III SA/Wa 734/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie sędzia WSA Marek Krawczak, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Iwona Choińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że uchylone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz J. K. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 9 sierpnia 2013 r. J. K. (Skarżący, Strona, Wnioskodawca) złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. W przedmiotowym wniosku przedstawił zdarzenie przyszłe wskazując, że jest wspólnikiem spółki jawnej. Spółka jawna powstała w skutek przekształcenia jej z formy prawnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w 2008 roku. Wnioskodawca przed przekształceniem był także wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Przez okres działalności prowadzonej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zysk wypracowany przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie był w całości wypłacany wspólnikom, był natomiast w całości opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych. W okresie procesu przekształcenia spółka i wspólnicy uiścili wszystkie należne prawem należności podatkowe. Po przekształceniu w spółkę jawną wspólnicy, dokonywali podziału i wypłaty całości zysku wypracowanego w formie spółki jawnej z końcem każdego roku obrotowego. Wspólnicy na bieżąco wpłacali należne miesięczne zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych (przed przekształceniem podatek od osób prawnych) z tytułu zysku wypracowanego przez spółkę w proporcjach wynikających z umowy spółki. W najbliższym czasie spółka planuje podjąć uchwalę o wypłacie całego zaległego zysku zakumulowanego obecnie w spółce jawnej (wraz z kapitałem rezerwowym z lat 1997-2012) na rzecz m.in. Wnioskodawcy w odpowiedniej proporcji wynikającej z umowy spółki, korzystając z uprawnienia wyrażonego w powołanym art. 52 kodeksu spółek handlowych. W związku z powyższym Skarżący zapytał: Czy wypłata całego zakumulowanego zysku w spółce jawnej (wraz z kapitałem rezerwowym z lat 1997-2012) na rzecz Wnioskodawcy w odpowiedniej proporcji, wynikającej z umowy spółki podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, Dyrektor Izby Skarbowej w W. Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w P. działając z upoważnienia Ministra Finansów wezwał do uzupełnienia braków formalnych na adres wskazany przez pełnomocnika Wnioskodawcy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W dniu 5 listopada 2013 r. do Organu wpłynęła przesyłka zawierająca ww. wezwanie z adnotacją dotyczącą przyczyn zwrotu przesyłki (brak nr domu pod wskazanym adresem). W dniu 8 listopada 2013 r. do Organu podatkowego wpłynęło pismo z 6 listopada 2013 r., zawierające sprostowanie adresu do doręczeń. W związku z powyższym pismem z dnia 6 listopada 2013 r. Organ podatkowy ponownie wystosował wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku z uwzględnieniem adresu wskazanego w sprostowaniu przez pełnomocnika. W przedmiotowym wezwaniu, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) - dalej "O.p." wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez wyczerpujące przedstawienie opisanego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem złożonego wniosku, a w szczególności jednoznaczne podanie: czy cała wartość środków stanowiących zysk zakumulowany obecnie w spółce jawnej podlegała u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, czy środki pieniężne (otrzymane ze spółki jawnej), będą pochodzić z przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskanych przez spółkę jawną i czy środki te podlegały u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej? Jeśli środki te nie będą w całości pochodzić w całości z opodatkowanych w spółce jawnej przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, to należy wskazać źródło pochodzenia tych środków i wskazać, czy środki te przed wypłatą podlegały u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych skąd (z jakich środków) powstał kapitał rezerwowy z lat 1997-2012 i czy środki zgromadzone na tym kapitale podlegały u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Pouczono przy tym Wnioskodawcę, że w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 listopada 2013 r. Mimo, że odpowiedzi na wezwanie dokonano w wymaganym terminie to jednak Wnioskodawca nie uzupełnił wniosku o informacje, o które Organ wzywał w zakresie niezbędnym do wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego: - nie przedstawił wyczerpująco opisanego zdarzenia przyszłego będącego przedmiotem złożonego wniosku, w szczególności nie podał w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości: - czy cała wartość środków stanowiących zysk zakumulowany obecnie w spółce jawnej podlegała u Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowy wniosek pomimo jego uzupełnienia nadal zawierał braki formalne, które uniemożliwiły organowi podatkowemu ocenę prawną stanowiska Wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] listopada 2013 r. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpatrzenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz merytoryczne rozpatrzenie poprzez wydanie interpretacji indywidualnej. Strona zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: ■ przepisów art. 14g § 1 i art. 14b § 3 O.p. poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku z dnia 6 sierpnia 2013 r. w sytuacji gdy opisany we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe (uzupełnione pismem z dnia 14 listopada 2013 r.) przedstawiały w sposób wyczerpujący informację niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej. ■ art. 2 i 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie podmiotów prawa w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej, Ponadto Strona zarzuciła Organowi naruszenie prawa proceduralnego poprzez naruszenie art. 121 oraz art. 125 O.p. poprzez działania naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organu oraz zasadę szybkości działania ze względu na brak merytorycznej poprawności i staranności działania, wzywanie Wnioskodawcy do wyjaśnień w sytuacji gdy stan faktyczny nie wymagał uszczegółowienia i odmowę wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w oparciu o stan faktyczny, w sytuacji gdy identyczny jego odpowiednik stanowił podstawę do wydania przez ten sam organ pozytywnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Minister Finansów postanowieniem z [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutów zażalenia podniósł, że zauważyć należy że, jeżeli wnioskodawca nie przedstawił w sposób wyczerpujący, zgodny z warunkami formalnymi jakie winien wypełniać wniosek stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, to nawet gdyby organ podatkowy mimo braków formalnych udzielił interpretacji indywidualnej to taka interpretacja nie zapewni ochrony prawnej dla wnioskodawcy, co jest celem wydawania interpretacji. Organ podatkowy wbrew zarzutom zawartym w złożonym zażaleniu bez wątpienia zasadnie uznał, że wniosek ten nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej. W wystosowanych wezwaniach oraz w zaskarżonym postanowieniu o pozostawieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia Organ podatkowy w sposób jasny i precyzyjny wyjaśnił, że Wnioskodawca w złożonym wniosku nie przedstawił opisu zdarzenia przyszłego (stanu faktycznego) w sposób wyczerpujący, umożliwiający wydanie interpretacji. Ponadto Organ podatkowy pouczył, że nieuzupełninie wniosku spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia stosownie do przepisu art. 14g §1 i § 3 O.p. Powyższe oznacza, że Organ podatkowy wskazał bardzo dokładnie jakie braki formalne występują, w jakim terminie należy je usunąć oraz jakie wystąpią konsekwencje nieuzupełnienia wniosku, co czyni wszystkie zarzuty Strony za całkowicie chybione i pozbawione podstaw prawnych. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawca, mimo że posiadał informację o konsekwencjach nieuzupełnienia wniosku, nie zastosował się do wezwania w żądanym przez organ zakresie. Odpowiedź jaką udzielił Wnioskodawca, nie może być uznana za skuteczne uzupełnienie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W przedmiotowej sprawie nic nie stało na przeszkodzie aby Wnioskodawca wprost odpowiedział na pytanie Organu podatkowego zawarte w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Tymczasem Wnioskodawca podobnie jak w treści złożonego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i w uzupełnieniu wniosku podał, że "przez okres działalności prowadzonej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zysk wypracowany przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie był w całości wypłacany wspólnikom, był natomiast w całości opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych. W okresie procesu przekształcenia spółka i wspólnicy uiścili wszystkie należne prawem należności podatkowe oraz że od momentu przekształcenia zysk zakumulowany obecnie w spółce jawnej podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych". Dokonując zatem analizy złożonego wniosku wraz z jego uzupełnieniem Organ podatkowy zauważył, że konstrukcja nakreślonego zdarzenia przyszłego przedstawiona we wniosku i uzupełnieniu nie pozwala Organowi podatkowemu na uznanie, że wniosek spełnia wymogi formalne w zakresie wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie. Organ interpretacyjny w takim stanie rzeczy nie mógł zatem ingerować w przedstawiony przez Wnioskodawcę niejednoznaczny opis zdarzenia przyszłego przyjmując na zasadzie domniemania, że całość środków podlegała lub nie podlegała u Wnioskodawcy opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych przed ich wypłatą. Skoro sam Wnioskodawcy jako podmiot zainteresowany w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, dysponował wiedzą w tym zakresie, to nic nie stało na przeszkodzie aby przedstawił takie informacje w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej oraz w ramach uzupełnienia wniosku. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie a także uchylenie poprzedzającego go postanowienia pierwszej instancji. Zarzucił mu naruszenie: - art. 14g § 1 i art. art. 14b § 3 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia pozostawiającego bez rozpatrzenia wniosek Skarżącego z dnia 6 sierpnia 2013 roku w sytuacji gdy opisany we wniosku stan faktyczny i zdarzenie przyszłe (uzupełnione pismem z dnia 14 listopada 2013 roku) przedstawiały w sposób wyczerpujący informację niezbędne do wydania indywidualnej interpretacji; - art. 2 i 32 Konstytucji RP poprzez nierówne traktowanie podmiotów prawa w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Ponadto zarzucił naruszenie prawa proceduralnego poprzez naruszenie art. 121 oraz art. 125 O.p. poprzez działania naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organu oraz zasadę szybkości działania ze względu na brak merytorycznej poprawności i staranności działania, wzywanie Wnioskodawcy do wyjaśnień w sytuacji gdy stan faktyczny nie wymagał uszczegółowienia i odmowę wydania indywidualnej interpretacji prawa podatkowego w oparciu o stan faktyczny, w sytuacji gdy identyczny jego odpowiednik stanowił podstawę do wydania przez ten sam organ pozytywnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy przypomnieć, że przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] listopada 2013r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, z uwagi na nieprzedstawienie przez Skarżącego wyczerpującego stanu faktycznego. Zgodnie z art. 14 lit. b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749) zwanej dalej jako "O.p." składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Podany we wniosku stan faktyczny jest dla organu podatkowego oraz sądu administracyjnego wiążący. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowano pogląd, że na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie są uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego dochodzonej przez wnioskodawcę interpretacji prawa podatkowego ani też do udzielania jej w obszarze regulacji prawnych nie przedstawionych w stanowisku wnioskodawcy odnośnie do podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyroki NSA: z dnia 7 stycznia 2009 r., II FSK 1408/07, z dnia 10 marca 2010 r., II FSK 1557/08, z dnia 29 lipca 2010 r., II FSK 944/10 oraz zaaprobowane w orzecznictwie stanowisko piśmiennictwa: zob. J. Brolik, Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Warszawa 2010, s. 61). Jednakże w sytuacji, gdy we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego podatnik wskaże określoną okoliczność faktyczną, lecz w sposób nieprecyzyjny lub powodujący wątpliwości organu wydającego interpretacyjnego, to w trybie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 O.p. należy wezwać wnioskodawcę do dokonania stosownych uzupełnień i dookreśleń kwestii faktycznych, które warunkują prawidłowe rozpatrzenie wniosku pod kątem wykładni prawa podatkowego. Zatem bez względu na to, czy podany we wniosku stan faktyczny jest zgodny z rzeczywistością, czy też jest kompletny, stanowi podstawę do udzielenia interpretacji. W kontekście tak przedstawionego stanu faktycznego Sąd administracyjny może jedynie dokonywać kontroli legalności. Nie jest natomiast uprawniony uzupełniać wskazany stan faktyczny, czy też go modyfikować wykraczając tym samym poza jego treść. Stosownie do art. 14g § 1 O.p. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. pozostawia się bez rozpatrzenia. Należy mieć przy tym na uwadze, że zgodnie z art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. art. 169 § 1 i 2 O.p. W myśl art. 169 § 1 O.p. jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jeżeli zatem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p., tj. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, co uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska w nim wyrażonego, organ podatkowy obowiązany jest w pierwszej kolejności wezwać wnioskodawcę na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p. do uzupełnienia braków takiego wniosku. Wydanie bowiem przez organ podatkowy indywidualnej interpretacji i dokonanie oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy na podstawie niedostatecznie wyczerpująco przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego stanowi naruszenie art. 14c O.p., w tym art. 14c § 2 O.p. Podkreślenia przy tym wymaga, że wzywając wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 169 § 1 O.p. organ zobowiązany jest do szczegółowego wskazania, w jakim zakresie wniosek winien być uzupełniony, ponad treść, którą już zawiera. Natomiast nieprecyzyjne sformułowania wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku, może doprowadzić do uznania za przedwczesne pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia (por. postanowienie NSA z 16 grudnia 2009r., sygn. akt I FSK 465/09, publ. CBOSA). Pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może zatem nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację i w wyznaczonym przezeń terminie (wyrok WSA we Wrocławiu z 9 listopada 2010r., sygn. akt I SA/Wr 941/10). Zauważyć należy, że przepis art. 14g O.p. reguluje skutki złożenia wniosku nieodpowiadającego wymogom określonym w art. 14b § 3 O.p. Wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 O.p. to wniosek, który: - nie zawiera przedstawienia stanu faktycznego lub nie jest ono wyczerpujące, co uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej i dokonanie oceny stanowiska wnioskodawcy, - nie zawiera stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (zob. Ordynacja podatkowa, Komentarz, pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 192). Zatem tylko w takim zakresie organ może wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia braku wniosku, na podstawie art. 169 § 1 O.p. Tylko prawidłowe skorzystanie przez organ z przewidzianej prawem instytucji wezwania wnioskodawcy do uzupełnienia złożonego wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej i to wyłącznie w zakresie w jakim rzeczywiście nie odpowiada on wymogom określonym w art. 14b § 3 O.p., skutkuje prawem do skorzystania przez organ interpretacyjny z przewidzianej w art. 14g § 1 O.p. instytucji pozostawienia takiego wniosku bez rozpatrzenia. W ocenie Sądu, organ podatkowy pozostawiając wniosek bez rozpatrzenia winien bowiem wykazać nie tylko fakt, że wnioskodawca w wyznaczonym terminie nie uzupełnił stanu faktycznego w zakresie wynikającym z wezwania wystosowanego do niego na podstawie art. 169 § 1 O.p., a także w szczególności obowiązany jest wykazać, że ten właśnie element stanu faktycznego, o którego wskazanie wnioskodawca był wzywany, jest w świetle konkretnie wskazanych przepisów prawa podatkowego niezbędny do wydania interpretacji indywidualnej i dokonania oceny stanowiska wnioskodawcy. Innymi słowy organ winien wykazać, że brak danego elementu stanu faktycznego uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie odpowiadającej wymogom przepisów prawa indywidualnej interpretacji. Podkreślenia wymaga, że staranność przekazywania adresatowi postanowienia (decyzji) argumentów wykorzystywanych przy jego formułowaniu jest istotnym elementem funkcji perswazyjnej uzasadnienia. Wyjaśnienie podstawy prawnej aktu (postanowienia, decyzji), a tym samym argumentów interpretacyjnych przytoczonych przez organ administracji publicznej, powinno być dokonane w sposób czytelny nie tylko dla organu odwoławczego lub sądu, ale również dla strony postępowania jako bezpośredniego adresata tego aktu (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2001r., sygn. akt II SA/Lu 629/00, publ. OSP 2002, nr 10, poz. 136). Organ winien podać w uzasadnieniu swojego stanowiska dlaczego (według niego) konkretnie wskazywany brak danej okoliczności w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, o ile istnieje, ma rzeczywiste znaczenie dla dokonania oceny stanowiska wnioskodawcy, w aspekcie skutków wynikających z prawa podatkowego. W rozpoznawanej sprawie Skarżący we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego zadała pytanie: czy wypłata całego zakumulowanego zysku w spółce jawnej (wraz z kapitałem rezerwowym z lat 1997-2012) na rzecz Skarżącej w odpowiedniej proporcji, wynikającej z umowy spółki podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Natomiast w przedstawionym we wniosku stanowisku Skarżąca przywołując treść art. 4 § 1 pkt 1 oraz 52 § 1 K.s.h. oraz art. 5b ust. 2, art. 8 ust 1 oraz art. 44 i art. 45 u.p.d.o.f. stwierdziła, że w opisanym tam zdarzeniu wypłata wspólnikom spółki jawnej całego zysku skumulowanego w spółce jawnej nie będzie stanowić dla wspólników przychodu i nie będzie w związku z tym podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Minister Finansów w trybie art. 169 § 1 O.p. wezwał Skarżącego między innymi do określenia "czy cała wartość środków stanowiących zysk zakumulowany obecnie w spółce jawnej podlegała u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych". W odpowiedzi na wezwanie w tym zakresie Skarżący powtórzył w zasadzie opis zdarzenia przedstawiony we wniosku o udzielenie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, iż "przez okres działalności prowadzonej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zysk wypracowany przez tę spółkę był w całości opodatkowany podatkiem dochodowym od osób prawnych (czyli do 2008 r.). W okresie procesu przekształcenia spółka i wspólnicy uiścili wszystkie należne prawem należności podatkowe w podatku dochodowym. Natomiast od momentu przekształcenia zysk zakumulowany obecnie w spółce jawnej podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych". Minister Finansów uznając, że przedstawione w tym zakresie (mimo uzupełnienia) zdarzenie przyszłe nie pozwala na wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego na podstawie art. 169 § 4 w związku z art. 14h O.p. pozostawił wniosek o udzielenie interpretacji prawa podatkowego bez rozpatrzenia. Następnie po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Skarżącego, zaskarżonym postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie wydane w pierwszej instancji. W ocenie organu Skarżący udzielił odpowiedzi jedynie co do opodatkowania od momentu przekształcenia zysku zakumulowanego obecnie w spółce jawnej podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Skarżący nie udzielił jednak odpowiedzi co do opodatkowania u niego podatkiem dochodowym od osób fizycznych zysku wypracowanego przed powstaniem spółki jawnej. Zdaniem Sądu analiza wydanych w sprawie postanowień wskazuje, iż Minister Finansów nie wykazał, w odniesieniu do przepisów prawa podatkowego mających być przedmiotem wykładni (interpretacji) w związku z opisanym przez Skarżący we wniosku stanem faktycznym, na czym polega mające miejsce w jego ocenie uchybienie wymogom określonym przepisami prawa. Inaczej mówiąc organ nie wykazał dlaczego nie jest wystarczający w sprawie opis stanu faktycznego wskazany przez Skarżącego. Nie wykazał też jaki wpływ ma wskazany przez organ brak na niemożność dokonania interpretacji konkretnych przepisów prawa podatkowego. Nie można bowiem w ocenie Sądu uznać za wystarczające wskazanie przez Ministra Finansów w zaskarżonym postanowieniu znaczenia jakie ma wyczerpujące przedstawienie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) w procesie wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz samo wskazanie, że Skarżąca nie udzieliła informacji: czy zysk wypracowany przed powstaniem spółki jawnej podlegał u Skarżącego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze, iż pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego pozbawia wnioskodawcę prawa do uzyskania stanowiska organu w żądanym przez niego zakresie, organ na zasadzie art. 217 § 2 O.p. winien swoje stanowisko w sposób właściwy, to jest rzeczowy i wyczerpujący uzasadnić. Organ winien nie tylko wykazać, że danego elementu stanu faktycznego (informacji) wniosek ani odpowiedź na wezwanie organu nie zawiera, ale powinien także przede wszystkim wykazać – poprzez stosowne merytoryczne uzasadnienie (ze wskazaniem konkretnych uregulowań prawnych z zakresu prawa podatkowego), że bez tego elementu stanu faktycznego (informacji) udzielenie prawidłowej zgodnej z prawem interpretacji jest niemożliwe. Nie wystarczy samo kategoryczne stwierdzenie, że ten element stanu faktycznego (informacja) jest niezbędny do udzielenia interpretacji indywidualnej w zakresie zagadnienia wskazanego we wniosku. Jak już wskazano powyżej, organ winien podać w uzasadnieniu swojego stanowiska dlaczego (według niego) konkretnie wskazywany brak danej okoliczności (informacji) w stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę, o ile istnieje, ma rzeczywiste znaczenie dla możliwości dokonania oceny stanowiska wnioskodawcy, w aspekcie skutków wynikających z prawa podatkowego. Tych właśnie rozważań organu odwoławczego brakuje w uzasadnieniu zapadłego rozstrzygnięcia, co w ocenie Sądu, nie tylko samej stronie, ale także Sądowi uniemożliwia przeprowadzenie jego pełnej i rzetelnej kontroli merytorycznej. Dlatego też na obecnym etapie rozpoznania sprawy, nie jest możliwe dokonywanie ostatecznej oceny, czy wniosek Skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej był jasny i czytelny, a tym samym niewymagający wszczynania procedury jego uzupełniania. Analogiczne stanowisko, w podobnym stanie faktycznym, zaprezentowane zostało w wyroku WSA III SA/Wa 770/14. Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów winien wyjaśnić Skarżącemu dlaczego jego zdaniem przedstawione przez niego zdarzenie przyszłe (wskazując konkretne elementy czy też braki tego zdarzenia) nie pozwala na dokonanie interpretacji mających znaczenie w sprawie przepisów prawa podatkowego. Natomiast w przypadku gdy ponowna analiza wniosku Skarżącej (wraz z uzupełnieniem) oraz mających znaczenie w sprawie przepisów prawa podatkowego nie pozwoli Ministrowi Finansów na właściwe uzasadnienie postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, winien podjąć działania mające na celu wydanie żądanej przez stronę indywidualnej interpretacji prawa podatkowego. W tym stanie rzeczy Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Zakres, w jakim uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. Na wniosek Skarżącej, Sąd zasądził na jego rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a. oraz z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490).