II SA/Bd 585/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant starszy sekretarz sądowy Dominika Znaniecka po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 lipca 2014 r. sprawy ze skargi A. K.-M. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczeń pieniężnych 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżony rozkaz personalny nie podlega wykonaniu. Komendant Wojewódzki Policji w B. rozkazem personalnym z dnia ...2014 r. nr ..., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art., 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ...2014 r. nr ..., którym A. K.-M.: 1. odmówiono przyznania zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od dnia ...2006 r. do dnia ... 2011 r., 2. przyznano nagrodę roczną za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 stosownie do wysokości otrzymanego w tym okresie uposażenia, 3. odmówiono przyznania nagrody rocznej za 2011r., 4. odmówiono przyznania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r., 5. umorzono postępowania w sprawie przyznania ekwiwalentu za niewykorzystanie urlopy wypoczynkowe i dodatkowe. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komendant Wojewódzki Policji wskazał następujący stan faktyczny i prawny: Komendant Miejski Policji w T. (dalej KMP) w dniu ... 2014 r. wydał na podstawie art. 124 ust. 2 i art. 110 ust. 1-3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687), § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz.U. Nr 251, poz. 1859) oraz § 6 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz.U. Nr 47 poz. 279) rozkaz personalny nr ..., o wskazanej wyżej treści rozstrzygnięcia co do przyznania zawieszonej części uposażenia i obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych oraz innych świadczeń A. K.-M.. Organ uzasadnił, że A. K.-M. złożyła w dniu ... 2013 r. wniosek o wypłatę zawieszonej części uposażenia i obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r. oraz innych świadczeń, gdyż w dniu ...2013 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w T. VIII Wydział Karny sygn. akt. VIII K 532/11 (prawomocny z dniem ... 2013r.) została uniewinniona od zarzucanych jej czynów. Organ I instancji wskazał, że A. K.-M. została przyjęta do służby w Policji w dniu ... 2001r. W dniu ....2006 r. została mianowana na stanowisko detektywa Sekcji Kryminalnej Komisariatu Policji T.-Ś. KMP w T. w ... grupie uposażenia z mnożnikiem 1,07 kwoty bazowej w wysokości 1540 zł i dodatkiem służbowym w kwocie 200 zł. Postanowieniem o sygn. ... Prokuratury Okręgowej w T. z dnia ...2006 r. o zastosowaniu środka zapobiegawczego, wymieniona została zawieszona w czynnościach służbowych na podstawie art. 276 kodeksu postępowania karnego. W dniu ... 2008 r. KMP w T.na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy o Policji zwolnił ze służby A. K.-M.z dniem ... 2008 r. Od powyższego rozkazu wymieniona odwołała się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w B., który rozkazem personalnym nr ... z dnia ... 2011 r. uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i datę tę ustalił na dzień ... 2011 r. W pozostałym zakresie zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy. Na podstawie materiałów zebranych w trakcie postępowania organ I instancji ustalił, iż A. K.-M. za okres służby w Policji wypłacono odprawę w wysokości 3,80 miesięcznego uposażenia tj. w wysokości 8886,68 zł, ekwiwalent pieniężny za 167 dni urlopu niewykorzystanego w latach 2005-2011 w kwocie 13018,21 zł. Podstawę do obliczenia wyżej wymienionych należności na dzień zawieszenia w czynnościach służbowych stanowiło uposażenie zasadnicze w wysokości 1459,84 zł x 1,09 = 1590,00 zł, wysługa 4% - 63,30 zł, dodatek służbowy w kwocie 200 zł oraz dodatek za stopień 485 zł - łącznie 2 338,60 zł. W części dotyczącej nagrody rocznej, rozkazem personalnym nr ... z dnia ....2007 r. Komendant Miejski Policji w T. na podstawie § 8 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, zawiesił pani A. K.-M. wypłatę nagrody rocznej za 2006 r. do czasu zakończenia postępowania karnego. Natomiast nagrody roczne za 2007, 2008, 2009 i 2010 - w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych - nie zostały przyznane zgodnie z art. 110 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji i § 3 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 7 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. z 2006 r. nr 251 poz. 1859). Zgodnie art. 110 ustawy o Policji policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna w wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1 cyt. ustawy tj. okres służby, o którym mowa wyżej, nie może być krótszy od 6 miesięcy kalendarzowych. W art. 121 ustawodawca określił, iż w razie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania bez przydziału służbowego, policjant otrzymuje uposażenie zasadnicze, dodatki do uposażenia o charakterze stałym i inne należności pieniężne należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym - z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian, mających wpływ na prawo do uposażenia i innych należności pieniężnych lub na ich wysokość. Nagroda roczna nie przysługuje w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne ścigane z oskarżenia publicznego, popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego albo czynu z powodu, którego policjanta zwolniono ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 4a i ust. 2 pkt 2 i 8, popełnienia czynu, za który policjantowi wymierzono jedną z kar dyscyplinarnych, o których mowa w art. 134 pkt 3-6 oraz zwolnienia ze służby na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 1. Zgodnie z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 21.12.2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania. Powyższego przepisu me stosuje się, jeżeli prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub dyscyplinarne, w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź policjant został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym. Umorzenie postępowania, o którym wyżej mowa, nie dotyczy warunkowego umorzenia postępowania karnego lub w sprawie o przestępstwo skarbowe, a także umorzenia tego postępowania z powodu przedawnienia lub amnestii. Obniżenie lub pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przestępstwo, a jeżeli nagroda została wypłacona postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem lub policjant został zwolniony ze służby. Wysokość nagrody rocznej zgodnie z § 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów wynika wprost z uposażenia, gdyż podstawą ustalenia wysokości nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne policjantowi w ostatnim dniu służby wliczanym do okresu, za który przysługuje nagroda. Również warunkiem koniecznym do przyznania nagrody rocznej jest fakt pozostawania policjanta w służbie. Organ I instancji stwierdził, że A. K.-M. nabyła prawo do nagród rocznych za okres zawieszenia w latach 2007, 2008, 2009 i 2010. W sprawie przyznania nagrody rocznej za 2006 r. wszczął osobne postępowanie administracyjne. W przypadku nagrody rocznej za rok 2011 Komendant Miejski Policji w T. stwierdził, iż nagroda roczna nie przysługuje, gdyż okres służby A.K.-M. był krótszy od 6 miesięcy i tym samym nie spełnia warunków określonych wart. 110 ust. 4 pkt 3 ustawy o Policji. Organ podkreślił, że A. K.-M. będąc zawieszona w czynnościach służbowych miała wyraźnie określone w przepisach uprawnienia tj. prawo do 50% uposażenia (art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 06.04.1990 r. o Policji). Pozostałe uprawnienia i obowiązki uległy wstrzymaniu m.in. prawo do nagrody rocznej, ekwiwalentu za umundurowanie, urlopów (wypoczynkowych, bezpłatnych i innych) oraz równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie. Zgodnie z brzmieniem art. 124 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby (ust. 2). Jednakże przyznanie zawieszonej części uposażenia wraz z obligatoryjnymi podwyżkami wprowadzonymi w okresie zawieszenia następuje pod warunkiem wydania wyroku uniewinniającego w trakcie okresu zawieszenia policjanta, czyli pozostawania przez niego w służbie. Natomiast w przypadku A. K.-M., wyrok uniewinniający zapadł już po zwolnieniu ze służby. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ I instancji odmówił A. K.-M. przyznania zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r. W związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych z dniem ...2006 r. została zawieszona wypłata równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie, nie wypłacano go również w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. Zgodnie z art. 70 ust. 1 ustawy o Policji, policjant otrzymuje bezpłatne umundurowanie. Przepis rozporządzenia MSWiA z dnia 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie (Dz.U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1166 ze zm.) w § 1 ustanawia zasadę, w myśl której policjantowi któremu nie wydano w naturze przedmiotów umundurowania, określonych w przepisach o umundurowaniu policjantów, przyznaje się równoważnik pieniężny. Równoważnik wypłaca się za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku (§ 2 ust. 3). Przypadki, kiedy równoważnik nie przysługuje są enumeratywnie wymienione w § 7 ust. 1 pkt 1-3 cyt. rozporządzenia, a w pkt 3 jednoznacznie określono, iż nie przyznaje się równoważnika policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych na okres dłuższy niż sześć miesięcy, jeżeli w czasie zawieszenia zostaje on zwolniony ze służby - za okres tego zawieszenia. W świetle przytoczonych wyżej przepisów KMP w T. uznał, iż równoważnik pieniężny za umundurowanie A.K.-M. nie przysługuje, gdyż będąc zawieszoną w czynnościach służbowych na okres dłuższy niż sześć miesięcy, została zwolniona ze służby w Policji. W części dotyczącej wypłaty świadczeń związanych z niewykorzystanymi urlopami ustalono, że A. K.-M. podczas zwolnienia ze służby Policji w 2011 r. został wypłacony ekwiwalent za wszystkie niewykorzystane dni urlopu w wysokości adekwatnej do 100% wysokości przysługującego jej wówczas uposażenia. Wobec powyższego organ I instancji uznał, że rozstrzyganie w zakresie przyznana ekwiwalentu za urlop jest bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 kpa uzasadnia umorzenie w tej części postępowania. W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów art. 124 ust. 1 oraz nie powołanie się na art. 42 ustawy o Policji, jednoznacznie określający warunki przywrócenia do służby oraz wypłaty należnych świadczeń. Odwołująca wskazała na naruszenie przez Komendanta Miejskiego Policji w T. art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP. Zarzuciła powoływanie się przez organ I instancji w zakresie interpretacji uprawnień wynikających z art. 124 ustawy o Policji na nieznaną linię orzeczniczą. A. K.M. nie zgodziła się z takim stanowiskiem powołując się na orzecznictwo sądowe (wyrok NSA I OSK 1352/11), które wskazuje, że "w przypadku wydania prawomocnego wyroku uniewinniającego, orzeczenie o umorzeniu postępowania z powodu niepopełnienia przestępstwa albo przestępstwa skarbowego lub braku ustawowych znamion czynu zabronionego, wyrok sądu wydany w sprawie karnej wywołuje skutki takie jak uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji, tj. powoduje wyeliminowanie z obrotu prawnego takiej decyzji." Dalej wymieniona wyraziła pogląd, że wyrok uniewinniający unieważnił decyzję Komendanta Miejskiego Policji w T. o zwolnieniu ze służby w Policji. Odwołująca uważa zatem, że była i jest funkcjonariuszem Policji i należą się jej wszelkie świadczenia wynikające z art. 42 ustawy o Policji oraz wszelkie inne przywileje i prawa z jakich mogła skorzystać służąc nieprzerwanie bez okresu jej zwolnienia. W związku z powyższym ww. zażądała: wypłaty zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od ....2006r. do ...2011r., wraz z odsetkami ustawowymi, wypłaty nagrody rocznej za rok 2011, równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za okres od ...2006r. do ...2011r., przyznanie wszystkich należnych ekwiwalentów za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe. Ponadto wymieniona zażądała traktowania jej jak innych funkcjonariuszy Policji, gdyż z uwagi na prawomocne uniewinnienie jest policjantem z nieprzerwanym biegiem służby. Komendant Wojewódzki Policji w B. rozkazem personalny z dnia ... 2014 nr ... utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ...lutego 2014 r. nr .... W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Komendant Wojewódzki szeroko opisał przebieg służby, zawieszenia policjantki w czynnościach służbowych oraz powołując się na obowiązujące przepisy przedstawił prawa i obowiązku przysługujące stronie skarżącej w okresie zawieszenia, tym samym podzielił ustalenia i rozważania organu pierwszej instancji. Zdaniem organu policjant, wobec którego sąd wydał prawomocny wyrok uniewinniający, jeżeli zgłosi gotowość niezwłocznego podjęcia służby w Policji zostaje przywrócony do niej na stanowisko równorzędne. Instytucja przywrócenia do służby oznacza ponowne zatrudnienie na warunkach sprzed zwolnienia, nie zaś na uznaniu zwolnionego funkcjonariusza za cały czas pełniącego służbę. Organ uznał za słuszne stanowisko organu pierwszej instancji w zakresie odmowy skarżącej przyznania zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ...2011 r., bowiem z art. 124 ust. 2 ustawy o Policji wynika, że po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone z okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Komendant Wojewódzki podzielił również stawisko KMP w części dotyczącej przyznania A. K.-M. nagrody rocznej za lata 2007, 2008,2009 i 2010 i odmowy przyznania nagrody rocznej za rok 2011 i wskazał, że zgodnie z art. 110 ust. 1-4 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione wart. 121 ust. 1 ww. ustawy (to jest w razie choroby, urlopu, zwolnienia od zajęć służbowych oraz w okresie pozostawania bez przydziału służbowego). Okres służby, o którym mowa powyżej nie może być krótszy od 6 miesięcy kalendarzowych. Warunku tego nie stosuje się przy ustalaniu uprawnień do nagrody rocznej za rok kalendarzowy, w którym policjant: 1) korzystał z urlopu wychowawczego; 2) został delegowany lub odwołany z delegowania bez prawa do uposażenia w przypadkach, o których mowa wart. 36 ust. 4 i art. 122a ustawy o Policji; 3) został zwolniony ze służby w związku z nabyciem uprawnień do emerytury lub renty bądź na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 6 i 7 ustawy o Policji; 4) zmarł lub został uznany za zaginionego. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia MSWiA z 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów do okresu służby dla celów obliczania nagrody rocznej nie wlicza się okresu zawieszenia w czynnościach służbowych albo tymczasowego aresztowania. W związku z powyższym, odnosząc się do okoliczności przyznania skarżącej nagrody rocznej za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 i nieprzyznania nagrody rocznej za 2011 r. wyjaśnił, że z uwagi na to, że skarżąca była zawieszona w czynnościach służbowych od dnia ...marca 2006 r. do dnia ... 2011 r. nagroda roczna nie została jej przyznana. Jednakże wyrokiem Sądu Rejonowego w T. z dnia ... 2013 r. - sygn. akt VIII K 532/11 – A. K.-M. została uniewinniona od zarzucanych jej czynów. Oznacza to, że zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia dotyczącego przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów, przepisy cytowanego § 3 ust. 1 pkt 3 tego aktu prawnego nie mają zastosowania (przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się, jeżeli prawomocnym orzeczeniem postępowanie karne w sprawie o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub dyscyplinarne, w sprawie o czyn pozostający w związku z aresztowaniem lub zawieszeniem w czynnościach służbowych zostało umorzone bądź policjant został uniewinniony na podstawie prawomocnego wyroku lub orzeczenia o uniewinnieniu w postępowaniu dyscyplinarnym). Tym samym, wobec konieczności wliczenia okresu zawieszenia w czynnościach służbowych do okresu służby dla celów obliczenia nagrody rocznej, przyznanie A. K. – M. nagrody rocznej za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 było zasadne. Odnosząc się natomiast do nieprzyznania odwołującej nagrody rocznej za 2011 rok organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 110 ust. 3 ustawy o Policji - okres służby w relacji do którego oblicza się wysokość nagrody rocznej nie może być krótszy niż 6 miesięcy. A. K.-M. została zwolniona ze służby w Policji z dniem ... 2011 r. Z uwagi na to, że okres jej zawieszenia w czynnościach służbowych wobec wydania wyroku uniewinniającego z dnia ...2013 r. - wlicza się do okresu pełnienia służby w 2011 roku, stwierdzić należy, że ww. okres pełnienia służby, tj. od ... 2011 r. do ... 2011 r. był krótszy niż 6 miesięcy. Komendant Wojewódzki Policji podzielił również stanowisko organu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przypadku naliczenia równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r. ustalono, że istotny jest fakt, że we wskazanym okresie A. K.-M. była zawieszona w czynnościach służbowych, a w myśl obowiązujących przepisów w tej sytuacji sporne świadczenie nie przysługuje. W części dotyczącej wypłaty świadczeń związanych z niewykorzystanymi urlopami wypoczynkowymi organ odwoławczy wyjaśnił, że w aktach osobowych A. K.-M. oraz aktach postępowania administracyjnego znajdują się dokumenty potwierdzające, iż w trakcie zwolnienia ze służby Policji w 2011 r. został wypłacony ekwiwalent za wszystkie niewykorzystane dni urlopów w wysokości adekwatnej do wysokości przysługującego jej wówczas uposażenia. Zdaniem organu wnioskująca w 2011 r. otrzymała wszelkie przysługujące jej świadczenia finansowe w zakresie niewykorzystanych urlopów wypoczynkowych. Powyższy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. A. K.-M. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się wypłaty wnioskowanych świadczeń w tym zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia jej w czynnościach służbowych za okres od ... 2006r. do ... 2011r. a także wraz z odsetkami ustawowymi do dnia spłaty. Skarżąca podobnie jak w odwołaniu zarzuciła organowi naruszenia przepisów art. 142 i art. 124 ustawy o Policji w zw. z art. 41 ust. 2 pkt 9, jak również naruszenie konstytucyjnej zasady równości (art. 32 Konstytucji RP), poprzez powołanie się przez organ na rozróżnienie uprawnień co do przyznania zawieszonej części uposażenia policjantowi, który był tymczasowo aresztowany, oraz takiemu, który był tylko zawieszony w czynnościach służbowych do czasu zwolnienia ze służby w Policji, a wobec którego po zwolnieniu ze służby zapadł wyrok uniewinniający od popełnienia zarzucanych czynów, będących podstawą zawieszenia w czynnościach służbowych. W części przyznania nagrody rocznej za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 skarżąca domaga się wypłacenia odsetek ustawowych za każdy dzień od dnia wypłaty świadczenia. Podkreśliła, że przyznanie nagród rocznych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. oznacza określenie jego stanowiska w zakresie pełnienia służby w policji w latach 2006-2011 oraz ciążących na skarżącej obowiązków i praw wynikających z bycia funkcjonariuszem. Podkreśliła, że nagrody roczne przyznawane są policjantom podobnie jak ich uposażenie za czas bycia w służbie. W części wypłaty nagrody rocznej domaga się jej wypłaty wraz z ustawowymi odsetkami za każdy dzień do dnia spłaty włącznie wskazując, że zgodnie z art. 110 ust. 3 ustawy o Policji okres służby w relacji, do którego oblicza się wysokość nagrody rocznej nie może być krótszy niż 6 miesięcy i podkreśliła że okres jej służby rzeczywiście w 2011 r. wynosił mniej niż 6 miesięcy bowiem ... 2011 r. została zwolniona ze służby. Tym bardziej niezrozumiały jest dla niej rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ... 20014 r., nr ... którym przyznano nagrodę roczną za 2006 r., chociaż okres służby w 2006 r. wynosił dokładnie 2 miesiące bowiem ... 2006 r. została zawieszona w czynnościach służbowych. Ponadto skarżąca domaga się wypłaty równoważnika za umundurowanie za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r. wraz z ustawowymi odsetkami ze szczególnym uwzględnieniem roku 2006 r. wskazując na §§ 2 i 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 marca 2010 r. zgodnie, z którym równoważnik za umundurowanie wypłaca się za okres od dnia 1 kwietnia danego roku kalendarzowego do dnia 31 marca następnego roku kalendarzowego zwanego "rokiem zaopatrzeniowym". Podkreśliła, że została zawieszona w czynnościach służbowych w dniu ... 2006 r. czyli dokładnie 10 dni przed upływem tzw. roku zaopatrzeniowego w związku z czym uważa, że równoważnik za umundurowanie winien zostać jej wypłacony. W piśmie procesowym z dnia ... 2014 r. skarżąca podkreśliła, że Komendant Wojewódzki Policji w B. przyznał jej nagrodę roczną za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 jednakże bez uwzględnienia podwyżek oraz rewaloryzacji. W związku z powyższym wniosła o wypłatę wskazanych nagród rocznych wraz z uwzględnieniem podwyżek na zajmowanych przeze mnie stanowisku, rewaloryzacji oraz ustawowych odsetek. Uzupełnienie uzasadnienia skargi skarżąca złożyła nadto w piśmie złożonym ... 2014r. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w B. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. W piśmie z dnia ... 2014r. organ, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, ponownie przedstawił wydane wobec skarżącej rozstrzygnięcia dotyczące zawieszenia jej, w okresie służby w Policji, w czynnościach służbowych policjanta oraz wyjaśnił swe ustalenia w zakresie nieprzerwanego zawieszenia w czynnościach służbowych w spornym okresie, w tym skutki prawne przywrócenie do obrotu prawnego rozkazu o zawieszeniu w czynnościach z ... 2006r. Nadto, z ostrożności procesowej organ powołując się na art. 107 ust. 1 ustawy o Policji podniósł, że roszczenia dotyczące uposażenia policjantki w okresie od ... 2007r. do ...2008 r. uległy przedawnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm. - zwanej dalej "P.p.s.a."), decyzja administracyjna (tu rozkaz personalny) podlega uchyleniu wówczas, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ww. ustawy). Kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcie z punktu widzenia powyższych zasad, skargę należało uwzględnić, aczkolwiek zasadniczo z przyczyn, które Sąd uwzględnił z urzędu. Przedmiot sądowej kontroli w niniejszej sprawie stanowi rozkaz personalny nr 249 Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. utrzymujący w mocy rozkaz personalny nr ... Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ... 2014r., którym A. K.-M.: 1. odmówiono przyznania zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ... 2011 r., 2. przyznano nagrodę roczną za lata 2007, 2008, 2009 i 2010 stosownie do wysokości otrzymanego w tym okresie uposażenia, 3. odmówiono przyznania nagrody rocznej za 2011r., 4. odmówiono przyznania równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie za okres od dnia ... 2006 r. do dnia ...2011 r., 5. umorzono postępowanie w sprawie przyznania ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe. Stwierdzić przyjdzie, że zasadniczo treść rozstrzygnięcia o prawach skarżącej do świadczeń pieniężnych za wskazany okres, w którym pełniła służbę w Policji, oparta jest na ustaleniu organów Policji, że skarżąca była nieprzerwanie zawieszona w czynnościach służbowych policjanta od ... 2006r. do ... 2011r., kiedy to została ostatecznie zwolniona ze służby w Policji. Istota spory sprowadza się również do zasadności twierdzeń organów i wykładni przepisów opartej na ustaleniu tej istotnej okoliczności, czyli faktu zawieszenia w czynnościach służbowych. Sporne elementy uposażenia policjanta, których wypłaty domaga się skarżąca w związku z ostatecznym wyrokiem uniewinniającym ją od zarzutu popełnienia przestępstw umyślnych ściganych z oskarżenia publicznego, wynikają bowiem pośrednio z ograniczenia jej uposażenia związanego z zawieszeniem w czynnościach służbowych policjanta. W pierwszej kolejności należało zatem ocenić prawidłowość ustalenia przez organy tego najistotniejszego elementu stanu faktycznego, co dopiero umożliwić może przejście do oceny prawidłowości zastosowania przez organy orzekające norm materialnoprawnych. Z analizy akt sprawy wynika, że: - postanowieniem z dnia ... 2006r. sygn. akt ...Prokurator Prokuratury Okręgowej w T., zastosowała wobec A. K. podejrzanej o przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. i in. środek zapobiegawczy w postaci poręczenia majątkowego oraz zawieszenia w czynnościach służbowych – funkcjonariusza Policji; - Komendant Miejski Policji w T. (dalej KMP) rozkazem personalnym nr ... z dnia ...2006 r., na podstawie art. 39 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 3 oraz art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 1 ust. 1 pkt 3 lit. b i § 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych (Dz.U. Nr 120 poz. 1029), zawiesił st. sierż. A. K. z dniem ... 2006 r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności; - rozkazem personalnym nr ... z dnia ... 2006r. KMP, na podstawie § 5 ust. 2 i § 2 rozporządzenia MSWiA z 17 lipca 2002r. uchylił swój rozkaz personalny nr ... z dnia ... 2006 r., w związku z powzięciem informacji o zastosowaniu w dniu ... 2006 r. wobec A. K. ww. środka zapobiegawczego przez Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T.; - postanowieniem z dnia ... 2007r. sygn. akt ...Sąd Rejonowy w T. uchylił wobec oskarżonej A. K. środek zapobiegawczy w postaci zawieszenia w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji zastosowany postanowieniem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w T. z dnia ... 2006r. - rozkazem personalnym nr ... z dnia ... 2007r. KMP w T., zawiesił st. sierż. A. K. z dniem ... 2007 r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności; - rozkazem personalnym nr ... z dnia ... 2007r. Komendant Wojewódzki Policji w B., na skutek odwołania A. K., uchylił powyższy rozkaz personalny KMP z... 2007 i umorzył postępowanie w pierwszej instancji, - po wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej ostatecznym rozkazem KMP w T. z dnia ... 2006r. nr ..., rozkazem personalnym nr ... z dnia ... 2007r. KMP, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 8 w zw. z art. 105 § 1 Kpa uchylił własny rozkaz personalny nr ... z dnia ... 2006 r. o uchyleniu rozkazu personalnego nr ... Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ... 2006r. o zawieszeniu w czynnościach służbowych i umorzył postępowanie administracyjne w sprawie; - rozkazem personalnym z dnia ... 2008r. nr ... Komendant Wojewódzki Policji w B. utrzymał w mocy powyższy rozkaz personalny KMP w T. z dnia ... 200 r.; - na skutek skargi A.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B., dwukrotnie uchylał rozkaz personalny KWP w B. nr ... z dnia ... 2008r. oraz poprzedzający go rozkaz personalny KMP w T. z . 2007r. wyrokami z dnia 30 kwietnia 2008r. sygn. akt II SA/Bd 208/08 oraz z 13 października 2009r. sygn. akt II SA/Bd 681/09, które to wyroki na skutek skarg kasacyjnych organu uchylone zostały uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny odpowiednio wyrokami z dnia 4 czerwca 2009r. sygn. akt I OSK 1064/08 oraz z dnia 13 października 2010r. sygn. I OSK 589/10, a sprawę przekazano do ponownego rozpoznania WSA w Bydgoszczy, który prawomocnym wyrokiem z dnia 26 stycznia 2011r. oddalił skargę A. K. (sygn. akt II SA/Bd 1420/10). - rozkazem personalnym z dnia ... 2008r. nr ... KMP w T., na podstawie art. 39 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 3 oraz art. 124 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 1 ust. 1 pkt 3 lit. c i § 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 17.07.2002r., przedłużył zawieszenie st. sierż. A. K. w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności; - rozkazem personalnym z dnia ... 2008r. nr ... KMP w T. zwolnił A. K. ze służby w Policji z dniem ...2008 r., - postanowieniem z dnia ... 2008r. Komendant Wojewódzki Policji w B.zawiesił postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby w Policji A. K. do czasu prawomocnego rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej tego organu od wyroku WSA w B. z dnia ... 2008 r. o uchyleniu rozkazu personalnego nr ... Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia ... 2008 r. w przedmiocie zawieszenia w czynnościach służbowych; - rozkazem personalnym z dnia . 2011 r. nr ... Komendant Wojewódzki Policji w B. uchylił zaskarżony rozkaz personalny nr ... KMP w T. z dnia ...2008 r. w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i datę tę ustalił na dzień ... 2011r., w pozostałym zakresie zaskarżony rozkaz personalny utrzymując w mocy; - wyrokiem z dnia 15 października 2013r. sygn. akt VIII K 532/11 Sąd Rejonowy w T. uniewinnił oskarżoną A. K.– M. od zarzucanych jej czynów tj. występków z art. 231 § 1 i art. 266 § 2 K.k., wyrok stał się prawomocny z dniem 5 grudnia 2013r. W związku z powyższym wyrokiem uniewinniającym, wnioskiem z dnia ... 2013r. A. K.-M., powołując się na art. 42 i 124 ustawy o Policji, wystąpiła do Komendanta Miejskiego Policji w T. z żądaniem natychmiastowym: - przywrócenia do służby w Policji na wcześniej zajmowane stanowisko służbowe, - wypłaty: zaległego uposażenia za wszystkie miesiące zawieszenia w czynnościach służbowych do dnia zwolnienia tj. ... 2011r. z uwzględnieniem wszystkich podwyżek w tym okresie wraz z odsetkami ustawowymi, wynagrodzenia za okres 6 miesięcy pozostawania poza służbą, zaległego uposażenia mundurowego za okres od roku 2006 do 2011 wraz z odsetkami ustawowymi, wszystkich zaległych nagród rocznych za okres od roku 2006 do roku 2011 wraz z ustawowymi odsetkami - nadania stopnia młodszego aspiranta oraz wypłaty z tego tytułu należnej kwoty wraz z odsetkami, - oddania wszystkich zaległych dni wynikających z urlopu wypoczynkowego, przysługującego urlopu macierzyńskiego w wymiarze 5 miesięcy, którego nie mogła wykorzystać, przyznania prawa do urlopu wychowawczego w wymiarze 3 lat. Z treści uzasadnień skarżonych rozkazów personalnych Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia ... 2014r. oraz utrzymanego nim w mocy rozkazu personalnego Komendanta Miejskiego Policji w T. z dnia ... 2014r. wynika jednoznacznie, że istotę rozstrzygnięcia i w zasadzie odmowy lub niższej od oczekiwanej przez wnioskującą wysokości świadczeń związanych z okresem pełnienia służby w Policji stanowi przyjęcie przez organy Policji, że była ona zawieszona w czynnościach służbowych nieprzerwanie przez cały sporny okres tj. od ... 2006r. do ... 2011r., podczas gdy zgromadzony materiał dowodowy (jak wynika z pisma organu z ... 2014r. kompletny k-32), nie potwierdza prawidłowości tego ustalenia. W ocenie Sądu, na podstawie powyższych władczych rozstrzygnięć można bez wątpienia stwierdzić, że skarżąca była zawieszona w czynnościach służbowych policjanta w okresie od ... 2006r. do ... 2007r., na mocy zastosowanego wobec niej przez Prokuratora Okręgowego w T. postanowieniem z ... 2006r. sygn. akt ... środka zapobiegawczego, uchylonego następnie postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia ... 2007r. w toku postępowania karnego. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jedn. Dz.U. z 2011r. Nr 287, poz. 1687 z późn.zm.), policjanta zawiesza się w czynnościach służbowych obligatoryjnie w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące (ust. 1). Policjanta można zawiesić w czynnościach służbowych w razie wszczęcia przeciwko niemu postępowania karnego w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, nieumyślne, ścigane z oskarżenia publicznego lub postępowania dyscyplinarnego, jeżeli jest to celowe z uwagi na dobro postępowania lub dobro służby - na czas nie dłuższy niż 3 miesiące (ust. 2). W myśl ust. 3 art. 39 ustawy, w szczególnie uzasadnionych przypadkach okres zawieszenia w czynnościach służbowych można przedłużyć do czasu ukończenia postępowania karnego. Zgodnie z dyspozycją ust. 4 art. 39 ustawy, tryb zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych, organy uprawnione, tryb zaskarżania decyzji o zawieszeniu oraz przypadki uchylania lub wygaśnięcia decyzji o zawieszeniu policjanta w czynnościach służbowych przed ukończeniem postępowania karnego, określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ... 2002r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych (Dz.U. Nr 120, poz. 1029 z późn.zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". § 2 ust. 2 rozporządzenia stanowi, że rozkaz personalny w przedmiocie zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych powinien zawierać w szczególności (...) grupę zaszeregowania stanowiska służbowego oraz przyznane dodatki do uposażenia, a także wysokość miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, jeżeli mają one charakter uznaniowy (pkt 6), czas zawieszenia (pkt 7), uzasadnienie faktyczne i prawne zawieszenia w czynnościach służbowych (pkt 9). W okresie rozstrzygania o zawieszeniu skarżącej w czynnościach służbowych policjanta § 5 rozporządzenia stanowił, że organ, który w pierwszej instancji wydał decyzję o zawieszeniu w czynnościach służbowych, uchyla ją przed ukończeniem postępowania karnego w przypadku: 1) ustania przesłanek uzasadniających zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych, 2) zastosowania wobec policjanta środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych na podstawie Kodeksu postępowania karnego. W brzmieniu obowiązującym od dnia ... 2011r. przepis § 5 przewiduje jedynie pierwszą z wyżej wymienionych przesłanek uchylenia decyzji o zawieszeniu policjanta w czynnościach służbowych przed ukończeniem postępowania karnego. Z kolei w § 6 ww. rozporządzenia określono przypadki skutkujące, z mocy prawa, wygaśnięciem decyzji o zawieszeniu policjanta w czynnościach służbowych: 1) upływ czasu zawieszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, jeżeli zawieszenia nie przedłużono do czasu ukończenia postępowania karnego, 2) prawomocne zakończenie postępowania karnego lub dyscyplinarnego, 3) zwolnienie policjanta ze służby, 4) śmierć policjanta. Wobec treści powyższych przepisów w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, wątpliwości budzi ogólnikowe stwierdzenie organów w uzasadnieniach skarżonych rozkazów personalnych, że st. sierż. A. K. była zawieszona w czynnościach służbowych policjanta nieprzerwanie od ... 2006r. do dnia zwolnienia ze służby w Policji. W ocenie Sądu, prawidłowość tego ustalenia podważa analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności rozkazów personalnych (decyzji) dotyczących zawieszenia skarżącej w czynnościach służbowych w związku z podejrzeniem popełnienia ww. przestępstw. W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, że pierwszym rozstrzygnięciem KMP w T. w tym zakresie wobec skarżącej był rozkaz personalny nr ... z dnia ... 2006 r., mocą którego organ na podstawie art. 39 ust. 1 w zw. z art. 45 ust. 3 oraz art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 1 ust. 1 pkt 3 lit. b i § 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych, zawiesił st. sierż. A. K. z dniem ...2006 r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Wskazać zatem należy, iż rozstrzygnięcie to, zgodnie z obowiązującymi w tym względzie przepisami, jednoznacznie określało zarówno początek biegu wynikającego z niego okresu zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, jak i jego długość (3 miesiące od dnia ... 2006r.). Wynikającą jednoznacznie z treści cytowanych wyżej przepisów (§ 5 ust. 2 rozporządzenia) konsekwencją uprzedniego zastosowania środka zapobiegawczego było uchylenie tego rozkazu personalnego – rozkazem KMP z ... 2006r. nr .... Podkreślić przyjdzie, iż w uzasadnieniu postanowienia z dnia ... 2007r. o uchyleniu środka zapobiegawczego w postaci zawieszenia skarżącej w czynnościach służbowych funkcjonariusza Policji Sąd Rejonowy w T. wskazał, że ustała przyczyna jego stosowania, gdyż w sprawie zostało przesłuchanych większość świadków i jego stosowanie nie było już niezbędne w celu zabezpieczania postępowania karnego. W tej sytuacji wobec treści art. 39 ust. 3 ustawy o Policji, właściwy organ winien dokonać analizy, czy w tej sprawie, wobec dalszego trwania postępowania karnego, zachodzą konkretne szczególne okoliczności uzasadniające dalsze zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych (skoro okres zawieszenia istocie trwał już od ... 2006r. do ... 2007r.). Z akt sprawy wynika, iż rozkazem personalnym z dnia ...2007r. nr ... KMP w T. zawiesił st. sierż. A. K. z dniem ... 2007 r. w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Jednakże na skutek odwołania skarżącej KWP w B. rozkazem personalnym z dnia ... 2007r. uchylił powyższe rozstrzygnięcie i umorzył postępowanie w pierwszej instancji. Organ jest związany decyzją od daty jej wydania. Wbrew stanowisku organu wyrażonemu w piśmie procesowym z dnia ... 2014r. stwierdzić przyjdzie, że uchylenie przez organ odwoławczy kwestionowanej decyzji organu pierwszej instancji, której nadano nawet rygor natychmiastowej wykonalności, i umorzenie postępowania w pierwszej instancji oznacza uchylenie wszelkich skutków prawnych, wynikających z rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. Nie jest zatem w obecnej sytuacji faktycznej i prawnej uprawnione twierdzenie, aby na mocy uchylonego w trybie odwoławczym (czyli niedostatecznego) rozstrzygnięcia z ... 2007r. skarżąca pozostawała skutecznie prawnie zawieszona w czynnościach służbowych – "do ... 2007r.". W dalszej kolejności rozważyć należało skutki prawne w zakresie stosunku służbowego skarżącej wynikające z dokonanego przez organ z urzędu wzruszenia w trybie wznowieniowym ostatecznego rozkazu personalnego KMP w T. z dnia ... 2006r. nr ... o uchyleniu rozkazu (decyzji) o zawieszeniu w czynnościach służbowych z ...2006r. (z dniem ... 2006r. na okres 3 miesięcy), i umorzeniu postępowania w sprawie - rozkazem personalnym z dnia ... 2007r. Oceniając skutki prawne tego rozstrzygnięcia organ w istocie pomija istotną część pierwotnego rozstrzygnięcia o zawieszeniu w czynnościach służbowych. Wskazać należy, że decyzja wydana w trybie odwoławczym uchylająca ostateczne rozstrzygnięcie z pewnością nie wywołuje skutków z mocą wsteczną. Nie powoduje ona zatem niejako "przywrócenie stanu faktycznego i prawnego" istniejącego w dacie uchylanego rozstrzygnięcia. Istota postępowania wznowieniowego polega bowiem, po uchyleniu pierwotnego rozstrzygnięcia, na ponownym rozpoznaniu sprawy co do istoty z uwzględnieniem aktualnych okoliczności faktycznych i prawnych sprawy. Po wtóre, co należy szczególnie zaakcentować, a co konsekwentnie przemilczają organy, zgodnie z treścią rozkazu personalnego nr ... z ... 2006r. A. K. została zawieszona w czynnościach służbowych z dniem ... 2006r. na okres 3 miesięcy (na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy o Policji.). Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Nie budzi zatem wątpliwości, iż okres wynikającego z tej decyzji zawieszenia funkcjonariusza policji w czynnościach służbowych był ściśle określony zarówno co do daty jego rozpoczęcia, jak i długości (maksymalny wynikający z art. 39 ust. 1). Wobec tego, skoro na mocy rozkazu personalnego KMP w T. z ... 2007 r. organ uchylił ostateczny rozkaz nr ... z dnia ... 2006r. o uchyleniu rozkazu personalnego z ... 2006 r. i umorzył postępowanie w sprawie (nadając rygor natychmiastowej wykonalności), rozkaz personalny z ... 2006 r. (o zawieszeniu w czynnościach służbowych z dniem ... 2006r. na okres 3 miesięcy) został dopiero z tym dniem "przywrócony do obrotu prawnego". Zasadniczo z dniem doręczenia go skarżącej, wywołał wobec niej jakiekolwiek skutki prawne. W ocenie Sądu, samo formalne przywrócenie orzeczenia do obrotu prawnego w sensie procesowym, nie niweczy wynikających z jego treści oraz treści powszechnie obowiązujących przepisów skutków prawnych dla praw lub obowiązków adresata decyzji. Wbrew twierdzeniu organu, treść i istota pierwotnego rozkazu o zawieszeniu w czynnościach służbowych była określona, i orzeczonego w tej decyzji jednoznacznie okresu zawieszenia w czynnościach służbowych nie można interpretować tak dowolnie jak zdaje się to czynić Komendant Wojewódzki Policji w Bydgoszczy oraz KMP w T.. Trzymiesięczny okres zawieszenia w czynnościach służbowych (vide art. 39 ust. 1 ustawy), określony w tej decyzji, rozpoczął bieg z dniem ... 2006r., zatem upłynął w ... 2006r. Brak jest jakichkolwiek podstaw do jego domniemanego przesunięcia. Nadmienić nadto przyjdzie, iż z treści cytowanego wyżej przepisu § 6 pkt 1 rozporządzenia wynika, że upływ czasu zawieszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, jeżeli zawieszenia nie przedłużono do czasu ukończenia postępowania karnego skutkuje wygaśnięciem decyzji o zawieszeniu. Z akt sprawy nie wynika, aby właściwy organ Policji przed upływem powyższego okresu lub nawet przed wznowieniem postępowania i wzruszeniem decyzji uchylającej rozkaz o zawieszeniu w czynnościach służbowych na 3 miesiące, odrębnym aktem skutecznie przedłużył okres zawieszenia w czynnościach do czasu zakończenia wobec skarżącej postępowania karnego. W konsekwencji z mocy prawa nastąpił skutek, określony ww. normą prawną, czyli decyzja o zawieszeniu w czynnościach służbowych na okres 3 miesięcy z ... 2006 r. z pewnością wygasła przed wskazywanym przez organ "przywróceniem jej do obrotu prawnego". Wskazać należy, iż już w uzasadnieniach wyroków dotyczących niniejszych orzeczeń wznowieniowych sądy administracyjne, w tym NSA, zwracały organom uwagę, iż nie osiągną one poprzez to postępowanie nadzwyczajne, w zakresie zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, skutku jakiego oczekują. Mając powyższe na uwadze stwierdzić przyjdzie, iż organy nie dokonały prawidłowej i wszechstronnej oceny skuteczności prawnej formalnego zawieszenia skarżącej w czynnościach służbowych w przedmiotowym okresie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można niestety wykluczyć, że okres skutecznego prawnie zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, nie jest tożsamy z okresem faktycznego zawieszenia w tych czynnościach. Nadto w konsekwencji powyższej oceny prawnej i wskazań, konieczne jest ponowne rozważenie przez organ także rzeczywistego charakteru prawnego i wpływu na stosunek służbowy skarżącej (a pośrednio ewentualne uprawnienia do wnioskowanych świadczeń pieniężnych) rozkazu personalnego KMP w T. z ... 2008r. nr ... o przedłużeniu zawieszenia w czynnościach służbowych do czasu zakończenia postępowania karnego. W ocenie Sądu, w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest możliwe objęcie sądową kontrolą legalności tej decyzji, w szczególności czy i jakie szczególne okoliczności uzasadniały dalsze zawieszenie skarżącej w czynnościach służbowych. W tym celu skarżącej przysługiwało odwołanie, a następnie ewentualna skarga do sądu. Rozkaz ów pozostaje w obrocie prawnym, zatem rzeczą organów będzie rozważenie skutków prawnych tego rozstrzygnięcia, wobec okoliczności, iż organy na skutek błędnej wykładni przepisów prawa uznały, że w dacie jego wydania skarżąca pozostawała zawieszona w czynnościach służbowych na mocy decyzji z dnia ... 2006r. Organ winien rozważyć, czy w zgodzie z cytowanymi wyżej przepisami prawa możliwe jest "przedłużenie" zawieszenia w czynnościach służbowych, które wcześniej wygasło z mocy prawa, czy też ewentualne i jakie skutki prawne rozkaz ten może wywołać w zakresie zawieszenia w czynnościach służbowych od daty jego wydania (nadano mu rygor natychmiastowej wykonalności. W obowiązującym stanie prawnym brak jest podstaw, aby mógł on wywoływać niekorzystne dla skarżącej skutki prawne z mocą wsteczną. Powyższe oznacza konieczność dokonania przez właściwy organ ponownego ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych mających istotne znaczenie dla oceny zasadności przedmiotowych żądań skarżącej. Organ ponownie dokona szczegółowej analizy treści i skutków prawnych wydanych wobec skarżącej decyzji dotyczących zawieszenia jej w czynnościach służbowych policjanta oraz ich skutków prawnych, a następnie konsekwencji dla uprawnienia do żądanych obecnie, po ustaniu stosunku służbowego, świadczeń pieniężnych. Wobec powyższych stwierdzeń na obecnym etapie postępowania, możliwe jest tylko częściowe odniesienie się do materialnoprawnych zarzutów skargi. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela zarzutu naruszenia art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, czyli zasady równości. Zdaniem Sądu przepisy art. 124 i 125 ustawy o Policji, na skutek świadomej i racjonalnej regulacji ustawodawcy normują mimo, iż podobne, jednakże istotnie odmienne sytuacje faktyczne i prawne oraz ich konsekwencje. Zakazane jest bowiem nierówne traktowanie podmiotów podobnych, co jednak nie wyklucza nierównego traktowania podmiotów, które podobne nie są ze względu na daną cechę istotną, relewantną. Innymi słowy - zasada niedyskryminacji i równości nie oznacza nakazu jednakowego traktowania sytuacji wszystkich podmiotów, gdyż ich sytuacja faktyczna i prawna może być różna. Zgodnie z brzmieniem art. 124 ust. 1 ww. ustawy, policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. Po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby (ust. 2). Z kolei w świetle art. 125 tej ustawy, policjantowi tymczasowo aresztowanemu zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia. W razie umorzenia postępowania karnego lub uniewinnienia prawomocnym wyrokiem sądu, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki tego uposażenia, wprowadzone w okresie zawieszenia, choćby umorzenie lub uniewinnienie nastąpiło po zwolnieniu policjanta ze służby, z zastrzeżeniem przepisu ust. 3 (ust. 2). Przepisu ust. 2 nie stosuje się w przypadku, gdy postępowanie karne umorzono z powodu przedawnienia lub amnestii, a także w razie warunkowego umorzenia postępowania karnego (ust. 3). Przepis art. 124 ust. 2 ww. ustawy o Policji gwarantuje zawieszonemu w czynnościach służbowych policjantowi, że po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, otrzyma on zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, pod warunkiem, że w postępowaniach tych nie zostanie skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. Dla zastosowania dyspozycji tego przepisu konieczne jest, by przesłanki warunkujące otrzymanie zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia ziściły się kumulatywnie w czasie, gdy policjant wciąż pozostaje w służbie, bowiem w sytuacji zwolnienia funkcjonariusza Policji w okresie jego zawieszenia w czynnościach służbowych, decyzja o zwolnieniu ze służby znosi skutek w postaci zawieszenia, poprzez wygaszenie decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych, co udaremnia możliwość stosowania tej normy prawnej, który to skutek zaś nie występuje w przypadku policjanta tymczasowo aresztowanego, o którym mowa w art. 125 ww. ustawy o Policji. Stąd też w ustępie 2 tego przepisu zawarto regulację szczególną, na co słusznie zwraca uwagę Sąd I instancji. Stanowi o tym § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 lipca 2002 r. w sprawie trybu zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych, wskazując, że wygaśnięcie decyzji o zawieszeniu w czynnościach służbowych następuje w przypadku zwolnienia policjanta ze służby. Rozporządzenie to jest wypełnieniem delegacji ustawowej, zawartej w art. 39 ust. 4 ww. ustawy o Policji, w myśl którego minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb zawieszania policjanta w czynnościach służbowych przez przełożonych, uwzględniając organy uprawnione do zawieszania policjanta w czynnościach służbowych, tryb zaskarżania decyzji o zawieszeniu oraz przypadki uchylania lub wygaśnięcia decyzji o zawieszeniu policjanta w czynnościach służbowych przed ukończeniem postępowania karnego. Przepis ten wprost wskazuje, że wolą ustawodawcy było wygaszenie decyzji o zawieszeniu funkcjonariusza w czynnościach służbowych w sytuacji zwolnienia go ze służby przed ukończeniem postępowania karnego, czego wyrazem jest przywołany § 6 pkt 3 ww. rozporządzenia. Zatem jeśli do czasu zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji nie ustąpią przyczyny zawieszenia go w czynnościach służbowych, brak jest podstaw do przyznania mu zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia, choćby po zakończeniu prowadzonych postępowań (karnego lub dyscyplinarnego), będących podstawą zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, nie został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości ewidentna różnica pomiędzy sytuacją policjanta, wobec którego w postępowaniu karnym zastosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania (izolacyjny) od sytuacji, w której Policjant został jedynie zawieszony w czynnościach służbowych. To rozróżnienie w kontekście wykładni przepisów art. 124 ust. 2 i 125 ust. 2 wskazuje, że prawidłowy jest co do zasady, wywód organu w takim zakresie, że jeżeli do czasu zwolnienia funkcjonariusza ze służby w Policji nie ustąpią przyczyny zawieszenia go w czynnościach służbowych, brak jest podstaw do przyznania mu zawieszonej części uposażenia oraz obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w okresie zawieszenia, choćby po zakończeniu prowadzonych postępowań będących podstawą zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych, po zwolnieniu ze służby w Policji nie został on skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2013r. sygn. akt I OSK 700/12). W okolicznościach niniejszej sprawy, nie zostało przez organ jednakże prawidłowo ustalone czy i jakie przyczyny zawieszenia w czynnościach służbowych istniały nadal w dacie zwolnienia skarżącej ze służby w Policji, ani też w jakich okresach pozostawała skutecznie zawieszona w czynnościach służbowych. Na skutek stwierdzonego przez Sąd istotnego uchybienia przepisom proceduralnym, mającym pośrednio źródło w błędnej wykładni norm materialnoprawnej, organy wadliwie ustaliły stan faktyczny sprawy, w tym okoliczności mające kardynalne znaczenie dla rozstrzygnięcia o uprawnieniach skarżącej. Jedynie prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy umożliwia następnie dokonanie subsumcji właściwej normy materialnoprawnej regulującej uprawnienia lub obowiązki podmiotu stosunku administracyjnoprawnego. Przedwczesne byłaby zatem, na tym etapie sprawy, odnoszenie się do pozostałych zarzutów naruszenia prawa materialnego, bowiem Sąd administracyjny, wbrew oczekiwaniu skarżącej, nie może zastąpić organów w merytorycznym rozstrzygnięciu o jej żądaniach. W szczególności co do żądań o których nie rozstrzygnął organ. Rozstrzygnięcie sprawy należy w pierwszej kolejności do organów administracji w dwuinstancyjnym postępowaniu administracyjnym, a jedynie kontrola jego legalności podlega kognicji sądu administracyjnego. Z kolei odnosząc się do stanowiska Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wyrażonego w piśmie z dnia ... 2014r. (k. 32-34 akt sądowych) wskazać przyjdzie, iż w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie jest już dopuszczalne uzupełnianie lub powoływanie nowego uzasadnienia do kontrolowanego przez sąd rozstrzygnięcia, tym bardziej podnoszenie na tym etapie przez organ orzekający w sprawie zarzutu przedawnienia roszczeń skarżącej. Ewentualna ocena w tym zakresie, w kontekście norm przepisu art. 107 ust. 1 -3 ustawy o Policji, winna się zatem znaleźć w uzasadnieniach wydanych przez organy rozkazów personalnych, po prawidłowym ustaleniu stanu faktycznego i rzeczywistych okresów zawieszenia skarżącej w czynnościach służbowych oraz wynikających z tego skutków dla zgłoszonych żądań. W tym zakresie organ winien rozważyć, z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy, czy i jakie okoliczności lub działania skarżącej bądź organu mogły wpłynąć na ewentualne przerwanie biegu przedawnienia, a także czy opóźnienie w dochodzeniu roszczeń, bądź niektórych z nich jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami (np. wynikającymi z wprowadzenia skarżącej w błąd działaniami organu). Organ uwzględni i rozważy między innymi datę prawomocnego zakończenia postępowania karnego wyrokiem uniewinniającym, własne uchybienia w zakresie decyzji o zawieszeniu policjanta w czynnościach oraz to, że skarżąca została zwolniona ze służby w Policji rozkazem personalnym KMP w T. z dniem ... 2008 r., a postępowanie odwoławcze skarżącej wobec tego rozkazu zostało przez organ zawieszone z urzędu na okres 3 lat, i dopiero rozkazem z dnia ... 2011r. nr ... Komendant Wojewódzki Policji w B. ostatecznie określił datę zwolnienia ze służby w Policji na dzień ... 2011r. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego orzeczenia orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a.