I SA/Op 781/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marta Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 4 czerwca 2003 r. w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2000r. - sygn. akt I SA/Wr 1769/02 postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 listopada 2013 r. M. K. (dalej skarżąca), działając poprzez ustanowionego w sprawie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego L. T., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02 oddalającym skargę na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Jako podstawę żądania wznowienia postępowania przywołano przepis art. 272 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako: [p.p.s.a.], w myśl którego (§1) można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny (dalej TK) orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją. Powołano się na wyrok TK z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09, opublikowany w dniu 27 sierpnia 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 985) stwierdzający niekonstytucyjność przepisu art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, 362, 596, 769, 1278, 1342, 1448, 1529 i 1540), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998r. do 31 grudnia 2006 r. W konsekwencji pełnomocnik wskazał, że skutkiem wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest pozbawienie mocy obowiązującej art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - stanowiącego podstawę prawną dla ustalenia przez organy podatkowe podatku od dochodów nieujawnionych. Mając na uwadze powyższe wniesiono o zmianę wyroku NSA z dnia 4 czerwca 2003r. poprzez uwzględnienie skargi i umorzenie postępowania, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Skarbowej w Opolu. Pełnomocnik podniósł również, że w sprawie nie ma zastosowania pięcioletni termin, przewidziany w art. 278 p.p.s.a., albowiem strona pozbawiona była możności działania, gdyż przesłanka wznowieniowa zaistniała dopiero po wydaniu wyroku przez Trybunał Konstytucyjny, czyli po upływie pięcioletniego okresu przewidzianego w art. 278 p.p.s.a . Równolegle z przywołanym powyżej wnioskiem o wznowienie, doradca podatkowy reprezentujący M. K. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym samym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą zarejestrowano pod sygn. I SA/Wr 2168/13. Nadto pismem z dnia 27 listopada 2013r. tożsamy wniosek o wznowienie został złożony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez drugiego z pełnomocników skarżącej – radcę prawnego T. J., który został zarejestrowany pod sygnaturą I SA/Op 782/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu o fakcie złożenia wniosku o wznowienie postępowania sądowego poinformował w piśmie z dnia 3 grudnia 2013r., a postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014r. sygn. akt I SA/Wr 2168/13 (dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA) - skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzucił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga o wznowienie postępowania podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstaniem stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 września 2011 r. sygn. I GSK 1077/11) Wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego wywołując skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Najważniejszym skutkiem procesowym jest powstanie stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia kolejnego postępowania sądowego ze skargi tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie skarżąca złożyła trzy skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego- Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 4 czerwca 2003 r. sygn. akt I SA/Wr 1769/02 oddalającym skargę na decyzję Izby Skarbowej w Opolu z dnia 7 maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego za 2000 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Skargi z dnia 26 listopada 2013r sporządzone w imieniu skarżącej przez doradcę podatkowego L. T. wniesione zostały do WSA we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 2168/13) i WSA w Opolu (sygn. akt I SA/Op 781/13), a kolejna z dnia 27 listopada 2013 r. sporządzona przez radcę prawnego T. J. została wniesiona do WSA w Opolu (sygn. akt I SA/Op 782/13). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargę rozpoznał w dniu 13 stycznia 2014r. wydając postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego, a zatem obecnie rozpoznawana sprawa, ze względu na zawiśnięcie tożsamego postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie I SA/Wr 2168/13, jest niedopuszczalna. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych , na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.