II SA/Po 903/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi spółki A Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia; oddala skargę Decyzją z dnia [...] 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i 2, 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpoznaniu odwołania A. Spółki z o.o. z siedzibą w P. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2011r. w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S. w P., zlokalizowanego na działkach: [...], ark. [...], obręb Rataje; [...], ark. [...], obręb S., zmieniło pkt V sentencji decyzji w zakresie w jakim nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia analizy porealizacyjnej, nadając mu brzmienie: "Stwierdzam konieczność przeprowadzenia analizy porealizacyjnej", a w pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, co następuje: Decyzją z dnia ... 2011 r. Prezydent Miasta P. wydał na rzecz B. Spółki z o.o. z siedzibą w W. (poprzednio C. Spółka z o.o. z siedzibą w W.) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S. w P., zlokalizowanego na działkach o mumerach ewidencyjnych ..., ark. ..., obręb R. i ..., ark. ..., obręb S.. Jak wskazał organ, wyżej wymienione działki znajdują się na obszarze, gdzie brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren objęty przedsięwzięciem położony jest w południowo - wschodniej części miasta P., na terenie dzielnicy S., w rejonie ulic S. i H., nad prawym brzegiem rzeki Warty. Analizowany obszar od strony wschodniej graniczy z ulicą S., za którą znajdują się tereny przemysłowo - magazynowe, wykorzystywane przez podmioty gospodarcze do celów produkcyjnych i handlowych. Przy ul. R.za ul. S. w odległości około 150m zlokalizowane są tereny mieszkaniowo - usługowe. Od strony południowej do terenu inwestycji przylegają tereny przemysłowe D. S.A., a następnie w odległości około 470m od granicy terenu inwestycji zlokalizowana jest droga. Od strony zachodniej wzdłuż całego obszaru planowanej inwestycji przepływa rzeka Warta, która w jej północnym odcinku wdziera się w głąb ww. obszaru. Od strony północnej obszar oddzielony jest pasem zieleni od ulicy H., za którą w odległości około 250m znajduje się szkoła. W kierunku północno - wschodnim (za rondem S.) w odległości około 300m znajdują się tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (os. B.). Przez ostatnie 100-lecie na przedmiotowym terenie prowadzono działalność przemysłową. Firma E (obecnie F. S.A.) produkowała mydła i proszki do prania, natomiast na dolnym tarasie przedmiotowego terenu, nad rzeką Wartą działała firma G, która zajmowała się obróbką metali, spawaniem a także wykonawstwem konstrukcji i urządzeń dla przemysłu chemicznego. W 1999r. na analizowanym terenie zaniechano jakiejkolwiek działalności produkcyjnej. Natomiast w grudniu 2005 r. zakończono prace rozbiórkowe budynków, instalacji obsługujących budynki oraz instalacji technicznych, jakie zlokalizowane były na przedmiotowym terenie i wykorzystywane do działalności produkcyjnej przez firmę F. Obecnie teren pod planowaną inwestycję jest ogrodzony i w znacznej części niezagospodarowany. Rzędne przedmiotowego terenu kształtują się w przedziale od około 67m n.p.m. do około 53m n.p.m. Teren inwestycji zapada się w kierunku zachodnim do rzeki Warty. Natomiast w centralnej części znajduje się teren portowy, który powstał w miejscu starego wyrobiska, eksploatowanych iłów przez pobliską, nieczynną już, cegielnię. Obecnie na południowych i północnych krańcach terenu planowanej inwestycji pozostało 8 budynków funkcjonujących jako: powierzchnie biurowe, magazynowe, portiernia oraz trafostacja. Łączna powierzchnia budynków wynosi 2 732m2. Z uwagi na kolizję z projektowaną zabudową istniejące budynki przewidziane są do rozbiórki. Obiekty te nie są objęte ochroną Konserwatora Zabytków Miasta P. W ramach przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się realizację następujących inwestycji: 1) kompleks zróżnicowanej zabudowy mieszkaniowej (wielorodzinnej, bliźniaczej, szeregowej, jednorodzinnej); 2) zabudowę usługowo - mieszkaniową (usługi w przyziemiach budynków); 3) zabudowę usługową (biura, niepubliczne przedszkola etc.); 4) hotel; 5) parkingi nadziemne i podziemne; 6) infrastrukturę techniczną (drogi wewnętrzne, inwestycje liniowe); 7) infrastrukturę polepszającą jakość życia: np. całoroczny ogródek jordanowski dla dzieci, mini palmiarnia itp.; 8) zaporę wodną ze sztucznym zbiornikiem wodnym; 9) marinę wraz z rekreacyjno - sportową infrastrukturą towarzyszącą 10) urządzenia przeciwpowodziowe; 11) pompę ciepła (pobierającą energię z gruntu, zbiorników wodnych lub powietrza); 12) lokalne źródła energii (technologie solarne,fotowoltaiczne, małe kotłownie). Powierzchnia terenu przeznaczonego pod inwestycję wynosi 156 262m2, z czego 46 879 m2 ma stanowić powierzchnia biologicznie czynna (30%), 46 879 m2 powierzchnia zabudowy, 15 500m2 powierzchnia dróg, a 106 900 m2: powierzchnia parkingów (w tym powierzchnia parkingów podziemnych). Przedsięwzięcie będzie prowadzone etapami, w ramach których będą powstawały kolejne zespoły budynków. Pierwsze obiekty kubaturowe będą pojawiać się w otoczeniu istniejącego sztucznego zbiornika wodnego, w części północnej nieruchomości. Następne obiekty będą postępowały w kierunku granic terenu. Budowa poszczególnych obiektów kubaturowych poprzedzona zostanie realizacją inwestycji infrastrukturalno - drogowych oraz liniowych. Równolegle na terenie inwestycji, powstaną strefy zieleni buforowej. Teren kompleksu zostanie podzielony na strefy o następujących funkcjach zabudowy: 1) zabudowa mieszkaniowa składać się będzie z budynków o wysokości od trzech do siedemnastu kondygnacji, z wykorzystaniem technologii energooszczędnych. Na północno - wschodnim skraju terenu inwestycji planuje się umiejscowienie głównie zabudowy wysokiej i wysokościowej do siedemnastu kondygnacji nadziemnych. Lokalizacja funkcji mieszkaniowej przewidziana jest na całym obszarze z wyłączeniem strefy buforowej przeznaczonej pod zabudowę o charakterze publicznym. 2) zabudowa o charakterze publicznym to głównie zabudowa biurowa z budynkami o wysokości od czterech do siedemnastu kondygnacji z wykorzystaniem technologii energooszczędnych. Lokalizacja funkcji publicznych przewidziana jest na obszarze pasa równoległego do istniejących traktów komunikacyjnych, wzdłuż ulicy Hetmańskiej i Starołęckiej. 3) zabudowa usługowa i handlowa w projekcie określona funkcją towarzyszącą - usługi i handel - zlokalizowana będzie w obrębie obiektów kubaturowych, bądź przy obiektach o przeznaczeniu mieszkalnym oraz publicznym, w kondygnacjach przyziemnych budynków. Zgrupowania funkcji usługowych będą lokalizowane na obszarach o powierzchni nie przekraczającej 2ha. Przewidywane rodzaje usług obejmują: - funkcje usług podstawowych - usługi towarzyszące funkcji mieszkaniowej jako funkcje podstawowe tworzące przestrzeń ośrodkotwórczą obejmującą: przedszkola, żłobki, szkoły podstawowe, gimnazja, przychodnie, podstawowe usługi handlowe, gastronomiczne, lokalne targowiska i inne nieuciążliwe usługi dla ludności, kościół, urząd pocztowo - telekomunikacyjny, administracja osiedla, a także parki, zieleńce oraz sieć ulic dojazdowych i lokalnych; - funkcje usług ogólnomiejskich - są to funkcje usługowe o znaczeniu ogólnomiejskim, współistniejące z mieszkalnictwem, z zakresu: administracji i zarządzania, nauki, oświaty, zdrowia, handlu, gastronomii, kultury, kultu religijnego, wyższej użyteczności publicznej, sportu, rekreacji, turystyki, obsługi komunikacyjnej, infrastruktury, itp., o lokalizacji swobodnej lub tworzące ośrodki usługowe. Ponadto w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się budowę zapory wodnej, która będzie oddzielać istniejący sztuczny zbiornik wodny od odnogi koryta rzeki Warty. Odcięty w ten sposób sztuczny zbiornik będzie pełnił funkcję rezerwuaru, stawu bądź zbiornika retencyjnego. W zbiorniku wodnym brak przepływu wody, czyli brak zjawiska piętrzenia. Woda retencjonowana w zbiorniku, na skutek wybudowania zapory będzie ulegała stabilizacji w stosunku do wód rzecznych. W zależności od pory roku i stanu wody w rzece Warcie, woda zgromadzona w zbiorniku będzie powyżej lub poniżej poziomu wody w rzece. W zbiorniku, powstałym po oddzieleniu od rzeki, woda ustabilizowana będzie na rzędnej około 54,0m n.p.m. W ramach tego zadania inwestycyjnego zostaną wybudowane urządzenia hydrotechniczne typu zapora bądź jaz. Urządzenie stanowić będzie element czynnej ochrony przeciwpowodziowej, zabezpieczający teren inwestycji przed ewentualną ekspansją wód powodziowych w strefie zagrożenia powodziowego. Poprzez utworzenie stopnia wodnego, zredukowana zostanie w zbiorniku wysokość brzegu, co wpłynie na komfort i bezpieczeństwo użytkowania inwestycji. Zabieg ten pozwoli na utworzenie w obrębie strefy basenu wegetacji wartościowych gatunków roślin oraz poprawę lokalnego mikroklimatu. Potencjalny wpływ rzeki Warty na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia inwestor planuje zminimalizować poprzez posadowienie obiektów inwestycji na rzędnej minimum 58m n.p.m. Do ustabilizowania wody w zbiorniku służyć będzie śluza umożliwiająca jej wpuszczanie i spuszczanie. Projektowane urządzenie hydrotechniczne ma na celu zabezpieczenie planowanej inwestycji przed ewentualną ekspansją wód powodziowych, a jednocześnie umożliwiać przepust wody pomiędzy sztucznym zbiornikiem a rzeką Wartą. Zasilanie rezerwuaru odbywać się będzie za pomocą przepompowni wody, zlokalizowanej w najniższych partiach inwestycji. Dzięki zastosowaniu wymienionych urządzeń, rezerwuar otrzyma cechy zbiornika przepływowego, a zagrożenia wynikające ze stagnacji wód i jej zakwitem zostaną zniwelowane. Dodatkowo planuje się nasadzenia roślin wodnych oraz podwodnych, które wzmocnią naturalny proces oczyszczania się rezerwuaru. Lustro wody w zbiorniku podniesie się o około 80cm. Marina to przedsięwzięcie polegające na budowie pomostów rekreacyjnych oraz żeglarskich z towarzyszącą infrastrukturą wraz z zapleczem usługowym. Przedsięwzięcie zostanie zlokalizowane przy sztucznym zbiorniku wodnym, w centralnej części przedmiotowego terenu inwestycyjnego. Marina ma funkcjonować jako niewielki port rzeczny, obsługujący: żaglówki, łodzie turystyczne, kajaki, ewentualnie statki spacerowe itp. Droga dojazdowa do Mariny została tak skorygowana, aby nie kolidowała z przebiegiem urządzeń przeciwpowodziowych, natomiast jej rzędne wysokościowe są dostosowane do naturalnych spadków terenu. Na terenie przedmiotowej inwestycji przeprowadzono rekultywację środowiska gruntowego. Warstwy skażonej gleby zostały usunięte i zastąpione nieskażonymi. Część obszaru została pozbawiona naturalnej powierzchni biologicznie czynnej, w miejscach gdzie dokonano rozbiórki budynków produkcyjnych i instalacji technicznych. Na terenie działek o numerach ewidencyjnych ..., ark. ..., obręb R., w rejonie wyznaczonych otworów nr ..., w strefie przypowierzchniowej stwierdzono występowanie przekroczeń dopuszczalnych stężeń w zakresie zawartości cynku i ołowiu. Wszystkie przekroczenia występują na głębokości 0,3m p.p.t. Stwierdzone przekroczenia są względnie niewielkie, a zawartości cynku i ołowiu umieszcza się w przedziale dopuszczalnych stężeń jak dla grupy "C" (m.in. tereny komunikacyjne). W związku z tym zobowiązano inwestora do przeprowadzenia odpowiednich prac rekultywacyjnych, mających na celu przywrócenie stanu odpowiadającego wymaganiom stawianym dla gruntów zabudowanych i zurbanizowanych, z wyłączeniem terenów przemysłowych, tj. grupa B zgodnie z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi. Biorąc pod uwagę uzyskane wyniki, w tym określone wielkości stężeń poszczególnych zanieczyszczeń i głębokość na jakiej zostały zidentyfikowane, inwestor stwierdził, że określone zanieczyszczenie gleby ma charakter punktowy i lokalny. Ze względu na punktowy i powierzchniowy charakter zanieczyszczenia ilość gruntów przeznaczonych do rekultywacji jest stosunkowo niewielka i sumarycznie nie przekracza 80m3 (trzy pola o wielkości około 4-5-8m2 i głębokości do wybrania około 0,4-0,8m p.p.t.). Inwestor stwierdził, że wykazane niewielkie i lokalne skażenie nie musi być związane z wcześniejszym zagospodarowaniem terenu i wcześniejszą rekultywacją prowadzoną na analizowanym terenie, lecz mogło powstać np. w wyniku zanieczyszczeń pochodzących od ruchu samochodowego na pobliskiej ulicy S. lub np. pozostawienie części metalowych (np. puszki po konserwach, inne opakowania) w gruncie w strefie przypowierzchniowej. Ze względu na stwierdzone, lokalne i niewielkie zanieczyszczenia gruntu w strefie przypowierzchniowej metalami ciężkimi, inwestor zaproponował następujące rozwiązania rekultywacyjne: - fitoremediację (oczyszczenie gleb z zanieczyszczeń chemicznych poprzez uprawianie na skażonym obszarze specjalnych gatunków roślin zdolnych do akumulacji dużej ilości zanieczyszczeń). Na analizowanym terenie można z powodzeniem zastosować proces fitoekstrakcji (usuwanie zanieczyszczeń organicznych i nieorganicznych z gleby w wyniku ich pobierania przez rośliny oraz koncentracje w obieralnych częściach roślin) Proces ten można stosować w okresie wegetacyjnym przed rozpoczęciem prac ziemnych; - wybranie skażonego gruntu w ilości około 80m3 czyli około 140 ton i przewiezienie na specjalistyczne składowisko odpadów niebezpiecznych lub odbiór przez firmę zajmującą się rekultywacją zanieczyszczonych gruntów; - wybranie skażonego gruntu i wykorzystanie go do rekultywacji terenów przemysłowych, przeznaczonych do dalszego przemysłowego zagospodarowania. Z przedstawionych powyższych metod inwestor rekomendował pierwszą lub ostatnią. Z informacji zawartych w zebranych materiałach wynika, że w okresie wegetacyjnym należy w wyznaczonych rejonach skażenia zasiać roślinny wchłaniające metale ciężkie, a po okresie wegetacyjnym wykonać powtórnie badania w zakresie zawartości metali ciężkich. Innym rozwiązaniem jest hałdowanie zanieczyszczonego gruntu z możliwością wbudowania w rejonie projektowanych dróg lub parkingów nadziemnych. Źródłem pochodzenia skażeń metalami ciężkimi mogą być części metalowe zostawione w strefie przypowierzchniowej przez wcześniejszych użytkowników terenu. Organ wskazał, że przedmiotowy teren charakteryzuje się skomplikowanymi warunkami gruntowo - wodnymi. Skomplikowane warunki gruntowe związane są z występowaniem niekorzystnych zjawisk geologicznych w rejonie nieczynnego portu tj. w środkowej części terenu inwestycji. Jest to rejon czynnych procesów geodynamicznych, obszar skarpy gruntowej znajdującej się w procesie osuwiskowym. Jest to bardzo powolny, aczkolwiek ciągły i długoterminowy poślizg warstw gruntowych - nasypów niekontrolowanych oraz piasków, być może również glin morenowych - na warstwie iłów, po których spływa woda gruntowa tworząca warstwę poślizgową. Czynne procesy osuwiskowe nie dyskwalifikują analizowanego terenu na posadowienie obiektów kubaturowych, jednak konieczne jest posadowienie pośrednie. Zalecane techniki posadowienia to zastosowanie konstrukcji palowych lub palopodobnych, żelbetowych lub stalowych ze stalowym zbrojeniem rdzeniowym w postaci kształtowników o możliwie małej średnicy i dużej ilości. Podstawy elementów posadowienia pośredniego należy wprowadzić w podłoże gruntowe do rzędnej zapewniającej pełną stabilność konstrukcji wraz z podłożem. Zaletą rozwiązania, posadowienia pośredniego przy zastosowaniu konstrukcji małośrednicowych (stosunkowo duża liczba elementów zbrojących skarpę) jest wykorzystanie tych elementów w dwóch celach: przeniesienia obciążeń z projektowanej konstrukcji na podłoże oraz zbrojenia skarpy w celu zapewnienia jej stateczności. Zwieńczeniem konstrukcji posadowienia pośredniego powinna być ciągła, żelbetowa płyta fundamentowa, na której należy wznieść projektowane budynki. Na przedmiotowym terenie, stwierdzono przepływ wody gruntowej od strony ulicy Starołęckiej, prostopadle do rzeki Warty. Ponadto w rejonie występowania czynnych procesów geodynamicznych stwierdzono obszar wysięków wody gruntowej ze skarpy. W związku z powyższym, niezbędne jest wykonanie drenażu wód gruntowych wzdłuż ulicy S., zdolnego do odprowadzenia wody gruntowej, która mogłaby się piętrzyć wskutek budowy planowanych obiektów z kondygnacjami podziemnymi. Wykonanie drenażu czołowego, zlokalizowanego równolegle do ulicy S. na rzędnej odpowiadającej średnim poziomom wody gruntowej tj. ok. 64,0 - 65,0m n.p.m., nie spowoduje zmian warunków hydrogeologicznych na otaczającym terenie jak i również nie spowoduje powstania leja depresji. Na przedmiotowym terenie, biorąc pod uwagę uwarunkowania gruntowo - wodne, możliwe jest wykonanie obiektów kubaturowych z jedną, z dwiema lub z trzema kondygnacjami podziemnymi. Inwestor w ramach przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego planuje 2 kondygnacje podziemne przewidziane na miejsca parkingowe. Jednak zależnie od powierzchni zabudowy oraz ilości kondygnacji podziemnych, należy rozważyć następujące warunki wykonawstwa: - w przypadku jednej kondygnacji podziemnej, najbardziej ekonomicznym rozwiązaniem może być wykonanie kondygnacji podziemnej w wykopie szerokoprzestrzennym. Wodę gruntową (przypowierzchniowa warstwa piasków nawodnionych) należy odpompowywać z dodatkowo wykonanych studni lub systemem igłofiltrów. Możliwe jest również odcięcie wody gruntowej za pomocą tymczasowej ścianki szczelnej. Konstrukcje kondygnacji podziemnej należy wykonać jako żelbetową z zewnętrzną ciężką izolacją przeciwwilgociową; - w przypadku dwóch kondygnacji podziemnych, metoda wykonawstwa w wykopie szerokoprzestrzennym może okazać się niemożliwa do zrealizowania (znaczna rozległość wykopu, konieczność "odsunięcia się" z projektowanym budynkiem od granicy działki) lub nieuzasadniona z ekonomicznego punktu widzenia (znaczne ilości mas gruntowych ze skarp wykopu szerokoprzestrzennego, większe nakłady finansowe na odpompowanie wody gruntowej). W takiej sytuacji należy rozważyć możliwość wykonania wykopu pod kondygnacje podziemne z pionowym zabezpieczeniem skarp w postaci stalowych ścianek szczelnych lub żelbetowych ścian szczelinowych, wspornikowych lub tymczasowo podpieranych. Konstrukcja budynku żelbetowa. Koncepcja wygrodzenia wykopu z zastosowaniem czy to stalowej, czy żelbetowej ściany rozwiązuje problem napływu wody gruntowej do wykopu (szczelna obudowa wykopu); - w przypadku trzech kondygnacji podziemnych, w zasadzie należy całkowicie odrzucić metodę wykonawstwa konstrukcji w wykopie szerokoprzestrzennym. Trzecia kondygnacja podziemna znajdować się będzie w obszarze iłów poznańskich, niemożliwe będzie realizowanie obudowy wykopu w technologii ścianek szczelnych, problemy z pogrążaniem ściany w warstwy iłów. Kondygnacje podziemne należy wykonać w technologii żelbetowych ścian szczelinowych, tymczasowo rozpieranych dodatkową konstrukcją stalową w jednym lub dwóch poziomach. Ściany szczelinowe same w sobie stanowią dostateczne zabezpieczenie przed napływem wody gruntowej. W zachodniej części inwestycji, położonej bezpośrednio przy korycie rzeki Warty, szczególnie w strefie pomiędzy rzeką a korytem dawnego basenu portowego, możliwe jest wykonanie obiektów budowlanych z kondygnacjami podziemnymi, jednak realizacja kondygnacji podziemnych możliwa jest w zasadzie tylko z zastosowaniem żelbetowych ścian szczelinowych (iły płytko zalęgające pod poziomem terenu). Wysoki poziom wody gruntowej, znacząca zmienność poziomu wody gruntowej (podniesienie się poziomu wody w porach deszczowych) wyklucza możliwość budowy w wykopie szerokoprzestrzennym. Lokalizacja budynków w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Warty wymusza szczególne zabezpieczenie przeciwwilgociowe, w tym zabezpieczenie do rzędnej 58,10m n.p.m., tj. do 0,5% poziomu wody w Warcie - najwyższe poziomy notowane w okresie powodzi. Poziom ±0,0 budynku powinien znajdować się na rzędnej powyżej 58,50m n.p.m. W pasie brzegowym Warty zauważono występowanie różnych gatunków zwierząt, m.in.: sarny, lisa, bobra. Inwestor nie przewiduje ingerowania w tą część terenu inwestycji, gwarantując swobodne przemieszczanie się zwierząt w pasie terenu przy brzegu Warty o szerokości od 20 - 40m. W ramach przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się rozmieszczenie parkingów naziemnych i podziemnych na całym terenie inwestycji. Łączna liczba miejsc parkingowych podziemnych i na terenie wynosić będzie max 3994. Podziemne parkingi zlokalizowane będą pod drogami, placami, w obrębie obiektów budowlanych lub w podziemiach kondygnacji obiektów publicznych, usługowych lub mieszkalnych. Ponadto przewiduje się organizację stanowisk parkingowych na powierzchni terenu, niemniej w ilościach nie przekraczających 300 miejsc na jedno zgrupowanie. Powierzchnię parkingów podziemnych stanowić będzie szczelna posadzka betonowa, zaprojektowana z odpowiednimi spadkami gwarantującymi spływ powstających ewentualnych ścieków do kanalizacji deszczowej, z której ścieki przed odprowadzeniem do zewnętrznej kanalizacji deszczowej zostaną podczyszczone w separatorze ropopochodnych. Natomiast miejsca parkingowe na powierzchni terenu inwestycji planuje się wykonać z płyt ażurowych, które umożliwią w części zatrzymanie wód opadowych i roztopowych na terenie zlewni, w obrębie której powstaną. W ramach przedsięwzięcia przewiduje się realizację infrastruktury technicznej obejmującej budowę sieci dróg oraz rozbudowę sieci energetycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, jak również gazowej. Przewiduje się budowę dwóch połączeń drogowych z ulicą S.. Ich szerokość będzie ograniczona do dwóch pasów jezdni. Powierzchnię dróg wewnętrznych ma wynosić 15 500m2. Dojazd na teren inwestycji będzie się odbywał od strony ul. S.. Pomiędzy brzegami wewnętrznego basenu, na jego przewężeniu, planowana jest budowa kładki dla komunikacji pieszej i rowerowej. Kładka będzie powiązana funkcjonalnie z systemem urządzeń przeciwpowodziowych. Inwestycje liniowe, związane z uzbrojeniem podziemnym, na terenie przedsięwzięcia prowadzone będą pod drogami, chodnikami, poboczami oraz przez działki inwestycyjne. Podłączone i powiązane zostaną z zewnętrznymi sieciami instalacji. Energię dla planowanego zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną planuje się pozyskiwać poprzez wykorzystywanie odnawialnych źródeł zasilających lokalną sieć ciepłowniczą, ewentualnie energetyczną. Do realizacji tego zadania zastosowane zostaną pompy ciepła, solary, ogniwa fotowoltaiczne. Jako wariant alternatywny możliwe jest zlokalizowanie lokalnych kotłowni. Ciepło dla potrzeb grzewczych i ciepłej wody będzie dostarczane z miejskiej sieci ciepłowniczej, ze źródeł energii odnawialnej lub alternatywnie z kotłowni gazowych. Dla potrzeb grzewczych i ciepłej wody użytkowej niezbędne będzie zainstalowanie 6 kotłów o łącznej mocy 4225 kW, które będą pracowały przez cały rok, z różnym obciążeniem. Zapotrzebowanie na media oraz szczegółowe warunki dostawy mediów oraz warunków, jakie musi spełnić inwestor zostały ustalone z gestorami sieci: 1) energia elektryczna będzie doprowadzana dwoma kablami 15 kV z najbliższej stacji wysokiego i średniego napięcia, ponadto zostanie rozbudowana sieć rozdzielcza, firma ENEA zapewnia dostarczenie energii o mocy 8 MW, 2) energia cieplna o mocy ogrzewania 5,9 MW i 5,2 MW chłodzenia. zapewniona zostanie przez firmę Dalkia, 3) gaz zapewniony będzie przez firmę Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo, 4) wodę na cele bytowe i technologiczne w ilości 27,97 dm3/s zapewni firma AQUANET S.A. z istniejącego wodociągu o średnicy 315 mm z rur PE w ulicy S.. Dla funkcjonowania projektowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego konieczne będzie wybudowanie sieci wodociągowej, w układzie pierścieniowym i średnicy wewnętrznej 150mm, z dwoma wpięciami do istniejącej sieci. W związku z przebywaniem pracowników na placu budowy, na etapie realizacji przedsięwzięcia powstawać będą ścieki bytowe. Plac budowy zostanie ogrodzony, zabezpieczony przed dostępem osób nieupoważnionych i wyposażony w zaplecze biurowe oraz sanitarne. Jeżeli będzie taka możliwość planuje się wykonanie tymczasowych przyłączy energetycznych, wodociągowych oraz kanalizacyjnych. Natomiast przy braku możliwości podłączenia do kanalizacji sanitarnej, wykonawca robót ustawi przenośne kabiny ustępowe z zapewnieniem regularnego ich opróżniania, natomiast możliwość korzystania z pryszniców zapewni pracownikom na terenie swojej bazy. Na etapie eksploatacji przedsięwzięcia ścieki bytowe będą odprowadzane do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej, część do kanalizacji sanitarnej w ul. S. i część do kanalizacji sanitarnej w ul. H., po spełnieniu warunków określonych przez AQUANET S.A. W celu odprowadzania ścieków do kanalizacji w ul. H. konieczne jest wybudowanie na terenie inwestycji kanalizacji w układzie grawitacyjno - tłocznym oraz przepompowni. Ścieki z punktów gastronomicznych będą odprowadzane po oczyszczeniu w separatorze tłuszczu do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. Wody deszczowe z projektowanego terenu będą odprowadzane z powierzchni dróg, parkingów i dachów. Wody będą zbierane poprzez wpusty uliczne rozmieszczone wzdłuż projektowanych ulic i siecią kanalizacji deszczowej, po podczyszczeniu w osadnikach i separatorach odpływać będą do rzeki Warty (bezpośrednio lub poprzez sztuczny zbiornik). Część wód opadowych z powierzchni dachów, dróg i parkingów oraz terenów biologicznie czynnych odprowadzana będzie bezpośrednio do ziemi. W celu odprowadzania wód opadowych i roztopowych do ziemi można zastosować: studnie chłonne, płyty ażurowe, systemy drenarskie ułożone w osypce żwirowej, rowy wypełnione zasypką żwirową lub podziemne systemy zagospodarowania wody deszczowej - galerie chłonne z tworzyw sztucznych. Dzięki zastosowaniu procesów infiltracji oraz retencji możliwe będzie zatrzymanie jak największej ilości opadów w obrębie tzw. zlewni. W ramach przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się wdrożenie systemu zielonych dróg wykorzystywanych pod tzw. układ odprowadzający, ułatwiający zagospodarowanie nadmiaru wód w obrębie terenu inwestycji. W myśl tej zasady układ zielonych dróg implikuje pasy zieleni oraz liczne nasadzenia drzew przebiegające równolegle do planowanych jezdni. Ponadto, aby należycie zabezpieczyć środowisko, projekt zakłada zastosowanie następujących rozwiązań minimalizujących wpływ na środowisko: wykonanie odpowiednich spadków i nachyleń jezdni, wykonanie kanalizacji odwadniającej drogi, przy wylotach do zbiornika będą zamontowane separatory wraz z osadnikami. Organ pierwszej instancji wskazał, że planowane przedsięwzięcie ma być realizowane i eksploatowane z uwzględnieniem następujących warunków: 1) wszelkie podejmowane na etapie budowy i eksploatacji działania winny być wykonywane w sposób zabezpieczający grunt i ziemię przed potencjalnym zanieczyszczeniem; 2) plac budowy, w tym drogi dojazdowe należy tak zorganizować, aby nie występowała wtórna emisja pyłu (na przykład poprzez: zraszanie terenu w okresie bezdeszczowym, ograniczenie prędkości pojazdów, tymczasowe utwardzenie dróg w stopniu umożliwiającym sprzątanie); 3) zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji inwestycji wytwórca odpadów jest zobowiązany uregulować sposób postępowania z odpadami zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami; 4) sposób postępowania z odpadami winien być zgodny z zasadami prawidłowej gospodarki odpadami (segregacja w miejscu wytwarzania, przekazywanie odpadów w pierwszej kolejności do odzysku, w przypadku braku takiej możliwości do unieszkodliwiania, traktując składowanie jako ostateczność); 5) masy ziemne winny spełniać standardy jakości gleby i ziemi zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. z 2002r., Nr 165, poz. 1359) dla miejsca ich wykorzystania; 6) eksploatacja inwestycji powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza oraz emisję hałasu nie powinna powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny; 7) w celu ochrony zieleni występującej w rejonie planowanej inwestycji, a nie będącej w bezpośredniej z nią kolizji zwłaszcza w fazie realizacji inwestycji: a. zabrania się magazynowania w obrębie korzeni i koron materiałów budowlanych, a także zabrania się wylewania chemikaliów oraz wody z osadami cementowymi lub wapiennymi; pojemniki z chemikaliami i materiałami napędowymi znajdujące się na placach budowy winny zostać zabezpieczone przed uszkodzeniami. W razie wycieku inwestor winien bezzwłocznie powiadomić Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Poznaniu; zabrania się takiego prowadzenia niwelacji terenu, która przyczynia się do zmiany poziomu gruntu przy pniach, szczególnie dotyczy to podsypywania (gruzem, ziemią i odpadami); inwestor zobowiązany jest do zachowania szczególnej ostrożności podczas stosowania wszelkiego rodzaju maszyn na placu budowy. W bezpośrednim sąsiedztwie drzew zabrania się przechowywania i uruchamiania maszyn oraz urządzeń budowlanych, a dojazdy winny zostać tak zorganizowane żeby nie niszczyć koron drzew i nie uszkadzać kory na pniach. W obrębie korzeni zabrania się zagęszczania gruntu; drzewa, które znalazłyby się w obrębie placu budowy winny mieć pnie oszalowane matami lub deskami, aby wykluczyć ich uszkodzenie, należy także chronić ich korony; wykopy bezpośrednio przy pniach drzew inwestor zobowiązany jest wykonywać ręcznie. Zabrania się obcinania korzeni szkieletowych, gdyż grozi to zachwianiem statyki drzewa. Przycięte korzenie winny zostać zabezpieczone preparatami grzybobójczymi. Odkopane korzenie winny zostać wpuszczone głębiej i zabezpieczone przed wysychaniem lub przed przymrozkami. Wykopy w pobliżu drzew winny zostać niezwłocznie zasypane. 8) inwestor winien uzyskać zezwolenie na usunięcie drzew kolidujących z inwestycją w trybie osobnego postępowania administracyjnego, po złożeniu podania spełniającego wymogi art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody; 9) na drzewach pozostających w terenie, najbliżej rosnących drzew podlegających wycięciu, wywiesić min. 38 sztuk budek lęgowych. Budki rozwiesić po wycince drzew, jednak nie później niż na początku marca, w miejscach nie narażonych na działanie promieni słonecznych. Parametry, miejsca oraz wysokość zawieszenia budek lęgowych, przed ich zawieszeniem inwestor obowiązany jest skonsultować z ornitologiem; 10) na budynkach zamontować 40 sztuk budek lęgowych dostosowanych do wymogów jerzyka oraz 2 sztuk dla pustułki; 11) drzewa wycinać poza sezonem lęgowym ptaków, to jest w terminie od 1 września do 15 lutego; 12) drzewa niepodlegające wycince w odpowiedni sposób zabezpieczyć przed uszkodzeniami, zwłaszcza korzeni oraz pni, mogącymi powstawać podczas realizacji inwestycji. W szczególności nie lokalizować na powierzchni wyznaczonej rzutem korony, materiałów budowlanych (zwłaszcza sypkich) i nie zagęszczać gruntu w obrębie bryły korzeniowej drzew; 13) w nasadzeniach drzew i krzewów uwzględnić gatunki z rodziny Rosaceae. W decyzji organ pierwszej instancji zamieścił także wymagania dotyczące ochrony środowiska, konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1-13 ustawy, a w szczególności w projekcie budowlanym, wskazując, że: 1) inwestor przyjmie takie rozwiązania techniczne, technologiczne i organizacyjne, które zagwarantują dotrzymanie standardów jakości środowiska poza terenem inwestycji, do której inwestor posiada tytuł prawny i jednocześnie zgodne będą z warunkami określonymi w pkt I.2 decyzji oraz tożsame z rozwiązaniami i parametrami technicznymi, technologicznymi i organizacyjnymi przedsięwzięcia zawartymi w charakterystyce stanowiącej załącznik do niniejszej decyzji; 2) w przypadku naruszenia elementów przyrodniczych podczas budowy należy po zakończeniu prac przywrócić je do stanu właściwego np. w razie zajmowania terenów zieleni pod projektowaną inwestycję lub pas roboczy, w projekcie budowlanym inwestor winien przedstawić rozwiązania dotyczące odtworzenia tych terenów; 3) zobowiązuje się inwestora do zastosowania rozwiązań technicznych chroniących środowisko gruntowo - wodne przed zanieczyszczeniem poprzez zastosowanie następujących rozwiązań i działań: a. w celu odprowadzania ścieków sanitarnych do kanalizacji w ul. H. wybudować na terenie inwestycji kanalizację sanitarną w układzie grawitacyjno - tłoczonym oraz przepompownię; b. w przypadku powstania na terenie przedmiotowej inwestycji punktów gastronomicznych, ścieki technologiczne, przed odprowadzeniem do kanalizacji sanitarnej, podczyszczać w separatorze tłuszczu; c. wody opadowe i roztopowe z powierzchni dróg i parkingów przed odprowadzeniem do kanalizacji deszczowej, podczyszczać w wysokosprawnym separatorze substancji ropopochodnych ze zintegrowanym osadnikiem; d. zapewnić właściwe i zgodne z przepisami gospodarowanie odpadami poprzez minimalizację ich ilości, selektywne magazynowanie w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo - wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami; e. w przypadku odprowadzania podczyszczanych wód opadowych i roztopowych z terenu inwestycji do rzeki Warty po wybudowaniu kanalizacji deszczowej należy uzyskać stosowne pozwolenie wodnoprawne; w trybie odrębnego postępowania administracyjnego. 4) wszelkie prace budowane prowadzić jedynie w porze dziennej, tj. w godzinach 6:00 do 22:00; 5) w projekcie budowlanym inwestor winien określić warunki i sposób zagospodarowania mas ziemnych, usuwanych albo przemieszczanych w związku z realizacją inwestycji, spełniających standardy jakości gleby i ziemi; 6) projekcie budowlanym inwestor winien określić rodzaje i sposób postępowania z powstającymi odpadami na etapie budowy jak i eksploatacji inwestycji, uwzględniając zasady prawidłowej gospodarki odpadami (w tym: przekazywanie odpadów w pierwszej kolejności do odzysku, w przypadku braku takiej możliwości do unieszkodliwiania, traktując składowanie jako ostateczność); 7) budowę śluzy oraz podwyższanie poziomu wody wykonać w terminie pomiędzy 1 listopada a 28 lutego. W przypadku konieczności rozpoczęcia prac w sezonie lęgowym płazów, będzie to możliwe po przeprowadzeniu przez eksperta - herpetologa inwentaryzacji terenowej i przesłaniu do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w P. opinii potwierdzającej, że teren planowanych prac nie jest miejscem występowania płazów. Do opinii należy dołączyć informację o planowanym terminie rozpoczęcia prac; 8) na wykonanie urządzenia wodnego - śluzy, wymagane jest uzyskanie stosownego pozwolenia wodnoprawnego; w trybie odrębnego postępowania administracyjnego. 9) w przypadku budowy urządzenia przeciwpowodziowego - grobli wymagane jest uzyskanie stosownego pozwolenia wodnoprawnego, w trybie odrębnego postępowania administracyjnego; 10) pas roślinności przy brzegu Warty o szerokości od 20 - 40m pozostawić w stanie niezmienionym; 11) w linii oddzielającej teren wykopów od pozostałego obszaru zastosować następujące zabezpieczania wykopów przed możliwością wejścia płazów, gadów oraz drobnych ssaków: a) zastosować ogrodzenie o wysokości min. 0,5m ponad powierzchnię terenu, wkopane w ziemię; b) przynajmniej raz dziennie, przed rozpoczęciem robót przeprowadzać kontrole istniejących wykopów, a przed przystąpieniem do likwidacji wykopów (zasypywaniem) przeprowadzić ich przegląd, w celu sprawdzenia obszaru prac, pod kątem obecności zwierząt w wykopach. W razie stwierdzenia ich obecności zwierzęta przenieść poza plac budowy; c) wykopy o małych powierzchniach, np. studzienki zabezpieczyć; d) prowadzić kontrole ogrodzeń oraz zabezpieczeń studzienek przez cały okres budowy związany z prowadzeniem wykopów; 12) w miejscu dopływu wód podziemnych od strony ul. S. wykonać drenaż stabilizujący poziom wód gruntowych w miejscu planowanych obiektów z kondygnacjami podziemnymi; 13) drenaż czołowy równoległy zaprojektować i wykonać na rzędnej odpowiadającej średnim poziomom wody gruntowej (tj. około 64,0-65,0 m npm.). Wodę z drenażu odprowadzać do rzeki Warty; 14) jeżeli drenaż czołowy trwale obniży poziom wód gruntowych należy uzyskać stosowne pozwolenie wodnoprawne; w trybie odrębnego postępowania administracyjnego; 15) prowadzić monitoring wód podziemnych w zakresie wahań zwierciadła wody gruntowej na etapie przed, w trakcie budowy inwestycji oraz po oddaniu jej do eksploatowania przez okres jednego roku. Badania wykonywać z częstotliwością dwa razy w miesiącu. Wyniki monitoringu w zakresie położenia zwierciadła wody oraz wnioski i zalecenia wynikające w prezentowanych danych należy przedkładać w formie raportu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w Poznaniu oraz właściwemu organowi ochrony środowiska; 16) przed rozpoczęciem budowy, w miejscach stwierdzonego skażenia gleby przeprowadzić odpowiednie prace rekultywacyjne mające na celu przywrócenie stanu odpowiadającego wymaganiom stawianym dla gruntów zabudowanych i zurbanizowanych z wyłączeniem terenów przemysłowych, tj. grupa B, zgodnie z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi . 17) inwestycję zaprojektować w taki sposób, aby obiekty budowlane były umiejscowione poza strefami ochronnymi pobliskich ujęć wód podziemnych w tym ujęcia D.; 18) na terenie budowy zabrania się magazynowania paliwa smarów, olejów i substancji asfaltowych. Stanowiska postoju sprzętu mechanicznego wykonać jako utwardzone; 19) w projekcie budowlano - wykonawczym zaprojektować rozwiązania zapewniające zachowanie odpowiedniej stateczności zbocza w czasie prac budowlanych oraz w czasie eksploatacji budynków; 20) teren inwestycji wynieść na rzędną min. 58,00m n.p.m. 21) budynki zaprojektować tak, aby pierwsza kondygnacja nad parkingami znajdowała się na rzędnej powyżej 58,50m n.p.m.; 22) obiekty kubaturowe wykonać z maksymalnie dwiema kondygnacjami podziemnymi, uwzględniając dane zawarte w dokumentacji geologiczno - inżynierskiej oraz dokumentacji hydrogeologicznej; 23) konstrukcje kondygnacji podziemnych wykonać jako żelbetowe z zewnętrzną ciężką izolacją przeciwwilgociową; 24) w podziemnych parkingach wykonać szczelne posadzki betonowe, zaprojektowane z odpowiednimi spadkami, gwarantującymi spływ ewentualnych ścieków do wewnętrznej kanalizacji deszczowej. Przed odprowadzeniem tych ścieków do zewnętrznej kanalizacji deszczowej podczyszczać je w separatorze substancji ropopochodnych; 25) projekt budowlany oraz sposób technologii wykonania obiektów budowlanych powinny uwzględnić warunki gruntowo - wodne, w tym występujące stwierdzone procesy geodynamiczne (osuwisko) na terenie projektowanej inwestycji, w dokumentacji geologiczno - inżynierskiej przyjętej przez Prezydenta Miasta P. zawiadomieniem z dnia ...2011r. Nr ... i dokumentacji hydrogeologicznej przyjętej przez Prezydenta Miasta P. zawiadomieniem z dnia ...2010r. Nr ..., wykonanej przez H Sp. z o.o. & Co Spółka komandytowa w S.; 26) do ogrzewania pomieszczeń i wody stosować ciepło z miejskiej sieci ciepłowniczej lub niskoemisyjnych źródeł energii cieplnej; 27) około 90% miejsc parkingowych tj. ok. 3574 zlokalizować w halach na kondygnacjach podziemnych z wyprowadzeniem zanieczyszczonego powietrza systemem wentylacji wyciągowej na zewnątrz poprzez wyloty umieszczone na dachach budynków; 28) wszelkie urządzenia chłodnicze, klimatyzacyjne oraz wentylacyjne, w tym centrale nawiewno - wywiewne instalować jedynie wewnątrz obiektów kubaturowych; 29) zapewnić właściwe gospodarowanie wytworzonymi odpadami poprzez minimalizację ich ilości, selektywne magazynowanie w wydzielonych miejscach, w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo - wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Organ wskazał, że nie ma podstaw do określenia dla inwestycji wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych oraz w zakresie ograniczenia transgranicznego oddziaływania. W pkt II decyzji stwierdzono konieczność wykonania kompensacji przyrodniczej w poprzez: - wywieszenie na drzewach pozostających w terenie, najbliżej rosnących drzew podlegających wycięciu, min. 38 sztuk budek lęgowych. Budki mają być wywieszone po wycince drzew, jednak nie później niż na początku marca, w miejscach nie narażonych na działanie promieni słonecznych. Parametry, miejsca oraz wysokość zawieszenia budek lęgowych, przed ich zawieszeniem należy skonsultować z ornitologiem. - zamontowanie na budynkach 40 sztuk budek lęgowych dostosowanych do wymogów jerzyka oraz 2 sztuk dla pustułki; - nasadzenia drzew i krzewów z uwzględnieniem gatunków z rodziny Rosaceae. W zakresie zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zobowiązano inwestora do: - prowadzenia monitoringu wód podziemnych w zakresie wahań zwierciadła wody gruntowej na etapie przed, w trakcie budowy inwestycji oraz po oddaniu jej do eksploatowania przez okres jednego roku. Badania mają być wykonywane z częstotliwością dwa razy w miesiącu. Wyniki monitoringu w zakresie położenia zwierciadła wody oraz wnioski i zalecenia wynikające w prezentowanych danych należy przedkładać w formie raportu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz właściwemu organowi ochrony środowiska; - przeprowadzenia, przed przystąpieniem do prac budowlanych, w miejscach stwierdzonego skażenia gleby, odpowiednich prac rekultywacyjnych w celu przywrócenie stanu odpowiadającego wymaganiom stawianym dla gruntów zabudowanych i zurbanizowanych z wyłączeniem terenów przemysłowych, tj. grupa B, zgodnie z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jako ziemi. - przeprowadzenia prac rekultywacyjnych w terminie określonym w decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia ...2011 r. znak: ..., zmienionej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia ...2011r. Nr ... - do 31 stycznia 2013 r. W pkt III decyzji nie stwierdzono konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. W pkt IV decyzji stwierdzono obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy i nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W pkt V decyzji nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 09.10.2009 r. do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. wpłynął wniosek C. Spółki z o.o.z siedzibą w W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S. w P., zlokalizowanego na następujących działkach: ..., ark. ..., obręb R. oraz ..., ark. ..., obręb S.. Przedmiotowe postępowanie przeprowadzono zgodnie z ustawą z dnia 8 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, zgodnie z art. 75 ust. 1, pkt 4) ustawy jest Prezydent Miasta P.. W decyzji uwzględniono warunki realizacji przedsięwzięcia nałożone postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia ...2011 r. Przedmiotem postępowania było określenie warunków z zakresu ochrony środowiska dla budowy zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną zlokalizowanego przy ulicy S. w P.. W przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można podzielić na dwa etapy: - etap postępowania dotyczący weryfikacji wniosku wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia, uzyskania wymaganych przepisami prawa opinii zgodnie z art. 64 i wydania zgodnie z art. 63 ustawy postanowienia stwierdzającego obowiązek (lub jego brak) przeprowadzenia oceny i sporządzenia (lub nie) raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - etap postępowania dotyczący weryfikacji raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, dokonania uzgodnień zgodnie z art. 77 ustawy i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Biorąc pod uwagę treść § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2010 r. , Nr 213, poz. 1397), który stanowi, iż do postępowań, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy, wszczętych przed dniem wejścia w życie wyżej cytowanego rozporządzenia, stosuje się przepisy dotychczasowe, planowane przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane, zgodnie z charakterystyką zawartą we wniosku i karcie informacyjną przedsięwzięcia, do grupy przedsięwzięć określonych rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), do przedsięwzięć dla których sporządzenie raportu może być wymagane, określonych w: - § 3 ust. 1 pkt 52 b) jako zespoły zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2ha, centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1ha, wraz z towarzyszącą infrastrukturą; - § 3 ust. 1 pkt 53) jako garaże lub parkingi samochodowe, lub zespoły parkingów, dla nie mniej niż 100 samochodów ciężarowych lub 300 samochodów osobowych. Do złożonego w dniu 09.10.2009 r. wniosku o wydanie niniejszej decyzji dołączono następujące dokumenty: - kartę informacyjną przedsięwzięcia "Budowa zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S.w P." sporządzoną w październiku 2009 r. przez K. C. (specjalistę ds. ochrony środowiska) we współpracy z K. Z. z "I" Spółka z o.o., - wypis z rejestru gruntów z dnia 14.09.200r.; - poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać; - pełnomocnictwo udzielone R. P. przez spółkę C. Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Ponadto w toku prowadzonego postępowania pełnomocnik inwestora przedłożył na wezwanie organu: - opracowanie "Uzupełnienie do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S. w P." zawierającego analizę wariantów, w tym tzw. wariant "0" oraz inwentaryzację drzew kolidujących z realizacją przedmiotowej inwestycji oraz kwestii związanych z emisją hałasu, emisją substancji do powietrza, gospodarką wodno - ściekową gospodarką odpadami, rekultywacją terenu, - pismo wraz z załączonym odpisem z księgi wieczystej informujące, że dz. nr ..., ark. ..., obręb: R. (terenu planowanej inwestycji) stanowi własność inwestora, - opracowanie zawierające wyjaśnienie kwestii związanych z gospodarką wodno - ściekową gospodarką odpadami oraz z lokalizacją na terenie inwestycji od strony rzeki Warty urządzeń przeciwpowodziowych, zagospodarowaniem wód opadowych i roztopowych z zielonych dachów w przypadku przekroczenia ich zdolności retencyjnych, dojazdem do parkingów na terenie Mariny oraz sposobem odprowadzenia wód opadowych z parkingów z terenu Mariny oraz sposobem jej posadowienia . Pismem z dnia 19.11.2009r. organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania i wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o wydanie opinii co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby, co do zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko wnioskowanego przedsięwzięcia. W toku postępowania organ otrzymał: - opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia ...2009 r., w której organ opiniujący nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia ....2009 r., w którym organ wyraził opinię, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jednocześnie określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, który powinien być wykonany zgodnie z art. 66 , a dla przedmiotowego przedsięwzięcia powinien w szczególności zawierać szczegółową i wnikliwą analizę aspektów związanych z gospodarką wodno – ściekową, hydrogeologią, ochroną powietrza oraz gospodarką odpadami. Ponadto wskazał, że przy opracowaniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie ma możliwości odstąpienia od wymagań określonych w art. 66 ust. 1 pkt 4,13,15 i 16 j ustawy. Po zapoznaniu się z wnioskiem, kartą informacyjną przedsięwzięcia wraz z jej uzupełnieniem oraz powyższymi opiniami, organ pierwszej instancji wydał postanowienie z dnia ...2009 r., w którym stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania wnioskowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu postanowieniem z dnia ... 2010r. utrzymało w mocy ww. postanowienie stwierdzajac, iż zasadne było zobowiązanie inwestora do przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wraz z zastrzeżeniami wymienionymi w opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., przeniesionymi do zaskarżonego postanowienia. Ponadto SKO stwierdziło, iż z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia jasno wynika, iż inwestorem dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego jest C. Spółka z o.o. z siedzibą w W.. Organ odwoławczy stwierdził, iż skala planowanego przedsięwzięcia, jego wpływ na sąsiednie osiedla mieszkaniowe, sąsiedztwo z rzeką Wartą i natężenie ruchu pojazdów na etapie budowy, jak i po jej zakończeniu wskazywały na obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. W kwestii badań hydrogeologicznych obowiązek ich przeprowadzenia wyniknął z uzgodnień dokonanych z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w P.. Skarga na powyzsze postanowienie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyokiem z dnia 20 stycznia 2011 r. w sprawie IV SA/Po 752/10. W dniu 14.05.2010 r. inwestor złożył raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, opracowany w maju 2010 r. przez K. W., ... w P.. Jednocześnie inwestor poinformował o zmianie nazwy inwestora z C Spółka z o.o. w Warszawie na nazwę B Spółka z o.o. w W. W raporcie o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko, przedstawiono nową kwalifikację przedsięwzięcia, zgodnie z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Projektowana inwestycja została zakwalifikowana jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko wymienione w: - § 3 ust. 1 pkt 52b) zespoły zabudowy usługowej na terenie o powierzchni nie mniejszej niż 2ha, centra handlowe i usługowe o powierzchni nie mniejszej niż 1ha lub o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 1ha, wraz z towarzyszącą infrastrukturą; - § 3 ust. 1 pkt 53) garaże lub parkingi samochodowe, lub zespoły parkingów, dla mniej niż 100 samochodów ciężarowych lub 300 samochodów osobowych; - § 3 ust. 1 pkt 61) urządzenia przeciwpowodziowe, z wyłączeniem ich konserwacji. Następnie organ pierwszej instancji wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. o uzyskanie opinii przed wydaniem niniejszej decyzji, zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 oraz ust. 2 ustawy . Ponadto, na podstawie art. 33 ust. 1 w związku z art. 79 ust 1 ustawy organ poinformował o umieszczeniu w publicznym wykazie danych informacji o złożonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz o przystąpieniu do procedury oceny oddziaływania na środowisko. Zawiadomiono również o możliwości zapoznania się z dokumentacją przedmiotowej sprawy, składania uwag i wniosków w formie pisemnej i elektronicznej w okresie 21 dni t.j. od 15.06.2010 r. do 06.07.2010 r. Informacja ta została: - zamieszczona na tablicy ogłoszeń, mieszczącej się w głównym holu Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P., - zamieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta P., www.poznan.pl: - wywieszona w pobliżu miejsca planowanego przedsięwzięcia. W ramach udziału społeczeństwa do Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Miasta P. wpłynęły uwagi i zastrzeżenia do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko złożone przez prof. dr hab. J. B. z Uniwersytetu .... Powyższe uwagi dotyczyły m.in. kwestii związanych z brakiem: - przeprowadzenia wnikliwej analizy dotyczącej przyrody ożywionej na przedmiotowym terenie, - przedstawienia w wyczerpujący sposób stanu szaty roślinnej, stanu fauny w tym ornitofauny reprezentowanej na przedmiotowym terenie przynajmniej przez kilkanaście gatunków ptaków objętych ścisłą ochroną gatunkową, - określenia - we właściwy sposób, wpływu inwestycji na zwierzęta, na rośliny i ich zbiorowiska ani też samej inwestycji na krajobraz, którego elementarnymi składnikami jest fauna i flora, - informacji o usytuowaniu przedsięwzięcia w korytarzu ekologicznym rzeki Warty. Zdaniem zgłaszajacej wnioski i uwagi, zgodnie z zasadami ekologii krajobrazu, za terytorialne granice rzecznego korytarza ekologicznego przyjmuje się wszystkie geomorficzne elementy doliny rzecznej w tym m.in. łożysko rzeki i jej koryto, obustronnie przykrawędziową partię doliny (przynajmniej szerokości 100m), w której to partii korytarza ekologicznego Warty inwestor zlokalizował m.in. wał przeciwpowodziowy oraz V-kondygnacyjną zabudowę mieszkaniową, a zatem w raporcie należy określić wpływ inwestycji na organizmy egzystujące w tym korytarzu (m.in. bobra europejskiego (Castor fiber), którego czynne żeremie znajduje się na działce inwestora) oraz gatunki migrujące tym korytarzem. Ponadto w raporcie, zdaniem prof. J. B.: - pominięto zagadnienia wpływu planowanej zabudowy na przedmiotowy fragment doliny Warty, jako elementu łącznikowego pomiędzy obszarami węzłowymi, czyli kluczowymi dla zachowania różnorodności biologicznej, jak chociażby obszar PLH30005 Fortyfikacje w P., miejsca zimowej hibernacji nietoperzy, latem żerujących m.in. na przedmiotowym terenie oraz w nadwarciańskich łęgach dębińskich, bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji. Przedmiotowa inwestycja jest planowana na terenie P. Przełomu Warty, który jest częścią głównego wielkopolskiego korytarza ekologicznego, a równocześnie korytarza krajowego, - nie omówiono wpływu inwestycji na ekologiczne funkcje południowego klina zieleni miasta P. (obejmującego lasy D., nadwarciańską roślinność, zieleń ogródków działkowych i in.), który jest jednym z głównych obszarów środowiskowotwórczych dla zurbanizowanych obszarów miasta, w tym głównym systemem przewietrzającym, nie przedstawiono żadnych skumulowanych wpływów na środowiskowotwórczą rolę południowego klina zieleni miasta P., wynikających z relacji przedmiotowej inwestycji, a równocześnie z realizacji funkcji określonych w miejscowych planach przestrzennego zagospodarowania dla obszarów leżących w tym klinie, - nie podano rozwiązań dotyczących budowy wału przeciwpowodziowego oraz jego usytuowania w terenie - tzn. wał przeciwpowodziowy dla spełnienia swoich funkcji nie może ciągnąć się tylko w granicach działek ewidencyjnych, na których to terenie planuje się realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W trakcie prowadzonego postępowania inwestor na wezwanie organu pierwszej instancji i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. uzupełnił raport środowiskowy o następujące dokumenty: - wyjaśnienia K. W. z dnia 21.06.2010 r., dotyczące zbiornika retencyjnego i jego funkcji oraz zabudowy usługowej i handlowej, - opracowania złożone w dniach 10.08.2010 r. i 15.11.2010 r. uwzględniające uwagi i zastrzeżenia prof. dr hab. J. B. złożone dnia 1.07.2010 r. - opracowanie z dnia 7.01.2011 r. Powyższe uzupełnienia przekazano do organu uzgadniającego oraz opiniującego. W dniu 16.06.2010 r. organ wystąpił do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. oraz do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego z prośbą o wydanie opinii co do możliwości lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia, skoro planowana inwestycja ma być zlokalizowana w strefie bezpośredniego zagrożenia powodziowego i inwestor planuje budowę urządzeń przeciwpowodziowych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w opinii z dnia ....2010 r. zaopiniował przedłożoną dokumentację w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych pozytywnie, bez zastrzeżeń. W pismie z dnia 25.08.2010 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. podał, iż informacje zawarte w uzupełnieniu do raportu dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie wpływają na zmianę jego stanowiska. W toku prowadzonego postępowania w dniu 24.06.2010r. do organu wpłynął wniosek Stowarzyszenia ... w P. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Organ po analizie przedłożonego wniosku i statutu Stowarzyszenia, postanowieniem z dnia ...2010r. dopuścił Stowarzyszenie ... w P. do udziału na prawach strony w przedmiotowym postępowaniu. Po uzupełnieniu raportu środowiskowego przez złożenie przez inwestora opracowań załączonych do pisma z dnia 10.08.2010r., organ pierwszej instancji, na podstawie art. 75 § 1 kpa, zwrócił się do prof. dr hab. J. B. o wydanie opinii w zakresie ochrony przyrody. Opinia ta została przekazana organowi w dniu 15.10.2010r. W opinii tej biegła wskazała na rażące błędy merytoryczne i nieścisłości w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Według opinii, w raporcie powinny być wyjaśnione na odpowiednim poziomie merytorycznym i szczegółowości podane poniżej kwestie: 1. Analiza wpływów inwestycji na rośliny, zwierzęta i siedliska przyrodnicze dla ustawowo wymaganej liczby wariantów planowanego przedsięwzięcia, czyli przynajmniej dla wariantów: zerowego, najkorzystniejszego dla środowiska oraz proponowanego przez wnioskodawcę (ewentualnie też racjonalnego alternatywnego). Wszystkie analizy powinny zostać potraktowane z równą szczegółowością, a wybór wariantów merytorycznie uzasadniony. 2. Oceny ilościowa i jakościowa pozytywnych i negatywnych oddziaływań na środowisko przyrody ożywionej, w wariantach: "O", najkorzystniejszym dla środowiska oraz wybranym przez inwestora, w sposób syntetyczny przedstawiające wpływ planowanej inwestycji na środowisko. 3. Opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym również na obszar PLH300005 Fortyfikacje w P. - integralność tego obszaru, rozumianą jako spójność czynników strukturalnych i funkcjonalnych, warunkujących zrównoważone trwanie populacji gatunków, dla ochrony których zaprojektowano lub wyznaczono obszar PLH300005. 4. Wyjaśnienie co i gdzie będzie zielenią buforującą o której mowa w rozdziale "4.2. Stan projektowany". Jak sztucznie urządzona zieleń będzie oddziaływać na naturalne siedliska przyrodnicze korytarza ekologicznego Warty. 5. Podanie jak zostanie zagospodarowany teren przylegający do koryta Warty, czy zagospodarowanie terenu jako rekreacyjno-sportowo-spacerowego wpłynie na florę i faunę migrującą korytarzem oraz na strukturę naturalnych biocenoz, które tam się obecnie znajdują. 6. Ponowne opracowanie rozdziału II.5. "Ocena powiązań pomiędzy poszczególnymi elementami środowiska", zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 66, ust. 1 pkt. 7 e ustawy. 7. Podanie jak wybudowany wał przeciwpowodziowy lub podwyższenie terenu obcym gruntem nasypowym wpłynie na ekologiczne funkcje korytarza migracyjnego rzeki Warty. 8. Lokalizację nor bobra europejskiego Castor fiber, z podaniem koordynatów geograficznych i naniesieniem stanowiska na mapę, po uprzednim sprawdzeniu tego stanowiska. 9. Zakres wycinki drzew i krzewów, z rozbiciem osobników drzew na gatunki oraz rozkładem wielkości średnicy drzew w obrębie każdego gatunku. Interpretacja zakresu wycinki drzew i krzewów w aspekcie przyrodniczej wartość drzew i krzewów oraz budowanych przez nie fitocenoz, a także w aspekcie degradacji fitocenoz korytarza ekologicznego rzeki Warty. 10. Wyjaśnienie wyjątkowo dużych rozbieżności pomiędzy stanem dendroflory przedstawionym w raporcie w zestawieniu "02_tabela październik 2009", a stanem dendroflory zawartym w charakterystyce flory. 11. Legendę do mapy "Inwentaryzacja drzew i krzewów/kolizje z planowaną inwestycją", obejmująca wszystkie użyte znaki legendy. 12. Charakterystykę biologicznych i autekologicznych kryteriów przyjętych w opracowaniu lokalizacji budek dla ptaków, proponowanych do rozwieszenia w ramach kompensacji przyrodniczej. 13. Merytoryczne uzasadnienie wprowadzenia geograficznie obcych gatunków drzew z Rosaceae do układów zieleni urządzonej przyszłego kompleksu urbanistycznego. 14. W rozdziale "3. Oddziaływanie na florę" - Właściwą ocenę stanu zaawansowania wtórnej sukcesji biocenotycznej w aspekcie środowiskowotwórczej roli obecnych układów fitocenotycznych. Określenie wpływu inwestycji na te układy fitocenotyczne dla wariantów: wybranego przez wnioskodawcę, najkorzystniejszego dla środowiska i dla wariantu zerowego. 15. Charakterystykę szaty roślinnej obszaru inwestycji z usuniętymi błędami, a także uzupełnionymi wynikami inwentaryzacji flory i zbiorowisk roślinnych, które odzwierciedlają stan rzeczywisty, łącznie z dynamiką stanu. Kartograficzne przedstawienie wyników inwentaryzacji szaty roślinnej. Waloryzacja szaty roślinnej, z ujęciem kartograficznym. Zakres degradacji szaty roślinnej wywołanej negatywnymi wpływami inwestycji, z kartograficznym ujęciem skutków negatywnych oddziaływań w strukturze szaty roślinnej. Prognoza stanu roślinności i funkcjonowania korytarza migracyjnego flory dla etapu funkcjonowania kompleksu urbanistycznego. Opis metod inwentaryzacji flory, identyfikacji zbiorowisk roślinnych oraz stawiania prognoz geobotanicznych. 16. Ocenę wpływu inwestycji na chiropterofaunę, w tym faunę nietoperzy obszaru PLH300005; dokonaną przez specjalistę chiropterologa. 17. Metody przeprowadzonej inwentaryzacji awifauny. Waloryzacja ornitofauny, z ujęciem kartograficznym, a także ocena wpływu inwestycji na faunę i strukturę ugrupowań ptaków, także z ujęciem kartograficznym. Ustosunkowując sie do zarzutów opinii biegłej autorzy uzupełnienia raportu w zakresie flory i fauny stwierdzili m.in., że konfrontacja biegłej prof. J. B. z ekspertami przygotowującymi raport i uzupełnienie w zakresie opisu przyrody rozwiałaby wątpliwości i nieporozumienia. Stwierdzono m.in., iż prowadzenie obserwacji przez biegłego na terenach położonych na północ od inwestycji w części mija się z celem i nie może stanowić wzoru, ani odniesienia do sytuacji przyrodniczej na terenie inwestycji. Tereny te, pomimo bliskości położenia różnią się zasadniczo charakterem. Teren inwestycji jest krajobrazem poprzemysłowym, gdzie do około 2005r. działalność prowadziły przedsiębiorstwa ... i Przedsiębiorstwo .... Natomiast działki - szczególnie należące do miasta (...) mają charakter bardziej naturalny, co potwierdzają pojedyncze informacje zamieszczone w opinii prof. J. B.. Stwierdzono, iż nieuzasadnione jest porównywanie środowiska przyrodniczego z działki ... w odniesieniu do wpływu inwestycji na teren całej S., położonej po tej stronie Warty. Jednocześnie wskazali, że dla terenu sąsiadującego z planowana inwestycją (dz. nr ...) Prezydent Miasta P. wydał decyzję ustalającą warunki zabudowy nr ... z dnia ...2008r., zezwalającą na zlokalizowanie intensywnej zabudowy mieszkaniowej - 38 tys. m2 powierzchni mieszkalnej. Natomiast na terenie inwestora - objętego analizowanym raportem oddziaływania na środowisko - przewidziano o połowę mniejsze zagęszczenie takiej powierzchni. Dlatego też działka ... nie będzie stanowić istotnego elementu ponadregionalnego fragmentu korytarza ekologicznego. W piśmie z dnia 2.07.2010r. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w P. - Zarządu Zlewni Środkowej i Doliny Warty z siedzibą w P., stwierdził, że planowana inwestycja położona jest w obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią o rzędnej wody o p=1% (wyznaczonym w Studium określającym granice bezpośredniego zagrożenia powodzią dla zlewni rzeki Warty), wynoszącym około 58,05m n.p.m., nie przekreśla się możliwości wystąpienia przepływów większych niż 1 %, a więc o wyższej rzędnej. Ponadto poinformował, że prowadzenie prac oraz wznoszenie obiektów budowlanych w obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią wymaga uzyskania decyzji dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej, zwalniającej z zakazów określonych w art. 82 ust 2 Prawa wodnego oraz uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, w oparciu o art. 140 ust. 2 pkt. 2 i 5 oraz art. 122 ust. 1 pkt. 1 i 3 tej ustawy. Ponadto autorzy raportu opisali funkcję roślinności, która ma stanowić naturalną barierę wkomponowaną w teren i spełniać rolę kształtującą krajobraz, pochłaniającą hałas, zanieczyszczenie, wyhamowującą siłę wiatrów oraz poprawiając estetykę inwestycji od strony zakładów J. S.A. Taką rolę będzie też spełniała część obecnie rosnącej roślinności, pozostawionej od strony ul. S. oraz na pozostałym terenie. Słowo "wygenerowane" oznacza nowe nasadzenia oraz przystosowanie do pełnienia buforu pozostawionej obecnie rosnącej roślinności. Teren przylegający do rzeki Warty (szerokości 20 do 40m) nie jest obszarem poddawanym jakimkolwiek przeobrażeniom, czy degradacji jak to sugerowano w opinii. Strefa ta pozostanie nietknięta od strony koryta rzeki. Na tym terenie, tylko od strony portu planowano usunięcie wybranych drzew o obniżonej zdrowotności i uszkodzonych przez bobry (ślady z dawnej działalności) w celu polepszenia stanu sanitarnego i kondycji roślinności oraz polepszenia bezpieczeństwa osób. Ze względu na zwartą strukturę, strefa roślinności nadbrzeżnej będzie spełniać również funkcje bufora. W uzupełnieniu raportu z dnia 15.11.2010r. inwestor wyjaśnił, że w trakcie opracowywania koncepcji brano pod uwagę uzyskanie, przy określonych możliwościach finansowych inwestora, jak najlepsze efekty architektoniczne, funkcjonalne jak również lokalizacyjne, przy jednoczesnej dbałości o maksymalną ochronę środowiska naturalnego, zapewnienie walorów estetycznych, zapewnienie komfortu życia mieszkańców na terenie inwestycji, jak i na terenach sąsiadujących. Wybrany wariant przewiduje wdrożenie najnowszych rozwiązań technicznych i technologicznych stosowanych przy tego rodzaju inwestycjach. Ekologiczne skutki inwestycji będą zminimalizowane poprzez ograniczenie działalności produkcyjnej dla danej lokalizacji, przywrócenie wartości użytkowych i przyrodniczych terenom zdewastowanym i zdegradowanym, wykorzystanie energii ze źródeł odnawialnych, zmniejszenie emisji dwutlenku węgla dzięki technologiom alternatywnym i proekologicznym, efektywną gospodarkę wodami opadowymi, rekompensowanie terenów zabudowy poprzez pozostawienie powierzchni biologicznie czynnych, segregację odpadów komunalnych i ich efektywną gospodarkę, zrównoważone planowanie przedsięwzięcia. Inwestycja będzie generować pozytywny wpływ na środowisko: zostaną przywrócone i wzbogacone walory przyrodnicze okolicy, poprawiona zostanie estetyka regionu, bezpieczeństwo publiczne, a także zmniejszenie negatywnego wpływu na środowisko przyrodnicze oraz na najbliższe otoczenie. Na obszarze inwestycji zostanie zwiększona atrakcyjność terenów o niskich walorach przyrodniczych, zapewniająca dogodne warunki wegetacji dla nowego poszycia roślinnego. Organ przekazał powyższe uzupełnienie do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. celem ujednolicenia dokumentacji stanowiącej podstawę przy uzgadnianiu i opiniowaniu. Powyzsze uzupełnienie raportu środowiskowego przekazano także biegłej prof. dr hab. J. B. celem ustosunkowania się do informacji w nim zawartym z zakresu ochrony przyrody. W toku prowadzonego postępowania z uwagi na liczne wątpliwości co do informacji zawartych w raporcie oraz opinii prof. dr hab. J. B., inwestora wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej. W związku z powyższym, na podstawie art. 89 i art. 91 kpa wezwano strony postępowania i biegłą do wzięcia udziału w rozprawie administracyjnej w dniu 14.12.2010r. Biegła prof. J. B. odmówiła uczestnictwa w rozprawie ze względu na fakt, iż nie dysponuje wolnym czasem, by ponownie zając stanowisko w przedmiotowej sprawie. Marszałek Województwa Wielkopolskiego w piśmie z dnia 02.07.2010r. po zapoznaniu się z raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedmiotowej inwestycji, poinformował, że nie wnosi uwag i opiniuje ją pozytywnie. Po przeprowadzonej rozprawie inwestor złożył w dniu 07.01.2011r. uzupełnienie raportu środowiskowego, w którym poinformował, że budowa grobli jako wału ziemnego utrzymującego wodę w sztucznym zbiorniku nie jest budowlą przeciwpowodziową, ani nie służy piętrzeniu wody. Wobec tego budowla ta nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W rezultacie w uzupełnieniu podano właściwą kwalifikację przedsięwzięcia jako zgodną z § 3 ust. 1 pkt. 52 b) oraz art. 53 rozporządzenia. Wskazano, że przedłożone w dniu 15.11.2010r. uzupełnienie w kwestii dotyczącej flory jest faktycznym opisem stanu przyrody na terenie należącym do inwestora. W dniu 8.02.2011r. w terenie planowanego przedsięwzięcia przeprowadzono dowód z oględzin. W trakcie oględzin wykonano zdjęcia terenu inwestycji i ustalono, że stan wody w dniu przeprowadzenia oględzin na terenie wynosił 488cm przy przepływie 306 m3/s i był on niższy od najwyższego stanu wody jaki miał miejsce dnia 23.01.2011 r. - 599cm przy przepływie 480 m3/s. Ponadto poinformowano, że nie są to stany wody najwyższe jakie osiągała Warta w stanach alarmowych. Pełnomocnik inwestora pokazał w terenie pierwszą linię zabudowy, która zostanie oddalona od wyznaczonych słupów granicznych w odległości 8m. Postanowieniem z dnia ...2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia określając warunki jego realizacji, które zostały uwzględnione w decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż brak jest podstaw do odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedmiotowej inwestycji i uznał, że planowane przedsięwzięcie, przy spełnieniu założeń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz wydanym postanowieniu, nie będzie ponadnormatywnie oddziaływać na środowisko. Dla terenu, na którym planowana jest lokalizacja przedmiotowej inwestycji nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatem organem właściwym do uznania zasadności lokalizowania przedmiotowej inwestycji na tym terenie jest Prezydent Miasta P.. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono także, że zgodę na realizację inwestycji na terenach bezpośredniego zagrożenia powodzią wydaje Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. i decyzję w tym zakresie inwestor będzie zobowiązany uzyskać przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę. Organ uzgadniający stwierdził nadto, na podstawie art. 77 ust. 5 ustawy, konieczność ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, bowiem przedmiotowa ocena oddziaływania na środowisko jest przeprowadzona przed wykonaniem projektu budowlanego. Swoje stanowisko organ uzasadnił brakiem szczegółowych rozwiązań w zakresie wykonanych zabezpieczeń, m. in. mających na celu zminimalizowanie osuwisk w obszarze planowanego przedsięwzięcia i brakiem decyzji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej zwalniającej z zakazów lokalizowania na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodzią m. in. inwestycji zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto inwestor nie wskazał jednoznacznie zabezpieczeń w zakresie gospodarki wodno - ściekowej, m. in. zabezpieczenia podziemnych parkingów stanowiących potencjalne zagrożenie zanieczyszczenia wód rzeki Warty w przypadku wystąpienia powodzi oraz nie określił dokładnie z jakich źródeł będzie pozyskiwał energię cieplną. Analizując cały zebrany materiał dowodowy w przedmiotowej sprawie tj. raport wraz z jego uzupełnieniami, uzyskane przepisami prawa uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia ....2011 r. oraz opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., ustalenia ze spotkań stron postępowania z autorami raportu, rozprawy administracyjnej i przeprowadzonej wizji w terenie, a także informacji uzyskanych z pism Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., organ pierwszej instancji stwierdził, że w ramach planowanego projektu przewiduje się realizację m.in. następujących działań inwestycyjnych: - budowę kompleksu o zróżnicowanej zabudowie mieszkaniowej (wielorodzinnej/ szeregowej/ bliźniaczej bądź jednorodzinnej), - zabudowę o charakterze publicznym (budynki biurowe etc.), - zabudowę usługową oraz o charakterze handlowym, - parkingi nad - i podziemne, - infrastrukturę techniczną (drogi wewnętrzne, inwestycje liniowe), - budowę zapory wodnej na sztucznym zbiorniku wodnym, - budowę urządzeń przeciwpowodziowych, - budowę Mariny. Przedsięwzięcie będzie prowadzone etapami, w ramach których będą powstawały kolejne zespoły budynków. Zabudowa mieszkaniowa będzie się składać z budynków o wysokości od trzech do siedemnastu kondygnacji, wykonanych z wykorzystaniem technologii energooszczędnych. Parkingi naziemne i podziemne będą rozmieszczone na całym terenie inwestycji. Łączna liczba miejsc parkingowych podziemnych wyniesie maksymalnie 3994. Rozbudowana zostanie infrastruktura techniczna w postaci sieci dróg oraz rozbudowa sieci energetycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej oraz gazowej. Planuje się budowę zapory wodnej, zbiornika retencyjnego, Mariny. Zapora będzie oddzielała istniejący sztuczny zbiornik od odnogi koryta rzeki Warty. Zbiornik będzie pełnił rolę rezerwuaru, zbiornika retencyjnego. Woda w wydzielonym zbiorniku na skutek wybudowania zapory będzie miała poziom ustabilizowany poziom na rzędnej 54,00m n.p.m. W ramach tego zadania inwestycyjnego zostaną wybudowane urządzenia hydrotechniczne typu zapora, bądź jaz, śluza. Ponadto teren inwestycji zostanie wyniesiony na rzędną min. 58,00m n.p.m. Marina ma funkcjonować jako niewielki port rzeczny obsługujący żaglówki, łodzie turystyczne, kajaki, ewentualne statki spacerowe itp., i składający się z pomostów rekreacyjnych oraz żeglarskich wraz z zapleczem usługowym W ramach realizacji planowanej inwestycji przewiduje się także budowę sieci dróg oraz rozbudowę sieci energetycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, jak również gazowej. Inwestycja drogowa związana będzie z budową dwóch nowych drogowych połączeń z istniejącą ulicą S. oraz budową nowych dróg wewnętrznych dla obsługi planowanego kompleksu urbanistycznego. Pomiędzy brzegami wewnętrznego basenu, na jego przewężeniu, planuje się budowę kładki przeznaczonej do komunikacji pieszej i rowerowej. Kładka będzie powiązana funkcjonalnie z systemem urządzeń przeciwpowodziowych. Określony został bilans powierzchni terenu inwestycji. Inwestor w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia zrezygnował z budowy stacji paliw na Marinie. Teren, na którym planuje się rozmieścić obiekty kubaturowe inwestor planuje wynieść do rzędnej 58,00m n.p.m. W związku z czym, w decyzji nałożono na inwestora obowiązek wyniesienie terenu inwestycji na rzędną minimum 58,00m n.p.m. oraz zaprojektowania budynków tak, aby pierwsza kondygnacja nad parkingami znajdowała się na rzędnej powyżej 58,50m n.p.m. Organ wskazał, że teren przylegający do rzeki Warty, szerokości 20m do 40m, nie będzie obszarem poddawanym jakimkolwiek przeobrażeniom z uwagi na fakt, iż w pasie brzegowym Warty zauważono występowanie różnych gatunków zwierząt, m.in.: sarny, lisa, bobra. Z uwagi na morfologię oraz warunki hydrogeologiczne terenu podczas badań geologicznych stwierdzono przepływ wody gruntowej od strony ulicy S., prostopadle do rzeki Warty. Ponadto stwierdzono wysięki wody gruntowej ze skarpy znajdującej się w środkowej części terenu inwestycji. W związku z powyższym na inwestora nałożono warunek wykonania drenażu wzdłuż ulicy S., mającego na celu odprowadzenie wody gruntowej, która mogłaby się piętrzyć na skutek budowy planowanych obiektów z kondygnacjami podziemnymi. Drenaż czołowy równoległy winien zostać zaprojektowany i wykonany na rzędnej odpowiadającej średnim poziomom wody gruntowej (tj. około 64,0 - 65,0m npm.). Wodę z drenażu należy odprowadzać do rzeki Warty na podstawie stosownego opracowania (operatu wodnoprawnego) i uzyskanego na tej podstawie pozwolenia wodnoprawnego. Wykonanie drenażu czołowego na rzędnej odpowiadającej średniemu poziomowi wód gruntowych nie spowoduje zmian warunków hydrogeologicznych na otaczającym terenie. Z uwagi na specyfikę terenu na inwestora nałożono obowiązek wykonania obiektów kubaturowych z maksymalnie dwiema kondygnacjami podziemnymi, zgodnie z danymi zawartymi w dokumentacji geologiczno - inżynierskiej oraz dokumentacji hydrogeologicznej. Konstrukcje kondygnacji podziemnych winny być wykonane jako żelbetowe z zewnętrzną ciężką izolacją przeciwwilgociową. Eksploatacja podziemnych parkingów może stanowić potencjalne zagrożenie zanieczyszczeniem środowiska gruntowo - wodnego substancjami ropopochodnymi. W związku z czym na inwestora nałożono obowiązek, aby parkingi podziemne wykonać jako szczelne posadzki betonowe, zaprojektowane z odpowiednimi spadkami, gwarantującymi spływ powstających ścieków do kanalizacji deszczowej, a ścieki z parkingów przed odprowadzeniem do zewnętrznej kanalizacji deszczowej były podczyszczane w separatorze substancji ropopochodnych. Inwestora zobowiązano do prowadzenia monitoringu wód podziemnych w zakresie wahań zwierciadła wody gruntowej na etapie przed, w trakcie budowy inwestycji oraz przez rok po oddaniu jej do eksploatacji. Badania winny być prowadzone z częstotliwością dwa razy w miesiącu. Wyniki monitoringu w zakresie położenia zwierciadła wody oraz wnioski i zalecenia wynikające w prezentowanych danych należy przedkładać w formie raportu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska w P. oraz właściwemu organowi ochrony środowiska. Z uwagi na fakt, iż planowana inwestycja zlokalizowana jest w niewielkiej odległości od koryta rzeki Warty, tym samy jest narażona na procesy geodynamiczne, inwestora zobowiązano, aby w projekcie budowlano - wykonawczym zaprojektował rozwiązania zapewniające zachowanie odpowiedniej stateczności zbocza w czasie prowadzenia prac budowlanych oraz w czasie eksploatacji budynków. Organ wskazał, ponadto, że projekt budowlany oraz sposób technologii wykonania obiektów budowlanych powinny uwzględnić warunki gruntowo - wodne, w tym występujące procesy geodynamiczne (osuwisko) na terenie projektowanej inwestycji, opisane w dokumentach wykonananych przez E. Sp. z o.o. & Co Spółka komandytowa w S.. Jednocześnie nałożono obowiązek uzyskania stosownego pozwolenia wodnoprawnego na budowę grobli, budowę drenażu czołowego, jeśli spowoduje trwałe obniżenie lustra wody gruntowej, budowę śluzy oraz z uwagi na wprowadzanie ścieków z dachów, dróg i parkingów do rzeki Warty. Prezydent Miasta P. w decyzji wskazał też, iż prace rekultywacyjne przeprowadzić należy do 31 stycznia 2013r. W uzupełnieniu do raportu załączono kopię pisma gestora sieci wodociągowej z dnia 2.04.2010r. potwierdzającego możliwość przyłączenia na przedmiotowym terenie miejskiej sieci kanalizacji wodociągowej, sanitarnej oraz deszczowej. Ścieki sanitarne z terenu przedmiotowego przedsięwzięcia planuje się odprowadzać do sieci kanalizacji sanitarnej, część do kanalizacji sanitarnej w ul. S. i część do kanalizacji sanitarnej w ul. H.. Z uwagi na warunki określone przez gestora sieci na odprowadzanie ścieków sanitarnych do kanalizacji w ul. H., inwestora zobowiązano do wybudowania na terenie inwestycji kanalizacji sanitarnej w układzie grawitacyjno - tłoczonym wraz z przepompownią. Zobowiązano nadto nwestora do podczyszczania wód opadowych i roztopowych z powierzchni dróg i parkingów przed odprowadzeniem do wewnętrznej kanalizacji deszczowej w separatorze substancji ropopochodnych, celu zabezpieczenia środowiska gruntowo - wodnego. Z podanych informacji wynika, że możliwe będzie odprowadzanie podczyszczonych wód opadowych i roztopowych z przedmiotowego terenu do rzeki Warty. Na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rzeki inwestor będzie musiał uzyskać zgodę i warunki techniczne z Urzędu Miasta P. oraz od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu. Ponadto pozostałe wody opadowe i roztopowe pochodzące z dachów nwestor planuje zagospodarować poprzez wdrożenie systemu zielonych dróg. W wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia na terenie przewidzianym pod inwestycje powstaną punkty gastronomiczne. W konsekwencji funkcjonowania ww. punków będą powstawać ścieki technologiczne, które inwestor zamierza odprowadzać do kanalizacji sanitarnej. W związku z powyższym, w decyzji nakazano inwestorowi, aby ścieki technologiczne przed odprowadzeniem ich do kanalizacji sanitarnej były podczyszczane w separatorze tłuszczu. Na etapie prac budowlanych zobowiązano inwestora, aby na terenie budowy nie magazynował paliwa, smarów, olejów i substancji asfaltowych, a stanowiska postoju sprzętu wykonał jako utwardzone. Inwestora zobowiązano także do właściwego gospodarowania wytworzonymi odpadami poprzez minimalizację ich ilości, selektywne magazynowanie w wydzielonych miejscach w sposób zabezpieczający środowisko gruntowo - wodne przed ewentualnymi zanieczyszczeniami oraz przekazywanie odpadów podmiotom posiadającym wymagane prawem zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Źródła emisji substancji do powietrza w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia można podzielić na: - zorganizowane, które stanowić będą systemy wentylacyjne parkingów podziemnych oraz kotty gazowe dla potrzeb grzewczych i ciepłej wody: hotelu (o mocy 500 kW), pomieszczeń usługowych (2 kotły o mocy 950 kW) oraz kompleksu mieszkalnego (3 kotły o mocy 925 kW); - niezorganizowane, pochodzącą ze spalania paliw w silnikach pojazdów poruszających się po terenie planowanej inwestycji. Z uwagi na to, iż inwestor na obecnym etapie nie dokonał ostatecznego wyboru źródła zasilania centralnego ogrzewania i ciepłej wody, w decyzji zobowiązano go, aby do ogrzewania pomieszczeń i wody stosował ciepło z miejskiej sieci ciepłowniczej, bądź niskoemisyjne źródła energii cieplnej. W celu ograniczenia emisji niezorganizowanej nałożono na inwestora warunek, aby około 90% miejsc parkingowych (tj. około 3574) zlokalizował w halach na kondygnacjach podziemnych z wyprowadzeniem zanieczyszczonego powietrza systemem wentylacji wyciągowej na zewnątrz poprzez wyloty umieszczone na dachach budynków. Z wykonanych obliczeń rozprzestrzeniania w powietrzu substancji wprowadzanych do powietrza, zarówno ze źródeł emisji zorganizowanej jak i niezorganizowanej wynika, iż emisje te nie będą powodować przekroczenia dopuszczalnych poziomów odniesienia w powietrzu oraz dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87) poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny. Ponadto z wykonanych wyliczeń wynika, że będą dotrzymane standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2008r. Nr 47, poz. 281), a w związku z tym spełnione są wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach prawa. Znaczącymi źródłami hałasu zlokalizowanymi na terenie przedmiotowego przedsięwzięcia będą: wentylatory zainstalowane na dachach budynków, będące wentylatorami zapewniającymi wymianę powietrza w przestrzeni parkingów podziemnych, a także ruch kołowy związany z codziennymi czynnościami mieszkańców kompleksu i obiektów hotelowych, jak również z obsługą obiektów usługowych. Nie przewiduje się, aby ww. źródła mogły stanowić zagrożenie stanu akustycznego środowiska na najbliżej zlokalizowanych terenach, dla których określono dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku. Autorzy raportu nie zawarli szczegółowej analizy oddziaływania akustycznego urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych, poza wentylatorami zapewniającymi wymianę powietrza w podziemnej przestrzeni parkingowej, wskazując, że na obecnym etapie nie jest możliwe określenie przeznaczenia lokali usługowych, a tym samym określenie parametrów akustycznych tych urządzeń. Ponadto, zgodnie z informacjami przedstawionymi w przedłożonej dokumentacji, przewiduje się lokalizację tych urządzeń wewnątrz obiektów kubaturowych. W związku z powyższym oddziaływanie tych urządzeń na tereny objęte ochroną akustyczną będzie znikome. Takie usytuowanie urządzeń klimatyzacyjnych i wentylacyjnych zostało wskazane w warunkach realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia. Tereny o których mowa powyżej, to tereny związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży (szkoła z internatem), zlokalizowane po stronie północnej terenu przewidzianego pod inwestycję, tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (osiedle mieszkaniowe) zlokalizowane po przeciwnej stronie Ronda S., a także tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej zlokalizowane po przeciwnej stronie ul. S.. W treści przedłożonej dokumentacji dowiedziono, że eksploatacja przedsięwzięcia nie wpłynie na stan akustyczny środowiska na ww. terenach. Ponadto, teren przedmiotowego kompleksu, jako teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego, będzie wymagał ochrony akustycznej, zgodnie z przepisami odrębnymi. Przedmiotowe przedsięwzięcie zlokalizowane będzie około 1,8km od ..., stanowiących elementy obszaru Natura 2000 ... Fortyfikacje w P.. Obszar Natura 2000 obejmuje kompleks XIX-wiecznych budowli fortecznych (...), rozmieszczonych głównie pośród terenów zieleni P.. Ponad połowa z tych pojedynczych obiektów znajduje się na liście 120 największych zimowisk nietoperzy w Polsce. W systemie Fortyfikacji stanowiących zimowiska nietoperzy stwierdzono występowanie 4 gatunków z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG, w tym stabilne populacje nocka dużego (Myotis myotis) i mopka (Barbastella barbastellus). Zgodnie ze Standardowym Formularzem Danych (SDF), te dwa gatunki stanowią przedmiot ochrony obszaru Natura 2000 PLH300005 Fortyfikacje w Poznaniu. Zagrożeniami dla nietoperzy są wszelkie czynniki powodujące ich niespontaniczne budzenie się. Są to między innymi: hałas, wibracje, oświetlanie pomieszczeń, niekontrolowana penetracja pomieszczeń fortecznych przez ludzi, zmiany mikroklimatu, w szczególności zmiany temperatury i wilgotności. Pomiędzy obszarem objętym inwestycją, a najbliższymi obiektami stanowiącymi obszar Natura 2000 ... Fortyfikacje w P., zlokalizowane są zakłady produkcyjne, obiekty mieszkalne i użyteczności publicznej. Brak jest zwartych liniowych terenów mogących stanowić korytarz migracji nietoperzy. Ponadto ze względu na oddalenie inwestycji od fortyfikacji, nie zachodzi możliwość niepokojenia, straszenia czy unicestwiania nietoperzy. Na terenie inwestycji oraz w pasie brzegowym Warty stwierdzono występowanie 149 taksonów roślin naczyniowych. Większość to gatunki rodzime, jednak występują także gatunki obcego pochodzenia. Szczególnie licznie występuje klon jesionolistny, który zdominował najbardziej zwarty i najcenniejszy pas zieleni przy rzece. W pozostałych częściach terenu stwierdzono występowanie siedlisk wykazujących dużą dynamikę i mających cechy siedlisk pionierskich. Największe z nich to traworośla z dominującym trzcinnikiem piaskowym. Z gatunków chronionych stwierdzono występowanie jednego egzemplarza kruszczyka szerokolistnego (Epipactis helleborine (L.) Crantz) oraz niewielkie skupienie (1 płat o powierzchni kilku metrów kwadratowych) kocanek piaskowych (Helichrysum arenarium (L.) Moench). Ze względu na pospolitość ww. gatunków w środowisku, nie należą one do szczególnie cennych z punktu widzenia konieczności zachowania poszczególnych osobników. Należy jednak zaznaczyć, iż przed przystąpieniem do realizacji inwestycji, zgodnie z art. 51 ust. 1 oraz art. 56 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009r., Nr 151, poz. 1220 ze zm.), należy zwrócić się z wnioskiem do Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o wydanie zezwolenia na dokonanie czynności podlegających zakazom w stosunku do gatunków roślin objętych ochroną gatunkową ścisłą oraz częściową (niszczenie, przemieszczanie, przetrzymywanie). W związku z realizacją inwestycji konieczne będzie usunięcie znacznej ilości drzew i krzewów, w tym drzew dziuplastych, mogących stanowić miejsca gniazdowania ptaków lub schronienia nietoperzy. Ogółem wśród drzew przeznaczonych do wycięcia stwierdzono 21 miejsc gniazdowania ptaków. Jako rekompensatę za wycięte drzewa, na których stwierdzono gniazda, na inwestora nałożono obowiązek wywieszenia 38 sztuk budek lęgowych na drzewach pozostających w terenie, rosnących najbliżej drzew wyciętych. Budki winny być rozwieszone po wycince drzew, jednak nie później niż na początku marca, w miejscach nienarażonych na działanie promieni słonecznych. Przed zawieszeniem budek lęgowych ich parametry, miejsca oraz wysokość zawieszenia inwestor winien skonsultować z ornitologiem. Ponadto, aby nie dopuścić do niszczenia lęgów ptaków, na inwestora nałożono warunek wycinki drzew poza sezonem lęgowym, to jest w terminie od początku września do połowy lutego. Drzewa niepodlegające wycince winny być w odpowiedni sposób zabezpieczone przed uszkodzeniami, zwłaszcza korzeni oraz pni. Dodatkowo na budynkach zostaną zamontowane budki lęgowe dostosowane do wymogów pustułki i jerzyka oraz modraszki, bogatki, szpaka. Na terenie przeznaczonym pod inwestycję rosną drzewa z rodziny Rosaceae, nektarodajne w czasie kwitnienia i dostarczające owoce i nasiona. W związku z tym, że większość jest przeznaczona do usunięcia, na inwestora nałożono obowiązek, aby w nasadzeniach drzew i krzewów, w ramach rekompensaty, uwzględnił nasadzenia również gatunkami z tej rodziny. W przyszłych nasadzeniach drzew i krzewów inwestor promował będzie gatunki rodzime. Z uwagi na przeprowadzoną ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz z uwagi na znaczącą wycinkę drzew, w tym drzew dziuplastych i krzewów występujących na terenie inwestycji, stwierdzono konieczność wykonania kompensacji przyrodniczej, określonej w pkt. II.2 od 1 - 3). Zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy o ochronie, uszczegółowionym w § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 28 września 2004r. w sprawie gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną (Dz. U. Nr 220, poz. 2237), na usuwanie gniazd z obiektów budowlanych i obiektów zieleni zezwala się jedynie w okresie od 16 października do końca lutego, jeżeli wymagają tego względy bezpieczeństwa lub sanitarne. W ciągu całego roku wobec gatunków objętych ochroną ścisłą wszelkie czynności prowadzące do niszczenia ich siedlisk i ostoi oraz łamania innych zakazów wymienionych w art. 52 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody są zakazane. Wycinka drzew będących miejscem regularnego występowania i rozrodu ptaków jest czynnością prowadzącą do niszczenia miejsc lęgowych i schronień gatunku (niszczenie siedlisk i ostoi), w związku z czym wymaga zezwolenia regionalnego dyrektora ochrony środowiska (w przypadku braku rozwiązań alternatywnych, jeżeli nie spowoduje to zagrożenia dla dziko występujących populacji chronionych gatunków zwierząt) zgodnie z art. 56 ust. 2 oraz ust. 4 ustawy o ochronie przyrody. Dlatego też, przed przystąpieniem do wycinki, inwestor musi zwrócić się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. o zezwolenie na usunięcie z terenów zieleni gniazd ptaków podlegających ochronie. Ze względu na lokalizację inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Warty oraz występowaniu na terenie zalewu, przedmiotowy teren stanowi potencjalne miejsce bytowania płazów. Realizacja inwestycji przewiduje głębokie wykopy, np. pod parkingi podziemne, w których mogą gromadzić się drobne zwierzęta. W związku z powyższym zaproponowano zabiegi mające na celu uniemożliwienie wejścia zwierząt na teren budowy, a także niedopuszczenie do zasypywania ich w wykopach. Wykopy zostaną zabezpieczone przed możliwością wejścia płazów, gadów oraz drobnych ssaków, poprzez ogrodzenie ich do wysokości min. 0,5m ponad powierzchnię terenu. Ogrodzenia zostaną wkopane w ziemię. Płotki zostaną umieszczone w linii oddzielającej teren wykopów od pozostałego obszaru, będącego potencjalnym miejscem występowania drobnych zwierząt. Dodatkowo przynajmniej raz dziennie, przed rozpoczęciem robót będą przeprowadzane kontrole istniejących wykopów, a przed przystąpieniem do likwidacji wykopów przeprowadzona zostanie inspekcja, polegająca na sprawdzeniu obszaru prac pod kątem obecności zwierząt. W razie stwierdzenia ich obecności, zwierzęta zostaną przeniesione poza plac budowy. Wykopy o małych powierzchniach, np. studzienki, będą zabezpieczone w celu uniemożliwienia wchodzenia do nich zwierząt. W związku z tym, iż wspomniane płotki oraz zabezpieczenia studzienek powinny być sprawne przez cały okres budowy (prowadzenia wykopów), będą przeprowadzane ich kontrole. Powyższe rozwiązania znalazły odzwierciedlenie w warunkach decyzji. W ramach inwestycji planowane jest także zbudowanie śluzy, przez co lustro wody w zbiorniku podniesie się o około 80cm. Woda wyleje się na płytsze miejsca w północnej i północno - zachodniej części terenu, tworząc ciepłe rozlewisko. Stworzy to dobre warunki do rozwoju płazów, mogą wytworzyć się w tym miejscu zarośla szuwarowe, czyli dogodne warunki życia różnych gatunków ptaków. W związku z zalaniem części terenu, pnie oraz korzenie kilku drzew znajdą się pod wodą co spowoduje ich zamieranie. Ewentualne ich wycięcie winno nastąpić zgodnie z warunkami w decyzji. Obecnie z racji otwartego charakteru zbiornika, poziom wody waha się naturalnie. Zastosowane urządzenie regulujące stan wody sprawi, że wahania poziomu wody będą nieduże i krótkotrwałe, co ustabilizuje warunki życia zwierząt w zbiorniku oraz jego sąsiedztwie. Budowa śluzy oraz podwyższanie poziomu wody będzie się odbywało w terminie pomiędzy 1 listopada a 28 lutego, co z uwagi na występujący w tym czasie okres rozrodczy płazów, wpisano jako warunek decyzji. W przypadku konieczności rozpoczęcia prac w sezonie rozrodczym płazów, będzie to możliwe po przeprowadzeniu przez eksperta - herpetologa inwentaryzacji terenowej i przesłaniu do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w P. opinii potwierdzającej, że teren planowanych prac nie jest miejscem gniazdowania ptaków. Do opinii winna być dołączona informacja o planowanym terminie rozpoczęcia prac. Ponadto w postanowieniu z dnia ... 2011r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził, iż biorąc pod uwagę odległość jaka dzieli najbliżej położony obszar chroniony od terenów przewidzianych pod inwestycję, a także zaproponowane powyżej rozwiązania, stwierdzono, iż przedsięwzięcie nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na formy ochrony przyrody utworzone na mocy ustawy o ochronie przyrody, w tym na cele ochrony obszaru Natura 2000, nie pogorszy stanu siedlisk przyrodniczych lub siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których ochrony wyznaczono obszar Natura 2000, nie wpłynie negatywnie na gatunki, dla których ochrony został wyznaczony obszar Natura 2000, a także nie pogorszy integralności obszaru Natura 2000 lub powiązań z innymi obszarami. Z przedstawionych w raporcie oraz uzupełnieniu do raportu informacji wynika, iż planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. Użytkowym poziomem wodonośnym jest poziom mioceński piętra trzeciorzędowego. Planowane zabudowania realizowane w ramach przedmiotowego przedsięwzięcia zlokalizowane będą poza strefami ochronnymi pobliskich ujęć wód podziemnych, w tym ujęcia D., zaopatrującego miasto Poznań w wodę, co znalazło swoje odzwierciedlenie w warunkach decyzji. W raporcie o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko przedstawiono oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia na stan zanieczyszczenia powietrza. W raporcie przedstawiono analizę, z której wynika, iż hałas występujący na terenie inwestycji będzie typowym hałasem bytowym, obserwowanym w miejscach lokalizacji skupisk zabudowy związanej z mieszkalnictwem jedno- i wielorodzinnym. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko analizowano warianty pod względem sposobu rozmieszczenia obiektów oraz układu komunikacyjnego. Ponadto analizowano również wariant polegający na niepodejmowaniu przedsięwzięcia. Po dokonaniu analizy stwierdzono, iż teren, na którym ma zostać zrealizowana inwestycja, jest terenem poprzemysłowym, a inwestor zarekomendował do realizacji wariant, w którym oddziaływanie inwestycji na środowisko będzie ograniczone do minimum. Przedsięwzięcie będzie realizowane w oparciu o nowoczesne technologie w budownictwie oraz przy doborze najnowocześniejszych i ekologicznych materiałów budowlanych. Współtwórcy raportu, dr inż. A. C. oraz dr inż. J. K. w części dotyczącej ochrony przyrody, przedstawili uzupełnianie w zakresie flory i fauny, uwzględniając uwagi zawarte w opinii prof. dr hab. J. B. Wykonawcy raportu odnieśli się do wszystkich przedstawionych im zarzutów, przedstawili dodatkowe wyjaśnienia dotyczące między innymi: wycinki drzew, inwentaryzacji awifauny, rozmieszczenia budek lęgowych, prowadzenia opisu szaty roślinnej. Współtwórcy raportu przedstawili analizę wpływu inwestycji dla wymaganej liczby wariantów, omówili każdy z wariantów, wraz z analizą oddziaływania na zwierzęta, rośliny oraz siedliska. W raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przeanalizowano wpływ planowanego przedsięwzięcia na warunki gruntowo - wodne oraz zabezpieczenia mające na celu ochronę środowiska gruntowo - wodnego przed ewentualnymi zanieczyszczeniami. Z uwagi na rodzaj oraz charakter planowanej inwestycji w decyzji nałożono na inwestora szereg warunków mających na celu jego ochronę. Z przedstawionych materiałów wynika, że przyjęte rozwiązania zapewnią minimalizację negatywnego wpływu na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Ponadto ze względu na lokalizację w dużej odległości od granic państwa oraz zakres oddziaływania inwestycji nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że przedmiotowe postępowanie prowadzone było z udziałem społeczeństwa. Złożone wnioski i uwagi były przedmiotem wnikliwej analizy organu wydającego decyzję środowiskową i wpłynęły na jej kształt. Podstawę wydania decyzji środowiskowej stanowiły raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z j., opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., uwagi i wnioski wniesione w ramach udziału społeczeństwa. Ponadto ze względu na położenie przedmiotowej inwestycji w bezpośrednim sąsiedztwie rzeki Warty oraz wynikającymi z tego zagrożeniami, organ rozważył i wziął pod uwagę opinie Marszałka Województwa Wielkopolskiego oraz Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Należy stwierdzić, iż część terenu pod planowaną inwestycję leży w dolinie rzeki Warty - strukturalnym klinie zieleni, korytarzu ekologicznym o znaczeniu ponadregionalnym, główną osią ekologiczną pierścieniowo - klinowego systemu zieleni miasta P. oraz wielkopolskiego systemu obszarów chronionych woj. wielkopolskiego. Organ po zweryfikowaniu i przeanalizowaniu całego materiału dowodowego w sprawie, mając na uwadze stanowisko Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P., dotyczące stwierdzenia konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1. ustawy, zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, stwierdził konieczność przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Powyższe stanowisko organ uzasadnił tym, że dane na temat przedsięwzięcia zawarte w zebranych materiałach nie pozwalają wystarczająco ocenić jego oddziaływania na środowisko. Przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dokonane na etapie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, pozwoli na weryfikacje szczegółowych rozwiązań projektowych i technicznych, celem ograniczenia możliwego negatywnego wpływu inwestycji na środowisko. To stanowisko jest tożsame ze stanowiskiem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. zawartym uzasadnieniu postanowienia z dnia ...2011 r. Z uwagi na fakt, iż w toku prowadzonego postępowania do organu uzgadniającego wpłynęły nowe informacje, wyjaśnienia oraz uzupełnienia do raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zaszła konieczność ponownego podania informacji do publicznej wiadomości na okres 21 dni tj. na okres od 7.04.2011r do 28.04.2011r. Organ jednocześnie poinformował o możliwości zapoznania się z całą zebraną dokumentacją w sprawie i możliwości składania uwag i wniosków w formie pisemnej w siedzibie organu lub elektronicznej. Podanie informacji do publicznej wiadomości wywieszono na tablicy ogłoszeń Wydziału Ochrony Środowiska, na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Miasta Poznania, www.poznan.pl i w miejscu inwestycji. Przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia, organ, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, poinformował strony postępowania o możliwości zapoznania się z zebranymi w toku postępowania materiałami dla ww. przedsięwzięcia, a w szczególności z uzupełnieniami oraz o możliwości wypowiedzenia się co do złożonych materiałów w terminie 7 dni od daty otrzymania zawiadomienia. Żadna ze stron nie wniosła uwag i wniosków. Organ pierwszej instancji, mając na uwadze przeprowadzoną w toku postępowania analizę i ocenę wpływu inwestycji na środowisko, w tym na zdrowie ludzi, możliwości oraz sposobów zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, dokonaną w szczególności na podstawie przedłożonej informacji zawartej we wniosku, w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowiska i jego uzupełnień, pozytywnego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz pozytywniej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., uznał, że po zrealizowaniu przez inwestora wszystkich warunków zawartych w przedłożonych dokumentach oraz w decyzji, planowane przedsięwzięcie będzie zgodne z wymaganiami przepisów o ochronie środowisk Odwołanie od powyższej decyzji złożyła ... sp. z o.o. z siedzibą w P., która zaskarżyła decyzję w całości i wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji skarżąca spółka zarzuciła naruszenie: - art. 7 kpa nakazującego podjęcie przez organ administracji publicznej wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, - art. 11 kpa nakazującego organowi administracyjnemu wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwieniu sprawy, - art. 84 kpa przewidującego powołanie przez organ biegłego w celu wydania opinii, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Uzasadniając zarzuty skarżąca stwierdziła, iż pomimo podkreślenia w decyzji, że "przedmiotowy teren charakteryzuje się skomplikowanymi warunkami gruntowo-wodnymi" (s. 5 decyzji), organ nie przeprowadził dokładnej analizy dotyczącej budowy i funkcjonowania planowanej przez inwestora zapory wodnej. Organ nie przeprowadził jakiejkolwiek analizy zanieczyszczenia gleby i nie wyjaśnił, dlaczego bez opinii biegłego dał wiarę wyjaśnieniom inwestora. W swojej decyzji organ nakazał zagwarantowanie przez inwestora wolnego pasa o szerokości 20 - 40m, lecz w żaden sposób nie wskazał gdzie ten pas ma się znajdować i czy może on być zagwarantowany przez inwestora. Jako alternatywny wariant ogrzewania wskazano ogrzewanie gazowe, jednakże organ nie przeprowadził analizy wpływu tego rodzaju ogrzewania na środowisko. Organ nie uzasadnił również dlaczego odstąpił od nałożenia obowiązku przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Skarżąca wskazała również, że pomimo powołania przez organ prof. dr hab. J. B., organ nie wziął pod uwagę jej opinii i dał całkowicie wiarę wyjaśnieniom inwestora. Samorzadowe Kolegium Odwoławcze w P., po rozpoznaniu odwołania, powołując się na stosowne przepisy ustawy i przepisy aktów wykonawczych, uznał, że można wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia na określonych w decyzji organu pierwszej instancji warunkach. Oceniając wniosek inwestora, organ odwoławczy stwierdził, że spełniał on kryteria wyrażone w przepisie art. 73 i 74 ustawy, bowiem wniosek zawierał oznaczenie inwestora i inwestycji, pełnomocnictwo, kopię mapy ewidencyjnej (poświadczonej za zgodność przez właściwy organ), kartę informacyjną, wypis z ewidencji gruntów. Raport oddziaływania na środowisko wraz z uzupełnieniami, zdaniem organu odwoławczego, zawiera z kolei wszystkie elementy określone w art. 66 ustawy. Biorąc pod uwagę powyzsze oraz opinie i uzgodnienia dokonane przez organ I instancji z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w P., organ odwoławczy uznał, że należało uzgodnić środowiskowe warunki realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z zastrzeżeniami, które zawarte są w decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy uznał jednakże, że ze względu na skalę inwestycji i jej ingerencję w środowisko naturalne zasadnym jest nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia analizy porealizacyjnej w terminie 12 miesięcy od dnia oddania obiektu lub zespołu obiektów do użytkowania, w celu sprawdzenia rzeczywistego oddziaływania inwestycji na powietrze, klimat akustyczny, gospodarkę wodno-ściekową i gospodarkę odpadami. Takie opracowanie inwestor winien przedstawić organowi pierwszej instancji i Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w P. w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektu lub zespołu obiektów do użytkowania. Zakres analizy wynika z lokalizacji inwestycji i jej charakteru (budowa kompleksu budynków w obszarze nadrzecznym, przy jednym z głównych węzłów komunikacyjnych oraz w sąsiedztwie zakładów przemysłowych i budynków mieszkalnych), natomiast termin wykonania analizy i jej dostarczenia został określony tak, aby możliwe było jej przeprowadzenie nawet w przypadku, gdyby inwestycja miała być realizowana etapami. Odnosząc się do złożonego odwołania i zawartych w nim zarzutów Kolegium stwierdziło, że należy zgodzić się z organem I instancji i ze skarżącą, iż teren objety inwestycją charakteryzuje się skomplikowanymi warunkami gruntowo-wodnymi. Bezzasadnie jednak, w ocenie Kolegium, skarżąca stwierdza, iż organ w ogóle nie zbadał tych warunków. Zgodnie z przepisem art. 80 ustawy, organ wydaje decyzję środowiskową w oparciu o dane zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko. Ponieważ organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny na środowisko przy uzyskiwaniu pozwolenia na budowę, a organ odwoławczy zmienił zaskarżoną decyzję, nakładając na inwestora obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, stwierdzić należy, iż dane zawarte w raporcie zostaną dwukrotnie zweryfikowane - pierwszy raz przy uzyskiwaniu pozwolenia na budowę, a drugi raz po zakończeniu budowy. Nie istnieje więc niebezpieczeństwo szkodliwej ingerencji inwestycji w środowisko gruntowo-wodne na terenie inwestycji. Zdaniem organu odwoławczego, wbrew twierdzeniom skarżącej, organ wydający decyzję nie ma obowiązku weryfikacji danych zawartych w raporcie przeprowadzając własne pomiary. Taka możliwość istnieje jedynie wtedy, gdy organ zauważy nieprawidłowości w raporcie. W ocenie organu odwoławczego, biorąc pod uwagę raport i jego uzupełnienia, nie ma podstaw do kwestionowania danych w nim zawartych, tym bardziej, że sama budowa zapory wodnej będzie wymagała oddzielnego postępowania, zgodnego z ustawą Prawo wodne. Organ odwoławczy uznał nadto, że nałożenie na inwestora obowiązku utrzymania wolnego pasa o szerokości 20-40m zostało wyraźnie określone przez organ I instancji - w tym podano lokalizację tego pasa - w pasie brzegowym Warty. Jak wyjaśnił organ I instancji, w pasie brzegowym zauważono występowanie różnych gatunków zwierząt, m.in. sarny, lisa, bobra. W związku z powyższym wpisano warunek, aby pas przy brzegu Warty o szerokości od 20 - 40m pozostawić nienaruszony, co pozwoli na zachowanie ciągłość doliny rzecznej. Nie jest zatem konieczne uszczegółowienie tego pasa przez podanie konkretnych numerów działek, gdyż pas rzeczny występuje wzdłuż rzeki Warty. Również zarzuty skarżącej co do alternatywnego źródła ogrzewania, zdaniem organu odwoławczego nie są zasadne, bowiem organ I instancji nałożył na inwestora obowiązek przyłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej bądź stosowanie niskoemisyjnych źródeł energii cieplnej. Na terenie inwestycji mają być zlokalizowane jedynie małe kotłownie co oznacza, że będą one musiały spełniać rygory emisyjne, a ich użytkownik będzie musiał uzyskać przed ich uruchomieniem zgodę właściwego organu (brak sprzeciwu do zgłoszonego rozpoczęcia użytkowania instalacji). Zasadnym natomiast, w ocenie Kolegium, okazał się zarzut odstąpienia przez organ I instancji od nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Jak wynika z karty informacyjnej i raportu wraz z uzupełnieniami, skala i zasięg inwestycji są na tyle duże, że zasadnym jest nałożenie na inwestora obowiązku przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. W tym zakresie Kolegium zmieniło decyzję organu pierwszej instancji. Słusznie również, zdaniem Kolegium, skarżąca wskazała, iż organ I instancji naruszył przepis art. 84 kpa, przewidującego powołanie przez organ biegłego w celu wydania opinii, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Skoro organ powołał prof. dr hab. J. B., jako biegłego (pismo z dnia 23.08.2010 r.) to musiał umożliwić stronom przesłuchanie biegłej i zadawanie jej pytań. Ponieważ z niewiadomych przyczyn organ uznał, iż biegła może odmówić stawienia się na rozprawie, to jednocześnie naruszył prawa stron postępowania (art. 79 §1 i 2 kpa). Skoro organ powołał biegłą i biegła przyjęła swoją funkcję wykonując pisemną analizę, to organ winien wezwać ją do udziału w rozprawie z pouczeniem o możliwości nałożenia grzywny w trybie art. 88 §1 kpa. Za niedorzeczne i ośmieszające organy administracji, było w ocenie organu odwoławczego, zachowanie biegłej, która z jednej strony przyjmuje na siebie odpowiedzialność za wykonaną pracę, a z drugiej strony odmawia udziału w rozprawie administracyjnej, czym uniemożliwia stronom zadawanie pytań i weryfikację swego stanowiska. Opinia biegłej znajduje się w aktach sprawy, tak samo jak ustosunkowanie się inwestora do postawionych zarzutów. Tym samym, zdaniem Kolegium, zostały wyjaśnione wszelkie wątpliwości związane z raportem oddziaływania na środowisko, czego najlepszym dowodem jest pozytywne uzgodnienie raportu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. Zgodnie z art. 80 kpa, raport o oddziaływaniu na środowisko jest dokumentem prywatnym i podlega ocenie przez organy administracji. Jak wykazało Kolegium w decyzji, raport wraz z uzupełnieniami jest kompletny i wiarygodny. Zdaniem Kolegium, uchybienia organu I instancji i zachowanie biegłej, które niewątpliwie naruszają przepis art. 79 §1 i kpa, nie miały wpływu na wynik sprawy, gdyż wszelkie wątpliwości biegłej zostały wyjaśnione przez inwestora, tym samym nie zachodzi przesłanka do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Kolegium sprawa została w całości wyjaśniona, a więc naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi ... Spółka z o.o. w P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca spółka w skardze wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając wydanie ich z naruszeniem: 1) art. 7 w zwiazku z art. 84 § 1 kpa przez pominięcie dowodu z opinii biegłej J. B. oraz odstąpienie od przeprowadzenia dowodu z opinii biegłej w stosunku do uzupełnień raportu oddziaływania na środowisko, przedłożonych przez inwestora, mimo istnienia wątpliwości co do informacji w nich zawartych, co spowodowało brak wyjasnienia stanu faktycznego w stopniu uniemożliwiającym rozstrzygnięcie, 2) naruszenie art. 7 kpa przez brak wyjasnienia przez organy obu instancji stanu faktycznego sprawy, w tym w szczególności: - brak należytej weryfikacji spełnienia przez raport środowiskowy wymogów art. 66 ustawy, - bezkrytyczne oparcie się na przedłożonych przez inwestora danych, bez ich weryfikacji, - brak odniesienia się do zarzutów zgłoszonych w postępowaniu przez skarżącą oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, w tym wyjasnienia istotnych dla sprawy warunków gruntowo – wodnych przedsięwzięcia i jego oddziaływania na tereny sąsiednie, w tym nieruchomość skarżącej oraz zakresu jego wpływu na florę i faunę, 3) naruszenie art. 107 § 1 kpa przez brak spełnienia wymogów o których mowa w tym przepisie oraz w art. 138 § 1 pkt 2 kpa i wydanie decyzji nieodpowiadajacej wymogom kpa, 4) naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez przyjęcie przez organ II instancji w treści zaskarzonej decyzji dowolnych wniosków bez uzasadnienia przesłanek ich przyjęcia oraz pominięcie części zarzutów zgłoszonych przez skarżącą w odwołaniu, 5) naruszenie art. 82 ust. 1 pkt 1 ustawy przez brak okreslenia w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji zakresu i terminu przedstawienia analizy porealizacyjnej, 6) naruszenie art. 77 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 3 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy przez brak skonkretyzowania w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia ...2011r. przedsięwzięcia, do ktorego się odnosi, zatem postanowienie to nie może być traktowane jako uzgodnienie w rozumieniu ww. przepisów ustawy, 7) naruszenie art. 77 ust. 1 pkt 2 w zwiazku z ust. 2 ustawy przez brak uzyskania wymaganej tymi przepisami opinii w zakresie ostatecznej wersji raportu, po jego uzupełnieniach z dnia 15.11.2010r. i 7.01.2011r. W uzasadnieniu skarżąca spółka podniosła w szczególności, że organy orzekajace w sprawie nie uzasadnily przekonujaco dlaczego najpierw uznały, że na etapie weryfikacji raportu środowiskowego niezbędne bylo skorzystanie z wiadomości specjalnych, a nastepnie dowód taki pominęły, przy czym decyzje obydwu organów nie odnoszą sie w ogóle do uwag zawartych w opinii prof. dr hab. J. B. i nie wyjasniają dlczego i na jakiej podstawie organy odstapiły od weryfikacji przez biegłą uzupełnień raportu. Skarżąca jednoczesnie podtrzymała zarzuty zgłoszone przez biegłą, iż raport środowiskowy nie odpowiada wymogom art. 66 ustawy, w szczególności w zakresie dokonania analizy poszczególnych wariantów oddziaływania na środowisko oraz uzasadnienie wyboru, jak równiez przedstawienia zagadnień w odpowiedniej formie graficznej i kartograficznej. Skarżąca wskazała nadto, że stanowisko organów o nieistnieniu niebezpieczeństwa szkodliwej ingerencji w środowisko gruntowo – wodne poprzez budowę zapory wodnej, zbiornika wodnego i grobli na terenie przedmiotowej inwestycji nie zostało poparte żadnymi dowodami, a organy nie dokonały weryfikacji danych zawartych w raporcie. Wskazała nadto, że budowa zapory wodnej i urządzeń przeciwpowodziowych stanowi samoistną przesłankę wymienioną w § 3 ust. 22 pkt 61 i 62 ropzorządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikwaniem przesięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, a zatem organy powinny przeprowadzić szczegółową analizę warunków oddziaływania na środowisko tych budowli Zdaniem skarżącej, organy pominęły wystąpienie na terenie metali ciężkich w stężeniach niedopuszczalnych i nie sprecyzowały szerokości pasa 20-40m, majacego zapewnić ciągłość doliny rzeki Warty. W decyzjach organów, w ocenie skarżącej, nie zakreslono żadnych warunków odnośnie usunięcia drzew na terenie inwestycji, poza koniecznością uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew i kwestie budek lęgowych. Skarżąca wskazała nadto, że raport nie został właściwie podpisany przez osobę go sporządzające oraz że nie zawiera wymaganego art. 66 ust. 1 pkt 5 opisu i analizy alternatywnych wariantów przedsięwzięcia. Skarżąca podniosła również, że zaskarzona decyzja nie zawiera oznaczenia strony i jest sprzeczna z art. 138 § 1 pkt 2 kpa, bowiem przepis ten nie dopuszcza zmiany zaskarżonej decyzji, a jedynie jej uchylenie w całości lub w części i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy oraz że decyzja nie określa zakresu i terminu przedstawienia analizy porealizacyjnej. Skarżąca podniosła ponadto, że postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia ... 2011r. nie konkretyzuje przedsięwzięcia, które jest przedmiotem uzgodnienia przez wskazanie numerów działek, a uzupełniony raport nie został zaopiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. W odpowiedzi na skargę organ odwołwaczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Uczestniczka postępowania ... Spółka zo.o. w W. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, wskazując na niezasadność zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 145 1pkt 1 p.p.s.a., następuje w razie, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W myśl art. 134 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego P. z dnia [...] 2011 r., która utrzymała w mocy co do zasady decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2011r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego, kompleksu biurowego, hotelu wraz z usługami, garażami podziemnymi oraz infrastrukturą techniczną przy ul. S. w P., zlokalizowanego na działkach: [...], ark. [...], obręb R.; [...], ark. [...], obręb S., zmieniając jedynie pkt V tej decyzji w ten sposób, że stwierdzono konieczność przeprowadzenia analizy porealizacyjnej. Kontrolowane decyzje wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Przeprowadzone przez Sąd badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że nie jest ona dotknięta uchybieniami uzasadniającymi jej wzruszenie. W ocenie Sądu, organy administracji obu instancji rozstrzygając sprawę dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i prowadziły postępowanie w zgodzie z przepisami wskazanej wyżej ustawy oraz kodeksu postępowania administracyjnego, a w oparciu o poczynione ustalenia, organ odwoławczy sformułowały prawidłowe wnioski i zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. Wniosek inwestora, wszczynający postępowanie w niniejszej sprawie został złożony w dniu 9 października 2009r. i poprzedzał złożenie przez inwestora wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bowiem na terenie objętym planowaną inwestycją nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W myśl 71 ust. 2 pkt 2 i art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy, wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych musi być poprzedzone wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli planowana inwestycja jest zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W chwili złożenia wniosku w zakresie przepisów określających rodzaje przedsięwzięć oddziaływujących na środowisko organ obowiązywało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. W myśl przepisu art. 173 ust. 1 ustawy, dotychczasowe przepisy wykonawcze, wydane między innymi na podstawie art. 51 ust. 8 prawa ochrony środowiska, zachowywały moc do czasu wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 ustawy, jednak nie dłużej niż przez 24 miesiące od dnia wejścia w życie ustawy. W toku postępowania weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.), ale zgodnie z § 4 tego rozporządzenia, do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1 ustawy, wszczętych przed dniem 15 listopada 2010r. stosuje się przepisy dotychczasowe. Przedmiotowa inwestycja została przez organy prawidłowo zakwalifikowana do przedsięwzięć określonych w § 3 ust. 1 pkt 52 i 53 rozporządzenia, a więc przedsięwzięć które mogły wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 173 ust. 2 pkt 2 ustawy, przedsięwzięcia określane w dotychczasowych przepisach jako przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu środowiskowego mógł być stwierdzony, odpowiadają przedsięwzięciom określonym w obecnie obowiązującej ustawie jako przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W myśl art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wymaga realizacja planowanych przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta Poznania, po zasięgnięciu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., postanowieniem z dnia [...] 2009 r. stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia i określił jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to nabrało waloru prawomocności wskutek oddalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawomocnym wyrokiem z dnia [...] 2011 r. , w sprawie II SA/Po 752/10, skargi [...] Spółka z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2010 r., utrzymującego w mocy ww. postanowienie organu pierwszej instancji. Przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy, rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: - weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, - zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W myśl art. 62 ust. 1 ustawy, w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu. Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy). Na mocy art. 80 ust. 1 ustawy, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje się po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Z powyższych regulacji oraz z dyspozycji przepisów art. 81 ustawy wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie: 1. niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (art. 80 ust. 2), 2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy, 3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy), 4. gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy), 5. jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza (art. 81 ust. 3 ustawy). W niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do rozważań okoliczności określonych wyżej w pkt 1, 3, 4 i 5, natomiast ustalone przez organy okoliczności faktyczne wskazują, że nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedsięwzięcia określone wyżej w pkt 2. Organy orzekające w niniejszej sprawie, stosując art. 80 ust. 1 ustawy, ustaliły środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w P., opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P., wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa, oraz ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przedłożonego przez inwestora. W trybie art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy, organ administracji prowadzący postępowanie w niniejszej sprawie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska P., który wydał w tej sprawie postanowienie z dnia 30 marca 2011r., określając jego warunki. Zgodnie z wymogiem art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy, organ pozyskał również opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2010 r. i 25 sierpnia 2010r., akceptującą przedmiotowe przedsięwzięcie bez zastrzeżeń. Podkreślić należy, że organ pierwszej instancji przedłożył zarówno organowi uzgadniającemu, jaki i organowi opiniującemu wszystkie uzupełnienia raportu środowiskowego i wyjaśnienia składane przez inwestora. Badając przedmiotowe postępowanie pod kątem udziału w nim społeczeństwa Sąd doszedł do przekonania, że organ I instancji wypełnił dyspozycję art. 79 ust. 1 ustawy, który nakłada na organ administracji, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, obowiązek zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza się ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Działając zgodnie z przepisem art. 33 ust. 1 ustawy organ administracji podał do publicznej wiadomości informacje o wszczęciu postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedmiotowej inwestycji oraz o możliwości składania pisemnych wniosków, uwag i zastrzeżeń w tej sprawie, o przystąpieniu do przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2009 r., o możliwości wnoszenia uwag i wniosków do raportu oraz do jego uzupełnień i wyjaśnień pochodzących od inwestora, o wydaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzez obwieszczenia umieszczane na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w P., na stronie internetowej Urzędu Miasta oraz w pobliżu miejsca realizacji planowanego przedsięwzięcia. o czym świadczą załączone do akt obwieszczenia z podaną datą ich wywieszenia. W ocenie Sądu postępowanie z udziałem społeczeństwa przeprowadzone zostało prawidłowo. Umożliwiono na każdym etapie postępowania zarówno stronom, jak i społeczeństwu składanie wniosków i wyjaśnień. W toku postępowania brało udział Stowarzyszenie [...]. Inwestor na każde żądanie organu udzielał wyjaśnień i uzupełniał raport o środowiskowych uwarunkowaniach o wymagane przez organy zagadnienia. Należy uznać, że organy rozpatrzyły również, zgodnie z art. 37 ustawy, uwagi zgłoszone w toku postępowania przez J. B., żądając uzupełnienia przez inwestora raportu o kwestie poruszane w jej piśmie i następnie ustosunkowując się w decyzji do treści raportu o oddziaływaniu na środowisko. W ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przeprowadzono ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w oparciu o zapisy raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Raport przedłożony przez inwestora jest w swej istocie wysoko specjalistycznym opracowaniem autorstwa ekspertów z różnych dziedzin. Utrwalony jest w orzecznictwie pogląd, że raport sporządzany w postępowaniu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko jest dokumentem prywatnym, przedkładanym przez inwestora, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu jako strony mają, wynikającą z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, możliwość składania wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę ( por. wyrok NSA z 23.02. 2007r., sygn. akt II OSK 363/06, Nieruchomości 2007, nr 7, s. 15.). Oznacza to, że nie ma prawnego obowiązku sporządzenia przez biegłego raportu, a za jego przedłożenie odpowiada inwestor, który może go nawet samodzielnie opracować. Natomiast z raportu musi wynikać kto go sporządził, jak i raport musi oczywiście spełniać wszystkie wymagania stawiane przez ustawodawcę. Ponadto uzupełnienie raportu powinno być traktowane jako sam raport i nie musi być sporządzone przez ten sam podmiot. Co do zasady, raport ten jest jednym z najważniejszych elementów postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, mającym ułatwić ustalenie wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia, wchodzi w skład materiału dowodowego sprawy, jest dowodem z dokumentu i jak każdy inny dowód składany przez stronę czy zgromadzony przez organ podlega regułom postępowania dowodowego, w tym i swobodnej ocenie dowodów zgodnie z art. 80 kpa (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2007 r., sygn. akt IV SA/Wa 15/07, LEX nr 362515). Należy jednak podzielić pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 10 maja 2011 r. w sprawie II SA/Ol 176/11, iż sąd administracyjny nie jest uprawniony do kwestionowania merytorycznej zawartości raportu, gdyż może go oceniać tylko pod kątem poprawności formalnej, tj. zgodności treści raportu z przepisami określającymi sposób jego sporządzenia, logiki wywodów, weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną. Te same zasady dotyczą oceny organu opinii biegłego powołanego w sprawie na podstawie art. 84 § 1 kpa, gdy wymagane są wiadomości specjalne. Organ administracji publicznej nie jest związany opinią biegłego, opinia taka, jak i inne dowody zgromadzone w sprawie, podlega również swobodnej ocenie organu na podstawie zasad wiedzy. Zasada swobodnej oceny dowodów, określona w art. 80 kpa wymaga, aby organ przy ustaleniu prawdy na podstawie materiału dowodowego nie był skrępowany żadnymi przepisami co do wartości poszczególnych rodzajów dowodów i mógł swobodnie, tj. zgodnie z własną oceną wyników postępowania dowodowego w danej sprawie, ustalić stan faktyczny, (E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. IV, Warszawa 1970, str. 155). Swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w dowolną, musi być dokonana, zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, tj.: po pierwsze - opierać się należy na materiale dowodowym zebranym przez organ, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w przepisach prawa. Po drugie - ocena powinna być oparta na wszechstronnej ocenie całokształtu materiału dowodowego i po trzecie - organ powinien dokonać oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, z zastrzeżeniem ograniczeń dotyczących dokumentów urzędowych, które mają na podstawie art. 76 § 1 kpa szczególną moc dowodową. Organ może odmówić wiary określonym dowodom, jednakże dopiero po wszechstronnym ich rozpatrzeniu, wyjaśniając przyczyny takiej ich oceny. W końcu, po czwarte - rozumowanie, w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 2.06.201r., sygn akt II SA/Łd 1523/10, LEX nr 821570). Ocena raportu środowiskowego dokonana przez organy w niniejszej sprawie jest, zdaniem Sądu, zgodna z wymienionymi powyżej regułami. Jak wskazano wyżej, raport był kilkakrotnie uzupełniany w toku postępowania i wyjaśnił wszystkie wątpliwości zgłaszane w toku postępowania przez organ prowadzący postępowanie i organ uzgadniający, wskazując na ewentualne zagrożenia inwestycji dla środowiska i na sposoby ich zminimalizowania. Raport został przygotowany przy udziale specjalistów z różnych dziedzin, w tym i pracowników Uniwersytetu Przyrodniczego w P., dr A. C., dr Ł. M. i dr inż. J. K. Zdaniem Sądu, organy prawidłowo oceniły raport jako wiarygodny, oparty na przeprowadzonych badaniach w terenie i specjalistycznej wiedzy, zawierający spójne i logiczne wywody. Należy zauważyć, że specjaliści z dziedziny fauny i flory odnieśli się do opinii biegłej J. B. i wyjaśnili szeroko podnoszone przez biegłą wątpliwości. Biegła, której doręczono w dniu 25.11.2010 r. uzupełnienie raportu z dnia 15.11.2010r. z prośbą o zajęcie stanowiska (k. 189, tom III akt administracyjnych), w piśmie z dnia 3.12.2010 r. odpowiedziała, że nie ma czasu na ponowne zajęcie stanowiska w sprawie i że nie będzie mogła uczestniczyć w rozprawie administracyjnej w dniu 14.12.2010 r. Zgodnie z art. 88 kpa, organ może ale nie musi zastosować środki przymusu wskazane w tym przepisie (grzywna lub przymus bezpośredni) wobec biegłych. Wobec odmowy przez biegłą dalszej współpracy z organami, organ pierwszej instancji mógł poprzestać na ocenie opinii biegłej na podstawie innych zgromadzonych dowodów, w tym na złożonym przez inwestora raporcie środowiskowym, odnoszącym się do opinii biegłej i wyjaśniającym powstałe rozbieżności stanowisk co do zagrożeń przyrody. Podnieść należy, że strony zostały poinformowane przez organ o treści pisma biegłej z dnia 3.12.2010 r. i nie odniosły się do niego. Raport został sporządzony przez zespół specjalistów pod kierownictwem K. W., której podpisy widnieją na początkowej stronie raportu i jego uzupełnieniach. W ocenie Sądu pozwala to na identyfikację autora raportu i spełnia warunki formalne dla tego dokumentu. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko winien zawierać alternatywne warianty przedsięwzięcia. Raport przedłożony przez inwestora wskazuje na możliwość alternatywnego wariantu przedsięwzięcia, ale w tego rodzaju inwestycjach jakim jest budowa zespołu mieszkaniowego z kompleksem biurowo - usługowo - hotelowym, jak podniósł inwestor, inny wariant przedsięwzięcia mógłby polegać jedynie na innym niż wskazano usytuowaniu obiektów budowlanych na terenie objętym inwestycją czy też inną gęstością zabudowy. Nie zmieniłoby to natomiast sposobu oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, bowiem zastosowana by została taka sama technologia. Tak więc szczegółowe opracowanie alternatywnego wariantu dla przedmiotowej inwestycji polegającego na innym położeniu planowanych obiektów i układu komunikacyjnego nie było, w ocenie Sądu, w tej szczególnej sytuacji niezbędne. Jak zapewnił autor raportu, wybrany wariant przewiduje wdrożenie najnowszych rozwiązań technicznych i technologicznych, które zabezpieczą powstanie przedsięwzięcia na tym bardzo trudnym pod względem warunków gruntowo-wodnych terenie. Również pozostałe zastrzeżenia skarżącej spółki nie mogły, w ocenie Sądu, doprowadzić do uwzględnienia skargi. Nietrafny okazał się w szczególności zarzut skarżącej naruszenia art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy w zakresie nieuzyskania wymaganych przepisami opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Jak wynika z akt administracyjnych, organ przesłał organowi inspekcji sanitarnej zarówno raport środowiskowy, jak i wszystkie jego uzupełnienia (odebrane w dniach 9.11.2010 r. i 24.11.2010 r.). Postanowieniami z dnia [...] 2010 r. i z dnia [...] 2010 r. zostały przez organ współdziałający wydane opinie nie zgłaszające zastrzeżeń. W pozostałych przypadkach, po odebraniu uzupełnienia raportu, organ milczał. Taka zachowanie organu odpowiada dyspozycji art. 78 ust. 4 ustawy, w myśl którego niewydanie przez właściwe organy inspekcji sanitarnej opinii w terminie 30 dni od otrzymania dokumentów, traktuje się jako brak zastrzeżeń. Nie zasługuje na uwzględnienie także zarzut wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 107 § 1 kpa poprzez nieoznaczenie prawidłowo strony decyzji, w szczególności nie wskazanie osoby inwestora. W kontekście tego zarzutu wskazać należy, że zgodnie z art. 107 § 1 kpa decyzja administracyjna powinna zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji lub, jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego, powinna być opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 14 czerwca 2011r. w sprawie I OSK 325 /11, LEX nr 990245, iż składnikiem prawidłowo wydanej decyzji jest oznaczenie jej adresata, a więc strony lub stron, jeżeli jest ich więcej w ramach prowadzonego postępowania. Jeżeli brak jest oznaczenia strony, nie mamy do czynienia z decyzją administracyjną, ponieważ nie jest spełniony jeden z wymogów stawianych indywidualnemu aktowi administracyjnemu, tj. brak skonkretyzowanego adresata rozstrzygnięcia organu administracji. Jednakże, z punktu widzenia prawidłowości decyzji jest obojętne, w którym miejscu decyzji strona zostanie wskazana, ważne jest, by była ona w sposób jednoznaczny określona. Zatem oznaczenie strony może być zamieszczone w początkowej części decyzji, ale może także znaleźć się dopiero w rozdzielniku, gdy przykładowo stron będzie wiele ( tak również G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Komentarz do art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX 2010). Podzielając powyższe stanowisko należy stwierdzić, że w zaskarżonej decyzji w jej sentencji szczegółowo określona została inwestycja, a inwestor został dokładnie określony na początku uzasadnienia decyzji. Zatem treść zaskarżonej decyzji określa inwestora i jednoznacznie wynika z niej do kogo został skierowany obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej. Pozostałe strony postępowania zostały określone w rozdzielniku decyzji. Zatem decyzja spełnia wymóg zakreślony w art. 107 § 1 kpa i nie mogło w tym przypadku dojść do naruszenia powołanych wyżej przepisów. Z tych samych względów nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej spółki wydania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. postanowienia z dnia [...] 2011 r. z naruszeniem art. 77 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 3 i 4 ustawy poprzez brak w postanowieniu konkretyzacji uzgadnianego przedsięwzięcia, skoro nie zawiera ono wyszczególnienia numerów ewidencyjnych działek objętych planowana inwestycją. W kontekście tego zarzutu wskazać należy, że zgodnie z art. 124 § 1 i 2 kpa postanowienie organu administracji publicznej powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania postanowienia. W przypadku, jeśli na postanowienie służy zażalenie, winno ono zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Zgodnie z art. 77 ust. 4 pkt 1 ustawy w postanowieniu organ uzgadniający uzgadnia realizację przedsięwzięcia oraz określa warunki jej realizacji. Kwestionowane postanowienie wszystkie powyższe elementy zawiera. W sentencji decyzji wskazano rodzaj i położenie uzgadnianego przedsięwzięcia, a w uzasadnieniu decyzji wskazano też numery ewidencyjne działek objętych inwestycją. Zaznaczyć należy, że z punktu widzenia prawidłowości postanowienia jest obojętne, w którym miejscu decyzji umieszczone zostaną numery ewidencyjne działek objętych inwestycją, ważne jest, by była ona w sposób jednoznaczny określona, z czym mamy bez wątpienia do czynienia w postanowieniu RDOŚ z dnia [...] 2011 r. Powyższe względy skutkowały też nieuwzględnieniem zarzutu skargi dotyczącego wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy. Wprawdzie w sentencji decyzji, organ odwoławczy, stwierdzając konieczność przeprowadzenia analizy porealizacyjnej nie umieścił zakresu i terminu przedstawienia tej analizy, ale w uzasadnieniu decyzji nakazał inwestorowi jej przeprowadzenie w terminie 12 miesięcy od oddania obiektu lub zespołu obiektów do użytkowania, w zakresie oddziaływania inwestycji na powietrze, klimat akustyczny, gospodarkę wodno – ściekowa i gospodarkę odpadami i przedstawienie jej organowi pierwszej instancji w terminie 18 miesięcy od dnia oddania obiektów do użytkowania. Takie umiejscowienie nakazu wynikającego z art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy jest w ocenie Sądu wystarczające. W ocenie Sądu, podstawą do uchylenie zaskarżonej decyzji nie mogło być też naruszenie przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 2 kpa, który stanowi że organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy bądź uchylając decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji. Wprawdzie sformułowanie zaskarżonej decyzji o "zmianie" pkt V decyzji organu pierwszej instancji i nałożeniu obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej nie jest do końca prawidłowe, skoro w przepisie mowa jest o uchyleniu decyzji i orzeczeniu o istocie sprawy, ale to uchybienie formalne nie miało rzeczywistego wpływu na wynik sprawy, nie mogło więc być podstawą do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z treści zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że organ odwoławczy w rezultacie uchylił decyzję organu pierwszej instancji w pkt V i orzekł co do istoty w tym zakresie. Prawidłowe jest też orzeczenie organu odwoławczego o utrzymaniu decyzji pierwszej instancji w pozostałej części, bowiem w ten sposób organ odwoławczy ustosunkował się do całości rozstrzygnięcia (por. Barbara Adamiak, Janusz Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, wyd. C.H.Beck, Warszawa 2011, wydanie 11, str. 516). Za nietrafne Sąd uznał także zarzuty niewyjaśnienia wszystkich okoliczności dotyczących występowania na terenie inwestycji metali ciężkich. W raporcie środowiskowym uwzględniono wyniki przeprowadzonych w terenie badań specjalistycznych, a w decyzji uwzględniono je i wskazano szczegółowo sposób usunięcia tego typu zagrożenia dla środowiska, zobowiązując inwestora do przeprowadzenia odpowiednich prac rekultywacyjnych w celu przywrócenia, do wymaganego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi, stanu gruntów. Należy też zauważyć, że organy bardzo dokładnie wskazały na sposób ochrony rosnących na terenie planowanego przedsięwzięcia drzew, nakazując ich szczególną ochronę w trakcie realizacji inwestycji. O zgodę na usunięcie części drzew inwestor musi zwrócić się do właściwego, wyspecjalizowanego w ochronie przyrody organu, który podejmie decyzję które drzewa inwestor będzie mógł wyciąć i jakie nasadzenia rekompensacyjne będzie musiał wykonać. Organy bardzo szczegółowo zobowiązały nadto inwestora do zabezpieczenia warunków dla ptaków i zwierząt żyjących na terenie objętym inwestycją, wskazując na konieczność współpracy w tym zakresie ze specjalistami. Ponadto organ uwzględnił informację inwestora, że inwestycja nie obejmie terenów bezpośrednio przyległych do rzeki Warty. Pozostawienie bez ingerencji pasa brzegowego o szerokości 20 – 40m w ocenie specjalistów, współpracujących przy sporządzaniu raportu, jest wystarczające dla swobodnego przemieszczania się różnych gatunków zwierząt i Sąd nie znalazł podstaw by tę ocenę kwestionować. Należy zauważyć, że inwestycja obejmuje tereny miejskie, wysoko zurbanizowane i tylko nieliczne gatunki zwierząt mają właściwe warunki do zamieszkiwania na tych terenach. Wskazać też należy, że jak już wyżej wskazano, wątpliwości podnoszone przez biegłą J. B. zostały wyjaśnione w uzupełnieniach raportu, a żadna ze stron nie przedłożyła dokumentów kwestionujących ustalenia ostatecznej wersji raportu. Podkreślić należy, że na podstawie przeprowadzonych analiz autorzy raportu wyraźnie wykazali, że planowana inwestycja nie będzie oddziaływać negatywnie na żadną z ustanowionych form ochrony przyrody, ze względu na brak bezpośrednich powiązań przyrodniczych terenu inwestycji z chronionymi siedliskami przyrodniczymi w obrębie wyznaczanych obszarów Natura 2000. Ponadto, jak wynika z zapisów Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta P., uchwalonego przez Radę Miasta P. Nr [...] w dniu [...] 2008r. nie przewiduje na terenie objętym inwestycją szczególnej ochrony przyrody. Jedynie maleńki fragment położony na południe od ulicy H., w okolicy planowanego zbiornika wodnego, należy do podstrefy południowego klina zieleni miasta P., ale jakiekolwiek inwestycje na tym terenie będą uzależnione od decyzji wydanych przez stosowne organy dopiero na dalszym etapie postępowania inwestycyjnego. Reasumując, w ocenie Sądu, w weryfikowanym postępowaniu organy administracji, zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 kpa i art. 77 § 1 kpa dokonały wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Organy oceniły także, pozostając w zgodzie z art. 80 kpa czy raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją przedmiotowego zamierzenia i następnie określiły w decyzji konkretne wymagania ochrony środowiska dla planowanego przedsięwzięcia. Zgromadzony materiał dowodowy ma charakter kompletny, a składa się na niego w szczególności raport z jego uzupełnieniami. Nie można podzielić zarzutu niepodejmowania przez organ I instancji działań zmierzających do weryfikowania danych dotyczących inwestycji przedstawianych przez inwestora w raporcie i jego uzupełnieniach oraz jego stanowiska w sprawie. Inwestor był kilkakrotnie wzywany przez organ prowadzący postępowanie do uzupełniania raportu, w szczególności w związku z wątpliwościami zgłaszanymi przez organ uzgadniający. Inwestor każdorazowo w sposób szczegółowy merytorycznie ustosunkowywał się do formułowanych zastrzeżeń i pytań związanych z inwestycją. Podkreślić należy, że organ I instancji przeprowadził w dniu 14 grudnia 2010r. rozprawę administracyjną, w trakcie której strony mogły zgłosić zastrzeżenia i uzyskać wyjaśnienia. co do zagrożeń planowanego przedsięwzięcia. Ustalając w decyzji warunki realizacji inwestycji uwzględniono wymagania ustanowione w uzgodnieniu z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w P., a raport organy prawidłowo oceniły jako zgodny z zakresem wyznaczonym w postanowieniu Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2009r. oraz odpowiadający w pełni wymogom art. 66 ustawy. Należy podkreślić, że organ prowadzący, w toku postępowania administracyjnego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, weryfikował raport zmierzając wszelkimi możliwymi sposobami do rzetelnego rozstrzygnięcia i ustalenia niezbędnych warunków środowiskowych realizacji inwestycji. Sąd nie dopatrzył się , by postępowanie organu nosiło cech stronniczości wobec inwestora i braku wnikliwości w ocenie proponowanych przez niego rozwiązań. Żadna ze stron postępowania, w tym skarżąca spółka, nie zgłaszała w toku postępowania wniosków dowodowych zmierzających do podważenia wiarygodności raportu środowiskowego przedstawionego przez inwestora. Również w odwołaniu skarżąca wskazała jedynie na błędy popełnione przez organ w ocenie raportu i brak obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej. Wbrew twierdzeniom skargi, organ odwoławczy ustosunkował się też do zarzutów skarżącego w uzasadnieniu decyzji, odnosząc się do ich zasadności. Podkreślić należy, że organy zobowiązały inwestora, na podstawie art. 82 ust. 1 pkt 4 ustawy, do przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w ramach postępowania w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przy określaniu tego obowiązku organ administracji kierując się wynikającą z art. 6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r., Nr 25, poz. 150 ze zm.) zasadą przezorności obligującą do przewidzenia wszystkich skutków ingerencji w środowisko uznał, że w dacie ustalania warunków środowiskowych nie można było przewidzieć wszystkich skutków ingerencji w środowisko planowanego przedsięwzięcia. Możliwe zagrożenia przedsięwzięcia będą więc ponownie zbadane przy ocenie konkretnych rozwiązań konstrukcyjnych i usytuowania poszczególnych obiektów. Na tym etapie cyklu inwestycyjnego inwestor będzie musiał okazać się również pozwoleniem wodno - prawnym na budowę planowanych obiektów ( zapora, grobla). Jak ustalono bowiem, teren inwestycji znajduje się częściowo na obszarach bezpośredniego zagrożenia powodziowego, na których zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz.U. z 2005r., Nr 239, poz. 2019 ze zm.) zabrania się wykonywania robót oraz czynności, które mogą utrudniać ochronę przed powodzią. Zezwolenie na zwolnienie od tego zakazu może wydać dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w drodze decyzji. Zdaniem Sądu, w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 82 ust. 3 prawa wodnego właściwy organ ustosunkuje się do możliwości pobudowania przez inwestora kwestionowanych przez skarżącą urządzeń wodnych i ich wpływu na tereny sąsiednie, czego dotyczą zarzuty skarżącej. W niniejszym postępowaniu, organy badają jedynie wpływ danej inwestycji na środowisko Weryfikacji rzeczywistego oddziaływania zrealizowanego przedsięwzięcia na środowisko służyć ma instytucja analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy. Jak wynika z samej treści art. 83 ustawy, w analizie tej dokonuje się porównania ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności ustaleń dotyczących przewidywanego charakteru i zakresu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz planowanych działań zapobiegawczych z rzeczywistym oddziaływaniem przedsięwzięcia na środowisko i działaniami podjętymi dla jego ograniczenia. Z przepisu tego wynika zresztą również i to, że dla wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania nie jest konieczne, aby rzeczywiste, faktyczne oddziaływanie danego przedsięwzięcia na środowisko było z góry znane. W kwestionowanej decyzji nałożono na inwestora obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, w terminie 18 miesięcy od oddania inwestycji do użytkowania w zakresie oddziaływania inwestycji na powietrze, klimat akustyczny, gospodarkę wodno – ściekowa i gospodarkę odpadami. W ocenie Sądu uzasadnienie kwestionowanej decyzji w pełni koresponduje z wymogami przepisu art. 85 ust. 1 i 2 ustawy oraz art. 107 § 3 k.p.a. Chronologicznie i sprawozdawczo opisano nadto udział społeczeństwa w przeprowadzonym postępowaniu. Organ dał w uzasadnieniu wyraz dokonanej analizie informacji zawartych w raporcie, uwzględnieniu stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. przesłankami uchylenia decyzji administracyjnej jest stwierdzenie przez sąd: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, żadna z wyżej wymienionych przesłanek w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła. W konsekwencji nie stwierdzając naruszenia prawa uzasadniającego uchylenie zaskarżonej decyzji, w świetle przytoczonych wyżej przesłanek Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę jako niezasadną oddalił.