II OZ 482/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 715/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r. sygn. IV SA/Po 715/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną W. W. od wyroku tego Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. IV SA/Po 715/14 oddalającego skargę W. W. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 10 marca 2015 r. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni 5 jej odpisów. Pomimo odebrania powyższego wezwania w dniu 13 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi kasacyjnej, co nakazywało, stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., orzec o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. W., wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie art. 178 p.p.s.a., wskazując, że w dniu 13 marca 2015 r. pełnomocnik strony otrzymał przesyłkę, w której znajdowało się doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej i zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W kopercie nie było natomiast wezwania do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w postaci przedłożenia 5 odpisów tejże skargi. W dniu 20 marca pełnomocnik skarżącego wniósł wpis od skargi kasacyjnej, czym uczynił zadość zarządzeniu. Skarżący zauważył, że nie wzbudziło jego wątpliwości wezwanie jedynie do uiszczenia wpisu, mając na uwadze różną praktykę Sądu w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W rozpoznawanej sprawie stwierdzoną przez Sąd I instancji przyczyną, z powodu której należało odrzucić skargę kasacyjną było nieuzupełnienie braków formalnych tego środka zaskarżenia przez pełnomocnika skarżącego w wyznaczonym terminie. Skarżący zakwestionował prawidłowość wskazanej podstawy, przyjmując, że nie doszło do skutecznego doręczenia zarządzenia wzywającego go do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, jednakże Naczelny Sąd Administracyjny formułowanego przez skarżącego stanowiska nie uznaje za prawidłowe i z twego względu nie podziela. Należy przypomnieć, że w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, nie może skutecznie tego faktu zakwestionować poprzez proste zaprzeczenie jego zaistnieniu. Stosownie do art. 65 § 1 p.p.s.a. sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Niespornym pozostaje dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism sądowych pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki. Jak wynika z § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 października 2010 r. w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 190, poz. 1277 ze zm.), znajdującego zastosowanie w sprawie na mocy art. 65 § 2 p.p.s.a., odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana w formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2010 r. sygn. I FSK 1929/09). Należy zauważyć, że wypełniony prawidłowo pocztowy dowód doręczenia pisma sądowego stanowi dokument urzędowy potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych w nim pism. Dokument ten korzysta zatem z domniemania prawdziwości. W postanowieniu z dnia 15 maja 2015 r. sygn. II OSK 1150/15 Naczelny Sąd Administracyjny, zwracając uwagę na powyższą zasadę, trafnie wskazał, że rzeczą odbierającego przesyłkę jest zawsze sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz niezwłoczne zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi albo sądowi. W sytuacji, gdy tego strona postępowania nie czyni, nie ma podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki, w każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby bowiem podnosić, że otrzymał inne pismo niż wysłane lub też, iż otrzymał jedynie część pism wyszczególnionych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Nadawanie takiej wykładni wskazanym wyżej przepisom odnoszącym się do czynności procesowej doręczenia nie jest sporne w dotychczasowym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. II OSK 754/14; postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2013 r. sygn. II OSK 2779/13; postanowienie NSA z dnia 26 września 2013 r. sygn. II FSK 1437/13; postanowienie NSA z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. II GSK 2285/13; postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2013 r. sygn. I GSK 1885/13; postanowienie NSA z dnia 21 maja 2010 r. sygn. II FSK 619/10). Adresowana w niniejszej sprawie do pełnomocnika skarżącego (r. pr. A.W.) przesyłka zawierała – jak należy przyjąć - zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jak i wezwanie do nadesłania odpisów skargi kasacyjnej. Potwierdza to zaznaczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach sprawy (k. 166 akt) zawartość przesyłki. Została ona zredagowana w sposób wskazujący, że zawiera ona "wezw. o wpis od skargi kasac. i odpisy skargi kas. (śr. odwoł)". Jeżeliby nawet przyjąć, jak twierdzi pełnomocnik skarżącego, że wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie brakujących jej odpisów w kopercie faktycznie nie było, to przy zachowaniu odpowiedniej staranności w organizacji swojej pracy i sprawowania nadzoru nad wykonywanymi czynnościami, w tym czynnościami doręczenia korespondencji sądowej na adres prowadzonej kancelarii, pełnomocnik skarżącego w przypadku stwierdzenia niezgodności pomiędzy zawartością przesyłki a zwrotnym potwierdzeniem odbioru powinien był wyjaśnić powstałą rozbieżność. Powyższej oceny nie zmienia twierdzenie, iż praktyka sądowa w zakresie wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej oraz wniesienia nieuiszczonego wpisu jest różna, albowiem okoliczność ta nie ma wpływu na stwierdzenie, iż kierowana do pełnomocnika skarżącego przesyłka zawierała inną zawartość aniżeli wynikało to z potwierdzenia jej odbioru. Powyższe pozwala uznać, że wnoszący zażalenie nie doprowadził do skutecznego zakwestionowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.