VII SA/Wa 879/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Mirosława Pindelska, Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi D. M. - [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]lutego 2013 r. nr 11/2013 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] na podstawie art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz.1071 ze zm.) oraz art. 82 ust.3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U.Nr 243 z 2010r., poz.1623 ze zm.). po ponownym rozpatrzeniu odwołania firmy F.P.U.M. [...], w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12, od decyzji Starosty W. z dnia [...].06.2009r. Nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla F.P.U.M. [...] pozwolenia na budowę dwóch budynków hal montażowych kontenerów na działce nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] w M. przy ul. O. i P., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty W. z dnia [...].06.2009r. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż stan sprawy przedstawiał się następująco : W dniu 22.06.2007r. inwestor wystąpił z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę do którego dołączył dokumentację projektową. Postanowieniem z dnia [...].03.2009r. Nr [...] Starosta Powiatu W. podjął zawieszone z urzędu postanowieniem własnym z dnia [...].07.2008r. postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę dwóch budynków hal montażowych kontenerów na działce nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] w M. Starosta W. pismem z dnia [...].03.2009r. znak: [...] zatytułowanym "pismo informacyjne" wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o wyszczególnione w nim dokumenty, m.in. o jednoznaczną informację od organu Ochrony Środowiska Burmistrza Miasta M. o odstąpieniu od konieczności przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji lub decyzję ustalającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia w przypadku uznania przez ww. organ o konieczności jego uzyskania. Inwestor przy piśmie z dnia 06.05.2009 r. przedłożył dwa pierwsze dokumenty wskazując, że do otrzymania trzeciego informacji od organu Ochrony Środowiska Burmistrza Miasta M. o odstąpieniu od konieczności przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji niezbędny jest dłuższy termin z uwagi na trzydziestodniowy okres oczekiwania na w/w informację. Inwestor poprosił zatem o przedłużenie terminu jej przedłożenia organowi. Starosta Powiatu W. pismem z dnia [...].05.2009r. znak [...] zatytułowanym "pismo informacyjne" wskazał, że wpłynął wniosek inwestora o przedłużenie powyższego terminu, który potraktował jako wniosek o zawieszenie postępowania na wniosek strony. W treści w/w pisma organ wskazał na brzmienie art. 98 Kpa. oraz zapytał pozostałe strony czy nie sprzeciwiają się zawieszeniu postępowania z pouczeniem, że brak pisemnego sprzeciwu złożonego lub przesłanego na adres Starostwa Powiatu W. w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma będzie uważany jako milcząca zgoda na zawieszenie postępowania. Organ wskazał, że właściciele działek sąsiednich M. i E. M. nie wypowiedzieli się w sprawie zawieszenia w/w postępowania, jednak wskazali, że nie zgadzają się na w/w inwestycję i w związku z tym wysyłają kolejne pisma i prowadzą rozmowy z radnymi Miasta M. w celu powiększenia w obowiązującym planie strefy MU w obszarze geodezyjnym [...]. Ustanowiony w sprawie przez inwestora pełnomocnik radca prawny P. S. zgłosił swój udział w postępowaniu w charakterze pełnomocnika jednocześnie sprzeciwiając się zawieszeniu w/w postępowania. Starosta Powiatu W. po ponownym rozpatrzeniu wniosku decyzją z dnia [...].06.2009r. Nr [...] odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla F.P.U.M. [...] pozwolenia na budowę przedmiotowych obiektów. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł inwestor dołączając pismo z dnia [...].06.2009r. [...] s.c. oraz raport o oddziaływaniu na środowisko budowy zakładu montażu baraków i kontenerów zlokalizowanego na działkach nr ew. [...],[...],[...] przy ul. O. i P. w M.. Wskazał, że postanowienie z dnia [...].06.2009r. Nr [...] Starosty W., uznające potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, oraz potrzebę sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko jest błędne, gdyż brak jest podstaw do domagania się od inwestora raportu. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...].09.2009r. nr [...] uchylił w całości decyzję Starosty W. z dnia [...].06.2009r. Nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w/w inwestycji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie wniósł FPUM [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2010r. sygn. akt VII SA/Wa 1931/09 oddalił skargę na powyższą decyzję Wojewody Mazowieckiego. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej na w/w orzeczenie, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2011 r. Sygn. akt II OSK 1214/10 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 listopada 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1944/11 uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] w dniu [...] kwietnia 2012r. wydał decyzję Nr [...] uchylającą w całości decyzję Starosty W. z dnia [...].06.2009r. Nr [...] odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w/w inwestycji w całości i umorzył wszczęte na wniosek postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję inwestor złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 10 października 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12 uchylił zaskarżoną decyzję. Rozpoznając sprawę ponownie wskutek uchylenia wyrokiem decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. Wojewoda [...] wskazał, że kierując się ściśle wskazaniami zawartymi w wyroku ocenił, że pismo informacyjne z dnia 17.03.2009r. Starosty W., nosi charakter postanowienia wydanego na zasadzie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, a obowiązki w nim nałożone wynikają z przepisów prawa. Organ podniósł, że powołane pismo zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron postępowania, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania postanowienia, co wypełnia dyspozycję art. 107§1 Kpa. Analizowane pismo nie zawiera natomiast podstawy prawnej, jednak kierując się wskazaniami zawartymi w orzeczeniach sądów administracyjnych, wydanych w niniejszej sprawie, organ przyjął, że podstawę wydania w/w pisma stanowi art. 35 ust.3 Prawa budowlanego. Zaskarżona decyzja o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę wydana została na podstawie art. 35 ust.3 Prawa budowlanego, z powodu nie uzupełnienia przedłożonej dokumentacji budowlanej o dokument wymieniony w w/w piśmie. Organ powołał się na orzecznictwo sądowoadministracyjne zgodnie z którym brak w akcie administracyjnym niektórych elementów określonych w art. 107§1 Kpa, nie pozbawia go charakteru decyzji i postanowienia, jeżeli zawiera on co najmniej oznaczenie organu, oznaczenie stron, rozstrzygniecie sprawy, oraz podpis osoby upoważnionej do jej wydania. Organ przytoczył treść art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, który wskazuje co sprawdza właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 tego przepisu właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis ten odnosi się wyłącznie do wad materialnych przedłożonej przez inwestora dokumentacji, a więc takich, które mogą być sprawdzone i dostrzeżone jedynie na etapie analiz merytorycznych dokonanych przez organ po wszczęciu postępowania. Organ zaznaczył, że w tym trybie organ administracji architektoniczno-budowlanej może domagać się od inwestora usunięcia naruszeń wyłącznie w zakresie określonym w art. 35 ust.1 ustawy-Prawo budowlane. Organ odwoławczy wskazał, że po sprawdzeniu zawartości projektu budowlanego organ I instancji dostrzegł takie braki, dlatego pismem z dnia 17.03.2009 r. wezwał inwestora do ich uzupełnienia. Inwestor przy piśmie z dnia 6 maja 2009 r. przedłożył część żądanych przez organ dokumentów, zwracając się z prośbą o przedłużenie terminu do dostarczenia jednego z nich, ze względu na konieczność przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji. Organ odwoławczy stwierdził, że budowa dwóch budynków hal montażowych kontenerów, w których zgodnie z informacją zawartą w projekcie budowlanym odbywać się będzie: transport samochodowy, transport wózkami widłowymi, cięcie blachy, spawanie elementów, skręcanie elementów, wiercenie otworów w elementach w celu powstania kontenerów i baraków blaszanych, zaliczyć należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko. Potrzebę przeprowadzenia procedury związanej z uzyskaniem decyzji środowiskowej potwierdził Burmistrz Miasta M. który zawiadomił wnioskodawcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia zaliczając je zgodnie z §3 ust.1 pkt 15 Rozporządzenia Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz.2573 ze zm.) jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko. Organ podkreślił, że inwestor jeszcze przed wydaniem decyzji odmownej poczynił starania w celu uzyskania decyzji środowiskowej, a nawet wykonał raport o oddziaływaniu w/w inwestycji na środowisko, co tylko potwierdza konieczność dokończenia procedury środowiskowej i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Zdaniem organu, potwierdza to także, że organ administracji architektoniczno-budowlanej właściwie wezwał inwestora do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji, a po bezskutecznym upływie terminu zakreślonego w w/w piśmie, oraz wniosku pełnomocnika inwestora o nie zawieszaniu postępowania wydał decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Organ stwierdził, że pismo informacyjne z dnia 17.03.2009r. stanowiło postanowienie z art. 35 ust.3 Prawa budowlanego, zobowiązujące m.in. do przedstawienia decyzji środowiskowej, która ze względu na zastosowane technologie montażu kontenerów /cięcie, spawanie/ zalicza się do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia w/w procedury środowiskowej. Skargę na powyższą decyzję wniósł F.P.U.M. [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Skarżący na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji zarzucił : 1) Naruszenie prawa materialnego to jest art. 173 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 1999 poz. 1227 ze zm.) -dalej zwanej: "UIS" - polegające na niezasadnym przyjęciu, że w dniu wydania decyzji, to jest 28.02.2013 r. obowiązywały jeszcze akty wykonawcze wydane na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (tj.: Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm. 30), w tym, rozporządzenie Rady Ministrów z 09.11.2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). 2) Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: a) art. 153 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej wyrażonej w wyrokach z dnia 11.08.2011 r. sygn. II OSK 1214/10 Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21.11.2011 r. sygn. VII SA/Wa 1944/11, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10.10.2012 r. sygn. VII SA/Wa 1497/12, b) art. 77 § 1 i 80 k.p.a. polegające na zaniechaniu wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego jak również zaniechanie wyprowadzenia ocen w oparciu o cały zebrany w sprawie materiał dowodowy, c) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. Nr 270, zwana dalej p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...] Wojewoda [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy na skutek uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12 decyzji organu z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], którą organ odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia dla F.P.U.M. [...] pozwolenia na budowę dwóch budynków hal montażowych kontenerów na działce nr ew. [...],[...] i [...] w obrębie [...] w M. przy ul. O. i P.. Podstawę prawną utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy decyzji Starosty W. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] stanowił przepis art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Zgodnie z treścią art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W ust. 3 powołanego przepisu ustawodawca wskazał, że w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1 tego przepisu właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie organ I instancji po sprawdzeniu zawartości projektu budowlanego dostrzegł, że brakuje w nim decyzji na lokalizację zjazdu indywidualnego od zarządcy drogi, oryginału mapy do celów projektowych, jak również w związku z tym, że w projektowanym obiekcie odbywać się będzie montaż baraków i kontenerów, brakuje decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia lub informacji od organu ochrony Środowiska Burmistrza Miasta M. o odstąpieniu od konieczności przeprowadzenia procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji. Z tego względu, pismem z dnia [...] marca 2009r. Starosta W. zobowiązał inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego w terminie 21 dni od daty otrzymania pisma poprzez dostarczenie ww. dokumentów. Zaznaczyć należy, że kluczowe dla oceny prawidłowości wydanej decyzji było ustalenie w niniejszej sprawie, czy organ zastosował się do wytycznych i wskazówek zawartych w wyroku Sądu z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12., którym uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że rozpoznając sprawę ponownie organ powinien dokonać oceny, czy pismo Starosty W. z dnia [...] marca 2009 r., można zakwalifikować jako postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, a ponadto, czy nałożone w tym piśmie obowiązki wynikają z przepisów prawa tzn. czy dla tego rodzaju przedsięwzięcia wynika obowiązek uzyskania przez inwestora decyzji środowiskowej. Wskazać należy, że stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oceniając zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził, że organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku Sądu z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12 prawidłowo dokonując oceny i kwalifikacji wydanego przez Starostę W. pisma z dnia 17 marca 2009 r. Powołane wyżej pismo zawiera : oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron postępowania, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania postanowienia, co wypełnia dyspozycję art. 107 § 1 kpa. Słusznie zatem organ przyjął, że pomimo braku wskazania w piśmie podstawy prawnej stanowi ono postanowienie wydane na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że brak w akcie administracyjnym niektórych elementów określonych w art. 107 § 1 kpa. nie pozbawia go charakteru decyzji, czy postanowienia, jeżeli zawiera on co najmniej oznaczenie organu, oznaczenie stron, rozstrzygnięcie sprawy, oraz podpis osoby upoważnionej do jego wydania. Bezspornym jest, że ww. pismo Starosty W. z dnia [...] marca 2009 r. zawiera powyższe niezbędne elementy do uznania za postanowienie. Drugą istotną kwestią jaką miał organ ustalić w niniejszej sprawie było rozważenie, czy w ogóle było możliwe żądanie od inwestora informacji od Burmistrza Miasta M. o odstąpieniu od konieczności przeprowadzania procedury środowiskowej dla projektowanej inwestycji albo decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia. Wskazać należy, że w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej może domagać się od inwestora usunięcia naruszeń wyłącznie w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, nie jest zatem dopuszczalne nakładanie na inwestora obowiązków nieprzewidzianych w przepisach prawa. W niniejszej sprawie prawidłowo organ uznał, że dla tego typu przedsięwzięcia potrzebne jest uzyskanie przez inwestora decyzji środowiskowej. Potrzebę przeprowadzenia procedury związanej z uzyskaniem decyzji środowiskowej potwierdził Burmistrz Miasta M., który wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla powyższego przedsięwzięcia zaliczając je zgodnie z § 3 ust.1 pkt 15 Rozporządzenia Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie oddziaływać na środowisko. Stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 15 ww. Rozporządzenia jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko i wymagające sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wymieniono instalacje do produkcji kotłów, zbiorników, kadzi lub innych pojemników z blach. Prawidłowo zatem organ stwierdził, że budowa dwóch budynków hal montażowych kontenerów, w których zgodnie z informacją zawartą w projekcie budowlanym odbywać się będzie: transport samochodowy, transport wózkami widłowymi, cięcie blachy, spawanie elementów, skręcanie elementów, wiercenie otworów w elementach w celu powstania kontenerów i baraków blaszanych, należy zaliczyć do przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko. Zaznaczyć należy, że inwestor jeszcze przed wydaniem decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę sam poczynił starania w celu uzyskania decyzji środowiskowej, a nawet wykonał raport o oddziaływaniu w/w inwestycji na środowisko. Z dołączonego do akt sprawy raportu oddziaływania inwestycji na środowisko z lipca 2009 r. wynika, że w projektowanym zakładzie montażu kontenerów będą montowane kontenery. Będzie występowało cięcie stali kątowej, jej spawanie celem wykonania stelażu kontenerów, oczyszczanie spawanej powierzchni. Do stelażu kontenerów będzie przykręcana blachowkrętakami blacha profilowana angobowana. Nie będzie występowało malowanie blach, gdyż będzie stosowana blacha angobowana tj. malowana. Powyższe działania inwestora oraz treść ww. raportu potwierdzają konieczność dokończenia procedury środowiskowej i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W ocenie Sądu, organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku Sądu z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1497/12 i przeprowadził postępowanie w sprawie z uwzględnieniem zasad wynikających z art. 7, 77, 80 i 107 § 3 kpa. Przede wszystkim organ dokonał oceny i kwalifikacji pisma informacyjnego z dnia 17.03.2009r. stwierdzając, że stanowi ono postanowienie z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Ponadto, organ wyjaśnił i uzasadnił, że zastosowane technologie montażu kontenerów (cięcie, spawanie) mogą potencjalnie oddziaływać na środowisko i dlatego zalicza się je do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia ww. procedury środowiskowej. Okoliczność nie uzupełnienia przez inwestora przedłożonej dokumentacji w zakreślonym terminie uzasadniała wydanie przez organ decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Wprawdzie w dacie orzekania przez organy nie obowiązywało już Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), lecz Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. (Dz. U. Nr 213 poz.1397) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, jednak błędne wskazanie aktu prawnego nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż treść § 3 ust. 1 pkt 15 nie zmieniła się w stosunku do tej przytoczonej przez organ w uzasadnieniu. Gdyby zatem organ powołał prawidłowe przepisy rozporządzenia nie zmieniłoby to faktu, że instalacje do produkcji kotłów, zbiorników, kadzi lub innych pojemników z blach jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymagają sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zgodnie z § 4 ww. Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe. Bez znaczenia dla sprawy jest także podnoszona przez skarżącego okoliczność, iż nie będą to kontenery tylko domki blaszane z oknami i drzwiami, gdyż przy procesie ich powstania będzie cięcie blachy, spawanie i skręcanie elementów, czy wiercenie otworów, co potencjalnie może także oddziaływać na środowisko. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty W., którą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dwóch budynków hal montażowych kontenerów odpowiadają prawu. Organ nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.