II SA/Kr 340/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Krystyna Daniel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2014 r. sprawy ze skargi [....] Spółka z o.o. - [....] Spółka Jawna w W. na postanowienie nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 stycznia 2014 r. znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r., na podstawie art. 101 § 1 i § 3 w zw. z art. 123 kpa, po rozpatrzeniu wniosku "[.....] z siedzibą w W. odmówił fakultatywnego zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie przystąpienia do użytkowania bez uzyskania stosownego pozwolenia na użytkowanie budynku [.....] zlokalizowanego w N. przy ul. [.....] prowadzonego pod znakiem: [.....] . Wnioskujący został pouczony o prawie złożenia zażalenia. "[.....] Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. wniosła zażalenie na ww. postanowienie. [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 24 stycznia 2014 r., znak: [.....] , na podstawie art. 134 w zw. z art. 123 i 144 kpa stwierdził niedopuszczalność wniesionego zażalenia. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, z uwagi na wyłączenie przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Organ odwoławczy wskazał, że zmiana kpa, która weszła w życie 11 kwietnia 2011 r., a więc obowiązująca w dacie wydania postanowienia organu I instancji zmieniła treść art. 101 kpa. Obecnie zgodnie z art. 101 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Zgodnie z powyższym na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. W takim stanie rzeczy wniesione jest niedopuszczalne i nie może być merytorycznie rozpatrywane. Takie stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Nadto fakt błędnego pouczenia strony o przysługującym zażaleniu jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z uwagi na zasadę określoną w art. 6 kpa. "[.....] z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 101 § 3 kpa poprzez błędne przyjęcie, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje oraz naruszenie art. 134 kpa poprzez wydanie postanowienia o niedopuszczalności zażalenia pomimo braku zaistnienia przesłanek do wydania takiego rozstrzygnięcia. Wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że nie podziela interpretacji przepisu art. 101 § 3 kpa przyjętej w zaskarżonym postanowieniu. Zdaniem strony skarżącej zawarty w przytoczonym przepisie zwrot "w sprawie zawieszenia postępowania" należy rozumieć szeroko, jako dotyczący zarówno postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, jak i postanowienia w przedmiocie odmowy jego zawieszenia. Zarówno bowiem postanowienie o zawieszeniu postępowania, jaki i postanowienie o odmowie zawieszenie postępowania są niewątpliwie postanowieniami wydawanymi w sprawie zawieszenia postępowania. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2013 roku, sygn. VII SA/Wa 1987/12). W odpowiedzi na skargę [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do, obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, brzmienia art.101 § 1 i 3 kpa o postanowieniu w sprawie zawieszenia albo podjęcia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony. Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Aktualnie obowiązującą treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania "w sprawie zawieszenia postępowania" oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" (por. wyrok NSA z dnia 18.06.2013 r. sygn. II OSK 2296/12, postanowienie NSA z dnia 15.02.2013 r. sygn. II OSK 2991/12). Z kolei w myśl przepisu art.134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie zaś z przepisem art.144 kpa, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zażalenie jest między innymi wtedy niedopuszczalne, gdy ustawa nie przewiduje możliwości wniesienia środka zaskarżenia. W oparciu o powyższe Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, w pełni podzielając argumentację organu. Dlatego też na podstawie art.151p.p.s.a. skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił.