VII SA/Wa 598/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant st. ref. Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. skargę oddala. Prezydent W. decyzją z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...], na podstawie art. 28, art.31 ust.1 pkt 1, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 art.42 oraz 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks Postępowania Administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanym dalej K.p.a. po rozpatrzeniu wniosku inwestora - [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego mieszkalno-biurowego z częścią handlową i usługową oraz garażem podziemnym na terenie działek nr ewid: [...],[...], [...],[...], cz. [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...], usytuowanych przy ul.P. w Dzielnicy [...] w W., kategoria obiektu - XIII i XVII, oraz na rozbiórkę budynku pawilonu handlowo-usługowego, usytuowanego na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...] przy ul.P. w W.. Prezydent W. stwierdził, że projekt budowlany jest kompletny i sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane oraz wykonany zgodnie z zapisem zawartym w ostatecznej decyzji Prezydenta. W. Nr [...] z dnia [...].11.2008 r. o warunkach zabudowy. Zdaniem organu projekt posiada wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, w tym: - opinię Nr [...] z dnia [...].12.2011 r. Zespołu Uzgodnienia Dokumentacji, -opinię komunikacyjna Inżyniera Ruchu Nr [...] z dnia [...].05.2011 r., - projekt stałej organizacji ruchu z maja 2011 r. uzgodniony przez Inżyniera Ruchu, Zarząd Dróg Miejskich i Zarząd Terenów Publicznych, - decyzję [...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...].12.2011 r. zezwalającą inwestorowi na budowę w/w inwestycji, - decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. Nr [...] z dnia [...].06.2011 r. wyrażającą zgodę na obniżenie wysokości pomieszczeń biurowych i obniżeniu poziomu podłogi poniżej poziomu terenu dla lokali handlowo- usługowych w budynku, - orzeczenie techniczne z dnia [...].05.2012 r. dotyczące warunków projektowania budynku przy ul.P. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich wykonane przez mgr inż. C. Ż. - warunki zaopatrzenia w wodę i odprowadzenie ścieków MPW i K, - warunki przyłączenia do sieci cieplnej SPEC wraz z warunkami usunięcia kolizji z istniejącą siecią cieplną, pismo z dnia [...].01.2010 r. z uzupełnieniem z dnia [...].02.2011 oraz korekta z dnia [...].06.2011 r" - warunki przyłączenia do sieci elektroenergetycznej RWE [...], pismo z dnia [...].04.2011 r. -warunki przebudowy gazociągu [...] Spółki Gazownictwa, pismo z dnia [...].01.2010 r. Ponadto inwestor przedłożył decyzje i poświadczenia zezwalające na przebudowę dróg oraz infrastruktury technicznej. Od ww. decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. S. w W. zwana dalej Wspólnotą. Wspólnota zarzuciła decyzji naruszenie przepisów prawa procesowego - w szczególności art. 7, art. 9, art. 77 §1 i 84 §1 Kpa. oraz przepisów prawa materialnego - tj. art. 5 ust. 1 pkt 7 i pkt 9, art. 36 ust. 1 pkt 1 i art. 35 Prawa budowlanego; przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002r., Nr 75 poz. 690 z późn. zm.) Wspólnota podniosła, że decyzja Prezydenta [...] nie określa warunków prowadzenia robót i zabezpieczenia terenu budowy pod kątem ochrony obiektu wpisanego do rejestru zabytków jakim jest budynek przy ul. S. w W.. Ponadto, zdaniem Wspólnoty decyzja [...] Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...].12.2011 r. w przedmiocie pozwolenia inwestorowi [...] Sp. z o.o. na budowę wielofunkcyjnego budynku mieszkalno-biurowego odnosi się jedynie do układu urbanistycznego ulicy S. wpisanego do rejestru zabytków nie odnosi się zaś do zabytku w postaci budynku ( zabytku architektury i budownictwa ) przy ul. S. w W.. Zdaniem Wspólnoty prowadzenie budowy w pobliżu obiektu zabytkowego jakim jest budynek mieszkalny przy ul. S.- wymaga także zgody konserwatora zabytków zgodnie z art. 36 ust 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wspólnota podniosła również, że dokumentacja geologiczno - inżynierska ustalająca warunki posadowienia budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej inwestycji jest wadliwa, a decyzją Prezydenta W. nr [...] z dnia [...].04.2012 zatwierdzająca tę dokumentację i ustalająca geologiczno -inżynierskie warunki i posadowienie budynku oparła się na niepełnej dokumentacji, ponieważ w karcie informacyjnej dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej stwierdzono, że "ze względu na trwające prace projektowe na obecnym etapie nie można jednoznacznie określić stopnia oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko." Ponadto Wspólnota wskazała także, że decyzja Prezydenta W. narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczące warunków nasłonecznienia, które to warunki zdaniem odwołującej się, nie będą zachowane dla jej nieruchomości. Zdaniem Wspólnoty w znajdującej się w aktach sprawy analizie nasłonecznienia są błędy. Błędnie przyjęto, iż dla okien w środkowej części budynku przy ul. S. nr [...],[...],[...],[...] wysokość przesłaniania dla kata 60 stopni wynosi 12.38 m biorąc pod uwagę, że budynek w tej części wedle projektu ma mieć wysokość 30,5 m nie zaś 26,48 jak podano to w/w analizie. Po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. S. w W., Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] grudnia 2012r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji, Wojewoda [...] stwierdził, że rozpoznał sprawę w jej całokształcie i z jego analizy wynika, że wniosek o pozwolenie na budowę projektowanej inwestycji objętej decyzją Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2012 r., czynił zadość wymogom określonych w przepisach prawa. Zdaniem Wojewody, inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone przepisem art. 32 pkt 1 i 2 oraz art. 35 ust. 1 i art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego. Złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto projekt budowlany jest zgodny z decyzją Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2008r., Nr [...] (znak: [...]) o warunkach zabudowy przeniesionej na inwestora decyzją z dnia [...] grudnia 2008r., Nr [...]. Wojewoda wskazał, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta W został również został uzgodniony przez Prezydenta W. [...] Konserwatora Zabytków - który decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] (znak: [...]) pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji. Zdaniem Wojewody, kwestionowana przez stronę odwołującą się dokumentacja geologiczno - inżynierskiej ustalającej geologiczno - inżynierskie warunki posadowienia budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej inwestycji została zatwierdzona decyzją Prezydenta. W. z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...]. Decyzja stwierdza prawidłowość dokumentacji geologicznej i wiąże w tym zakresie organ orzekający. Wojewoda zauważył, że projekt zawiera wymagane ekspertyzy i opinie, które nie wskazują na to, iż realizacja przedmiotowej inwestycji miałaby zagrażać konstrukcji sąsiednich budynków. Nadto z oświadczeń projektantów legitymujących się stosownymi uprawnieniami budowlanymi wynika, iż realizacje przedmiotowej inwestycji nie narusza interesów osób trzecich. Zdaniem Wojewody zatwierdzony projekt spełnia wymogi określone tak w przepisie § 13 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. z 2002r. Nr 75 poz.690 z póź. zm.) dotyczące przesłaniania, jak i § 60 tego rozporządzenia dotyczącego nasłonecznienia pomieszczeń. Organ wskazał, ze z "Analizy nasłoneczniania i przesłaniania" sporządzonej dla przedmiotowej inwestycji będącej częścią projektu budowlanego wynika jednoznacznie, że projektowany budynek objęty decyzją znajduje się od północnej strony budynku przy ul. S. i nie ma wpływu na nasłonecznienie znajdujących się w nim pomieszczeń. Z przedmiotowej analizy wynika również, że spełnione są przepisy dotyczące przesłaniania gdyż przedmiotowy budynek realizowany będzie w zabudowie śródmiejskiej o której mowa w przepisie § 13 ust. 6 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na ww. decyzję Wojewody [...] skargę wniosła Wspólnota Mieszkaniowa nieruchomości przy ul. S. w W.. Wspólnota zarzuciła przedmiotowej decyzji naruszenie: przepisów k.p.a. w szczególności art. 7, 9 , 77 § 1, 84 § 1 k.p.a. a także przepisów prawa materialnego w szczególności art. 5.ust. 1 pkt.7 i pkt.9 art. 13 i art. 36 ust. 1 pkt. 1 prawa budowlanego oraz przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz art. 36 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wspólnota podniosła, podobnie jak w odwołaniu, że budynek przy ul. S. jest usytuowany w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji a więc należy projektować tak aby zapewnić ochronę obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Zdaniem Wspólnoty, zarówno decyzja Prezydenta W. jak i zaskarżona decyzja Wojewody [...] została wydana z naruszeniem przepisu prawa budowlanego, ponieważ wydana przez [...] Konserwatora Zabytków decyzja nr [...] z dnia [...].12.2011 r. w przedmiocie pozwolenia inwestorowi [...] Sp. z o.o. na budową wielofunkcyjnego budynku mieszkalno-biurowego odnosi się jedynie do układu urbanistycznego ulicy S. wpisanego do rejestru zabytków. Skarżąca wskazała, że prowadzenie budowy w pobliżu obiektu zabytkowego tj budynku mieszkalnego przy ul. S.- wymaga także zgody konserwatora zabytków art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Wspólnota Mieszkaniowa wskazała również, że jeszcze w trakcie toczącego się postępowania w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podnosiła konieczność zabezpieczenia budynku przy ul. S. w W. poprzez przyjęcie konkretnych rozwiązań technicznych- zabezpieczających przed ujemnym wpływem budowy prowadzonej na nieruchomości przy ul. P.. Wspólnota podniosła też, że decyzją nr [...] z dnia [...].04.2012 zatwierdzono niepełną dokumentację geologiczno-inżynierską ustalającą geologiczno - inżynierskie warunki i posadowienie budynku wskazując, że w karcie informacyjnej dokumentacji geologiczno-inżynieryjnej napisano... "Ze względu na trwające prace projektowe na obecnym etapie nie można jednoznacznie określić stopnia oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko". Ze stwierdzenia tego wprost wynika, zdaniem Wspólnoty, iż dokumentacja na dzień jej sporządzenia nie była pełna, nie można było jednoznacznie określić stopnia oddziaływania na środowisko, że pozostawały jeszcze pewne kwestie do wyjaśnienia po zakończeniu określonego etapu prac projektowych. Zdaniem Wspólnoty, nie można w tej sytuacji - gdy wprost z Informacji dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, wynika, że jest ona "tymczasowa" i niepełna twierdzić jak czyni to Wojewoda [...], iż inwestor przedstawił wszelką wymaganą przepisami prawa dokumentację. Wspólnota podniosła również, że zaskarżona decyzja narusza przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury do z dnia 12.04.2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczących nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, a w szczególności § 13 tego rozporządzenia. Zdaniem Wspólnoty znajdująca się w aktach sprawy analiza nasłonecznienia zawiera istotne uchybienia i błędy. W przedmiotowej analizie przyjęto bowiem, iż dla okien w środkowej części budynku przy ul. S. nr [...],[...],[...],[...] wysokość przesłaniania dla kąta 60 stopni wynosi 12.38 m. . Wspólnota wskazuje, że budynek w tej części wedle projektu ma mieć wysokość 30,5 m nie zaś 26,48 jak podano to w/w analizie . W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Również odpowiedzi na skargę udzielił pełnomocnik Inwestora, który w piśmie z dnia [...] lipca 2003r. wniósł o oddalenie skargi wskazując m. innymi ,że budynek zabytkowy przy ul. S. położony jest na terenie leżącym po drugiej stronie ulicy w stosunku do terenu inwestycji, a inwestor nie będzie realizował żadnych prac budowlanych na terenie S.. Zdaniem inwestora kwestia zabezpieczenia innych budynków jest dokładnie omówiona w sporządzonym przez Instytut Techniki Budowlanej i znajdującym się w aktach administracyjnych "Orzeczeniu technicznym dotyczącym warunków projektowania budynku z garażem podziemnym przy ul. P. w W. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich", co zostało również uwzględnione w osnowie konserwatorskiej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Zdaniem inwestora nawiązanie strony skarżącej do ekspertyzy inż. A. K. jest chybione , ponieważ ekspertyza ta była sporządzana poza tym postępowaniem, a ponadto - na etapie projekt budowlany jeszcze nie istniał a w ekspertyzie A. K. przyjęto, że zabudowa parkingiem podziemnym będzie miała miejsce w odległości 1 - 2 m od budynku strony skarżącej. W rzeczywistości zaś zatwierdzony projektu budowlany przewiduje odległość kilkunastu metrów od tego budynku, tak więc ta ekspertyza nie może odnosić się do stanu istniejącego. Inwestor stwierdził również, że ostateczną decyzją Nr [...] dokumentacja geologiczno - inżynierska została zatwierdzona jako spełniająca wymagania rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie dokumentacji hydrogeologicznej i dokumentacji geologiczno - inżynierskiej, czyli powstał określony stan prawny stworzony przez właściwy organ. Inwestor nie zgodził się również z zarzutem naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczący warunków nasłonecznienia, wskazując, że kwestia ta została wyjaśniona w znajdujących się w aktach administracyjnych: piśmie architektów z dnia [...] września 2012 r., analizie nasłonecznienia autorstwa S. F. zawartej w projekcie budowlanym oraz w ekspertyzie architektoniczno - budowlanej z dnia [...] września 2012 r., sporządzonej przez prof. W. i wytykając stronie skarżącej błąd, polegający na tym, iż nie przyjęła ona w skardze rzeczywistych wysokości projektowanego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei art. 3 § 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Sąd ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, biorąc pod uwagę stan prawny istniejący w dacie wydania tej decyzji oraz stan faktyczny ustalony przez organy prowadzące postępowanie w sprawie, nie będąc przy tym związany granicami skargi (zawartymi w niej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną). W niniejszej sprawie przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość orzeczenia zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę budynku wielofunkcyjnego mieszkalno-biurowego z częścią handlową i usługową oraz garażem podziemnym na terenie działek nr ewid: [...],[...], [...],[...], cz[...],[...],[...] i [...]z obrębu [...] oznaczonych w projekcie zagospodarowania terenu i usytuowanych przy ul. P. w W.. Sąd obligowany był ocenić, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony przez wymienione organy, uprawniał Wojewodę [...] do wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta W.. Jak wynika z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę a decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu. Podnieść w tym miejscu należy, że stosownie do art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kreuje więc wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Wobec zasady wolności budowlanej wspomniana ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor- właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania czy miejscu posadowienia (vide m.in. wyroki NSA z 14 listopada 2007 r. sygn. II OSK 1489/06 Lex 425367, WSA w Warszawie z 9 maja 2008 r. sygn. VII SA/Wa 223/08 lex 425367, WSA w Lublinie z 8 lipca 2008 r. sygn. II SA/Lu 211/08 lex 510195 i NSA z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09 lex 577666). W art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W przypadku, gdy projektowana inwestycja mieści się w zakresie reguł projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym przepisami szczególnymi, nie można, zdaniem sądu, nawet z faktu dążenia do maksymalnego odpowiadającego inwestorowi wykorzystania powierzchni działki wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością, w tym jej zabudowy zgodnie z wolą inwestora. Zwrócić należy uwagę, że projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy terenu w braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno- budowlanego został znacznie ograniczony. Organ administracji architektoniczno- budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1) - patrz komentarz do Prawa budowlanego pod redakcją Andrzeja Glinieckiego wyd. I LexisNexis str.333. W świetle treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 pr.bud.). Za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzial- ność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 powołanej ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 pr.bud.). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych art. 5 pr.bud. stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 pr.bud.). Należy przy tym zauważyć, że mimo wyłączenia w art. 35 ust. 1 możliwości badania projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c, jako jeden z podstawowych obowiązków organu architektoniczno-budowlanego nadal wskazuje się nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności badanie zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno- budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej (Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz, Gdańsk 2007, s. 119). W niniejszej sprawie organ I instancji zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, zbadał ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt Ib. Organ sprawdził również, czy dołączono zaświadczenie o wpisie projektanta (projektantów) na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, ważne na dzień opracowania projektu (art. 35 ust. 1 pkt 3). Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem Sądu w ramach swoich obowiązków, określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, Wojewoda [...] jako organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana po spełnieniu przez inwestora wymogów zawartych w przepisach art. 32-35 Prawa budowlanego oraz po zweryfikowaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Należy również podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone na niego, a zatwierdzony projekt czyni zadość wymogom określonych w przepisach prawa. Inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Ponadto co należy szczególnie podkreślić, projekt budowlany jest zgodny z decyzją Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2008r., Nr [...] (znak: [...]) o warunkach zabudowy przeniesionej na Inwestora decyzją z dnia [...] grudnia 2008r., [...] (znak; [...]). Należy wskazać, że projekt budowlany zatwierdzony decyzją Prezydenta [...] W. został również został uzgodniony przez Prezydenta W. [...] Konserwatora Zabytków - który decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji. Zarzuty podnoszone przez skarżącego, w szczególności dotyczące naruszenia przez planowaną inwestycję przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) - z uwagi na zaprojektowanie okien w elewacji przebudowywanego budynku - nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym zawartym w aktach sprawy. Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów skargi dot. nasłonecznienia i przesłaniania pomieszczeń przeznaczonych na pobyt stały ludzi, Sąd stwierdza, że zarzut ten, nie został poparty żadną rzeczową kontr-analizą i nie znalazł potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. Wspólnota podnosząc kwestię nasłonecznienia istniejącego obiektu przy ul. S., jednakowo potraktowała sprawę jego nasłonecznienia i przesłaniania, błędnie przy tym wskazując wysokość projektowanego budynku na 30,5 m, która to wysokość jest wskazana jako max. dla części środkowej w decyzji o warunkach zabudowy. Tymczasem zatwierdzony projekt podobnie jak warunki zabudowy przewiduje zabudowę kaskadową - środkowa i najniższa część położone w sąsiedztwie S. mają wysokość odpowiednio 29,90 m i 26,48 m, przy czym ze wskazanych przez Wspólnotę okien 6,7,8 i 9 tylko jedno jest usytuowane w części środkowej i to na jej skraju. W związku z tym należy wyjaśnić, ze projekt techniczny nowoprojektowanego budynku powinien zgodnie z § 13 ust. 1 uwzględniać odległość budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi od innych obiektów tak by umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń co uznaje się za spełnione, jeżeli są spełnione warunku określone w pkt. 1 ust. 1 § 13 oraz określone w ustępach 3 i 4 tego paragrafu. Zgodnie z § 13 rozporządzenia projektowany budynek musi również zachowywać wymagania, o których mowa w § 57 i 60 rozporządzenia przy czym kwestia odpowiedniego nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi nie może w niniejszej sprawie występować z uwagi na usytuowanie budynku S., gdyż jego północna elewacja jest skierowana na budynek przy ul. P., a promienie słońca padają - jak wiadomo - od strony południowej. W konsekwencji, budynek przy ul. P., który będzie usytuowany po stronie północnej, nie może wpływać na nasłonecznienie S., a zatem to budynek skarżącego może wpływać na nasłonecznienie budynku będącego przedmiotem inwestycji, a nie odwrotnie. Z analizy przesłaniania i wyjaśnień architektów S. F. i M. N. z dnia [...] września 2012 r., analizy nasłonecznienia i przesłaniania autorstwa S. F. zawartej w projekcie budowlanym oraz w ekspertyzie architektoniczno - budowlanej z dnia [...] września 2012 r., sporządzonej przez prof. W. A. W. wynika, że projektowany budynek przy ul. P. nie przesłania budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. S. w sposób sprzeczny z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późniejszymi zmianami, z dnia 15 czerwca 2002 r.) W analizie architekta S. F. zostało wykazane, że widok z okien nr [...],[...],[...]i [...] na parterze budynku S. nie przesłania widoku przez wschodnią część budynku przy P. w niedopuszczalnej odległości, która to część w projekcie ma wysokość 26,48 m, a nie 30,5 m, jak twierdzi błędnie strona skarżąca. We wspomnianej analizie udowadnia się również, że widok z okna mieszkania nr 6 na parterze przy ul. S. nie jest przesłaniany w niedozwolonej odległości, a wysokość części środkowej zaprojektowanego budynku przy ul. P. wynosi w projekcie 29.90 m, a nie - jak strona skarżąca błędnie zarzuca - 30,5 m. Reasumując, dokładna analiza nasłonecznienia i przesłaniania wykonana przez S F. wraz z wyliczeniem dla każdego okna oraz wyjaśnieniem każdej sytuacji względem budynku przy S. poparta również analizą prof. W. W., rzeczoznawcy budowlanego, potwierdza w pełni fakt, że projekt budynku przy ul. P. spełnia wszystkie warunki § 13, 57 i 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.. Odnosząc się do kolejnego zarzutu Wspólnoty dot. naruszenia przepisów o ochronie zabytków, stwierdzić należy, że projekt budowlany omawianej inwestycji został uzgodniony przez Prezydenta W. [...] Konserwatora Zabytków - który ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Nr [...] (znak: [...]) pozwolił na realizację przedmiotowej inwestycji po zapoznaniu się z projektem architektoniczo-budowlanym oraz z projektem zagospodarowania terenu z którego jednoznacznie wynikało usytuowanie planowanej inwestycji również w stosunku do istniejącej w sąsiedztwie zabudowy. Odnosząc się więc do zarzutu skargi że prowadzenie budowy w pobliżu obiektu zabytkowego tj budynku mieszkalnego przy ul. S.- wymaga odrębnej zgody konserwatora zabytków art. 36 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami a decyzja [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...].12.2011r. nr [...] odnosi się jedynie do jednego zabytku w postaci układu urbanistycznego stwierdzić należy, że zarzut ten jest całkowicie chybiony, ponieważ decyzja [...] Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...].12.2011 r. zezwala jednoznacznie inwestorowi na budowę w/w inwestycji na terenie wskazanych w decyzji działek. Zauważyć należy, że inwestor nie zamierza prowadzić robót budowlanych przy zabytku lub w otoczeniu zabytku, który jest terenem leżącym po drugiej stronie ulicy w stosunku do terenu inwestycji, lecz na działce gruntu którą dysponuje i która nie sąsiaduje bezpośrednio z budynkiem przy ul. S., a więc nie żadnego interesu ani prawa by realizować jakiekolwiek roboty na działce Skarżącej Wspólnoty, a decyzja na którą powołuje się Wspólnota z dnia [...] grudnia 2007r., orzekającą o wpisaniu do rejestru zabytków budynku przy ul. S. obejmuje jedynie budynek wraz z terenem posesji oznaczonej na załączonej do tej decyzji mapie ewidencyjnej. Oczywiście, gdyby zatwierdzony projekt przewidywał roboty budowlane w obiekcie zabytkowym S. lub bezpośrednio przy tym obiekcie to zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) prowadzenie prac konserwatorskich, restauratorskich lub robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków wymagałoby pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków. Obowiązek uzyskania pozwolenia wojewódzkiego konserwatora zabytków na prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie budowlanym wpisanym do rejestru zabytków lub na obszarze wpisanym do rejestru zabytków przewiduje nadto art. 39 ust. 1 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie mamy jednak do czynienia z planowaną budową nowo- projektowanego obiektu na terenie objętym ochroną konserwatorską na odrębnej nieruchomości przedzielonej w dodatku działką drogową, a nie w budynku zabytkowym lub przy tym budynku (np. na działce na której usytuowany jest budynek) Z tych względów należy stwierdzić, że wydanie przez Konserwatora Zabytków kolejnej decyzji w sprawie byłoby bezprzedmiotowe skoro w decyzji z dnia [...].12.2011r. nr [...] organ jednoznacznie pozwolił inwestorowi na budowę budynku mieszkalno- biurowego, z częścią handlową praz usługową z parkingiem podziemnym oraz niezbędną infrastrukturą techniczną. Odnośnie zarzutu braku pełnej dokumentacji geologiczno - inżynierskiej to zauważyć należy ,że zgodnie z treścią art. 34 ust. 3 pkt 4 Prawa budowlanego projekt budowlany zawiera wyniki badań geologiczno - inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych w zależności od potrzeb. Nadmienić należy, że dokumentacja taka powinna być opracowana tylko wówczas gdy uzna to za konieczne projektant konstrukcji obiektu budowlanego przy braku dostatecznych danych o strukturze gruntu i strumieniach wodnych. Zauważyć jednak należy, że do wniosku o pozwolenie na budowę załączone zostało decyzją Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2012r., Nr [...] która stwierdza prawidłowe wykonanie dokumentacji geologiczno - inżynierskiej ustalającej geologiczno - inżynierskie warunki posadowienia budynku biurowo - mieszkalnego dla przedmiotowej inwestycji oraz orzeczenie techniczne z dnia [...].05.2012 r. dotyczące warunków projektowania budynku przy ul. P. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich wykonane przez mgr inż. C. Ż.. Przedmiotowy projekt zawiera zatem wymagane ekspertyzy i opinie, które nie wskazują na to iż realizacja przedmiotowej inwestycji miała zagrażać konstrukcji sąsiednich budynków. Nadto z oświadczeń projektantów legitymujących się stosownymi uprawnieniami budowlanymi wynika, iż realizacje przedmiotowej inwestycji nie narusza interesów osób trzecich. W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku wystąpienia takich naruszeń o realizacji prac niezgodnie z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę, do podjęcia stosownych kroków właściwe są organy nadzoru budowlanego. Zatem zarzut wystąpienia ewentualnych immisji i sprzecznego z przepisami techniczno - budowlanymi oddziaływania zamierzenia budowlanego objętego wnioskiem Inwestora, na budynki sąsiednie - w tym nieruchomość Wspólnoty , w świetle zebranego materiału dowodowego należy uznać za chybiony. Zarzut co do wpływu planowanej inwestycji na bezpieczeństwo konstrukcji budynków sąsiednich nie został w żaden sposób udowodniony, a zgromadzona na tę okoliczność dokumentacja projektu jest wystarczająca do przyjęcia braku wątpliwości w tym zakresie. Dodatkowo należy zaznaczyć, że kwestia zabezpieczenia innych budynków jest dokładnie omówiona w sporządzonym przez Instytut Techniki Budowlanej i znajdującym się w aktach administracyjnych "Orzeczeniu technicznym dotyczącym warunków projektowania budynku z garażem podziemnym przy ul. P. w W. z uwagi na stan bezpieczeństwa budynków sąsiednich", z orzeczenia ITB, wynika, że projektowana budowa przy ul. P. nie zagraża stabilności budynku przy ul.S. ,i ta okoliczność zostało również uwzględniona w osnowie konserwatorskiej decyzji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Zwrócić należy uwagę, że w świetle treści art. 35 ust. 1 właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W ramach określonych w art. 35 ust. 1 ustawy obowiązków Wojewoda [...] ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia przepisów postępowania ze skutkiem mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie naruszył w szczególności art. art. 7, 9 k.p.a., 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. Zarzuty skargi w tym zakresie nie miały zatem podstaw w obowiązującym prawie. Strona skarżącą winna mieć na względzie, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem skoro inwestor spełnił w niniejszej sprawie wszystkie wymagania konieczne do udzielenia pozwolenia na budowę to Prezydent W. nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie wszystkie jednakże interesy osób trzecich podlegają ochronie; chronione są wyłącznie interesy prawne, a nie są chronione interesy jedynie faktyczne. Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Naruszenie interesu prawnego rozumiane jest jako naruszenie konkretnych norm prawa materialnego, obowiązujących w procesie inwestycyjnym (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1492/98). Zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji nie mogą być prawnie skuteczne, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego, rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Stwierdzić należy, iż w zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem. Kończąc powyższe rozważania Sąd zauważa, że planowana inwestycja może spowodować szereg utrudnień dla otoczenia. W zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.