IV SA/Wa 1081/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant ref. staż. Filip Rutkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi C. Sp.z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej oddala skargę Wnioskiem z dnia 11 stycznia 2012r. C. Sp. z o.o.wystąpiła o wydanie zaświadczenia o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka nr ew. [...] z obrębu [...]) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 1998r. Po rozpoznaniu tego wniosku, Z. W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2012r. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. tj. o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka nr ew. [...] z obrębu [...]) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", w gminie [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...]z dnia [...] 1998r. W uzasadnieniu postanowienia podano, że z uwagi na fakt, że obiekty budowlane w formie wolnostojących urządzeń reklamowych nie są ujęte w ustaleniach ww. planu, i w związku z tym organ nie może zaświadczyć o ich zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła C. Sp. z o.o. podnosząc, że organ nie rozpoznał istoty sprawy, co naruszyło art. 217, art. 218 i art. 219 kpa. Ustalenie przez organ, że zapisy planu zagospodarowania przestrzennego nie wymieniają obiektów budowlanych w postaci nośników reklamowych, nie może stanowić przeszkody do wydania zaświadczenia, albowiem okoliczność ta nie może być rozstrzygająca lub nawet prowadzić do wniosku o braku zgodności z planem nośnika reklamowego, który funkcjonuje na nieruchomości przy ul. [...] w W. Spółka podniosła, że według generalnych standardów, treść planu nie powinna wymieniać konkretnych obiektów budowlanych, a koncentrować się na ogólnym ujęciu dopuszczalnego sposobu zagospodarowania terenu. Przy takim podejściu do zagadnienia nie było, zdaniem Spółki, żadnych przeszkód do tego, aby nie zważając na brak bezpośredniego ujęcia w treści planu ustaleń dotyczących urządzeń reklamowych, organ dokonał oceny zgodności z zapisami planu ww. nośnika reklamowego, a w szczególności z § 10 planu. Po rozpatrzeniu zażalenia C. Sp. z o.o. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] marca 2013r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Z. W. postanowienie nr [...] z dnia [...] lutego 2012r. o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez C. Sp. z o.o. W uzasadnieniu swojego postanowienia Kolegium Odwoławcze podało, że zgodnie z art. 217 kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, jeżeli przepis prawa wymaga urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego oraz jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zatem zaświadczeniem w rozumieniu k.p.a. jest urzędowe potwierdzenie w formie pisemnej obiektywnie istniejącego (aktualnie lub w przeszłości) stanu rzeczy (faktycznego łub prawnego), dokonane przez organ administracji publicznej na żądanie zainteresowanej osoby, której interes oparty jest na prawie (por. Z. Kmiecik, Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalania weryfikacji jego treści, PiP, 2004 r. Nr 10, str. 58). Oznacza to, że zaświadczenia są aktami, które potwierdzają istnienie uprawnień czy obowiązków, określonych (tzn. stworzonych lub ustalonych) uprzednio indywidualnym aktem prawnym. Kolegium podało także, że przepis art. 218 k.p.a. określa, w jakich sytuacjach organ ma obowiązek wydania zaświadczenia w sytuacji opisanej w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. Potwierdzenie faktów albo stanu prawnego powinno wynikać z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia może być przeprowadzone tylko w ograniczonym zakresie (art. 218 § 2 k.p.a.). W niniejszej sprawie spółka C. Sp. z o.o. wniosła o wydanie zaświadczenia o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka nr ew. [...] z obrębu [...]) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" [...] zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 1998r. Wydanie zaświadczenia o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego z planem miejscowym jest możliwe, zdaniem Kolegium, jedynie w sytuacji, gdy zapisy w planie przewidują taką formę zagospodarowania terenu, jaka jest przewidziana we wniosku inwestora. Kolegium podkreśliło, że określenie "zgodność z planem" - użyte w art. 49b ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane - nie może być traktowana jako synonim "braku sprzeczności", bowiem ww. przepis stanowi wyraźnie, że zaświadczenie ma dotyczyć zgodności z planem, a nie braku sprzeczności. Skoro w przedmiotowym planie zagospodarowania przestrzennego nie przewidziano takiej formy zagospodarowania terenu, jak budowa nośnika reklamowego, to brak było podstaw do stwierdzenia zgodności tej inwestycji z planem miejscowym. Kolegium powołało się w uzasadnieniu m.in. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15.12.2009r., sygn. akt II SA/Wa 1616/09, LEX nr 550335, w którym Sąd stwierdził wyraźnie, że " Postępowanie w zakresie wydawania zaświadczeń oznacza potwierdzenie stanu faktycznego i prawnego na podstawie posiadanych przez organ dokumentów. W przypadku zaś braku odpowiednich danych organ nie wydaje zaświadczenia. Postępowanie wyjaśniające ogranicza się jedynie do ustalenia stanu faktycznego i prawnego na podstawie prowadzonej przez organ ewidencji, rejestru, zbioru dokumentów czy też zbioru danych utrwalonych w inny sposób, nie jest zatem konieczne współdziałanie z osobą zainteresowaną treścią zaświadczenia. Nie jest konieczne również przeprowadzenie pełnego postępowania dowodowego zgodnie z treścią art. 75 § 1 kp.a., ponieważ postępowanie wyjaśniające w sprawie wydania zaświadczenia nie zmierza do rozpatrzenia sprawy administracyjnej, ale co najwyżej do odnalezienia danych w celu potwierdzenia istniejącego obecnie lub w przeszłości stanu. (...)" Reasumując Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w sprawie niniejszej nie było podstaw do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez podmiot wnioskujący. Na powyższe postanowienie Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013r. nr [...] wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w szczególności art. 6 ust. 2 ustawy poprzez bezpodstawne przyjęcie, że skoro w planie nie wymieniono takiej formy zagospodarowania jak budowa nośnika reklamowego to brak było podstaw do stwierdzenia zgodności takiej inwestycji z planem miejscowym. Wskazano także na naruszenie art. 49b ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane przez błędne przyjęcie, że użyte w tym przepisie stwierdzenie "...budowa... jest zgodna z (...) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego" nie oznacza dozwolone jest zagospodarowanie terenu w sposób niesprzeczny z planem. Skarżąca wskazała też na naruszenie art. 217, art. 218 oraz art. 219 k.p.a., które polegało na nierozpoznaniu istoty sprawy i uchyleniu się przez organ administracji od złożenia oświadczenia w przedmiocie zgodności posadowionego nośnika reklamowego z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazano też na naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego postanowienia organu I instancji jak też art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wymaganego uzasadnienia prawnego rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko i argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący żądał wydania zaświadczenia o zgodności wybudowanego nośnika reklamowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka nr ew. [...] z obrębu [...]) z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]", [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] 1998r. Powyższe żądanie mieściło się w dyspozycji art. 217 k.p.a. Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Podkreślić należy, że zaświadczenie jest czynnością materialno-techniczną która nie przyznaje, nie stwierdza, nie uznaje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaświadczenie potwierdza jedynie informacje posiadane przez organ, przy czym poświadczane informacje muszą być oczywiste i bezspornie wynikać z prowadzonych przez organ rejestrów, ewidencji, czy innych będących w jego posiadaniu danych. W zaświadczeniu organ nie może dokonywać interpretacji przepisów prawa oraz oceny skutków prawnych przepisów dla danego stanu faktycznego. Natura zaświadczenia sprowadza się jedynie do prostego przeniesienia (zacytowania) danych znajdujących się w posiadaniu organu do wydawanego zaświadczenia. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że żądanie skarżącego wykraczało poza tak rozumianą formułę zaświadczenia. C. Sp. z o.o. nie chciała uzyskać zaświadczenia o danych z odpowiedniej ewidencji (miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego), ale dążyła do tego, aby organ administracji dokonał interpretacji i oceny zapisów zawartych w tym planie w kontekście określonego stanu faktycznego. Powyższe wykracza poza zakres objęty uproszczonym postępowaniem w przedmiocie wydania zaświadczenia. Wskazać nadto należy, że przesądzenie o zgodności z planem wybudowanego nośnika reklamowego na nieruchomości przy ul. [...] w W. (działka nr ew. [...] z obrębu [...]) - jak tego żądała strona - stanowi w istocie rozstrzygnięcie odnośnie sposobu zagospodarowania terenu. Tymczasem konkretyzacja możliwości zagospodarowania nieruchomości zgodnie z planem, będąca wyrazem interpretacji przepisów planu i jego zastosowania, dokonywana jest stosownym rozstrzygnięciem administracyjnym (np. w decyzji o pozwoleniu na budowę lub o zmianie pozwolenia na budowę), a okoliczność, czy planowana inwestycja będzie zgodna z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, czy też nie i w jakim zakresie - nie należy już do kompetencji organu wydającego zaświadczenie, lecz do organu architektoniczno- budowlanego, który w prowadzonym przez siebie postępowaniu będzie oceniał stosowną dokumentację projektową w trybie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jest to bowiem element stanu faktycznego sprawy, z którym przepisy Prawa budowlanego wiążą określone konsekwencje prawne. Sąd orzekający w niniejszym składzie całkowicie zgadza się z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 września 2005r. II OSK 36/05 (ONSAIWSA 2006/2/64), w którym Sąd ten stwierdził, że obowiązek wydania, na podstawie art. 217 § 2 pkt 2 i art. 218 § 2 k.p.a., zaświadczenia urzędowo potwierdzającego określone fakty lub stan prawny, wynikające z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, nie dotyczy okoliczności, których ustalenie i ocena następuje w postępowaniu jurysdykcyjnym w sprawie rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Słusznie, więc Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Z. W. z dnia [...] lutego 2012r. o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez wnioskodawcę C. Sp. z o.o. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Dlatego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.