IV SO/Gl 14/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.B. o wymierzenie grzywny Komornikowi Sadowemu przy Sądzie Rejonowym w Z. M.K. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Z. M.K. grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); 2. zasądzić od organu na rzecz K.B. kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego We wniosku z dnia [...] skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K.B. domagał się wymierzenia Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Z. M.K. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w wysokości trzykrotnego przeciętnego wynagrodzenia, o którym mowa w art. 154 § 6 tej ustawy. Podniósł, że jego skarga z dnia [...] na bezczynność organu została przesłana przez Sąd do organu w dniu [...], który pomimo upływu 30 dniowego terminu nie przekazał jej do Sądu wraz z aktami sprawy. W dniu [...], organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę (sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Gl 22/13). W odpowiedzi na wniosek z dnia [...] organ powołał się na swoje pismo z dnia [...] znajdujące się w aktach IV SAB/Gl 22/13 – k. 5, w którym wskazał, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został wniesiony za pośrednictwem faxu i w związku z niemożnością jego odczytania nie został zarejestrowany w kancelarii. Wskazano, że Komornik przekazując skargę wraz z aktami sprawy w dniu [...] dokonał tej czynności terminowo, co nie daje podstaw do wymierzenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 §1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu iż skarga K.B. dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.). Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego. Z akt niniejszej sprawy oraz akt IV KO/Gl 16/13 wynika jednoznacznie, że skarżący w dniu [...] skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Komornika Sądowego w Z. M.K. w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Sąd przekazał skargę do organu w dniu [...], który odebrał ją [...]. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ otrzymał skargę i obowiązany był do nadania jej właściwego biegu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku. Natomiast organ przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi dopiero w dniu [...] (data wpływu do Sądu), czyli ze znaczący uchybieniem wskazanego terminu. Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego wniosku. Sąd stoi na stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji pełni nie tylko funkcję represyjną, ale ma ono także na celu funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011r. sygn. akt II GZ 431/11 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2012r. sygn. akt IV SO/Gl 8/12 – orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - CBO). Można jednocześnie zauważyć, że to dopiero wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny spowodował podjęcie przez organ czynności zmierzających do przekazania skargi na bezczynność. Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Podstawę obliczania wysokości grzywny w niniejszej sprawie stanowiło wobec tego obwieszczenie Prezesa GUS z dnia 18 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2012 r. i w drugim półroczu 2012 r. (M. P. z 2013 r. poz. 107), z którego wynika, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2012 r. wyniosło 3.080,84 zł, a w drugim półroczu 2012 r. wyniosło 3161,77 zł. Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, długi okres jaki faktycznie upłynął od skutecznego przekazania skargi na bezczynność, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia organu, że nie mógł odczytać wniosku o udostępnienie informacji publicznej nadanego przez skarżącego faxem, gdyż jest to okoliczność istotna wyłącznie dla merytorycznego postępowania w zakresie rozpoznania skargi na bezczynność. Wymaga również podkreślenia, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia [...] dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Na marginesie przyjdzie wskazać, że postanowieniem z dnia 13 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na wniosek skarżącego wymierzył organowi grzywnę w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie skargi (sygn. akt IV SO/Gl 15/12). Orzeczenie zostało wydane w podobnym stanie faktycznym i prawnym. W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy ([...] zł) rozstrzygnięto po myśli art. 200 P.p.s.a.