III SA/Po 1070/12

Dnia 19 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi "C" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością we W na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia ... roku nr .... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności pisma Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia ... r. nr ... wydanego w sprawie dotyczącej dofinansowania realizacji projektu w ramach realizacji projektu Program Operacyjny Kapitał Ludzki oddala skargę Sp. z o. o. z siedzibą we W złożyła dnia 12.12.2007 r. w ramach konkursu nr POKL/6.1.1/07 ( Program Operacyjny Kapitał ludzki, Priorytet VI. Działanie 6.1 "Poprawa dostępu do zatrudnienia oraz wspieranie aktywności zawodowej w regionie", Poddziałanie 6.1.1 "Wsparcie osób pozostających bez zatrudnienia na regionalnym rynku pracy" ) wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Promocja form zatrudnienia wśród przedsiębiorców". Pismem z dnia 08.01.2008 r. Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P poinformował wnioskodawcę, że wniosek jest poprawny pod względem formalnym i zostanie przekazany do oceny merytorycznej do Komisji Oceny Projektów. Pismem z dnia 17.03.2008 r. Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P poinformował wnioskodawcę, że po dokonaniu ponownej oceny formalnej wniosek został odrzucony z powodu uchybień formalnych, gdyż zgodnie zapisami Szczegółowego Opisu Priorytetów PO KL z 18.09.2007 r. pracodawcy nie należą do katalogu grup docelowych będących adresatami pomocy w ramach Poddziałania 6.1.1. Z tego względu wniosek nie mógł być przekazany do oceny merytorycznej. Pismem z dnia 22.04.2008 r. Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P poinformował wnioskodawcę, że jego protest zawarty w piśmie z dnia 25 marca 2008 r. został uznany za niezasadny. Pismem z dnia 16.03.2012 r. Sp. z o. o. z siedzibą we W wniosła na podstawie art. 156 kpa do SKO w P o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia 22.04.2008 r. lub też o wydanie decyzji stwierdzającej wydanie tego orzeczenia z naruszeniem prawa. W ocenie strony jej wniosek spełniał wymagane kryteria formalne, wobec czego kwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Informacja o wynikach rozpatrzenia wniosku jest decyzją administracyjną, gdyż zawiera rozstrzygnięcie, datę wydania, strony – adresatów i inne wymogi formalne wskazane w kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P postanowieniem z dnia 9.05.2012 r. odmówił na podstawie art. 61 a § 1 kpa wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie powyższego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji – pisma Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z 22.04.2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą odmowy wszczęcia postępowania jest brak materialnoprawnej podstawy do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. Pismo z 22.04.2008 r. nie może stanowić decyzji administracyjnej, gdyż taka forma działania organów wynikać ma wprost z przepisów prawa pozytywnego. Takiej formy orzeczenia nie przewidziano natomiast w ustawie z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( D. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm. ), ani nie wynika ona z ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ( Dz. U. Nr 116, poz. 1206 ze zm. ). Z tego względu nie można wszcząć postępowania w kwestii stwierdzenia nieważności nieistniejącej decyzji. Wskazano ponadto, że na podstawie art. 37 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w sprawach dotyczących wniosku o dofinansowanie ze środków unijnych wyłączone jest stosowanie przepisów kpa. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona ponownie podniosła argumenty dotyczące tego, że kwestionowane pismo organu z 22.04.2008 r. należy uznać za decyzję administracyjną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P postanowieniem z dnia 14.09.2012 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając rozważania prawne zawarte w jego uzasadnieniu. W ocenie organu informacje dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie oraz wyników procedury odwoławczej nie stanowią decyzji administracyjnej w rozumieniu przepisów kpa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Sp. z o. o. z siedzibą we W wniosła o uchylenie obu postanowień SKO w P i stwierdzenie na podstawie art. 156 kpa nieważności decyzji Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia 22.04.2008 r. W ocenie strony jej wniosek o dofinansowanie spełniał wymagane kryteria formalne, wobec czego kwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Podkreślono przy tym, że Informacja o wynikach rozpatrzenia wniosku jest decyzją administracyjną, gdyż zawiera rozstrzygnięcie, datę wydania, strony – adresatów i inne wymogi formalne wskazane w kpa. Z tego względu były podstawy do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności tego orzeczenia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na uzasadnienie swojego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych rozstrzygnięć z prawem. W wyniku takiej kontroli rozstrzygnięcie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd stwierdzi nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny nieważności określone w art. 156 k.p.a. lub innych ustawach szczególnych, w tym w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z przepisem art. 61 a § 1 kpa gdy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 61 kpa, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Postanowienie takie zostaje wydane wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej, 2) żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn, z wyłączeniem przyczyn wskazanych w przepisach rozdziału 1 działu II kodeksu, w tych bowiem przypadkach organ administracji publicznej pozostawia podanie bez rozpoznania albo przekazuje sprawę organowi właściwemu w sprawie lub zwraca podanie wnoszącemu z odpowiednim pouczeniem ( zob. komentarz A. Wróbla do art. 61 a kpa, Lex 2012 ). Przeszkoda przedmiotowa do wszczęcia postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas gdy w złożonym do organu administracji publicznej podaniu zostanie zawarte takie żądanie, które w ogóle nie nadaje się do załatwienia w formie prawno-administracyjnej oraz brak jest jakiegokolwiek unormowania prawnego do skierowania takiego żądania w drodze administracyjnej. Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ( uregulowane w przepisach art. 156-158 kpa ) może dotyczyć jedynie decyzji administracyjnej, czyli określonej formy działania organów administracji publicznej, o której mowa w art. 104 i 107 kpa. Ewentualnie przedmiotem takiego postępowania może być postanowienie wydane w trybie art. 123 kpa ( zob. art. 126 kpa ). Konsekwencją przyjęcia, że dany akt nie nosi znamion decyzji administracyjnej przewidzianej przepisami kpa jest niemożność prowadzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, co powoduje konieczność odmowy wszczęcia takiego postępowania ( zob. m. in. wyrok WSA w Gdańsku z 27.01.2011 r., sygn. akt III SA/Gd 587/10, lex nr 836744 ). Po przeanalizowaniu akt sprawy Sąd stwierdził, że SKO w P zasadnie uznało brak podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji, gdyż kwestionowane przez stronę skarżącą pismo Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P z dnia 22.04.2008 r. nie może być uznane za decyzję administracyjną w rozumieniu art. 104 i 107 kpa. Przedmiotowe postępowanie z wniosku o udzielenie dofinansowania prowadzone było według przepisów ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( D. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm. ). Zgodnie z art. 37 tego aktu prawnego do postępowania tego rodzaju nie stosuje się przepisów kpa. Postępowanie to nie jest zatem postępowaniem administracyjnym ( zob. też m. in. wyrok WSA w Warszawie z 16.12.2009 r., sygn. akt V SA/Wa 1732/09, lex nr 583506 ). Nie można jednocześnie przyjmować domniemania istnienia decyzji administracyjnej jako formy działania administracji publicznej, gdyż taka koncepcja musi wynikać wprost z przepisów prawa pozytywnego ( postanowienie NSA z 13.05.2010 r., II OSK 861/10, lex nr 603143 ). Informacje o wynikach oceny projektu oraz informacje otrzymane w trakcie procedury odwoławczej nie stanowią wobec powyższego decyzji administracyjnych w rozumieniu przepisów kpa. Nie miały one charakteru rozstrzygnięcia władczego i jednostronnego w konkretnej sprawie. W sprawie nie była wymagana konkretyzacja prawa w odniesieniu do indywidualnej osoby w konkretnej sprawie. Natomiast objęte skargą działanie organu zmierzało jedynie do potwierdzenia uprawnienia wnioskodawcy do dotacji przyznawanej, po spełnieniu wymogów formalnych określonych regulaminem. Tak więc informacje o wynikach oceny projektu jak i te otrzymywane w trakcie procedury odwoławczej, nie mogą stanowić przedmiotu postępowania w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji. Niezasadne były wobec tego zarzuty skargi, w tym również te wynikające z powołanego w niej orzecznictwa NSA, gdyż nie dotyczyło ono generalnie postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, że zarzuty skargi okazały się bezzasadne, wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. j. – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ) orzekł o jej oddaleniu.