II FZ 1469/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. Sp. z o. o. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 529/13 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi E.Sp. z o. o. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 8 maja 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik 2012 r. wraz z należnymi odsetkami postanawia oddalić zażalenie. 1. Zarządzeniem z 12 lipca 2013 r., I SA/Op 529/13, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a.") wezwał skarżącą, E.Sp. z o.o. w T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm. dalej jako "rozporządzenie"). 2. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie podnosząc zarzut naruszenia art. 231 P.p.s.a. i § 1 pkt 1 i § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia bowiem wpis od tej skargi jest właściwy dla nin. sporu według przepisu § 1 pkt 1 tego rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Kwestią o zasadniczym znaczeniu dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy jest ustalenie czy wpisem należnym od wniesionej skargi był wpis stosunkowy, czy też stały. W pierwszej kolejności należy odnieść się do pojęcia "wartość przedmiotu zaskarżenia", gdyż właśnie ta wartość determinuje charakter oraz wysokość należnego wpisu. W myśl art. 231 P.p.s.a., który jest jednym z przepisów regulujących kwestię wpisów, "wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały". Dychotomiczny podział obu kategorii spraw nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte w przepisie sformułowanie "...w sprawach, których - przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Należy również zauważyć, że ustawodawca w art. 215 P.p.s.a. nakazuje stronie w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z kolei w art. 216 P.p.s.a. ustawodawca podaje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Takie sformułowanie przepisu rodzi pewne komplikacje, gdyż przedmiotem zaskarżenia nie mogą być należności pieniężne. Dokonując literalnej wykładni przepisów należałoby dość do wniosku, że w sprawach sądowoadministracyjnych każde pismo strony podlegałoby opłacie stałej, gdyż przedmiotem zaskarżenia mogą być wyłącznie akty lub czynności organów administracji publicznej. Dlatego też, "przedmiot zaskarżenia" należy rozumieć szerzej, jako przedmiot postępowania objęty zaskarżonym aktem bądź czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. Prawodawca o wiele zręczniej wypowiedział się w tej kwestii w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., gdzie w § 1 wskazał, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (por. postanowienie NSA z 1 sierpnia 2005 r., I FZ 374/05). Należy zatem stwierdzić, że kluczowe jest ustalenie co określała/obejmowała zaskarżona przez stronę decyzja. Strona wniosła do sądu skargę na decyzję z 8 maja 2013 r., którą Dyrektor Izby Skarbowej w O. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji odraczającą do dnia 1 lipca 2013 r. zapłatę zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za październik 2012 r. w wysokości 10.368 zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę w wysokości 12 zł oraz ustalająca opłatę prolongacyjną w wysokości 410 zł. Spółka wniosła skargę na ww. decyzję "w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji organu podatkowego I instancji w zakresie określenia spółce zobowiązania odsetkowego w kwocie 12,00 zł odsetek ustawowych za zwłokę, i wnosi o uchylenie tej decyzji w tej zaskarżonej części określającej takie obciążenie odsetkowe skarżącej spółki." We wniesionej przez spółkę skardze podnoszone zarzuty wskazują, że istotą sporu w sprawie jest kwestia zasadności naliczenia odsetek za zwłokę w sytuacji, gdy wniosek o udzielenie ulgi został nadany w placówce pocztowej operatora publicznego w ustawowym terminie płatności podatku, a do organu wpłynął już po terminie. Innymi słowy, spór w sprawie koncentruje się wokół kwestii związanej z określeniem właściwej daty wszczęcia postępowania w sprawie odroczenia terminu płatności podatku (zaległości podatkowej) a zatem podstawy udzielenia ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, tj. czy ulga powinna zostać przyznana na podstawie art. 67a § 1 pkt 1 czy art. 67a § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej jako: "O.p."). Jak już zostało to wyjaśnione w orzecznictwie, od skargi na decyzję dotyczącą ulgi podatkowej pobiera się wpis stały. Wynika to z okoliczności, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie dotyczy określenia czy ustalenia zobowiązań mających wartość pieniężną, lecz przesłanek warunkujących przyznanie ulgi związanej z zapłatą takich zobowiązań (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09, ONSAiWSA z 2010, nr 1, poz. 3; postanowienia NSA: z 10 lutego 2005 r., FZ 691/04, niepubl.; z 28 września 2006 r., II FZ 581/06, niepubl.; z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Natomiast na podstawie § 2 ust. 3 pkt. 12 rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wpis stały wynosi 500 zł. Z uwagi na powyższe, oceniając wysokość wpisu w sprawie należy stwierdzić, iż skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi. Z tych względów i na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.