II OSK 1164/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Ryms po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 130/14 w zakresie odrzucenia skargi L. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. P. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że odpis zaskarżonej decyzji został doręczony skarżącej w dniu 12 listopada 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r. Skarżąca wniosła skargę na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 9 grudnia 2013 r. Dzień ten nie może być uznany za datę wniesienia skargi, albowiem skarga nie została skierowana do właściwego organu za pośrednictwem, którego należy taką skargę wnieść. Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania (wysłania) skargi przez Sąd do właściwego organu administracji publicznej. W tej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w dniu 13 grudnia 2013 r. Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r. W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła naruszenie art. 53 i 54 P.p.s.a., podnosząc, że skarżąca dołożyła wszelkich starań w celu wniesienia skargi z zachowaniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, wysyłając skargę w dniu 9 grudnia 2013 r. Za datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego należy uznać dzień 12 grudnia 2013 r. Zatem już wówczas Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie związany był treścią art. 6 P.p.s.a. i powinien był pouczyć skarżącą o czynnościach procesowych. Pismo, przy którym Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał skargę do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców sporządzono w dniu 11 grudnia 2013 r., natomiast skargę przekazano dopiero w dniu 13 grudnia 2013 r., podczas gdy Sąd zobowiązany był skargę tę przekazać niezwłocznie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zarzuty naruszenia art. 53 i art. 54 P.p.s.a. są chybione. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowią wprost, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu (art. 53 § 1 i 54 § 1 P.p.s.a.). Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu, w tym przypadku Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data przekazania (wysłania) skargi przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Stanowisko takie zostało wyrażone w postanowieniach NSA z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II OSK 1674/06, z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 692/09 oraz powołanym przez Sąd pierwszej instancji postanowieniu NSA z dnia 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/10. Z akt sprawy wynika, że decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2013 r. o odmowie udzielenia skarżącej zezwolenia na osiedlenie się została jej doręczona w dniu 12 listopada 2013 r., czego skarżąca nie kwestionuje. Od tego dnia rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi na tę decyzję. Dnia 11 grudnia 2013 r. (data prezentaty, k. 2) wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga, która następnie, dnia 13 grudnia 2013 r. została przesłana Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Tym samym skarga została wniesiona do organu dnia 13 grudnia 2013 r., co oznacza, że została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął z dniem 12 grudnia 2013 r. Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako wniesiona po terminie, a wobec tego zaskarżone postanowienie nie narusza przytoczonego w skardze kasacyjnej przepisu art. 53 i art. 54 P.p.s.a. Okoliczności podnoszone w skardze kasacyjnej, że skarżąca nie była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a Wojewódzki Sąd Administracyjny przekazał skargę do organu ze zwłoką, działając na szkodę skarżącej nie mogły doprowadzić do zakwestionowania prawidłowości postanowienia o odrzuceniu skargi. Okoliczności te mogłyby stanowić, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ewentualne podstawy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.