II SA/Lu 784/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...] II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Z. M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia ... - po rozpatrzeniu odwołania mieszkańców budynku przy ul. P. w L. reprezentowanych przez Z. M. - utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia ...w przedmiocie odmowy określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska przez bezdotykową myjnię samochodową A. s.c. należącą do K. B. i J. W., zlokalizowaną na działkach nr nr .... przy ul. P. w L. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. art. 112 a, 113, 114, 115a ust. 1 i 4, art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r.- Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2008r., nr 25, poz.150). Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o braku podstaw do określenia dopuszczalnego poziomu hałasu poza użytkowaną myjnią samochodową, skoro przeprowadzone przez Inspektora Ochrony Środowiska w dniach 14 i 17 kwietnia 2012r. pomiary hałasu nie wskazały na przekroczenie dopuszczalnych norm – tj. 55 dB w dzień i 45 dB w porze nocnej. Normy takie obowiązują zarówno dla terenu, na którym zlokalizowana jest myjnia, jak i dla terenu sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Zdaniem organów obu instancji pomiary hałasu przeprowadzane w dniu 28 listopada 2011r., kiedy to stwierdzono przekroczenie normy w porze nocnej o 7 dB, nie były dostatecznie wiarygodne. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Z. M. żądając uchylenia decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania przez niewyjaśnienie sprawy, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego, brak odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów zawartych w odwołaniu, a także naruszenie art. 112 w zw. z art. 82 ustawy - Prawo ochrony środowiska przez ich błędną interpretację. Skarżąca zarzuciła dowolność w uznaniu za bardziej wiarygodne pomiarów hałasu przeprowadzonych w kwietniu 2012r., niż pomiarów dokonanych jesienią 2011r., zakwestionowała sposób prowadzenia badań (pominięcie poddania badaniu hałasu powstałego przy pracy odkurzacza i trzepaniu wycieraczek), czas ich przeprowadzenia (okres poświąteczny), nierozważenie uciążliwości dla otoczenia spowodowanej całodobową działalnością myjni, a także nieprzeprowadzenie dowodów z przesłuchania świadków, opinii biegłych czy też kolejnych badań hałasu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z przepisami prawa, do czego sąd administracyjny jest uprawniony na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270) stwierdzić należy, że złożona skarga jest zasadna. Zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez bezdotykową myjnię samochodową zlokalizowaną w pobliżu obiektów wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej przy ul. P. w L. wydana została w następujących okolicznościach. Prezydent Miasta na skutek pisma Z. M. działającej w imieniu mieszkańców budynku przy ul. P. w L. w sprawie emisji hałasu powodowanego działaniem myjni bezdotykowej, wystąpił do Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska o przeprowadzenie pomiarów hałasu w porze dziennej i nocnej emitowanego przez bezdotykową myjnię samochodową przy ul. P. w L. Badania hałasu przeprowadzone w dniu 28 listopada 2011r. w godzinach 22-23 wykazały w punkcie pomiarowym zlokalizowanym przy elewacji budynku – wartość 52 dB, co świadczy o przekroczeniu dopuszczalnych norm hałasu w porze nocnej o 7 dB. Normy takie określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz.826). Dla terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zamieszkania zbiorowego wynoszą one 55 dB w porze dnia i 45 dB w porze nocy. Działka położona przy ul. P. w L. (nr ...) znajduje się na terenie oznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta L. - część II, uchwalonym uchwałą z dnia 26 września 2002r. - symbolem M2 przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną. Na skutek wniosku właścicieli myjni o ponowne przeprowadzenie pomiarów w porze wiosenno – letniej, zdaniem których w dniu 28 listopada 2011r. w czasie dokonywanych badań z myjni korzystali wyłącznie mieszkańcy domu przy ul. P., przy czym wnioskodawcy nie zgłaszają zastrzeżeń do sposobu wykonywania pomiarów - organ I instancji wystąpił o dokonanie pomiarów hałasu w porze wiosennej i pomiary takie inspektor ochrony środowiska przeprowadził w dniu 14 kwietnia 2012r. w godzinach 10-12 i w dniu 17 kwietnia 2012r. w godzinach 22-23. Wyniki tych pomiarów nie wykazały tym razem przekroczenia poziomu hałasu w związku z funkcjonowaniem myjni. Organ I instancji uznał za zbędne określenie dopuszczalnego poziomu hałasu, skoro przy eksploatacji myjni nie wystąpiły przekroczenia prawnie określonych norm i powołując się na art. 115a ust. 1 i 4 oraz art. 378 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2008r., nr 25, poz. 150 ze zm.) odmówił wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło ustalenia i pogląd prawny organu I instancji i decyzją z dnia .... utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia ... Wskazane rozstrzygnięcia organów obu instancji są nieprawidłowe, bowiem naruszają prawo materialne - art. 115 a ust. 1 Prawa ochrony środowiska. Przepis ten stanowi, iż w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska na podstawie pomiarów własnych, pomiarów dokonanych przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120, poz. 826). Wydając decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu organ określa poziom hałasu poza zakładem emitującym hałas przy zastosowaniu wskaźników odpowiednich dla rodzaju terenu, na który oddziałuje zakład. W sprawie niniejszej dla terenów objętych emisją i oddziaływaniem hałasu obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego określający tereny oddziaływania zakładu (myjni) jako "zabudowy mieszkaniowej z przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i usługi towarzyszące". Według wskazanego wyżej rozporządzenia w tabeli 1 załącznika dopuszczalny poziom hałasu dla takiego terenu wynosi 55 dB w porze dnia i 45 dB w porze nocnej. Bezsporne jest w sprawie, że Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska dokonywał pomiarów hałasu jaki emitowała myjnia – w dniach 28 listopada 2011r., 14 kwietnia 2012r. i 17 kwietnia 2012r. Pomiar przeprowadzony 28 listopada 2012r. wykazał przekroczenie dopuszczalnej normy hałasu w porze nocnej, a sam sposób przeprowadzenia badań nie był kwestionowany, wyniki pomiaru z uwagi na lokalizację punktu pomiarowego przy elewacji budynku pomniejszono o 3 dB. Fakt, iż organ I instancji zlecił dokonanie badań poziomu hałasu emitowanego przez myjnię w okresie wiosennym, a wyniki tych badań nie wykazały przekroczenia dopuszczalnych norm – nie uprawniał organu do wydania decyzji o odmowie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu. Przepis art. 115 a ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska obliguje organ do wydania decyzji w przedmiocie dopuszczalnego poziomu hałasu w sytuacji przekroczenia określonych wskaźników bez względu na to czy przekroczenie miało charakter jednorazowy czy stały. Decyzja jest konsekwencją stwierdzenia zaistnienia stanu faktycznego, że zakład (myjnia samochodowa) w związku ze swoją działalnością emituje hałas, który przekracza dopuszczalny poziom oddziaływania na teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Emisja hałasu przekraczająca dopuszczalny poziom może mieć charakter wyjątkowy; przeprowadzenie zatem kolejnych badań, z których wynikać mogą odmienne ustalenia nie zwalnia organu z obowiązku wydania decyzji określającej poziom dopuszczalnego hałasu. Za niezrozumiałe i dowolne należy uznać stanowisko organów obu instancji, że pomiary wykazujące przekroczenie norm hałasu przeprowadzone w listopadzie nie są wiarygodne, gdyż "korzystanie z myjni ma większą intensywność od wiosny do jesieni", zwłaszcza, że organy nie wskazały na czym miałaby polegać wadliwość przeprowadzonych badań. Zastrzeżeń w tej kwestii nie zgłosili sami właściciele myjni, powołali się jedynie na celowe korzystanie z myjni przez mieszkańców bloku przy ul. Perłowej 4 w porze nocnej. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one zasadne, o ile kwestionują naruszenie przez organy przepisów postępowania w zakresie dokonanej przez organ oceny dowodów w celu zbadania poziomu hałasu emitowanego przez zakład tj. protokołu pomiaru hałasu przeprowadzonego w dniu 28 listopada 2011r. przez inspektora ochrony środowiska oraz naruszenia przepisów prawa materialnego – Prawo ochrony środowiska. Zarzuty skargi zmierzające do prowadzenia postępowania dowodowego w szerszym zakresie i czynienie ustaleń co do uciążliwości jakie według skarżącej stwarza działająca myjnia samochodowa nie są zasadne z uwagi na przedmiot niniejszego postępowania jakim jest jedynie zbadanie poziomu hałasu emitowanego przez myjnię do środowiska i wydanie stosownej decyzji. Reasumując – zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 115 a ustawy - Prawo ochrony środowiska przez nieuzasadnione powtarzanie dokonanych pomiarów hałasu w sytuacji, gdy wystarczy jednorazowe przekroczenie norm, by mogła być wydana decyzja w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu (wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2011r., II OSK 6/10, wyrok WSA z dnia 4 marca 2011r., II SA/Łd 83/11, wyrok WSA z dnia 5 kwietnia 2011r., II SA/Po 909/10). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270) należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organy na podstawie dotychczas przeprowadzonych pomiarów poziomu emitowanego hałasu orzekną w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego przez zakład - bezdotykową myjnię samochodową na terenie zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej; o zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.