II SO/Ke 4/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Beata Ziomek Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie ze skargi [...] z siedzibą w K. na decyzję Wojewody M. z dnia [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sygn. akt III SA/Kr 1712/12 postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziów. Pismem z 22 lutego 2013 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie od orzekania w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody z dnia [...]r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Spółka wskazała, że pomimo uchylenia przez NSA postanowienia WSA w Krakowie o umorzeniu postępowania sądowego w tej sprawie oraz braku zakwestionowania zasadności umorzenia postępowania ze względu na wycofanie skargi przez skarżącego, WSA w Krakowie wyznaczył w niniejszej sprawie termin rozprawy. W ocenie spółki w sprawie zachodzą podstawy do umorzenia postępowania sądowego na posiedzeniu niejawnym z uwagi na skuteczne wycofanie skargi. Zdaniem spółki działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wskazuje na to, że podejmuje on czynności mające na celu uwzględnienie jedynie interesów niektórych z uczestników postępowania, oraz że działa "stronniczo" powodując przedłużanie się stanu niepewności co do losu zaskarżonej decyzji. Spółka podniosła, że działania składów sędziowskich orzekających w niniejszej sprawie wskazują na stronniczość wszystkich sędziów WSA w Krakowie co jest spowodowane "nagonką medialną" prowadzoną przez innych uczestników postępowania i co mogło negatywnie wpłynąć na odbiór spółki przez sędziów. Wskazała także na "prawdopodobieństwo" istnienia więzi, której podstawą może być stosunek przyjaźni, znajomości bądź relacji służbowo-społecznej pomiędzy sędziami, a przedstawicielami organów. W ocenie uczestnika niektórzy sędziowie objęci wnioskiem mogą być związani emocjonalnie ze sprawą bądź pozostawać w stosunkach znajomości z innymi uczestnikami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 19 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. (dotyczących przypadków wyłączenia sędziego od orzekania w danej sprawie z mocy samej ustawy), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.). Podkreślić należy, iż stosownie do treści art. 20 p.p.s.a., strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Jak wynika z uzasadnienia wniosku zarzuty uczestnika postępowania kwestionujące bezstronność sędziów WSA w Krakowie są oparte po pierwsze na niekorzystnych dla spółki rozstrzygnięciach podjętych w sprawie, po drugie na subiektywnych, nie popartych dowodami obawach spowodowanych medialnym charakterem sprawy i "prawdopodobieństwem" istnienia stosunku znajomości lub przyjaźni pomiędzy sędziami, a przedstawicielami organów. W odpowiedzi na pierwszy z powyższych zarzutów stwierdzić trzeba, że samo przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. jego wyłączenie. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność rozstrzygnięć wydanych w sprawie z udziałem tego sędziego bądź sędziów, nawet jeżeli dopuściłby się on uchybień procesowych. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też sposobu prowadzenia postępowania sądowego, nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych od orzeczeń Sądu I instancji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się do drugiego z zarzutów wskazać należy, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z obaw, w szczególności niesprecyzowanych, co do jego osoby. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie strony o braku bezstronności sędziego wyznaczonego do rozpoznawania jej sprawy, jak też orzekającego w danej jednostce organizacyjnej, lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji we wniosku (por. postanowienie NSA z 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 22 p.p.s.a. wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Sędziowie objęci wnioskiem stanowiącym przedmiot niniejszej sprawy złożyli stosowne oświadczenia, z których wynika, że nie zachodzą żadne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego wniosek dotyczy złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt I OZ 664/12, postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 749/12, postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 864/10). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występują jakiekolwiek okoliczności mogące stanowić podstawę wyłączenia. Spółka nie wskazała na żadne dowody mogące uprawdopodobnić formułowane zarzuty, a tym samym uzasadnić wątpliwości co do bezstronności sędziów. Skoro sformułowane przez wnioskodawcę zarzuty nie znajdują potwierdzenia w konkretnych okolicznościach świadczących o braku bezstronności sędziów w sprawie, wniosek nie może być uwzględniony i podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.