II SA/Sz 358/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. C., M. L., R. G. na zarządzenie Burmistrza z dnia [...]r., Nr [...] w przedmiocie zmiany zarządzenia w sprawie sposobu ustalenia czynszu z tytułu najmu lokali wchodzących w skład zasobu mieszkaniowego gminy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu S. wpis od skargi w wysokości 300 (trzysta) złotych. W dniu[...] r. Burmistrz wydał zarządzenie Nr [...] w sprawie zmiany zarządzenia w sprawie sposobu ustalenia czynszu z tytułu najmu lokali wchodzących w skład zasobu mieszkaniowego gminy. Pismem z dnia 3 lutego 2014 r., złożonym w organie w tym samym dniu, S. wezwało Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 19 lutego 2014 r., doręczonym S. w dniu [...] r. organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W dniu 21 marca 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) S. oraz Z. C., M. L., R. G. złożyli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powołane zarządzenie Burmistrza z dnia 30 października 2013 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 24 marca 2014 r. (data wpływu skargi do Sądu) i stosownie do art. 54 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga w dniu 25 marca 2014 r. została przesłana do organu celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przekazania jej wraz z aktami administracyjnymi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest akt organu jednostki samorządu terytorialnego podjętego w sprawach z zakresu administracji publicznej, zastosowanie znajduje art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stosownie do którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę, zarządzenie do sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 53 § 2 P.p.s.a. skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z kolei stosownie od treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten winien przekazać ją właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1453/10, z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona S. w dniu 21 lutego 2014 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 24 marca 2014 r. i wprawdzie strona skarżąca nadała ją w dniu 21 marca 2014 r. adresując ją jednakże bezpośrednio do sądu, a nie do organu. Sąd przekazał skargę do organu w dniu 25 marca 2014 r., co oznacza, że skarga została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu. Również skarga Z. C., M. L. i R. G. nie mogła odnieść zamierzonego skutku, ponieważ wbrew wcześniej przytoczonym przepisom została wniesiona bez dochowania przewidzianego trybu, tj. wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, które podpisane zostało jedynie przez S. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że skarga S. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jako wniesiona po upływie terminu o którym stanowi art. 53 § 2 P.p.s.a. Natomiast niewykorzystanie trybu przewidzianego w art. 52 § 1 P.p.s.a. czyni niedopuszczalną skargę Z. C., M. L., R. G., co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.