II SA/Po 812/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" z siedzibą w K. na niewykonanie przez Starostę Kościańskiego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 lutego 2008 r. o sygn. akt II SA/Po 1/08 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny postanawia odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński Pismem z 28 czerwca 2012 r. "A" z o.o. z siedzibą w K. (dalej: "A") wniosło skargę na niewykonanie przez Starostę K.ego prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 19 lutego 2008 r. o sygn. akt II SA/Po 1/08 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. W uzasadnieniu skargi "A" podniosło m.in., iż postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania z tytułu przejścia z mocy prawa na rzecz Gminy Miejskiej K. należących do "A" działek o nr [...] trwa już ponad 9 lat, a organ mimo korzystnych dla strony wyroków nie zakończył do tej pory postępowania administracyjnego. Odpowiadając na skargę Starosta K. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż "A" nie posiada legitymacji sądowej bowiem jak wynika z aktu notarialnego z dnia 12 lutego 2013 r. o nr 941/2013, strona skarżąca przeniosła na rzecz "B" w K. prawo własności przedsiębiorstwa pod firmą "A" w K. w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego jako zespół składników materialnych i niematerialnych w tym działki o nr [...]. Zdaniem organu "A" wyzbyła się nieruchomości, za które domaga się ustalenia odszkodowania, zatem nie może być ona stroną niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z kolei zgodnie z treścią art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W świetle art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi, a więc skarżącym, jest każdy, kto ma w tym interes prawny a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z treści art. 50 § 1 p.p.s.a wynika zatem, iż legitymację skargową w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma każdy, w tym i spółka kapitałowa jaką jest strona skarżąca – "A", pod warunkiem posiadania interesu prawnego. Z kolei warunkiem wniesienia skargi w trybie art. 154 p.p.s.a. jest posiadanie przez wnoszącego skargę przymiotu strony w rozumieniu art. 32 w zw. z art. 50 p.p.s.a lub art. 33 p.p.s.a. Należy wyjaśnić, iż w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa on bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt I OSK 2633/12 dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz Andrzej Kabat, Komentarz do art.50 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydanie IV, opubl. System Informacji Prawniczej LEX 2011r. ) Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy zauważyć należy, iż wniesiona na gruncie art. 154 p.p.s.a skarga spółki "A" ściśle związana jest z postępowaniem administracyjnym w sprawie wniosku tego podmiotu o ustalenie odszkodowania za działki gruntowe o nr [...]. Bezspornym jest, iż interes prawny "A" w postępowaniu administracyjnym a także w postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r. o sygn. II SA/Po 33/11 związany był z prawem rzeczowym, które przysługiwało "A" w stosunku do ww. działek gruntowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 98 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami odszkodowanie o którym mowa w tym przepisie przysługuje właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu działek wydzielonych pod drogi publiczne. Jak wynika z przedłożonego, przez "B"Spółka z o.o. w K. do sprawy o sygnaturze akt II SA/Po 813/13, aktu notarialnego z dnia 12 lutego 2013 r. rep. A nr 941/2013 Spółka ta nabyła od "A" przedsiębiorstwo w skład którego wchodzą m.in. nieruchomości gruntowe, które są przedmiotem postępowania administracyjnego o ustalenie odszkodowania (działki nr [...]). W momencie wniesienia w dniu 28 czerwca 2013 r. przedmiotowej skargi na niewykonanie wyroku przez Starostę K. prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r. o sygn. akt II SA/Po 1/08 wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny spółka "A" nie była już właścicielem ww. działek gruntu, a tym samym po jej stronie brak jest aktualnie własnego, indywidualnego interesu prawnego, co uniemożliwia jej poszukiwanie ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego. Od dnia 12 lutego 2013 r. interes prawny w przedmiotowej sprawie przysługuje "B" w K., które jednak nie wniosło przedmiotowej skargi na niewykonanie orzeczenia sądowego. W rezultacie skarga wniesiona przez podmiot ("A"), który nie ma legitymacji skargowej podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a jako niedopuszczalna. /-/ J. Zieliński