II SA/Bd 264/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia dla burmistrza postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Uchwałą z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] Rada Miejska w [...] dokonała ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Miasta [...]. W podstawie prawnej uchwały wskazano art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) oraz art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.). Powyższą uchwałę – po uprzednim wezwaniu Rady Miejskiej w [...] do usunięcia naruszenia prawa – na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zaskarżyła do sądu administracyjnego D.Ł., sprawująca funkcję Burmistrza Miasta [...]. W odpowiedzi na skargę organ podkreślił, że podejmując uchwałę w sprawie ustalenia wynagrodzenia burmistrza Rada Miejska w [...] nie naruszyła prawa, ponieważ zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Z kolei art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p. p. s. a., stanowi, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3. postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 4. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 6. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 7. inne akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 8. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 9. bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4. Kwestię dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy wyznacza art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), stanowiąc że każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Możliwość zaskarżania uchwał organów samorządu terytorialnego przewiduje również art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. określając, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W niniejszej sprawie D.Ł. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej w [...] w sprawie ustalenia wynagrodzenia Burmistrza Miasta [...]. Zaskarżona uchwała reguluje kwestię wynagrodzenia burmistrza, w związku z czym dotyczy ona sfery prywatnoprawnej, tj. relacji pracodawca - pracownik, nie zawiera przy tym jakichkolwiek innych regulacji prawnych. Nie jest zatem uchwałą z zakresu administracji publicznej. Powyższe powoduje, że nie spełnia ona przesłanki o której mowa w art. 101a w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem przepis ten pozwala osobie, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy, na wniesienie na ten akt skargi do sądu administracyjnego tylko wówczas, gdy dotyczy on sprawy z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Rz 876/13). Zaskarżona uchwała podjęta została na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym do wyłącznej właściwości rady gminy należy ustalanie wynagrodzenia burmistrza, stanowienie o kierunkach jego działania oraz przyjmowanie sprawozdań z jego działalności. W podstawie prawnej wskazano również art. 8 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych (Dz. U. nr 223, poz. 1458 ze zm.), który stanowi, że czynności z zakresu prawa pracy wobec wójta (burmistrza, prezydenta miasta), związane z nawiązaniem i rozwiązaniem stosunku pracy, wykonuje przewodniczący rady gminy, a pozostałe czynności- wyznaczona przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) osoba zastępująca lub sekretarz gminy, z tym że wynagrodzenie wójta ustala rada gminy w drodze uchwały. Niewątpliwe zatem, uchwała ta ustalając wynagrodzenie burmistrza w ramach zasad uregulowanych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych (Dz. U. nr 50, poz. 398 ze zm.) podjęta została w sprawie ze stosunku pracy. Kreuje ona bowiem jeden z warunków koniecznych umowy o pracę (art. 29 § 1 pkt 3 kodeksu pracy), jest zatem niczym innym jak postanowieniem umowy o pracę. Sprawy zaś ze stosunku pracy, w tym sprawy wynagrodzenia, nie należą do spraw z zakresu administracji publicznej. Właściwą drogą rozstrzygania sporów ze stosunku pracy jest droga postępowania przed sądem powszechnym. Powyższe potwierdza ustawa o pracownikach samorządowych, która w art. 43 ust. 2 wskazuje, że spory ze stosunku pracy pracowników samorządowych rozpoznają właściwe sądy pracy (por. postanowienie NSA z dnia 19 września 2013 r. II OSK 1496/13). Wyłączenie spod właściwości sądów administracyjnych uchwał organów samorządu terytorialnego w przedmiocie wynagrodzenia burmistrza powoduje, że wniesioną w tym przedmiocie skargę należy uznać za niedopuszczalną i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucić. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie Sąd wskazuje, że ze względu na odrzucenie skargi wniosek skarżącej D.Ł. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały nie został rozpoznany.