I SA/Łd 945/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędzia WSA Cezary Koziński Protokolant: St. sekretarz sądowy Dorota Choińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2013r. sprawy ze skargi A Spółki. z o.o. w P. na indywidualną interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę. W dniu 16 stycznia 2011 r. A. Spółka z o.o. w P. złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu pomniejszenia przychodów i korekty zeznania podatkowego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ("A", "Spółka") oraz B. ("B" "Spółka Przejmowana") należą do grupy kapitałowej. W związku z faktem, iż zakresy działalności spółek częściowo się pokrywają w celu zracjonalizowania i uproszczenia struktury grupy została podjęta decyzja o połączeniu tych spółek. Połączenie zostanie przeprowadzone w ten sposób, że Spółka przejmie B. na podstawie art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Połączenie spółek planowane jest w trakcie 2013 r. Spółka, zgodnie z zawartymi z kontrahentami umowami, wprowadziła zapisy pozwalające na przyznanie rabatów potransakcyjnych. Zgodnie z nimi, przyznanie rabatu jest możliwe m.in. w wypadku przekroczenia przez kontrahenta odpowiedniego poziomu zakupu towarów. Spółka przyznaje również rabaty promocyjne polegające na obniżeniu marży transakcyjnej. Wszystkie rabaty są rozliczane poprzez wystawienie faktur korygujących. W niektórych przypadkach, o tym czy dany kontrahent nabył prawo do uzyskania rabatu wiadomo dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego. Faktury korygujące powiązane z dostawami zrealizowanymi w danym roku są wystawiane w roku następnym. Natomiast w przypadku rabatów promocyjnych faktury korygujące wystawiane są do dostaw towarów objętych rabatem promocyjnym dokonanych w miesiącu przeprowadzenia promocji lub miesiącach poprzedzających miesiąc promocji, co często następuje już po zakończeniu danego roku podatkowego. Zdarzają się również sytuacje, kiedy kontrahenci zwracają zarówno Spółce, jak i Spółce Przejmowanej, nabyte uprzednio towary. W takich sytuacjach Spółka i Spółka Przejmowana wystawiają również faktury korygujące. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1. Czy Spółka wystawiając faktury korygujące z tytułu przyznanych rabatów powinna dokonać pomniejszenia przychodów należnych w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym nastąpiła sprzedaż towarów, do której odnosi się korekta przychodów? 2. Czy Spółka wystawiając faktury korygujące z tytułu zwrotu towarów powinna dokonać pomniejszenia przychodów należnych na bieżąco, tj. w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym nastąpił zwrot sprzedanych towarów? 3. Czy Spółka wystawiając faktury korygujące z tytułu rabatów (oraz zwrotu towarów - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe) po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym zostały wykazane przychody należne, do których odnoszą się te faktury korygujące, może faktury korygujące ująć w rozliczeniach podatkowych za rok podatkowy, w którym zaistniało zdarzenie uzasadniające korektę przychodów należnych, tj. rabat (lub zwrot towaru), bez obowiązku korekty zeznania podatkowego? 4. Czy jeśli pierwotnie przychód należny wykaże Spółka Przejmowana, to czy korektę przychodu należnego z tytułu zwrotu towarów - zgodnie z zasadami wskazanymi w odpowiedzi na pytania 2 i 3, w imieniu Spółki Przejmowanej po dokonaniu połączenia spółek powinna dokonać Spółka? Przedmiotem analizowanej interpretacji była odpowiedź na pytanie nr 3. Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy za dany rok podatkowy Spółka złożyła już zeznanie podatkowe, wystawiając faktury korygujące z tytułu rabatów (oraz zwrotu towarów - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe), po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym zostały wykazane przychody należne, do których odnoszą się te faktury korygujące - może faktury korygujące ująć w rozliczeniach podatkowych za rok podatkowy, w którym zaistniało zdarzenie uzasadniające korektę przychodów należnych, tj. rabat (lub zwrot towaru), bez obowiązku korekty zeznania podatkowego. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera ani zasad dokonywania korekt przychodów ani zasad określających moment korekty przychodu. Oznacza to, że należy odwołać się do literalnej wykładni wskazanych wyżej przepisów. Prowadzi ona do wniosku, iż do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe. Dla ustalenia przychodu istotnym zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego. W ocenie Spółki brak jest konieczności korekty zeznania podatkowego, w sytuacji gdy zobowiązanie podatkowe wynikające ze złożonego zeznania podatkowego zostało skalkulowane prawidłowo w oparciu o zdarzenia zaistniałe do momentu jego złożenia. Brak jest bowiem konieczności wstecznej korekty przychodu podatkowego, gdyż w przeszłości został on rozpoznany w prawidłowej wysokości (na moment wystawienia faktura pierwotna poprawnie odzwierciedlała stan faktyczny). Tym samym taka faktura korygująca wystawiona po złożeniu zeznania podatkowego powinna zostać ujęta w bieżących rozliczeniach podatkowych. Okoliczność mająca wpływ na zmianę przychodów w takim przypadku zaistnieje po wystawieniu faktury pierwotnej. Natomiast na dzień wystawienia faktury pierwotnej kwotę przychodu Spółka ujmuje w prawidłowej wysokości, tym samym nie ma podstaw, aby dokonywać korekty przychodu pierwotnie wykazanego (wstecz). Skutki zdarzeń zaistniałych po wystawieniu faktury pierwotnej powinny być uwzględniane w rozliczeniach na bieżąco. W sytuacji, gdy za dany rok podatkowy Spółka złożyła już zeznanie podatkowe, wystawiając faktury korygujące z tytułu rabatów (oraz zwrotu towarów - w przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe) - po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym zostały wykazane przychody należne, do których odnoszą się te faktury korygujące - Spółka może faktury korygujące ująć w rozliczeniu podatkowym za rok podatkowy, w którym zaistniało zdarzenie uzasadniające korektę przychodów należnych, bez obowiązku korekty zeznania podatkowego. Interpretacją z dnia [...] organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka, zgodnie z zawartymi z kontrahentami umowami wprowadziła zapisy pozwalające na przyznanie rabatów potransakcyjnych. Zgodnie z nimi, przyznanie rabatu jest możliwe m.in. w wypadku przekroczenia przez kontrahenta odpowiedniego poziomu zakupu towarów. Spółka przyznaje również rabaty promocyjne polegające na obniżeniu marży transakcyjnej. Wszystkie rabaty są rozliczane poprzez wystawienie faktur korygujących. W niektórych przypadkach, o tym czy dany kontrahent nabył prawo do uzyskania rabatu wiadomo dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego. Faktury korygujące powiązane z dostawami zrealizowanymi w danym roku są wystawiane w roku następnym. Natomiast w przypadku rabatów promocyjnych faktury korygujące wystawiane są do dostaw towarów objętych rabatem promocyjnym dokonanych w miesiącu przeprowadzenia promocji lub miesiącach poprzedzających miesiąc promocji, co często następuje już po zakończeniu danego roku podatkowego. Zdarzają się również sytuacje, kiedy kontrahenci zwracają zarówno Spółce, jak i Spółce Przejmowanej, nabyte uprzednio towary. Organ zauważył, że datę powstania przychodu należnego określa dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego wykonania usługi lub jej częściowego wykonania. Późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu. Faktura korygująca ma wpływ na przychody należne, określone w fakturze pierwotnej, bowiem dotyczy uprzednio wykazanych przychodów, a nie jakichkolwiek innych przychodów. Faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego. Niezależnie jednak od przyczyny korekty punktem odniesienia dla faktury korygującej jest zawsze faktura pierwotna. Faktura korygująca nie generuje bowiem nowego (innego) momentu powstania przychodu lecz modyfikuje jedynie "pierwotną" wysokość przychodu. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania przychodu należnego ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego wykonania usługi lub jej częściowego wykonania. Późniejsze wystawienie faktury VAT korygującej nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu. Skoro zatem określony przychód powstaje na podstawie ustawy w momencie wydania rzeczy, wykonania usługi lub zaistnienia innych zdarzeń wymienionych w art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do tej daty winna być odniesiona jego korekta. Korekta przychodu wpłynie odpowiednio na wyliczenie podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. W przypadku udzielenia rabatu lub otrzymania zwrotu sprzedanych towarów zasadne jest zmniejszenie przychodów uzyskanych z tytułu sprzedaży towarów, z którymi dany rabat lub zwrot jest związany. Zarówno udzielenie rabatu jak i zwrot sprzedanego towaru, nie stanowi oddzielnego od sprzedaży towaru zdarzenia gospodarczego, a jedynie powoduje konieczność skorygowania wcześniejszej czynności prawnej. Jeśli więc faktura korygująca dotyczy przychodu należnego za rok podatkowy wcześniejszy niż data wystawienia faktury korygującej, to faktura ta powinna być uwzględniona w okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania sprzedaży. Odnosząc się do sprawy złożenia korekty zeznania podatkowego organ stwierdził, że uprawnienie do korekty złożonych uprzednio deklaracji (zeznań) jest prawem podatnika i jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnik może skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych takich zastrzeżeń nie wprowadzają. Na zasadność złożenia korekty zeznania podatkowego wskazuje – zdaniem organu – obowiązek dokonania prawidłowego rozliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych. Reasumując, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe i treść powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego organ stwierdził, że w przypadku wystawienia przez Spółkę faktur korygujących z tytułu udzielenia rabatów lub zwrotu sprzedanych towarów po złożeniu zeznania podatkowego za dany rok podatkowy Spółka winna złożyć korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych na druku CIT-8 za rok, w którym wystąpił przychód należny za rok podatkowy, tj. w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania sprzedaży. Po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa Spółka złożyła skargę na interpretację z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 12 ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. Dz.U. z 2011 r. Nr 74 poz. 397 ze zm.) oraz art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) poprzez dokonanie błędnej wykładni tych przepisów skutkującej uznaniem, że w przypadku wystawienia przez Spółkę faktur korygujących z tytułu udzielenia rabatów lub zwrotu sprzedanych towarów po złożeniu zeznania podatkowego CIT-8 za rok podatkowy, w którym wystąpił przychód należny z tytułu sprzedaży zwracanych towarów lub do której odnosi się udzielany rabat, Spółka powinna złożyć korektę zeznania podatkowego CIT-8 za rok, w którym zadeklarowała przychód należny z tytułu takiej sprzedaży. W związku z powyższym Skarżący wniósł: 1) na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., o uchylenie zaskarżonej interpretacji przepisów prawa podatkowego w całości; 2) na podstawie art. 200 p.p.s.a. - o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. działający z upoważnienia Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , w wydanej interpretacji indywidualnej nie doszło bowiem do naruszenia , stanowiących jej materialnoprawną podstawę przepisów art. 12 ust 3 oraz ust 3a u.p.d.p. a także art. 81 §1 ustawy Ordynacja podatkowa. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia zagadnienia dotyczącego korygowania przychodu w związku z wystawieniem faktur korygujących. Chodzi o to czy po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym zostały wykazane przychody należne , do których odnoszą się faktury korygujące , należy korygować złożone już zeznanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych , za okres w którym wystąpiły przychody należne , czy też możliwe jest ujęcie faktur korygujących w rozliczeniu podatkowym za rok podatkowy , w którym zaistniało zdarzenie uzasadniające korektę przychodów należnych, na skutek udzielonych rabatów lub zwrotów towaru , bez obowiązku korekty zeznania podatkowego. Strona kontestując wydaną interpretacje stoi na stanowisku ,że rozstrzygającym jest to ,że skoro zobowiązanie podatkowe wynikające ze złożonego zeznania podatkowego zostało skalkulowane prawidłowo w oparciu o zdarzenia zaistniałe do momentu jego złożenia , to brak jest konieczności korekty takiego zeznania. Jak dowodzi jest to wynikiem rozpoznania w przeszłości przychodu podatkowego w prawidłowej wysokości co oznacza ,że na moment złożenia deklaracji była prawidłowa. Konsekwencją tego jest konstatacja, że faktura korygująca wynikająca ze zdarzeń opisanych we wniosku o interpretację ( udzielone rabaty i zwroty ) , które zaistniały w roku następnym pomimo , iż dotyczą roku minionego albowiem odnoszone są do przychodów tego roku , taka faktura korygująca powinna zostać ujęta w bieżących rozliczeniach podatkowych w dacie wystawienia faktury korygującej, i nie ma powodów korygowania złożonego rozliczenia rocznego . Na wstępie wskazać należy ,że zagadnienie występujące w rozpoznawanej sprawie było już przedmiotem orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach przytoczonych przez Ministra Finansów w wydanym akcie, a także w wyrokach z 12 lipca 2012 r. sygn. II FSK 2653/10 i II FSK 2660/10 , z dnia 2 sierpnia 2012 r. sygn. II FSK/11, z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. II FSK 1595/11 również wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/GL 191/13 czy też z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt III SA/Wa 2979/12 , a reprezentowaną tam, jak się wydaje jednolitą już linię orzeczniczą, Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela. Zdaniem Sądu w świetle zdarzenia opisanego przez skarżącą Spółkę we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, prawidłowe było przyjęcie przez Ministra Finansów w zaskarżonej interpretacji, że brak jest w u.p.d.p. odrębnych unormowań odnośnie momentu rozpoznawania korekty przychodów. Przepisy u.p.d.p. nie normują też kwestii dotyczących momentu zmniejszenia (powiększenia) przychodów oraz tego czy przychód należy pomniejszyć (bądź powiększyć) w dacie dokonania korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego. Zgodnie z art. 12 ust. 3 u.p.d.p. za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Z przepisu tego wynika, że przychodem z działalności gospodarczej jest tylko ta należność, która odpowiada wartości świadczenia należnego podatnikowi z uwagi na wielkość faktycznej sprzedaży i ostatecznie ustalonej ceny towaru czy usługi. Z dniem 1 stycznia 2003 r. ustawodawca dokonał nowelizacji art. 12 u.p.d.p. precyzując moment powstania przychodu z działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 12 ust. 3a u.p.d.p. (w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku o interpretację) za datę powstania przychodu, o którym mowa w art. 12 ust. 3 uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności. Dniem powstania przychodu należnego z działalności gospodarczej z tytułu sprzedaży czy wykonania usługi jest w związku z tym co do zasady dzień wydania towaru lub wykonania usługi w całości lub części (wykonania umowy przez podatnika), a tylko w razie niemożności ustalenia tej daty – najpóźniej dzień wystawienia faktury bądź zapłaty należności. Z przepisu tego wynika zatem, że w odniesieniu do umów sprzedaży i dostawy przychodem należnym w rozumieniu ustawy podatkowej może być także należność jeszcze niewymagalna w rozumieniu prawa cywilnego. Z jego brzmienia zatem wynika także i to , że nie przewiduje odstępstwa od ustalenia momentu powstania przychodu w przypadku zajścia - po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi - zdarzeń, mających wpływ na jego wysokość w postaci zwrotu towaru, udzielenia bonifikaty czy skonta, i nie wskazuje innego momentu uzyskania przychodu, wynikającego z korekty faktury. Innymi słowy brak jest w tym akcie prawnym wskazania na inny moment powstania przychodu w sytuacji, gdy po wydaniu towaru nastąpi jego zwrot lub dojdzie do udzielenia rabatów , które dokumentują wystawione faktury korekta. Prawidłowo w związku z tym przyjęto w zaskarżonym akcie , że momentem powstania przychodu będzie zawsze moment wydania towaru, także wówczas, gdy wysokość tego przychodu będzie w okresach następnych po wydaniu towaru ulegała zmianie. Przychód ten, jako wynikający z wcześniejszego wydania towaru, powstanie w dacie wydania rzeczy także w tej części, która wynikać będzie z późniejszych ustaleń stron transakcji, udokumentowanych korektami faktur (por. cytowane wcześniej wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2012r., II FSK 180/11, z dnia 12 lipca 2012r., II FSK 2653/10 ). Nie można zaakceptować stanowiska strony , iż przychód pierwotnie osiągnięty i rozpoznany przez podatnika w związku z zaistnienie zdarzeń go kreujących w określonym okresie czasu ma charakter definitywny. Ze względu na przewidzianą w art. 12 ust 3 u.p.d.p. możliwość wyłączenia z kwot należnych określonych wartości ( a więc ich odliczenia ) może jednak nastąpić korekta wielkości przychodu, co oznacza , że przychód ten nie ma więc cechy definitywności ( niezmienności ) po zakończeniu roku podatkowego. Podkreślić w związku z tym należy , iż wystawienie faktury jest jedynie następstwem powstania obowiązku podatkowego. Faktura na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi dowód księgowy będący podstawą ujmowania w księgach rachunkowych przychodu należnego oraz wskazuje na wielkość i wartość sprzedaży. Faktura powinna określać wartość transakcji, natomiast faktura korygująca wartość tę koryguje, czyli zmienia. Celem wystawienia faktury korygującej jest wykazanie prawidłowej wysokości już osiągniętego przychodu, należnego za dany okres rozliczeniowy. Faktura korygująca nie zmienia daty zdarzenia gospodarczego związanego z powstaniem tego przychodu, nie zmienia też daty powstania obowiązku podatkowego. Skoro więc w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie określono reguł dotyczących dokonania korekty wartości należnego przychodu w danym okresie rozliczeniowym, to nie ma podstaw prawnych, aby przyjąć za słuszne stanowisko strony, że rozliczenia takiej korekty należy dokonać w momencie wystawienia faktury korygującej, niezależnie od daty powstania obowiązku podatkowego. Korekta wielkości przychodu, tak jak przyjął Minister Finansów w zaskarżonej interpretacji indywidualnej powinna być rozliczana w okresie rozliczeniowym, w którym został już ujęty przychód należny, z uwzględnieniem zasad określających datę powstania przychodu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy na akceptację zasługuje stanowisko organu interpretującego ,że w sytuacji wystawienia faktur korygujących z tytułu udzielenia rabatów oraz zwrotu sprzedanych towarów po złożeniu zeznania podatkowego za dany rok podatkowy Spółka A. powinna złożyć korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu ( poniesionej straty ) na druku CIT-8 za rok , w którym wystąpił przychód należny za rok podatkowy , tj. w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży. W ocenie Sądu stanowisko zajęte przez organ interpretacyjny jest nie tylko zgodne z wynikiem wykładni językowej, lecz również nie jest sprzeczne z wykładnią systemową. Skoro ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych nie określił żadnych reguł dotyczących korekty wartości należnego przychodu podatkowego w danym okresie rozliczeniowym, to nie ma podstaw prawnych, aby przyjmować, że dla daty rozliczenia takiej korekty przychodu i – w konsekwencji – dla określenia momentu (daty) powstania obowiązku podatkowego istotne znaczenie mają okoliczności związane z wystawieniem faktury korygującej (w tym dokonanie bonifikat i skont jak również zwrot towarów). W świetle przytoczonej argumentacji nie zasługuje na uwzględnienie również zarzut oparty na naruszeniu art. 81 § 1 Op. przemawiający, jak argumentuje strona, za brakiem podstaw normatywnych skorygowania zeznania podatkowego . Zdaniem sądu w świetle aktualnie ugruntowanych poglądów judykatury niezasadne jest odwoływanie się do odmiennych interpretacji podatkowych , które zapadły przed tym okresem , a także powoływanie się na orzeczenia , które nie są prawomocne. Podsumowując , w wydanej zaskarżonej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego organ interpretujący nie naruszył wskazanych w skardze przepisów prawa podatkowego , skutkiem czego jest ona legalna a to nakazuje oddalić skargę w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. ). kb