VII SA/Wa 107/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Protokolant spec. Sylwia Kruszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę skargę oddala Przedmiotem skargi wniesionej przez E. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...]. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania E. S., utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r. (znak: [...],[...]), zmieniającą własną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], znak: [...] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w m. [...], gm. [...], w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zgodnie z przedłożonym projektem zamiennym – zmiana polega na zamianie szamba szczelnego na przydomową oczyszczalnię ścieków, zaś pozostałe warunki powyższej decyzji nie ulegają zmianie. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił G. A. M. i P. M. pozwolenia na budowę mieszkalnego jednorodzinnego (kategoria obiektu I) na działce nr [...] położonej w miejscowości [...], gmina [...]. W dniu [...] sierpnia 2013 r. G. A. M. i P. M. wnieśli o zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego w związku z zamiarem wprowadzenia zmian w stosunku do projektu pierwotnego, zgodnie z załączonym projektem zamiennym. Po wszczęciu postępowania strona postępowania E. S. wniosła uwagi i zastrzeżenia do planowanej budowy – nie wyraziła zgody na zmianę polegającą na budowie, w miejsce szamba szczelnego, przydomowej oczyszczalni ścieków. Decyzją z dnia [...] października 2013 r., Starosta Powiatu [...], na podstawie art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 e zm., dalej jako: Prawo budowlane) oraz art. 155 k.p.a., zmienił własną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w m. [...], gm. [...] w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zgodnie z przedłożonym projektem zamiennym – zmiana polega na zamianie szamba szczelnego na przydomową oczyszczalnię ścieków. Pozostałe warunki powyższej decyzji nie ulegają zmianie. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła E. S. W odwołaniu wskazała na naruszenie: – art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane – wobec naruszenia poszanowania, występujących w obszarze oddziaływania obiektu interesów osób trzecich, tj. interesów skarżącej jako właściciela działki sąsiedniej nr [...], przy braku jej zgody na wybudowanie na działce nr [...] przydomowej oczyszczalni ścieków, która oddziałuje na działkę nr [...]; – § 11.5 rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego – wobec przekroczenia obszaru oddziaływania przydomowej oczyszczalni ścieków poza granice gruntu stanowiącego własność odprowadzającego; – art. 144 Kodeksu cywilnego – wobec wykonywania przez właściciela działki sąsiedniej, tj. działki nr [...] prawa własności zakłócającego korzystanie z nieruchomości sąsiedniej. Podniosła, że w związku z faktem, iż w chwili obecnej skarżąca wprawdzie nie ma sfinalizowanego planu zabudowy działki nr [...], lecz jest on planowany, nie wyraża ona zgody na wybudowanie przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr [...], której oddziaływanie sięgałoby także działki skarżącej, a także uniemożliwi skarżącej wykonywanie przysługującego jej prawa własności. W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r., stanowiącym uzupełnienie odwołania, skarżąca zarzuciła także naruszenie art. 143 k.c. Zdaniem skarżącej organ nie wziął po uwagę, że oddziaływanie przydomowej oczyszczalni ścieków, której obszar oddziaływania obejmuje działkę skarżącej, stoi w sprzeczności ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem jej działki, tj. uprawnieniem właściciela do nieskrępowanego korzystania z nieruchomości w zakresie możliwym do wykorzystania przez właściciela. Wskazała także na naruszenie § 31 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dotyczącego odległości projektowanej studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy na wstępie wyjaśnił, że zgodnie z art. 36a ust. 1 i 3 Prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budową jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Podał, że inwestor dołączył dokumenty wymagane ww. przepisami. Wojewoda [...] przytłoczył następnie treść § 31 ust. 1 pkt 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm., dalej jako: rozporządzenie), który określa wymogi w zakresie lokalizacji studni: licząc od osi studni odległość winna wynosić co najmniej 5 m do granicy działki i 30 m do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód. W omawianym przypadku w promieniu 30 m od przedmiotowej oczyszczalni właściciele sąsiednich nieruchomości nie będą mogli zatem wybudować studni, co może wprowadzić ograniczenia dla ich nieruchomości. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że ww. strefa 30 m, jaką należy zachować od przydomowej oczyszczalni ścieków, zachodzi na działkę nr ewid. [...] należącą do E. S. na odległość 5 m od granicy działki z inwestorem. Ww. przepisy wskazują usytuowanie studni od granicy działki budowlanej również na 5 m. Organ odwoławczy stwierdził za organem pierwszej instancji, że nie nastąpiło ograniczenie zagospodarowania działki skarżącej, a tym samym naruszenie poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu interesów osób trzecich, wynikających z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Zauważył ponadto, że istnieje również możliwość podłączenia budynków do istniejącej publicznej sieci wodociągowej. Zdaniem organu odwoławczego, przydomowa oczyszczalnia ścieków, w przeciwieństwie do szczelnego zbiornika na nieczystości płynne, zapewnia ekologiczny sposób oczyszczania ścieków, pod warunkiem, że spełnia wymagania określone w przepisach ustawy Prawo budowlane oraz przepisach szczególnych do ww. ustawy. Przedmiotowa inwestycja spełnia zaś powyższe wymagania. Dodał, że organ nie może uwzględniać zastrzeżeń i uwag skarżących, jeżeli nie znajdują one uzasadnienia w przepisach prawa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 k.p.a., które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wskazała, że Wojewoda [...] w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się do przepisów prawa, które skarżąca wskazała jako naruszone w decyzji z dnia [...] października 2013 r., przez co naruszył w sposób jednoznaczny przepis art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nie wskazanie przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W piśmie z dnia [...] stycznia 2014 r. skarżąca wyjaśniła, że Wojewoda [...] nie doniósł się do przepisów, na których naruszenie skarżąca wskazała, tj. art. 140 i art. 144 k.c. oraz art. 64 Konstytucji. Ponadto w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. skarżąca podniosła, że inwestor wykazał wprawdzie prawo do dysponowania swoją nieruchomością, lecz nie wykazał prawa dysponowania nieruchomością będącą własnością skarżącej. Wyjaśniła, że jej sprzeciw nie dotyczy dokonania inwestycji na działce inwestora, lecz odnosi się do oddziaływania tej inwestycji na działkę skarżącej. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. organ odniósł się do zarzutu skarżącej, iż budowa przydomowej oczyszczalni ścieków w miejsce szczelnego zbiornika na nieczystości narusza jej prawo własności wynikające z przepisów Kodeksu cywilnego i Konstytucji. Wskazał na treść art. 4 Prawa budowlanego i wyjaśnił, że w obecnym stanie prawnym zgoda sąsiada na realizację inwestycji nie jest wymagana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dna 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] października 2013 r., znak: znak [...],[...], wydaną na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego i art. 155 k.p.a. Stosownie do art. 36a ust. 1 Prawa budowalnego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], inwestor uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr ewid. [...] położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Zamierzona zmiana w stosunku do projektu pierwotnego, zgodnie z przedłożonym projektem zamiennym, polega na zamianie szamba szczelnego na przydomową oczyszczalnię ścieków, pozostałe warunki powyższej decyzji nie ulegają zmianie. Zwrócić należy uwagę, że stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę nie wymaga pozwolenia na budowę, ale dokonania zgłoszenia. Przytoczyć w tym miejscu warto stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał, że w sytuacji, gdy inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę domu mieszkalnego, przy czym w projekcie budowlanym przewidziano, że ścieki będą odprowadzane do zbiornika bezodpływowego, brak jest skutku, iż budowa przydomowej oczyszczalni ścieków, na którą w świetle ustawy Prawo budowlane wystarczające jest dokonanie zgłoszenia, może być zrealizowana dopiero po uzyskaniu zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, lub usunięciu z obrotu prawnego tej decyzji. Podkreślono, że gdy pozwolenie na budowę obejmuje budowę domu jednorodzinnego, a nie zbiornika bezodpływowego na ścieki, to pomimo iż w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę zbiornik taki został wprawdzie ujęty jako urządzenie niezbędne do gromadzenia ścieków, to zamiar inwestora budowy przydomowej oczyszczalni ścieków, jako pewna modyfikacja rozwiązania kwestii odprowadzania ścieków, nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny konkludując uznał zatem, że skoro ustawodawca zadecydował o tym, że przedmiotowa inwestycja ze względu na jej charakter nie musi być realizowana na podstawie pozwolenia na budowę, lecz wystarczające jest jej zgłoszenie organowi architektoniczno-budowlanemu, to oczywiste jest, że nie można wymagać od inwestora, aby zamiast dokonać zgłoszenia, wystąpił o zmianę decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Nałożenie na inwestora takiego obowiązku pozostaje w wyraźnej sprzeczności z wolą ustawodawcy (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1115/07 i z dnia 8 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1152/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stanowisko powyższe w pełni podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę. Sąd pragnie jednak zauważyć, że pomimo tego, iż planowana przez inwestora zmiana zamierzenia inwestycyjnego wymaga jedynie zgłoszenia, nie zaś zmiany decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, nie można uznać, iż nie było dopuszczalne rozpoznanie wniosku inwestora o zmianę decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. i wydanie decyzji w oparciu o art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. Literalne brzmienie art. 29 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jednoznacznie wskazuje, że budowa indywidualnych przydomowych oczyszczalni ścieków o wydajności do 7,50 m3 na dobę nie wymaga pozwolenia na budowę, co nie oznacza jednak zakazu wydania pozwolenia na budowę dla tej inwestycji. Co istotne, w niniejszej sprawie to inwestor we wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. określił tryb postępowania – tryb zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, nie zaś zgłoszenia – w jakim ubiega się o wyrażenie zgody na realizację przedsięwzięcia. Tryb zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę nie został więc narzucony przez organ. W tej sytuacji nie można zatem organom stawiać zarzutu wydania decyzji o zmianie decyzji o pozwoleniu na budowę, gdy wymagane przez przepisy Prawa budowlanego było jedynie zgłoszenie, mając dodatkowo na uwadze, że tryb decyzji pozwoleniu na budowę czy też zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę w najszerszym zakresie chroni interes stron postępowania. Stosownie do art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, przepisy art. 32-35 stosuje się odpowiednio do zakresu tej zmiany. Wydanie decyzji o zmianie pozwolenia na budowę powoduje, że przestaje obowiązywać pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę, a zastępuje ją nowa decyzja, która – w zależności od wnioskowanych przez inwestora zmian – postanowienia decyzji pierwotnej albo całkowicie pochłania albo całkowicie je zmienia bądź tylko rozszerza je o inne nowe elementy. Wydanie decyzji zmieniającej na podstawie art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego podlega zatem tym samym rygorom, co wydanie pozwolenia na budowę, co oznacza, że organ wydający ją musi zbadać, czy będzie ona zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wydaną wcześniej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz czy wnioskowany zakres zmian nie przekracza tego co było przedmiotem ustaleń decyzji o warunkach zabudowy (por. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2008 r., II OSK 461/07). Po stronie inwestora powstaje zaś obowiązek złożenia wniosku z wymaganymi załącznikami, przy czym wymagania i procedurę (określone w art. 32-35 tej ustawy) stosuje się wówczas w zakresie odpowiednim do zmian w stosunku do pierwotnego projektu budowlanego czy pozwolenia. W rozpoznawanej sprawie inwestor do wniosku o zmianę decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oświadczenie kierownika budowy, że dotychczasowy zakres robót wykonany został zgodnie z projektem pierwotnym, a także kompletny projekt budowlany zamienny. Oceniając spełnienie przez inwestycję wymogów w zakresie lokalizacji przedmiotowej oczyszczalni względem granic działki organ prawidłowo wskazał na znajdujące tu zastosowanie przepisy § 31 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 rozporządzenia, zgodnie z którymi odległość studni dostarczającej wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi (niewymagającej, zgodnie z przepisami dotyczącymi ochrony ujęć i źródeł wodnych, ustanowienia strefy ochronnej) powinna wynosić – licząc od osi studni – co najmniej: do granicy działki – 5 m, do najbliższego przewodu rozsączającego kanalizacji indywidualnej, jeżeli odprowadzane są do niej ścieki oczyszczone biologicznie w stopniu określonym w przepisach dotyczących ochrony wód – 30 m. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu strefa w promieniu 30 m od przedmiotowej oczyszczalni, w której także właściciele sąsiednich nieruchomości nie będą mogli wybudować studni, zachodzi na należącą do skarżącej działkę nr ewid. [...]. Co istotne, granice ww. strefy 30 m wokół drenażu przydomowej oczyszczalni ścieków nie przekraczają granicy 5 m od granicy działki z inwestorem. Powyższe wskazuje, na co prawidłowo zwróciły też uwagę organy rozpoznające niniejszą sprawę, że z uwagi na wymóg usytuowania studni od granicy działki budowlanej również na 5 m, usytuowanie przydomowej oczyszczalni ścieków zgodnie z projektem budowlanym zamiennym nie wpłynęło na ograniczenie zagospodarowania działki skarżącej. Słusznie też organ uznał, że przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania nałożone w ustawie Prawo budowlane oraz w przepisach szczególnych. Zgodnie z § 11 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2006 r. Nr 137, poz. 984 ze zm.) ścieki pochodzące z własnego gospodarstwa domowego lub rolnego mogą być wprowadzane do ziemi, w granicach gruntu stanowiącego własność wprowadzającego, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki: 1) ilość ścieków nie przekracza 5,0 m3 na dobę; 2) BZT5 ścieków dopływających jest redukowane co najmniej o 20 %, a zawartość zawiesin ogólnych co najmniej o 50 %; 3) miejsce wprowadzania ścieków oddzielone jest warstwą gruntu o miąższości co najmniej 1,5 m od najwyższego użytkowego poziomu wodonośnego wód podziemnych. Jak wynika z opisu technicznego przedmiotowa przydomowa oczyszczalnia ścieków spełnia wszystkie powyższe wymagania. Po sprawdzeniu i ustaleniu kompletności projektu budowlanego zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 32 i 34 Prawa budowlanego, uznając, że spełnione zostały wymagania, o których wyżej mowa, właściwy organ architektoniczno-budowlany, zgodnie z art. 35 ust. 4 w zw. z art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego, nie mógł odmówić wydania pozytywnej decyzji o zmianie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Jedynie na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że organ pierwszej instancji, a więc za nim także organ odwoławczy, błędnie wskazały jako podstawę prawną decyzji art. 155 k.p.a. Jak podkreśla się bowiem w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przepis art. 36a Prawa budowlanego stanowi samodzielną podstawę wydania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 163 k.p.a. i tym samym wyklucza stosowanie art. 155 k.p.a. Zmiana decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę następuje wyłącznie na podstawie art. 36a Prawa budowlanego, a nie na podstawie art. 155 k.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 17 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1407/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy, wobec oparcia zaskarżonego rozstrzygnięcia także – i przede wszystkim – o przepis art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. Reasumując powyższe, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W kontekście zarzutów skargi zaskarżona decyzja, w ocenie Sądu, zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 107 k.p.a., w tym prawidłowo skonstruowane uzasadnienie faktyczne i prawne. W uzasadnieniu tym organ nie tylko wyjaśnił okoliczności faktyczne i wskazał na zastosowane przepisy prawa materialnego, ale także przytłoczył zarzuty strony podniesione w odwołaniu i również odniósł się do nich stwierdzając, że nie mogły one zostać uwzględnione, jeśli nie znajdują uzasadnienia w przepisach prawa. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a.. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.