I SA/Gd 395/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 lipca 2011 r. sprawy ze skargi T.J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej. oddala skargę. ZASKARŻONYM POSTANOWIENIEM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...] W PRZEDMIOCIE SPROSTOWANIA Z URZĘDU OCZYWISTEJ OMYŁKI PISARSKIEJ W POSTANOWIENIU NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...] O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA T.J. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. W UZASADNIENIU DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WSKAZAŁ, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA [...], NR [...], NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO SPROSTOWAŁ Z URZĘDU OCZYWISTĄ OMYŁKĘ PISARSKĄ W POSTANOWIENIU Z DNIA [...] R., NR [...], O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA PANU T.J. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 76 Z PÓŹN. ZM.), WSKAZUJĄC, ŻE W WIERSZACH 18-20 OD GÓRY NA STR. 1 POSTANOWIENIA ZAMIAST W SPRAWIE ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD NIEZAPŁACONYCH W TERMINIE ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W 2007 ROKU WINNO BYĆ W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 ROK OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI WSKAZAŁ, ŻE W TOKU KOMPUTEROWEJ EDYCJI TEKSTU POSTANOWIENIA W CZĘŚCI ZAWIERAJĄCEJ INFORMACJĘ O KONIECZNOŚCI DOŁĄCZENIA DO AKT SPRAWY PEŁNOMOCNICTWA W ZAKRESIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO - W PRZYPADKU DZIAŁANIA STRONY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, BŁĘDNIE WSKAZANO ZAKRES PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE Z DNIA [...]R. T. J. - WNIÓSŁ PISMEM Z DNIA 21 LUTEGO 2011 R. ZAŻALENIE. PODNOSZĄC ZARZUTY NARUSZENIA: - ART. 215 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ, - ART. 217 § 1 PKT 4 I PKT 5 I § 2 W ZWIĄZKU Z ART. 219 I W ZWIĄZKU Z ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, STRONA WNIOSŁA O UCHYLENIE POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...]R., W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY TEMU ORGANOWI DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. ZDANIEM STRONY NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO WYDAJĄC POSTANOWIENIE Z DNIA [...]R., NR [...], NIEPRAWIDŁOWO ZASTOSOWAŁ PRZEPISY ART. 215 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ, BOWIEM BEZZASADNIE SPROSTOWAŁ ISTOTNY BŁĄD W TREŚCI POSTANOWIENIA Z DNIA [...]R., NR [...]. PRZEPISY DOPUSZCZAJĄ JEDYNIE SPROSTOWANIE W POSTANOWIENIU NIEDOKŁADNOŚCI, BŁĘDÓW PISARSKICH ALBO RACHUNKOWYCH LUB INNYCH OCZYWISTYCH OMYŁEK. NIE JEST NATOMIAST DOPUSZCZALNA MERYTORYCZNA ZMIANA TREŚCI POSTANOWIENIA, A TAKA SYTUACJA - ZDANIEM STRONY - MIAŁA MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. MAJĄC NA UWADZE STAN FAKTYCZNY SPRAWY DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI STWIERDZIŁ, ŻE POSTANOWIENIEM Z DNIA [...]R., NR [...] UTRZYMAŁ W MOCY POSTANOWIENIE NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...] R., NR [...], W SPRAWIE WYJAŚNIENIA WĄTPLIWOŚCI CO DO TREŚCI POSTANOWIEŃ: - Z DNIA [...] R., NR [...] O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA PANU T.J. WYSOKOŚCI ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD NIEZAPŁACONYCH W TERMINIE ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W 2007 R., - Z DNIA [...]R., NR [...], O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWCE OKREŚLENIA PANU T.J. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 76 Z PÓŹN. ZM.). ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE TREŚĆ TYCH POSTANOWIEŃ BYŁA CZYTELNA I ZROZUMIAŁA. WPRAWDZIE POSTANOWIENIE Z DNIA [...]R., NR [...], ZAWIERAŁO BŁĄD POLEGAJĄCY NA WSKAZANIU W JEGO UZASADNIENIU, ŻE: JEŻELI ZATEM PAN W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU PODATKOWYM MA DZIAŁAĆ PRZEZ PEŁNOMOCNIKA, TO DO AKT SPRAWY POWINNO BYĆ ZŁOŻONE PEŁNOMOCNICTWO W ZAKRESIE PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE ODSETEK ZA ZWŁOKĘ OD NIEZAPŁACONYCH W TERMINIE ZALICZEK NA PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH Z TYTUŁU PROWADZENIA POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W 2007 ROKU WRAZ Z DOWODEM PONIESIENIA OPLOTY SKARBOWEJ W WYSOKOŚCI 17 ZŁ - ZGODNIE Z USTAWA Z DNIA 16 LISTOPADA 2009 R., O OPŁACIE SKARBOWEJ (DZ. U. NR 225, POZ. 1635 ZE ZM.). JEŚLI NIE WYSTĄPI ZWOLNIENIE Z TEJ OPŁATY, ZAMIAST WSKAZANIA NA ZŁOŻENIE PEŁNOMOCNICTWA DO AKT SPRAWY OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 ROK OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. JEDNAK W SENTENCJI SPRECYZOWANO WYRAŹNIE PRZEDMIOT SPRAWY, W KTÓREJ WSZCZĘTO POSTĘPOWANIE NA MOCY TEGO POSTANOWIENIA. POWYŻSZA OMYŁKA ZOSTAŁA SPROSTOWANA PRZEZ NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA [...]R., NR [...], CO ZOSTAŁO ZAKWESTIONOWANE PRZEZ STRONĘ W ZŁOŻONYM ZAŻALENIU. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ZAUWAŻYŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 215 § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.) ORGAN PODATKOWY MOŻE, Z URZĘDU LUB NA ŻĄDANIE STRONY, PROSTOWAĆ W DRODZE POSTANOWIENIA BŁĘDY RACHUNKOWE ORAZ INNE OCZYWISTE OMYŁKI W WYDANEJ PRZEZ TEN ORGAN DECYZJI. PRZEPIS ART. 215 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ STANOWI RÓWNIEŻ PODSTAWĘ DO WYJAŚNIENIA WĄTPLIWOŚCI CO DO TREŚCI POSTANOWIENIA. STOSOWNIE BOWIEM DO TREŚCI ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ DO POSTANOWIEŃ STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY ART. 208, 210 § 2A I § 3-5 ORAZ ART. 211-215, A DO POSTANOWIEŃ, NA KTÓRE PRZYSŁUGUJE ZAŻALENIE, ORAZ POSTANOWIEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 228 § 1, STOSUJE SIĘ RÓWNIEŻ ART. 240-249 ORAZ ART. 252, Z TYM ŻE ZAMIAST DECYZJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 243 § 3, ART. 245 § 1 I ART. 248 § 3, WYDAJE SIĘ POSTANOWIENIE. W DOKTRYNIE I ORZECZNICTWIE SĄDOWYM UGRUNTOWANY JEST POGLĄD, ZGODNIE Z KTÓRYM NA PODSTAWIE ART. 215 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ MOGĄ BYĆ PROSTOWANE OMYŁKI, KTÓRE MOŻNA STWIERDZIĆ W PROSTY SPOSÓB, W SZCZEGÓLNOŚCI BEZ ANALIZOWANIA TREŚCI PRZEPISÓW PRAWA NA PODSTAWIE, KTÓRYCH ROZSTRZYGNIĘTO SPRAWĘ. W OCENIE DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI - W OBJĘTYM ZAŻALENIEM POSTANOWIENIU Z DNIA [...]R., NR [...] -PRAWIDŁOWO SPROSTOWAŁ Z URZĘDU OCZYWISTĄ OMYŁKĘ PISARSKĄ W POSTANOWIENIU NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...]R., NR [...], O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO. OMYŁKA TA NIEWĄTPLIWIE ZAISTNIAŁA W TOKU KOMPUTEROWEJ EDYCJI TEKSTU POSTANOWIENIA W TEJ JEGO CZĘŚCI, KTÓRA ZAWIERAŁA INFORMACJĘ O KONIECZNOŚCI - W PRZYPADKU DZIAŁANIA STRONY PRZEZ PEŁNOMOCNIKA - DOŁĄCZENIA DO AKT SPRAWY PEŁNOMOCNICTWA I POLEGAŁA NA BŁĘDNYM WSKAZANIU (JEDYNIE W TYM MIEJSCU) ZAKRESU SPRAWY, DO AKT KTÓREJ MA POWINNO BYĆ PRZEDŁOŻONE PEŁNOMOCNICTWO. BŁĄD WE WSKAZANIU ZAKRESU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W INFORMACJI O KONIECZNOŚCI DOŁĄCZENIA DO AKT SPRAWY PEŁNOMOCNICTWA MÓGŁ - W OCENIE ORGANU ODWOŁAWCZEGO - ZOSTAĆ SPROSTOWANY PRZEZ ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI NA PODSTAWIE ART. 215 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. Z SENTENCJI OBJĘTEGO SPROSTOWANIEM POSTANOWIENIA NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO Z DNIA [...]R., NR [...], WYNIKA BOWIEM JEDNOZNACZNIE I W SPOSÓB NIE BUDZĄCY WĄTPLIWOŚCI, ŻE POSTANOWIENIEM TYM ORGAN WSZCZĄŁ POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE OKREŚLENIA T.J. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH (DZ. U. Z 2000 R. NR 14, POZ. 76 Z PÓŹN. ZM.). ZDANIEM ORGANU ODWOŁAWCZEGO ZARÓWNO ZAISTNIAŁA W TREŚCI POSTANOWIENIA Z DNIA [...]R., OMYŁKA, JAK I JEJ SPROSTOWANIE DOKONANE POSTANOWIENIEM Z DNIA [...]R., NIE MIAŁY WPŁYWU NA MERYTORYCZNE ROZPATRZENIE SPRAWY, W TYM NA SKUTECZNOŚĆ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO W SPRAWIE OKREŚLENIA T.J. WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 R., O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ KWESTIONOWANE ZAŻALENIEM POSTANOWIENIE Z DNIA [...]R., NR [...], NIE NARUSZA PRZEPISÓW ART. 215 § 1 W ZWIĄZKU Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ ART. 217 § 1 PKT 4 I PKT 5 I § 2 W ZWIĄZKU Z ART. 219 I W ZWIĄZKU Z ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. POSTANOWIENIEM TYM ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI SPROSTOWAŁ BOWIEM - NA PODSTAWIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW PRAWA - OMYŁKĘ W POSTANOWIENIU Z DNIA [...]R., NR [...], CO BYŁO ZASADNE I DOPUSZCZALNE. WBREW ZARZUTOM PODNIESIONYM W ZAŻALENIU POSTANOWIENIE Z DNIA [...]R., NR [...], ZAWIERA WYMAGANE PRZEPISAMI PRAWDA ELEMENTY, W TYM WSKAZANIE PODSTAWY PRAWNEJ, ROZSTRZYGNIĘCIE ORAZ UZASADNIENIE FAKTYCZNE I PRAWNE. ODNOSZĄC SIĘ Z KOLEI DO STWIERDZENIA, ŻE W SPRAWIE WYSTĄPIŁA KWALIFIKOWANA WADA POSTĘPOWANIA OKREŚLONA W ART. 240 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ PODNIÓSŁ, ŻE STOSOWNIE DO TREŚCI ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ DO POSTANOWIEŃ STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY ART. 208, 210 § 2A I § 3-5 ORAZ ART. 211-215, A DO POSTANOWIEŃ, NA KTÓRE PRZYSŁUGUJE ZAŻALENIE, ORAZ POSTANOWIEŃ, O KTÓRYCH MOWA W ART. 228 § 1, STOSUJE SIĘ RÓWNIEŻ ART. 240-249 ORAZ ART. 252, Z TYM, ŻE ZAMIAST DECYZJI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 243 § 3, ART. 245 § 1 I ART. 248 § 3, WYDAJE SIĘ POSTANOWIENIE. NA POSTANOWIENIE O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NIE PRZYSŁUGUJE ZAŻALENIE, A TYM SAMYM NIE MAJĄ DO NIEGO ZASTOSOWANIA PRZEPISY ART. 240 I NASTĘPNE ORDYNACJI PODATKOWEJ. JEŻELI ZATEM STRONA UWAŻA, ŻE W SPRAWIE WYSTĄPIŁA KWALIFIKOWANA WADA POSTĘPOWANIA OKREŚLONA W ART. 240 § 1 PKT 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ, TO OKOLICZNOŚCI TE BĘDZIE MOGŁA PODNIEŚĆ PO ZAKOŃCZENIU TEGO POSTĘPOWANIA OSTATECZNĄ DECYZJĄ ORGANU PODATKOWEGO. I DOPIERO WÓWCZAS - JAK STANOWI TO ART. 240 I NASTĘPNE ORDYNACJI PODATKOWEJ - ROZWAŻANA MOŻE BYĆ KWESTIA WZNOWIENIA TEGO POSTĘPOWANIA. SKARGĘ NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE WNIÓSŁ T. J.. ZARZUCAJĄC POSTANOWIENIU NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, MAJĄCE ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, TJ.: 1. ART. 233 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 239 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 Z PÓŹN. ZMIAN.), 2. ART. 215 § 1 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ BŁĘDNE ZASTOSOWANIE POLEGAJĄCE NA BEZZASADNYM SPROSTOWANIU ISTOTNEGO BŁĘDU W TREŚCI POSTANOWIENIA NR [...] Z DNIA [...]R., 3. ART. 217 § 1 PUNKTY 4 I 5 I § 2 W ZW. Z ART. 219 W ZW. Z ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postępowania oraz poprzedzającego je postanowienia pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi T. J. podniósł, że pismem z dnia 24 listopada 2010 r., na podstawie art. 215 § 2 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości co do treści następujących postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego : 1. nr [...] z dnia [...], w przedmiocie wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, 2. NR [...] Z DNIA [...]R., W PRZEDMIOCIE WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO SPRAWIE W SPRAWIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI ZOBOWIĄZANIA W PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH ZA 2007 R., OBLICZONEGO WEDŁUG ART. 27 UST. 1 USTAWY Z DNIA 26 LIPCA 1991 ROKU O PODATKU DOCHODOWYM OD OSÓB FIZYCZNYCH, POPRZEZ WSKAZANIE CZY: - WYŻEJ WYMIENIONE POSTANOWIENIA DOTYCZĄ TEJ SAMEJ SPRAWY, CZY TEŻ DWÓCH ODRĘBNYCH SPRAW PODATKOWYCH? - ORGAN PODATKOWY KWESTIONUJE PEŁNOMOCNICTWO SZCZEGÓLNE Z DNIA 7 PAŹDZIERNIKA 2010 R. UDZIELONE W PRZEZ PODATNIKA, ZŁOŻONE DO AKT POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO NR [...], WRAZ Z ZAWIADOMIENIEM Z DNIA 12 PAŹDZIERNIKA 2010 R.? NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM NR [...] Z DNIA [...]R., DORĘCZONYM W DNIU 14 LUTEGO 2011 R., SPROSTOWAŁ OCZYWISTĄ OMYŁKĘ W POSTANOWIENIU NR [...] Z DNIA [...]R. POSTANOWIENIA ORGANÓW PODATKOWYCH OBYDWU INSTANCJI ZOSTAŁY, ZDANIEM SKARŻĄCEGO WYDANE Z NARUSZENIEM PRZEPISÓW ART. 215 § 1 W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO NIEPRAWIDŁOWO ZASTOSOWAŁ WYŻEJ WYMIENIONE PRZEPISY. W TRYBIE ART. 215 § 1 , W ZW. Z ART. 219 ORDYNACJI PODATKOWEJ DOPUSZCZALNE JEST JEDYNIE SPROSTOWANIE W POSTANOWIENIU NIEDOKŁADNOŚCI, BŁĘDÓW PISARSKICH ALBO RACHUNKOWYCH LUB INNYCH OCZYWISTYCH OMYŁEK. NIE JEST NATOMIAST DOPUSZCZALNA MERYTORYCZNA ZMIANA TREŚCI POSTANOWIENIA. TAKA SYTUACJA NIEWĄTPLIWIE MA MIEJSCE W NINIEJSZEJ SPRAWIE. BRAK PODSTAW DO KONWALIDACJI ISTOTNYCH BŁĘDÓW ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI POPRZEZ ZASTOSOWANIE INSTYTUCJI SPROSTOWANIA OCZYWISTYCH OMYŁEK PISARSKICH. PONADTO SKARŻĄCY ZAWARŁ W UZASADNIENIU ZARZUTY DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO M.IN. CZASU JEGO TRWANIA, WYMIANY KORESPONDENCJI, BŁĘDÓW POPEŁNIONYCH W PROTOKOLE KONTROLI. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE, PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWE STANOWISKO W SPRAWIE. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE JEST ZASADNA. ZGODNIE Z ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 R. - PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U. NR 153, POZ. 1269 ZE ZM.), KONTROLA SĄDOWA ZASKARŻONYCH DECYZJI, POSTANOWIEŃ BĄDŹ INNYCH AKTÓW WYMIENIONYCH W ART. 3 § 2 P.P.S.A., SPRAWOWANA JEST NA ZASADZIE KRYTERIUM ZGODNOŚCI Z PRAWEM. W ZWIĄZKU Z TYM, ZGODNIE Z ART. 145 § 1, PKT 1 I 2 P.P.S.A., ABY WYELIMINOWAĆ Z OBROTU PRAWNEGO AKT WYDANY PRZEZ ORGAN ADMINISTRACYJNY, KONIECZNE JEST STWIERDZENIE, ŻE DOSZŁO W NIM BĄDŹ DO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, BĄDŹ PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY, BĄDŹ TEŻ NARUSZENIA PRAWA, KTÓRE DAJE PODSTAWĘ DO WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA ALBO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY, DOKONUJĄC OCENY ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA, JAK RÓWNIEŻ POPRZEDZAJĄCEGO GO POSTANOWIENIA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI, W POWYŻSZYM ZAKRESIE, NIE STWIERDZIŁ PRZESŁANEK WARUNKUJĄCYCH WYELIMINOWANIE OBU WSKAZANYCH AKTÓW Z OBROTU PRAWNEGO. ZGODNIE Z ART. 215 § 1 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. NR 137, POZ. 926 ZE ZM.), ORGAN PODATKOWY MOŻE, Z URZĘDU LUB NA ŻĄDANIE STRONY, PROSTOWAĆ W DRODZE POSTANOWIENIA BŁĘDY RACHUNKOWE ORAZ INNE OCZYWISTE OMYŁKI W WYDANEJ PRZEZ TEN ORGAN DECYZJI. PRZYJĘTA W TYM PRZEPISIE KLASYFIKACJA WADLIWOŚCI, KTÓRE MOGĄ ZOSTAĆ USUNIĘTE W DRODZE SPROSTOWANIA JEST WYCZERPUJĄCA. SĄ TO BŁĘDY RACHUNKOWE ORAZ INNE OCZYWISTE OMYŁKI REDAKCJA PRZEPISU POZWALA STWIERDZIĆ, ŻE WYMIENIONE WYŻEJ WADY DECYZJI CHARAKTERYZUJE CECHA OCZYWISTOŚCI. OCZYWISTOŚĆ OMYŁKI MOŻE WYNIKAĆ Z TREŚCI DECYZJI LUB AKT SPRAWY. STANOWI ONA ZARAZEM GRANICĘ PRZEDMIOTOWEJ DOPUSZCZALNOŚCI SPROSTOWANIA. ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM, POSTANOWIENIE, JAKIE PRZEWIDUJE ART. 215 ORDYNACJI PODATKOWEJ, PROWADZI DO WYELIMINOWANIA Z DECYZJI LUB POSTANOWIENIA DROBNYCH BŁĘDÓW KTÓRE MOGĄ BYĆ USUNIĘTE BEZ WPŁYWU NA TREŚĆ ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTEGO W DECYZJI. SŁUŻY WIĘC SWOJEGO RODZAJU KOSMETYCZNEMU SKORYGOWANIU FORMY DECYZJI BEZ WNIKANIA W JEJ TREŚĆ MERYTORYCZNĄ (POSTANOWIENIE NSA Z DNIA 24 LUTEGO 2000 R., III SA 761/99, LEX NR 79231). W ORZECZENIU Z DNIA 25 CZERWCA 2010 R. NSA STWIERDZIŁ, ŻE "OCZYWISTĄ OMYŁKĄ JEST DODANIE PRZY ART. 21 § 3 LITERY A, KTÓRY TO PRZEPIS DOTYCZY DECYZJI WYDANYCH W SPRAWIE PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG, ZAMIAST ART. 21 § 3 O.P., REGULUJĄCEGO WYDAWANE DECYZJI, OKREŚLAJĄCYCH ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE Z INNYCH TYTUŁÓW NIŻ VAT (WYROK NSA, II FSK 366/09, LEX NR 598998). Z KOLEI W WYROKU Z DNIA 4 LUTEGO 2010 R. WSA W WARSZAWIE PODKREŚLAŁ, ŻE OMYŁKI W NAZWISKU LUB ADRESIE NIE WPŁYWAJĄ NA WAŻNOŚĆ DECYZJI, JEŻELI Z AKTÓW ADMINISTRACYJNYCH WYNIKA ZAMIAR USTALENIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY SYTUACJI PRAWNEJ KONKRETNEJ OSOBY, BĘDĄCEJ STRONĄ W SPRAWIE" (WYROK WSA W WARSZAWIE, III SA/WA 1377/09, LEX NR 576311). W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE, ZDANIEM SĄDU, WYSTĄPIŁA TAKA OCZYWISTA OMYŁKA PISARSKA POZOSTAJĄCA BEZ WPŁYWU NA TREŚĆ POSTANOWIENIA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA, OMYŁKA TA WYSTĄPIŁA BOWIEM W TREŚCI POUCZENIA O KONIECZNOŚCI DOŁĄCZENIA DO AKT PEŁNOMOCNICTWA, W PRZYPADKU DZIAŁANIA PRZEZ PEŁNOMOCNIKA. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE SĄD NA MOCY ART. 151 W/W USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI ODDALIŁ SKARGĘ UZNAJĄC, ŻE PODNIESIONE W NIEJ ZARZUTY NIE ZASŁUGUJĄ NA UWZGLĘDNIENIE I W ZNACZNEJ CZĘŚCI NIE DOTYCZĄ NINIEJSZEJ SPRAWY TJ. KWESTII SPROSTOWANIA OCZYWISTEJ OMYŁKI PISARSKIEJ. DSZ