.a.), inaczej niż w procedurze cywilnej (art. 351 k.p.c.), nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona; w szczególności dzieli losy tego aktu w postępowaniu odwoławczym (zażaleniowym). Zgłoszenie żądania uzupełnienia decyzji przesuwa początek liczenia terminu wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi (decyzji uzupełniającej albo postanowienia o odmowie uzupełnienia art. 111 § 2 k.p.a.). Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. akt wydany w wyniku rozpoznania takiego żądania powinien zawierać nowe pouczenie o terminie wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem, uwzględniające treść art. 111 § 2 k.p.a." Podobnie jest w przypadku odmowy uzupełnienia decyzji, której organ dokonał w formie postanowienia. Na postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie służy zażalenie, nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani też rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to, tak jak i decyzja w przedmiocie uzupełnienia, nie stanowi samoistnego aktu administracyjnego, nie rozstrzyga bowiem odrębnej sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt. I OSK 875/07, LEX nr 505244). Podzielając w pełni zaprezentowany powyżej pogląd, Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę, nie wydał osobnego rozstrzygnięcia co do postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 listopada 2012 r. o odmowie uzupełnienia zaskarżonej decyzji, uznając, iż postanowienie to nie ma samodzielnego bytu prawnego, lecz dzieli losy zaskarżonej decyzji. Reasumując, stwierdzić należy, że opisane powyżej kwestie (zmiany systemu grzewczego w budynku, wyglądu elewacji) nie zostały należycie wyjaśnione przez organy nadzoru budowlanego. Z tego też względu, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organów obu instancji. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę ponownie organy prowadzące postępowanie zobowiązane będą wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość zarówno kwestię zmiany systemu grzewczego w budynku, jak i ocenić wygląd elewacji pod kątem przesłanki z art. 66 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane. W tym celu przeprowadzą wizję w terenie, a przeprowadzone czynności w sposób odpowiedni udokumentują. Dopiero bowiem zebranie pełnego materiału dowodowego pozwoli na jego ocenę zgodną z regułami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. i ustalenie stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego stanowi bowiem naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.