I SA/Op 782/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2003 r. w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2000r. - sygn. akt I SA/Wr 1769/02 postanawia odrzucić skargę. 1.1. Pismem z dnia 27 listopada 2013 r. M. K. (dalej skarżąca), działając poprzez ustanowionego w sprawie pełnomocnika w osobie radcy prawnego T. J., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02 oddalającym skargę na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu Jako podstawę żądania wznowienia postępowania przywołano przepis art. 272 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako: [p.p.s.a.], w myśl którego można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny (dalej TK) orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją. Powołano się zatem na wyrok TK z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09, opublikowany w dniu 27 sierpnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 985) stwierdzający niekonstytucyjność przepisu art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998r. do 31 grudnia 2006 r. Jak podkreślił pełnomocnik Skarżącej, konsekwencją rozstrzygnięcia podjętego przez Trybunał Konstytucyjny jest pozbawienie mocy obowiązującej art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. stanowiącego podstawę prawną dla ustalenia przez organy podatkowe podatku od dochodów nieujawnionych. Tym samym, zdaniem skarżącej, w wyniku wznowienia postępowania Sąd winien uchylić zaskarżony wyrok oddalający skargę i objętą nim decyzję Izby Skarbowej w Opolu. Skarżąca podniosła również, że w sprawie nie ma zastosowania pięcioletni termin, przewidziany w art. 278 p.p.s.a., z tej przyczyny, że była ona pozbawiona możności działania, gdyż przesłanka wznowieniowa zaistniała bowiem dopiero po wydaniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny. W konsekwencji była ona pozbawiona możności działania w ustawowym pięcioletnim terminie przewidzianym w art. 278 p.p.s.a , gdyż wcześniej nie mogła złożyć skargi o wznowienie postępowania, jako że nie istniała przesłanka do wznowienia jaką stanowi przywołany wyżej wyrok Trybunału Konstytucyjnego. W związku z wezwaniem Przewodniczącego Wydziału, w dniu 3 lutego 2014 r. usunięty został brak formalny skargi, poprzez złożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego udzielonego radcy prawnemu T. J. 1.2. Równolegle z przywołanym powyżej wnioskiem o wznowienie, zostały złożone też dwa kolejne wnioski M. K. o wznowienie postępowania zakończonego tym samym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02. Mianowicie, w tej samej dacie (27.11.2013r.) tożsamy wniosek o wznowienie został złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez drugiego z pełnomocników Skarżącej – doradcę podatkowego L. T., który został zarejestrowany wcześniej pod sygnaturą I SA/Op 781/13. Z kolei w dniu 26 listopada 2013r. ten sam pełnomocnik Skarżącej złożył analogiczny wniosek o wznowienie postępowania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (informacja z WSA we Wrocławiu z dnia 3.12.2013r.). Sąd ten, w wyniku rozpoznania powyższej skargi, postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Wr 2168/13 (dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA) - skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucił. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : 2.1 Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu. 2.2. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r. sygn. I GSK 1077/11) Wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego wywołując skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Najważniejszym skutkiem procesowym jest powstanie stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia kolejnego postępowania sądowego ze skargi tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła trzy skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02 oddalającym skargę na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Skargi z dnia 26.11.2013r sporządzone w imieniu Skarżącej przez doradcę podatkowego L. T. wniesione zostały do WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 2168/13) i WSA w Opolu (sygn. akt I SA/Op 781/13) oraz kolejna z dnia 27 listopada 2013 r. sporządzona przez radcę prawnego T. J. została wniesiona do WSA w Opolu (sygn. akt I SA/Op 782/13). W tym stanie faktycznym należało stwierdzić, że obecnie rozpoznawana sprawa ze skargi chronologicznie późniejszej jest niedopuszczalna, ze względu na uprzednie zawiśnięcie tożsamego postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą z dnia 26 listopada 2013 r. wniesioną do WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 2168/13). Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych , na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.